خودم روبه اب واتیش زدم تا من رو ببینه ..تا این حسی که تو وجودم داره هرروزگار بیشتر از قبل میشه دوطرفه بشه …
با مادرش دوست شدم ..خودم رو بهش نزدیک کردم ..
وقت وبی وقت سرمسیرش سبز شدم ..تا اخر سر بهم علاقه مند شد …
روزی که قرار شد به خواستگاریم بیاد هیچ وقت یادم نمیره …
امیرحافظ خوب بود ..خیلی خوب ومهربون …فقط ساده بود ..ساده ی ساده …
عقد کردیم ..دیگه رو ابرها بودم ..اما کم کم مشکلات خودش رو نشون داد ..
به اجبار پدرم ومخصوصا متوجه شدگاه امیرحافظ نماز میخوندم وچادر سر میکردم .ولی دوست نداشتم ..
قلبم میمیل داشت ازاد باشم ..فکر میکردم وقتی ازدواج کنم دیگه بابام نمیتونه بهم گیربده که چادری باشم ..
کم کم معذب شدم …ایده ی من چیز دیگه ای از ازدواج بود ..ولی کم کم میدیدم حیاتم داره شبیه به مولین وبابام میشه …
امیرحافظ بسیار بسته نبود اما من ازادی بیش از حد میمیل داشتم ..
تا اینکه با مینا دوست شدم …خودم هم نمیدونم چجوری تو عرض چند ساعت شیفته اش شدم وپای مینا رو به خونمون بازکردم ..
مینا زن مطلقه ی دلبری بود که خوش پوشی وحیات راحتش از مسیر به درم کرد …
کم کم دیدگاهم عوض شد ..هدف زیستنم عوض شد ..
دیگه دوست نداشتم یه دختر چادری امل باشم ..
امیرحافظ که متوجه شد دارم تغیر میکنم ..عکس العمل نشون داد ..باهام حرف میزد ..گله میکرد ..حتی این اخری ها تهدید میکرد …اما من یه گوشم در بود ..یکی دروازه …
زندگی مینا رویای من شده بود وبهشدت زود جای رویای حیات با امیرحافظ رو گحرکت کرد ..
با حماقت تموم مهریه ی سنگینم رو اجرا گذاشتم …حاج بابا مجبور شد خونه اش رو بفروشه تا نصف سهم من از خونه رو بده …
اونقدر جادهم رو کج حرکت کردم که یه روزی به خودم اومدم که دیگه جایی تو زیستن امیرحافظ برام نمونده بود ..
ازش جدا شدم وپول مهریه ای هم که گراهی شده بودم مینا بالا کشید… افسرده شدم ..مخصوصا که تازه داشتم معنی حرفهای امیرحافظ رو درک میکردم …
بعد از چند وقت دیدم دیگه نمیتونم بدون امیرحافظ سر کنم ..رفتم سراغش ..
ازش خواهش کردم که من روببخشه ..بیان کرد میبخشه تا یه روزگاری زنی که باعث ازارش شده هم امیرحافظ رو ببخشه ..
اون روزگار درک کردم که باختم ..که اخر خطم …
امیرحافظ درگیر زن دیگه ای شده بود ..تو این چند وقت به زور سرپا شدم ..
هنوز هم امیرحافظ رو دوست دارم اما اون دیگه دوستم نداره ..حالا این تویی که تو قلبش ..تو فکرشی …
دستهام رو گرفت ..
-ارکیده قول بده مراقبش باشی ..قول بده مثل من ازارش ندی ..مردی که این جوری تورو میخواد تمام ارزوی منه ..
اما من به خاطر تاوان اشتباهاتم …فقط وفقط خوشامگاهختیش رو میخوام ..
میدونم که قبلا اذیتت کرده …میدونم که همه اش به خاطر تجربه ی زندگی بامن بوده ..
امیرحافظ دل بزرگی داره ..کافیه تو قلبش باشی اونوقته که مرد ومردونه پای همه ی سختی ها ت وایمیسته ..همون جوری که سر من وایساد ..
بارها سعی کرد تغیرم بده ..حتی مهریه ام رو کامل داد تا عوض بشم …
اما نشدم ..خراب کردم ..بهم قول بده ارکیده دلش رو نشکنی …
-تو از کجا این چیزهارو میدونی ..؟
-بهشدت وقته که با ساجده خانم رابطه دارم ..به خاطر دل مهربونش ردم نکرد …حتی یه بار اجازه داد تا باهاش حرف بزنم
چند هفته پیش بود که بهم گفت قلب از امیرحافظ بگیرم ..اظهار کرد امیرعاشق کس دیگه ای شده ..بدجوری هم عاشق شده ..
اضافه کرد اگه واقعا دوستش داری از زیستنش برو بیرون ..امیرحافظ محاله که دیگه به سمتت برگرده …
قلبش برام میسوخت ..میبیان کرد برو پی بختت…شاید ستاره ی اقبالت جای دیگه است ..
مجبورم رهاش کنم به جبران اشتباهاتم ..فقط ازت میخوام کنارش باشی .درکش کنی همین ..
-میدونی که به خاطر رفتار تو ..به خاطرذهنیتی که براش ساخته بودی دو سال اذیتم کرد؟ …دوسال بهم کنایه زد …جلوی بقیه خارم کرد ..
به خاطر همین هم نمیتونم قبول کنم …من نمیتونم با همچین کسی همجاده بشم …
میترسم از اینکه نکنه این فکرها اونقدر توذهنش پررنگ باشه که بعدا نذاره یه اب خوش ازگلوم پائین بره …
امیرحافظ بد بینه ریحانه ..من زندگی سختی گذروندم ..شوهری داشتم که حتی تا لحظه ی اخر هم کتکم میزد ..
من تقاص بدی هام رو خیلی وقته که دادم ..اما به خدا دیگه نمیکشم ..
-به یه سوال من جواب بده ..تو هم دوستش داری ..؟
لب بستم …جوابی نداشتم …دوستش داشتم ونداشتم …
میوحشت کردم واین ترس نمیذاشت که قلب مشت شده ام رو براش باز کنم …تا مهرش توش لونه کنه ..
-پس دوستش داری …اگه دوستش داری بهش اطمینان کن ..امیرحافظ مرد خوبیه ..خوشامگاهختت میکنه …
-نه ..
-باهاش حرف بزن ..دردهات رو بهش بگو …گناه داره ارکیده ..این جور که ساجده خانم میبیان کرد خاطرت رو خیلی میخواد ..
پوزخند نا تمایل داشته ای کنج لبم قرار گرفت
-یعنی اینقدر دوستش داری که به رقیبت راه نشون میدی ..؟
-دنیای من امیرحافظ ِ…اما حالا به جایی رسیدم که مردونه پای اشتباهاتم وایسم .
من یه بار شانس خوشامگاهخت شدن با امیرحافظ رو داشتم واز دستش دادم ..
دیگه جاده برگشتی نیست …نه تا وقتی که عاشق تواِ …دلواپس من نباش ارکیده ..
من یه مهره ی سوختم ..که خیلی وقته از زیستنش بیرون اومدم …
الان هم که اینجام به خاطر حرفهائیه که متوجه شدم وبه خاطر اینکه ساجده خانم میگفت امیرحافظ داره به خاطر جوابت دیوونه میشه ..
کف دستش و روی دستم گذاشت ..
-خوشبختش کن ارکیده ..تا مدیون امیرحافظ نباشم ..من حیاتش رو تباه کردم ..تخم شک وبدقلبی رو تو وجودش کاشتم ..
اون امیرحافظ صاف وساده رو تبدیل به مردی کردم که دوسال زجرت داد ..حالا وقتشه که جبران کنم ..
اگه تو قبولش کنی اونوقته که حداقل این عذاب وجدان کمتر میشه …
من بدکردم ارکیده ..من اشتباه کردم ..ولی تو عاشقش باش ..تو دوستش داشته باش ..
از روی صنقلبی بلند شد وکیفش رو برداشت ..
-امیدوارم کنار هم خوشامگاهخت بشید ..مطمئنم که اینبار انتخاب امیرحافظ از روی فکر ومنطق بوده
کنارم خم شد وگونه ام رو بوسید …آواش پراز بغض بود …
-قبولش کن ارکیده تا هردوتون اسوده بشید ..
لحظه ی اخری که دیدههاش رو دیدم پرازاشک بود …
تقه ای به درخورد ودرباز شد ..بوی ادکلن امید ..جلوتر از خودش… مابین (اَمَّن یُّجیبُ )هام تو اطاق سرک کشید …
برگه ام رو لای مفاتیح گذاشتم ولبه ی چادرم رو عقب فرستادم تا بتونم صورتش رو ببینم ..امید کنار سجاده ام منتظر بود .
-قبول باشه ..
-قبول حق داداش ..
-حالت بهتره ..؟
اهی از ته دل کشیدم …
-شرایط سختی دارم داداش ..
-میدونم ..
-نه نمیدونی …من یه بار عاشق شدم دلدادگی بود یا هوس نمیدونم… هرچی بود بسیار قشنگ بود ..رویایی وجادویی
تسبیحی رو که امیرحافظ بهم برگردونده بود به کف دست گرفتم ..حس نوازش انگشتهای امیرحافظ شیرین بود …
-ولی اون محبت ِ رویایی شد کابوس سه سال از بدترین روزگارهای عمرم ..روزگارهایی که میتونستم شاد باشم وبی غم حیات کنم ..واز لحظه هام لذ.ت ببرم ..
حالا بار دیگر یه علاقه ی عجیب وغریب کنج قلبمه ولی مشکل اینجاست که من دیگه ارکیده ی ساده وزود باور گذشته نیستم ..
-پس به خاطر همین علاقه به طاها جواب منفی دادی اره …؟
-امروز ریحانه رو مشاهده کردم ..همسر سابقش رو ..بهم میبیان کرد بهش فرصت بدم …اونقدر حسش به امیرحافظ زیبا بود که قلبم براش سوخت ..
-یعنی هنوز دوستش داره ..؟
-اره ..بسیار بیشتر از قبل …تمام حرفهاش به قلبم نشست …
با اینکه همین زن باعث شده بود امیرحافظ بدبین بشه ودوسال من رو با حرفهاش بجزونه
اما وقتی با دلدادگی میاظهار کرد که حاضره از زیستنش بیرون بره تا امیرحافظ به چیزی که میخواد برسه …قلبم به حالش سوخت ..اون زن از ته قلب عاشق امیرحافظ بود اما من بازهم میترسم داداش ..
این مرد دو سال تموم بهم طعنه زد ..ابرو برد ..سکوت کردم ..صبر کردم ..به حرمت محبت های پدرش ..
وقتی میدیم حاج رسولی چقدر غصه میخوره ..کوتاه میومدم ..وامیرحافظ بازهم میتازوند ..
-ادمها اشتباه میکنن ارکیده مثل تو ..
-از کجا معلوم امیرحافظ جزو اون کف دسته از ادمهایی که یه اشتباه رو چند بار تکرار میکنن نباشه ..؟
-نیست ارکیده ..زیرا اگه بود این همه سعی درجبران نداشت ..
-مثل اینکه تو خیلی علاقه مند به ازدواج مجدد منی …
-نه این طور نیست ..من فقط به فکر تو ام …چه طاها ..چه امیرحافظ هردو مردهایی خوبی هستن ..
طاها خیلی سعی کرد تا قبولش کنی ..ولی نشد ..دوستش نداشتی ..زور که نبود ..اما امیرحافظ …
حسم بهم میگه تو این رابطه بیشتر از یه علاقه ی معماما بینتون هست ..اونقدر این ریسمان محکمه که تو حتی همین الان هم نمیتونی جواب منفی بدی وسردرگمی …
من این چند روزگار صبر کردم ..تا شاید به یه راه حل برسی …اما نتونستی ارکیده ..بزار بهت کمک کنیم ..بزار امیرحافظ بهت کمک کنه ..باهاش حرف بزن ..اصلا محرم کنید
-چـی ؟؟ نه
-ارکیده صبر کن ..اول قلبیل حرفم رو بشنو بعد بگو نه ..
تا وقتی تو وامیرحافظ با هم کنار نیاید وحرف نزنید ..تا وقتی مثل جن وبسم ا…ازش فاصله بگیری وفرار کنی ..هردوتون کلافه وسردرگمید ..
خودت میدونی که من ادم زیاد روشن فکری نیستم ارکیده …خودت این رو خوب میدونی .
اما علارقم تمام حس بدی که نسبت به کلمه ی محرم وصیغه ی محرمیت دارم
اما با شناختی که از تو وامیرحافظ دارم ..وقتی میبینم که چه طور کلافه ای وجاده به جایی نداری ..ترجیح میدم یه مدت بهتون فرجه بدیم تا حداقل بمتوجه شد مال هم هستید یا نه …
پیشنهاد این حرف از طرف حاج رسولی وبابا بود ..ومن مسئول ابلاغش به تو …دیگه قبول یا رد این پیشنهاد با خودته ..
-یعنی حاج رساما وبابا میخوان بهش بله بدم ..؟
-نه نده …شرط بذار ..چند وقت محرم باشید تا قلق هم کف دستتون بیاد ..
اگه بازهم دیدی امیرحافظ فقط از روی شرمندگی میخواد باهات باشه یا حتی همون ادم گذشته است ..صیغه ی محرمیت رو فسخ کن ..
-اگه علاقه ام بیشتر شد چی …؟اگه به خاطر همین علاقه دیده بستم رو بدی هاش چی داداش ..؟
من بدجوری ضربه خوردم ..دیگه نمیتونم به احساسم اعتماد کنم …
-پس میخوای همین جوری مثل مرغ سرکنده پرپر بزنی ..؟تو چیزی از دست نمیدی ارکیده …
-چه طور میتونی اینقدرراحت برخورد کنی …؟یادمه یه روزگاری به خاطر غیرتت یه بچه رو کشتی ..
نفسی گراهی شد وبازدمش رو توی صورتم فوت کرد..معلوم بود از یاد اوری گذشته دلخوره
-من اشتباه کردم ارکیده …چوب اشتباهم رو سه سال خوردم ..سه سالی که دنبالت بودم وکف دستم به هیچ جا بند نبود …
ولی الان میخوام جبران کنم ..وقتی میبینم که ارامش تو به کف دست امیرحافظ ..وقتی میبینم که از روی ترس داری به علاقه ات پشت میکنی نمیتونم ساکت بشینم ..
اگه امیرحافظ میتونه تورو اروم کنه پس سعی میکنم هرچی غیرت وتعصب بی خود هست رو بریزم دور وسعی کنم یه بار دیگه بهت اعتماد کنم …
کف دستم رو که زیر چادر بود گرفت
-به مامان میگم بیان برای خوندن صیغه ی محرمیت …به قول تو هرچی خدا صلاح بدونه ..
اگه بین شما دو تا علاقه ای به وجود اومده حتما یه دلیل محکم پشتشه …
-میترسم داداش ..
-نترس ما هستیم ..امیرحافظ هم اگه چه پسر قد ویه دنده ایه ..اما اونقدر مرد هست که کف دست از پا خطا نکنه ..
سعی کن فقط بشناسیش ..به باطنش رسوخ کن ارکیده ..این تنها شانس تواِ
صورتم رو پشت دستش گذاشتم که با سرانگشت کف دست ازادش لبه ی چادرم رو کنار زد وگونه ام رو بوسید ..
-توکل کن به خدا ارکیده ..وقتی بعد از سه سال تونستم پیدات کنم تازه درک کردم چقدر عقب بودم ..
چقدر دیر درک کردم که یه خدایی هست که همه ی مشکلات به کف دستش حل میشه ..
پیدا کردنت کار خدا بود ارکیده ..کارخدا …پس قلبت رو صاف کن ..وهمه چی رو بسپر کف دست خودش ..
-چقدر شبیه حاج بابا حرف میزنی …
-زیرا تو این چند ماه عاشق مرام این مرد شدم …خوش بحالت ارکیده که خدا دوستت داشت وحاج بابا رو برات فرستاد …
-نمیخوام کسی از این جریان چیزی بفهمه ..نمیخوام مجدداً انگشت نمای فامیل بشم امید …
-نترس همه چیز روبسپر دست من …باقیش حله …
(گاه یک سنجاقک
به تو دل می بندد
و تو هر روزگار سحر
می نشینی لب حوض
تا بیاید از مسیر
از خم پیچک نیلوفرها
روی موهای سرت بنشیند
یا که از قطره آب کف کف دستت بخورد
گاه یک سنجاقک
همه معنی یک حیات است)
کف دستهای یخ زده ام رو تو هم فرو کردم اما استرس وترسم تموم نشدنی بود ..
تو این لحظه هایی که باید به فکر اینده وتصمیم باشم واز مسروری روی پا بند نشم …
مدام ومدام به روزهای تلخی که با سپهر داشتم فکر میکنم واز درون میلرزم ..
زیر نگاهی به جمع اطرافم نگاهی انداختم …لبهام رو با استرس رو هم فشردم وسعی کردم بیشتر از همه به مرد درکنارم فکر نکنم …
مبادا این ترسی که مثل خوره وجودم رو گرفته باعث فرارم بشه …
-دخترم با اجازه ات یه صیغه ی محرمیت دو ماه میخونم تا تو این مدت حرفهاتون رو راحت بزنید …
صدای حاج بابا بود که با دردست گرفتن قران کوچیکش میخواست زحمت وصل کردن من وامیرحافظ رو بکشه …
حرفی نزدم ..حرفی نداشتم که بزنم ..همه ی وجودم پراز ترس واسترس های پنهان حیات با سپهر بود ..
درد اون کمربندها .بدجوری بدنم رو به لرزه انداخته بود …
کف دستهام رو مشت کردم تا یکم از سردی دستهام کم بشه …ولی نمیشد …ترس مثل یه علف هرز داشت توی وجودم بالا میرفت وجون میگحرکت کرد ..
نفهمیدم چی خونده شد …اصلا آیا خطبه ای خونده شد یا نه ؟…
فقط وقتی خاموشی همه جا رو گرفت ومولین شیرین زیر گوشم تذکر داد ..
بله اظهار کردم تا امیرحافظ رسولی به مدت دو ماه محرم این تن زخم خورده بشه ..
میگذرم از مهریه ی این مدت که یه گردنبند یا علی زیبا بود… یا حتی از بله ی محکم وبا صلابت امیرحافظ …
میگذرم از حس منفی رخنه کرده تو وجودم …من فقط نگران این قلب افسار پاره کرده بودم ..
که نکنه به خاطر این علاقه بازهم بدی ها رو نبینه
ومن اینبار برای بار دوم بازهم پادرمسیری بذارم که به هیچ عنوان به اینده اش امید نداشتم ..
نمیدونم چقدر گذشت …اصلا چه جوری گذشت ..
فقط میدونم با حرف حاج بابا وتلنگر مولین شیرین از جا کشیده شدم تا یه بار دیگه واینبار با صیغه ی محرمیت مابینمون برای صحبت به اطاق بریم …
مضطرب بودم ..مثل یه گنجشک اسیر شده …همون جور شکننده وبی پناه …
درکه بسته شد گوشه ی تختم کنج دیوار جمع شدم تو خودم ..ونگاه ترسان ولرزانم رو دوختم به گل های قالی
تنها صدایی که میومد ..آوای نفس های قد بلند امیرحافظ بود که خاموشی رو میشکست
وبهم ثابت میکرد که من …ارکیده نجفی یه بار دیگه بله ای بیان کردم که شاید هیچ اخر وعاقبت خوشی در انتظارش نباشه ..
حضور امیرحافظ رو که درکنارم روی تخت حس کردم …پیچیدم به خودم ..
دستهام شروع کرد به لرزش ..میوحشت کردم …اما قلبیلش رو نمیدونستم …
-ارکیده ..؟؟
-….
-هراسیدی ..؟؟
نمیدونم چرا عصب های بینیم رگ کرد وکاسه ی چشمهام پرشد از شبنم ..
اامان قطره که روی گونه ام چکید کلی ترس تو دلش داشت ..کلی رنج وکلی نگرانی ..
بهم نزدیک شد ونالید ..
-چرا گریه ..؟راضی نبودی ..؟
یه قطره اشک دیگه
سرانگشتهاش که جلو اومد هراسون پلک زدم وتو یه لحظه صورتم پراز اشک شد …
-گریه نکن …اگه راضی نیستی فسخش میکنیم …اصلا اگه نخوای میرم وقول میدم که مزاحمت نشم …بازهم حاضرم برات صبر کنم ارکیده …
-نه مشکل این نیست …
-پس مشکل چیه ..؟این گریه ها برای چیه ارکیده ..؟تو داری مثل بید میلرزی ….من که کاریت ندارم …
کم کم به هق هق افتادم ..کف دست خودم نبود …بود ..؟
نفس های عصبی امیرحافظ مثل طوفان احاطه ام کرده بود …
-باهام حرف بزن ارکیده ..
-میترسم…
با صوتی لرزون اضافه کرد ..
-از چی …؟از من …؟اره ارکیده …؟
-…
-بهم نگاه کن عزیزدلم …نگاه کن وبهم بگو از چی میترسی …
نگاهم روبه ارومی از رو گلهای قالی کندم وبالا اوردم ..بالا وبالاتر ..
از روی خط تای اتوی شلوار نوک مدادیش گذشتم وروی دونه به دونه ی دکمه های پیرهنش بالا اوردم
اما نگاهم بالاتر نحرکت کرد …نمیتونست که بره …
میهراسید که نکنه نگاه عاصی وخشمگین سپهر رویه بار دیگه تو دیدههای امیرحافظ ببینه ..
صدای شکسته اش دل زخم متوجه شده ام رو به تپش انداخت …
-یعنی لیاقت یه نگاه رو هم ندارم …
اونقدر پرسوز بود این حرف که بلافاصله ..بی اراده واز ته قلب …دیده بالا اوردم …
آه وامان از این نگاه که قلب ودینم رو به باد داده بود …
لبخندمحو کنج لبش …نگاه بی پروا وپراز محبتش …قلبم رو نرم کرد ..هق هقم رو اروم ..
-میدونی چند وقته منتظر این روزگارم؟ …که بتونم بی احساس گناه دیده تو چشمت بدوزم …؟
میدونی چند وقت خواب وخوراک ندارم وحیاتم شدی …؟
نفسی گراهی شد وادامه داد …
اما امشامگاه همه چی برعکسه …حالا که رسیدم بهت ..حالا که میتونم یه قلب سیر نگات کنم ..ازم نگاهت رو میگیری …
دریغ میکنی ارکیده …چرا بهم نمیگی از چی میترسی …؟
ومن مسخ …مدهوش …بی دل وقلبداده حرف قلبم رو زدم …
-از کمربند …
کف دستهاش به انی مشت شد وصورتش جمع ..مندل شد انگار از این کلمه …
-تا حالا ازارم به یه مورچه هم نرسیده که تو بخوای ازم بترسی ..چطوری میتونم رو همسر برگ گلم کمربند بکشم …
من رو همچین ادمی مشاهده کردی ارکیده …؟یعنی اینقدر بد بودم که این جوری ازم بترسی …؟
اونقدر درد توی حرفهاش بود که از حرف به زبان امده پشیمون شدم ..با لبهای لرزون از بغض نالیدم ..
-نه من همچین حرفی نزدم .. اصلا راجع به شما نبود . …
-حاج بابا وعزیز هیچ وقت نفرین نمیکنن …میگن نفرین اول از همه دامن خود ادم رو میگیره
ولی من دوست دارم از ته قلب اون سپهر بی شرف به زمین گرم بخوره …ببین چه بلایی سرت اورده؟ ..
تو این شامگاه قشنگ به جای خنده …چشمهات بارونیه ومن حتی ..نمیتونم ارومت کنم …نوازشت کنم …
رگهای گردنش از حرص وعصبانیت چنان برجسته شد که دوباره ترس تو دلم جای گرفت …
تو یه لحظه کف کف دستم رو بی اراده روی رگهای برجسته اش گذاشتم ..
-خشمگین نشید ..ترو خدا عصبی نشید دیگه حرف نمیزنم …
نگاه متعجبش که روی صورتم نشست …تازه فهمیدم چی کار کردم …تازه فهمیدم چقدر ضعیفم ..
چقدر دیر فراموش میکنم دردهای ریخته شده از سرپنجه های سپهر رو .
خواستم کف دستم رو عقب بکشم که کف دستم رو حبس کرد توانگشتهای مردونه اش …
اامان لمس دستهای داغ وسوزان امیرحافظ …بی نظیر بود ..رویایی تر از رویا …
(چی کار داری میکنی با دلم امیرحافظ ؟…قراربود حرف بزنیم ..نه اینکه بدتر دیونه ام کنی ..وابسته ام کنی …)
خواستم کف دستم رو از بند بند گرم وداغش بیرون بکشم که محکمتر از قبل انگشتهام رو حبس کرد …
سرتا پا سرخ شدم …گر گرفتم از اتیش دستهاش ..
-اینکارو باهام نکن ارکیده ..من رو ببین …سپهر نیستم …من اون ملعون روانی نیستم …
من امیرحافظم… کسی که چند ماه زابمسیرته …این جوری تحقیرم نکن ..
با عذاب وجدان از ته قلب اظهار کردم ..
-خداشاهده که این طور نیست ..نمیخوام وابسته بشم .نمیخوام بعدها مشکل به وجود بیاد ..
تروخدا بهم محبت نکنین ..بزارید فقط حرف بزنیم …فقط همدیگه رو بشناسیم ..
من وشما یه بار از روی احساس ازدواج کردیم وجدا شدیم ..بزارید حالا با عقلمون جلو بریم …
-اما این نشدنیه ..به من نگاه کن …به خودت نگاه کن …ما همدیگه رو دوست داریم ارکیده …
دلم میخواد کف دستهات رو مثل همین الان به راحتی تو کف دستم بگیرم …قلبم میخواد اونقدر بهت نزدیک بشم که این فاصله رو بردارم که به جای تو نگی شما …
نمیخوام وقتی داری این جوری گریه میکنی با خودم درگیری داشته باشم تا نکنه بغلت کنم …
(تو را چه به فرهاد ؟
یک فرهاد است و یک بیستون عاشقی
تو همین یک وجب دیوار فاصله را بردار)
-من نمیتونم ..درکم کنید …
-منم نمیتونم تو هم درکم کن ..
با سرانگشتهاش انگشت دستم رو نوازش کرد وبا تبسم گفت …
-اینم از اامان اختلاف مشترک…
میون گریه به خنده افتادم …محو صورتم شد …
-اگه بدونی با همین تبسم چقدر دلنشین میشی ..هیچ وقت گریه نمیکردی..
بی اراده با ناز بیان کردم ..
-بهشدت خودم رو لوس کردم نه …؟
لبخند جذابیی جای گرفت رو لبش که مدهوش شدم ..اعتراف میکردم تبسم های امیرحافظ مست کننده بود ..چقدر دلم برای این تبسم تنگ شده بود …
سرانگشت امیرحافظ که روی گونه ام قرار گرفت ..
اونقدر مست بودم که عقب نکشیدم …پلک بستم از ارامش کف دستهاش ..خداگونه بود گویی …پراز حس نوازش ..
-بخند ارکیده ..همواره بخند …جهان ارزش گریه هات رو نداره ..تو هرجور بخوای همون طور جلو میریم ..
اگه میخوای بهت نزدیک نشم باشه ..فقط دلم میخواد این اخرین بغض وگریه باشه …
پیش من که هستی اندیشیدن به همه ی بدی ها ممنوع ..
صداش تن خنده گرفت وادامه داد …
-این هم از اامان قانون مردسالاری …
پرشدم از حس خوشی …صورتم رو به ارومی روی کف کف دستش خوابوندم ..
یه قطره اشک ..نمیدونم از خوشی ..یا تلخی روزگارگار از کنار شقیقه ام سرخورد وروی کف دستش چکید ..
-من میترسم که نکنه یه روزگاری مثل قبل ..مثل دو سال پیش …
-طعنه بزنم …؟؟؟
حرفم رو ادامه داده بود انگار که میدونست دردم چیه ..
-اره ارکیده ..؟اگه بگم هرشب دست به دعا میشن ومیگم الهی العفو باورت میشه …؟
من هنوز هم به خاطر اون حرفها وکارها سنگینم ..کاش که بتونی من رو از ته قلب ببخشی …
با دیدههای بسته …با کلی حس خوب تو دلم …
با اشکی که از گوشه ی دیدههام هنوز سرمیخورد وکف دست امیرحافظ قرار میگراهی شد زمزمه کردم ..
-بسیار وقته بخشیدم ..اگه نمیبخشیدم تو اینجا نبودی ..ایقدر نزدیک و…ارامش دلم نمیشدی ..
-امیرحافظ ..ارکیده جان ..بیاید شام حاضره …
تو آنی خلسه پرید وهردو از هم فاصله گحرکت کردیم ..نگاهم رو پر از شرم به زیر انداختم ..خدایا من چم شده بود؟ …
هنوز گرمای کف کف دست امیرحافظ روی گونه ام بود ..امیرحافظ دستش رو روی هم سائید تا اشکهای خیسم رو از کف کف دستش خشک کنه ..
نمیدونستم اصلا چطوری تا این حد پیش رفته بودم اما میدونم حس وجود وحرفهای شیرین امیرحافظ ..بی نظیر بود …
امیرحافظ از جا قد بلند شدو کف دستمالی از تو جیبش بیرون کشید …
-یادته با سپهر دعوام شد …؟
یادم بود …
-یادته دستم خونی بود …؟
یادم بود …
-یادته اومدی وگفتی کف دستتون رو ببنمشاهده کرد خون داره میره …؟
بازهم یادم بود.. مگه میشد لحظه لحظه ی عاشق شدنم رو فراموش کنم …؟
-بیا اشکات رو پاک کن …هرچند که بهشدت قلبم میخواد اجازه میدادی تا خودم اشک دیدههات رو بگیرم …
با سرانگشت دستمال رو از بین انگشتهاش بیرون کشیدم وصورتم رو خشک کردم ..
-ببخشید با این گریه هام شبتون رو خراب کردم …
نگاهش قلبخور شد ..
-بازهم که شدم شما …؟
نفسی گراهی شد وپر چادرم رو لمس کرد …
-وقتی بیان کردم بله ..وقتی اضافه کردی بله ..وقتی هردو قبول کردیم تو این دوماه محرم هم باشیم …یعنی حالا حرف قلب تو حرف قلب منه …مشکل تو مشکل منه ..
ومن شادم که دردت روبهم اضافه کردی …ارکیده من وتو کلی راه داریم تاهمدیگه رو بشناسیم ..
بذار همون جوری که من حرف میزنم تو هم از دردها وغصه هات بگی تا سبک بشی …
من اینجام وسعی میکنم برای همیشگی بمونم ..سنگ صبورت میشم ارکیده …این رو بهت قول میدم ..تو فقط لب بازکن و..
دستش رو به سمتم دراز کرد
-بگو یا علی …
کف دستم رو دستش سردادم واز ته دل بیان کردم
– یا علی ..
از درکه بیرون اومدم نگاهها با مشاهده کردن نگاههای سرخ شده ام نگران شد ساجده خانم قلب نگرون جلو اومد …
-چی شده امیرحافظ ..؟
به جای امیرحافظ ِمستاصل …جواب دادم ..
-چیزی نشده ساجده خانم درد وقلب می کردیم
نگاههای مضطرب ساجده خانم مهربون شد …
-خداروشکر دلواپس شدم ..امشامگاه شامگاه زیبایه عزیزم برای هردوتون ..گریه جایی نداره .باید بخندی چلچله ی من ..
حاج بابا هم با مشاهده کردن دیدههام جلو اومد …نگاه مولین شیرین با دلواپسی روم زوم شده بود ..
-چیزی شده حاج خانم ..؟
ساجده خانم با تن آوای کشیده تر بیان کرد ..
-نه حاج احمداقا …عروس گلمون قلبش رو سبک کرده …
دستم رو گراهی شد ونشوند کنار خودش ..
-پرستوی من بشین که خدا امشامگاه دو تا از ارزوهام رو براورده کرده …یکیش سروسامون گرفتن امیرحافظم ویکیش هم ارامش دل تو ..
***
ساعت یک نصفه شب بود که خونه تو خاموشی شامگاهانگاهی فرو حرکت کرد ومن تازه تونستم فکرهای درهم وذهن اشفته ام رو اندکی سامون بدم …
امیرحافظ این چند ساعت یه مرد دیگه شده بود ..مردی متفاوت از اون امیرحافظ گذشته …
آوای ویبره ی تک گوشیم …خبر از رسیدن اس ام اس بود …نگاهم روی صفحه ی گوشی جای گرفت ..امیرحافظ بود ..
میدونستم که این وقت شامگاه قلب اون هم مثل من بی سروسولین شده بود …
بوی عطر امیرحافظ وگل های ارکیده ی بنفشی که برام به ارمغان اورده بود تو یه نفس بلعیدم
نگاه بازکردم وصفحه ی گوشیم رو لمس کردم …
(لمس دستان تو
وسوسه شیطان نبود
به قداست چادرت قسم
حس قنوت نمـــاز هایم بود)
چه حلاوت شیرینی داشت این جمله ها …زیر ورو میکرد این قلب عاشق وبیچاره رو ..
بی اختیار از ته قلب نوشتم …
(مرا با جهان وزمین واسمان چه کار …همینکه سبزی کف دستان تو ریشه های خشکیده ام رو پروراند و
روزگارنی در تاریکی شامگاههای بی تابیم شد مرا بس …)
حرف قلبم بود ..بی پرده وبی ترس …حالا که دور بودم از حضورش ..قلبم شعر میبافت ..
قصیده وغزل یا شعر سپید …فرقی نمیکرد ..مهم این بود که حرف قلبم بود ولاجرم برقلب میجای گرفت ..
دیده به صفحه ی گوشیم بود که بازهم یه مسییج دیگه …
(برایم بخند…
برایم که می خندی ،
دیدههایت که هیچ،
آسمان هم جذاب می شود…!
شبت طلایی عزیزم .. )
بازهم مست شدم …چیکارداری میکنی با این قلب امیرحافظ …؟
دیدههام بی اراده بسته شد ..گرم شد از جادوی گرمای کف دست امیرحافظ که حضورش هنوز روی گونه ام بود …
تو لحظه های خواب وریا …همون وقتی که نمیدونی خوابی یا بیدار …دستهام شل شد ..گوشی روی سینه ام رها شد وارکیده ی نجفی فرو حرکت کرد دررویاهای خوش وجود امیرحافظ رساما …
مردعجیب گذشته که هنوز گه گاهی با نگاهش من رو باخود به عرش اسمونها میبرد …
****
با لرزیدن گوشیم همون جور که به فتاحی توضیح میدادم گوشیم رو بیرون کشیدم …
اسم امیرحافظ رو که دیدم ..بهسرعت صفحه ی گوشی رو کف کف دستم مخفی کردم ..ونگاه دلواپسی به فتاحی انداختم ..خداروشکر که حواسش به من بود …
به قدری از جسن ناجور بچه های مونتاژ میوحشت کردم که دستهام میلرزید ..
ازش فاصله گحرکت کردم وصفحه رو بالاتر اوردم وبا استرس ومحبت پیام رو بازکردم …
نگاهم که به صفحه ی گوشی چسبید قلبم شروع به تپیدن کرد ..تو گویی بی تپش بود تا به حال ..
(سهم من از تو
دلتنگیِ بی پایانیست
که روزها دیوانه ام میکند
شب ها شاعر …)
شیرینی عشق امیرحافظ ریخته شد تو رگ وپی ام واززمین ومدت جدام کرد …این عشق بی نظیر بود …
با صدای یکی دیگه از بچه ها نفس های بی تابم رو جمع کردم وگوشی رو توی جیبم سر دادم …
(داری نامردی میکنی امیرحافظ …قرار ما این نبود …این شیرینی های شامگاهانه ونیمه وقت …تبصره ی عهد وپیمان ما نبود …)
باید باهاش حرف میزدم ..باید میگفتم که دیگه اینکارو نکنه …
اما دلم …دلم لجبازی میکرد …لجوج شده بودتو این لحظها و…دو کف دستی به این حلاوت وشیرینی چسبیده بود …
باخودم تکرار کردم ..باید حرف بزنم ..باید حرف بزنم ..
این جوری نمیشه ..اگه قرار باشه بازهم به محبت هاش ادامه بده عقلی برام نمیمونه که باهاش فکر کنم وتصمیم بگیرم …
از دیشامگاه تا الان من این همه عاشق تر شدم …واله تر شدم ..وای به حال بعد ها که دیگه نمیتونم از زیر بار محبتش در برم ..
باید …باید باهاش حرف بزنم ..
پس قرار بگیر قلب احمق و…ساکت بمون ..فعلا دور…. دور تو نیست ..
ساعت پنج ونیم بود که سوار تاکسی شدم ..پیرو تصمیم صبحم به امیرحافظ اس ام اس داده بودم که میخوام باهاش صحبت کنم ..
وحالا امیرحافظ کنار ایستگاه نونوایی سنگکی بود تا برم ودردی رو که این روزگارها خیلی شیرین بود روبراش توضیح بدم
هنوز نحرکت کرده ونرسیده دلم به تپش افتاده بود ..کف دستهام از شوق متوجه شدار میلرزید ویخ کرده بود ..
امید داشتم که بتونم جلوی این علاقه ی دلی رو بگیرم تا کمی حرف بزنیم واز ترس هام براش بگم …
با متوجه شدن جِنسیس مشکی رنگ امیرحافظ …کرایه رو حساب کردم وبا دل دلواپسی سوار ماشین شدم …
-سلام ..
-سلام خسته نباشی ..
به قدری با انرژی پاسخم رو داد که حس کردم حتی سر اَرزنی خستگی به تن ندارم …
ماشین که مسیر افتاده تازه تونستم از اون حالت تدافعی دربیام وسرم رو صاف نگه دارم …
-خب چه خبر ..؟امروز چطور بود ..؟
تبسم ملایمی نامیل داشته کنج لبم قرار گرفته بود …
-مثل همیشه ..مونتاژ وقطعه و
نفسم رو فوت کردم وادامه دادم ..
-بچه های مونتاژ …اس ام اس دادم که باهاتون صحبت کنم …
-حراهی شد واجبه ..؟
-چطور مگه ..؟
-قبلش میخوام یه جایی رو نشونت بدم …
-باشه من بعدا حرفم رو میزنم ..
-پس بریم …
کف دست درازکرد ومثل همواره نوای تار وفلوت توی ماشین پیچید …
(بی تو برگی زردم
به هوای تو می گردم
که مگر بیفتم در پایت
ای نوای نایم
به هوای تو می آیم
که دمی نفس کنم تازه در هوایت)
لبخندم روشن تر شد وقلبم اروم تر …به نرمی توی صنقلبی ماشین خزیدم ونفس گرفتم …بوی عطر ملایم امیرحافظ ازنزدیکها مشامم رو نوازش داد …
(چی تو وجودت داری امیرحافظ که این جوری ارومم میکنی ..؟)
-اهنگهای علی رضا افتخاری رو دوست دارید ..؟
دیده غره ای بهم حرکت کرد …
-فکر نکن حواسم نیست ها ..دیشب توبودم اما امروز از اول راه شدم شما …
سر به زیر انداختم …کاش یه نفر بهش میاظهار کرد این همه صمیمیت چه بلایی میاره سر این قلب بیچاره …
-اما درمورد جوابت باید بگم اره …بعضی از اهنگهای علی رضا افتخاری ارومم میکنه …یه جورای مثل تو …
گرگراهی شدم از این تشامگاهیه ..
-ارکیده .؟
-جانم ..
لب گزیدم ..بی هوابود ونامیل داشته ..حاصل شیرینی جمله ی قبلی امیرحافظ بود …این جان ..
دستم رو زیر چادر توی هم پیچیدم وعرق ریختم ..
-جانت بی بلا …
بازهم لب گزیدم ..چقدر بچه بودم وجویای محبت که با چند کلام ساده عرش رو سیر میکردم ..
-حرفم رو بزنم یا هنوز میخوای سرخ وسفید بشی ..؟
نگاه شرمگینم که نیمه بالا اومد آوای خنده اش ماشین رو پرکرد …
-بسه ارکیده چیزی نشده که این جوری سرخ شدی ..داری خفه میشی دختر
معذب شدم ..
-ححرکت کردون رو بزنید …
شماتت گر جمله ام رو تصحیح کرد
-حرفم رو ..نه حرفتون …
-بله حرفت رو …
-میشه خواهش کنم تسبیحت رو بهم برگردونی …؟
-تسبیحم ..؟
-همون که روز خواستگاری بهت دادم ..
-اما اون تسبیح یادگار عزیزه ..
-میگم عزیز یکی دیگه لنگه ی همون رو برات بگیره …
-نه این چه کاریه ..؟
دستم رو توجیب کوچیک کیفم فرو بردم واه ناخواسته ام رو سَرکشیدم ..
رویی نداشتم که بگم دل خوش لمس دونه های تسبیحی هستم که روی بند بند انگشت امیرحافظ سُریده …
تسبیح رو دراوردم ولی کف دست مشت شده ام رو نگه داشتم …
-میشه بپرسم چرا …؟
نگاهی از گوشه ی دیده به سمتم انداخت ..معذب بود ..کلافگیش رو که حس کردم حرفی نزدم ومشت کف دستم رو به سمتش دراز کردم ..
کف دستش رو از دنده سوا کرد وزیر مشت کف دستم اورد ..
-وقتی پیشمه دلم قرصه ..انگار که تو هستی …دیگه نمیترسم از اینکه دو ماه دیگه ممکنه عمر این محرمیت تموم بشه وتو دیگه کنارم نباشی ..
خیره موندم به کف کف دست باز شده اش ..چقدر حس هامون شامگاهیه به هم بود ..
دستم بی اراده باز شد ودونه های تربت مابین انگشت های امیرحافظ قرار گرفت ..
-امانت پیشم میمونه تا عقدت کنم ..اونوقته که با خیال راحت ولینتیت رو پس میدم …
بغض تو گلوم بیداد میکرد ..حتی از تصوردوری امیرحافظ میلرزیدم به خودم ..
دلبسته شدم کف دست روی لبهاش بذارم وبگم :
(نگو ..حرف از جدایی نزن ..دل کوچیک وزخم خورده ی من تازه عادت به شیرینی عشقت کرده ..)
تسبیح رو به ارومی دور ائینه ی ماشین انداخت ونفس عمیقی گراهی شد …علی رضا افتخاری همچنان زمزمه میکرد ومن غرق بودم تو حس مشتاق دیداری وشیرینی محبت امیرحافظ …
(به نسیم کوبت ای گل
به شمیم بویت ای گل
در سینه داغی دارم
از لاله باغی دارم
با یادت ای گل هر شامگاه
در قلب چراغی دارم)
چقدر گذشت نمتوجه شدم ..چطور گذشت هم نفهمیدم ..
ماشین که توقف کرد سر کشیده کردم ونگاهی به کوچه ی دنج وخلوت انداختم ..
-رسیدیم ..همین جاست ..
با گیجی بار دیگر نگاهی انداختم و از سر کنجکاوی پیاده شدم ..
امیرحافظ ریموت ماشین رو زد وبا کلید درکف دستش دروبازکرد ..
اونقدر بهش اطمینان داشتم که بی هول وهراس به دنبالش از پله ها بالا راهی شدم وسوار اسانسور شدم …
-اینجا کجاست …؟
سرش رو کمی کج کرد ونگاه مهربونش رو روی صورتم پاشید …
-چه عجب پرسیدی ..؟
-فوضاما کردم ..؟
-نه باید میسؤال کردی …
اسانسور که وایساد تنها در قهوه ای سوخته رو کلید انداخت وبازکردم ..
-بفرما تو تا جوابت رو بدم ..
به خونه ی نقلی درحدود هفتاد هشتاد متر بود …تمیز ومرتب که با یه کف دست مبل ویه تلوزیون ساده مبله شده بود …
بوی خوشی زیر بینیم پیچید …یه خونه ی دلباز با پنجره های سرتاسری ..بی اختیار گفتم ..
-چقدر دلنشینه ..
-خوشت اومد ..؟
-اگه دوست داری برو اتاق ها رو هم ببین ..
وخودش به سمت چای ساز گوشه ی اپن راهی شد …
بدون تعارف تک تک درها رو بازکردم …دو تا خواب نقلی داشت که با وسائل مختصر پر شده بود
ویه اشپزخونه ی ساده اما قشنگ وجمع وجور …همین که از متوجه شد زدن خونه فارق شدم ..نگاهم به نگاه خندان امیرحافظ افتاد ..
-مال کیه اینجا ..؟
-بیا بشین اول ازت پذیرایی کنم تا بعد ..
بی اختیار رو مبل قرار گرفتم وچشم دوختم به امیرحافظ که بسیار راحت دو تا لیوان لنگه به لنگه رو از کابینت دراورد
دوتا چایی کیسه ای هم تو لیوان ها انداخت واب جوش روشون ریخت ..
خنده ام گحرکت کرده بود تا حالا امیرحافظ رو تو این شرایط نمشاهده کرده بودم …با سینی چایی کنارم جای گرفت ..
-بفرما ..ببخشید دیگه چایی مجردیه ..به پای چایی های شما نمیرسه ..
لیوانم رو برداشتم ودستم رو دورش حلقه کردم …برخلاف انتظارم فضای اطاق زیاد هم سرد نبود
-خب درجواب سوالت باید بگم اینجا خونه ی تواِ
ابروهام بالا پرید …
-البته اگه قابل بدونی وسر عقد بله بگی …
از فکر عقد کردن وزیر یه سقف اومدن با امیرحافظ… دلم پرپر زد
حس خوشایندی زیر پوستم خزید وچرخید وگونه هام رو سرخ کرد …اما عقل بازهم نهیب زد ..
(جمع کن این قلب هوائیت رو ..تو برای چیز دیگه ای اومدی …)
لیوان چائیم رو با استرس روی میز برگردوندم
-امیرحافظ …؟
-جان قلب امیرحافظ ..
-قول وقرارمون رو یادت حرکت کرده ..؟
-کدوم قول عزیز قلبم …؟
ناله وار گفتم ..
-قرار شد بهم محبت نکنی ..
پرچادرم رو با سرانگشت کنار زد …نفس های تب دارش روی صورتم کولاک کرده بود ..
-این قرار رو تو گذاشتی خودت هم قبولش کردی …
-اما من اندیشیدم …
-ازم نخواه ارکیده …تو نمیدونی چقدر این دوری کردنها برام سختی ..
بگی همینجا بمیر میمیرم اما نمیتونم …
طاقتش رو ندارم این جوری پیشم باشی ..کنارم باشی وبهت محبت نکنم ..کف دستت رو نگیرم ..
ارکیده تو حتی روابط سالم یه خواهر وبرادر رو هم از من دریغ میکنی ..
ولی من به خاطر ترس ودل نگرانی هات جلو نمیام …هزار بار جلوی خودم رو میگیرم تا نکنه کف دستت رو توکف دست بگیرم .
مکثی کرد ودوباره ادامه داد …
ارکیده ..بزار من این رابطه رو جلو ببرم ..قول میدم هم قلبت خوش باشه ..هم ترست از بین بره …
-دلواپسم که این دلدادگی نذاره تفاوت ها رو ببینم ..میترسم یه تب تند باشه که ؟؟
تو دیدههام که خیره شد ..حرفم یادم حرکت کرد …همه چیز فراموشم شد ..دلم میتمایل داشت کف دست بکشم رو پلک هاش ..
نوزاش کنم اون چین های ریز ریز دور دیدههاش رو …شاید هم بوسه بزنم به شقیقه اش ..
-تب تند نیست ارکیده ..که اگه بود من وتو هیچ وقت تا این حد خودداری نمیکردیم ..مگه غیر از اینه که هو.س سریع صبر نمیشناسه وبردباری نمیکنه ..
دستم رو مشت کردم وافسار قلبم رو کشیدم ..مبادا که سرانگشتهام فراموش کنن عهد وپیمانم رو و…نوازش کنن این دیدهها رو ..
-بهم اطمینان کن ارکیده …من وتو لایق این محبت ومحبت بینمون هستیم ..نذار با ترس های بیهوده فرصت عاشقیمون از دست بره ..
من هم قول میدم حدم رو بدونم وقلب مضطربی هات رو بیشتر نکنم باشه ..؟
سرکج کردم ومست ومدهوش باشه اظهار کردم وانگشت اشاره ام رو تو دستم مشت کردم …
تبسم دلربایی زد ..دلربا که نه ….خدایی …
گوشه ی چادرم رو به لب برد وبوسید ومن مردم وزنده شدم تا نکنه کف دست از پا خطا کنم وبه قول وقرار خودم پشت پا بزنم ..
(کف دست از طلب ندارم تا کام من برآید,
یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید. )
زمزمه اش ونفس های مسیحائیش باعث شد من هم به حرف بیام ونجواگونه بگم ..
(چو نیلوفر عاشقانه ، چنان می پیچم به پای تو
که سر تا پا دلدادگی بود ، ز هر بندم در هوای تو)
دیده بست وبه ارومی سرگذاشت رو زانوم …
-ارکیده نزار اینقدر ازت دور بمونم …من با این دوری ها داغون میشم …ازم نترس ..خودت میدونی که من وتو درد ودرمان همیم …
یه وقتهایی فکر میکنم تو جواب کدوم کار خیرم هستی..من رو از وجودت دریغ نکن ارکیده ..حالا که محرمت شدم ..دیگه نمیتونم بی تو سرکنم …
دستم بی اراده روی موهاش نشست …کاسه ی نگاهم پر شد …ترس بود …شوق بود ..دل تنگی وقلب خوشی بود ..
هرچی که بود باعث شد سرانگشتم رو لابه لای موهاش بچرخونم ومحبت بدم …
-بذار کنارت باشم ارکیده ..خیلی وقت که زندگی من شدی وخودت خبر نداری ..
-تو که میدونی.چرا میگم نه ..
-میدونم اما قلبم که نمیدونه …همین الان کلی خودش رو به درودیوار میزنه که نکنه کشیده شم وبه جای تمام اون شامگاه بیداری ها بغلت کنم تایکم اروم شم …
-اگه بخوای این جوری پیش بری کم میارم ..
سر بلند کرد وتو نگاه خیسم خیره موند ..به ارومی لبهاش رو روی پیشونیم گذاشت وبوسید …
سرد شدم وداغ …یخ زدم وگر گراهی شدم ..
-من دیگه نمیتونم از وجودت کف دست بکشم ..با حرفهات نمیتونی جلوی این محبت رو بگیری ارکیده ..
کف دستهاش رو بالا اورد وروی بازوهام گذاشت ..
-ببین وضع وحالم رو …شدم مثل این بچه های هیفده هیجده ساله ی عاشق …
اسمش رو زمزمه وار وپرتمنا بردم ..
-امیرحافظ ..
-جان قلب امیرحافظ ..حیات امیرحافظ …
قلب وعقلم بدجوری در تضاد بود ..یکی عاشق وواله ویکی سخت گیر ومنضبط …
بغض که گلوم رو گحرکت کرد ..بی اراده ..باور کن بی اراده ی بی اراده .. سرفرو بردم تو اغوشش ..
اشک شوق میریختم از این حس حمایت وگرمای محبت ..
کف دستهاش که دورم پیچید .حبس شدم تو حس ناز ونیاز …
-قول میدی شبها تنهام نذاری ..؟
-قول میدم
– قول میدی هیچ وقت… هیچ وقتِ هیچ وقت ….دست به کمربند نبری ..
کف دستهاش محکمتر از قبل دورم پیچید …
-خدا نیاره اون روزگار رو ..
-قول میدی طعنه نزنی وگذشته رو مثل پتک تو سرم نکوبی …
صداش خش دار شد …اون هم بغض داشت مثل من ..
-به خدا قسم که محاله اسم از گذشته ات ببرم ..
کف دستم رو روی پیرهنش چرخوندم وزمزمه کردم ..
-پس من هم قول میدم بهت …همونی باشم که تو میخوای ..قول میدم بهت پایبند بمونم وجز عقشت به هیچ چیز دیگه ای تکیه نکنم …
یه کف دستش رو ازدورم بازکرد وبا کف کف دست روی صورتش کشید واشکش رو پاک کرد …
-اذیتت میکنم امیرحافظ ..؟
زمزمه وار نجواکرد
(دعایی گر نمیگویی به دشنامی عزیزم کن, که گر تلخست شیرینست از آن لب هر چه فرمایی)
اشک صورتم رو با سرانگشت گراهی شد ومن محو ومات از اون همه عشق سرانگشتم رو روی رد اشکش کشیدم ..
-هیچ وقت فکر نمیکردم اینقدر با محبت باشی …
-اما من همیشگی تو رو همین جوری شیرین ومحجوب تصور کرده بودم ..
با صدای اژیر کشیدن وویبره ی دزدگیرش از خلسه بیرون اومدم وخودم رو کنار کشیدم ..
امیرحافظ کلافه نفسش رو فوت کرد وپشت پنجره راهی شد وازهمونجا دزدگیر رو زد ..
برگشت به سمتم وکف دستهاش رو پشت کمرش برد وتکیه زد به قاب پنجره …
-این خونه رو چند سال پیش خریدم ..قبل از اینجا یه خونه ی صد وده متری تو سعادت اباد داشتم اما …
نفسش رو فوت کرد وادامه داد ..
-به خاطرمهریه ی ریحانه وفروش خونه مجبور شدم بفروشمش وبا باقی پولش اینجا رو خریدم …میدونم کوچیکه ..
-نه اصلا کوچیک نیست ..تو که خونه ی قبلیم رو دیده بودی …درمقابل اون اطاقک اینجا بهشته ..
-بزار دست وبالم باز بشه ..یه بزرگترش رو برات میگیرم …
-من اینجا رو دوست دارم امیرحافظ …
با احساس لرزش کیفم گوشیم رو دراوردم
-مولینمه …
-سلام برسون ..
-سلام مولین شیرین ..
-سلام عزیزم ..کجایی پس؟ ..تو که گفتی هشت خونه ای ..
لب گزیدم اونقدر تمامی حواسم درپی محبت های ناب امیرحافظ بود که نگاهی به ساعت ننداختم ..
-ببخشید دیر شد ..با امیرحافظم …سلام میرسونه ..
-سلامت باشه ..عیب نداره مادر قلب نگرون شدم ..خوش باشید ..
گونه هام مجدداً رنگ گحرکت کرد وامیرحافظ با بدجنسی بهم خیره شد ..سر به زیر انداختم ..
-به امیرحافظ بگو شامگاه شام بیاد اینجا ..
-یه لحظه گوشی ..
کف دستم ورو دهنه ی گوشی گذاشتم ..
-مولین شام دعوتت کرده …
-نه مزاحمشون نمیشم ..باشه واسه ی یه شامگاه دیگه ..
از ته دل اضافه کردم .
-نمیخوای بیایی …؟
جلو اومد
-تو دوست داری بیام؟ ..نمیخوام معذب باشی وفکر کنی دارم خودم رو بهت تحمیل میکنم ..
یه تبسم به فهم ودرکش زدم وتو گوشی گفتم ..
-امیرحافظ میاد ..
-باشه پس منتظرم دیر نکنید ..
گوشی رو که قطع کردم ..نگاهم به نگاه امیرحافظ گره خورد ..
سرمیز شام حواس درست وحسابی نداشتم ..نگاه های غیر مستقیم امیرحافظ ولحظاتی که گذرونده بودم به قدری جادویی بود که هنوزی هم دلم رو به لرزش مینداخت ..
نگاه امید ولبخند های بابا فرزین ومولین شیرین معذبم میکرد… کم کم داشتم باور میکردم این محرمیت داره به سمت وسوی دیگه ای پیش میره ..
انگار بی ارده تو مسیررودخونه افتاده بودم وبا جریان اب جلو میحرکت کردم ..نفس عمیق کشیدم وسر به زیر انداختم ..جرات سر بلند کردن ندارم ..
نگاه های گاه وبی گاه امیرحافظ چنان رخوتی به وجودم تزریق کرده که حس میکنم بین زمین واسمون معلقم …
شام که جمع شد ..مولین شیرین بیخ گوشم زمزمه کرد …
-ول کن این ظرفها رو شوهرت تنهاست برو پیشش ..
به اعتراض اسمش رو بردم ..
-مولین شیرین ..؟؟!!کدوم شوهر؟؟ ما فقط محرمیم ..
-محرمید اره …؟پس تو دیدههای من وبابات چهل چراغونیه ..؟؟
یه تبسم خجل زدم ..
-برو ارکیده ..بیا برو گناه داره ..یه سره چشمش به اشپزخونه است که کی میایی بیرون ..سر میز شام که بیچاره پرپر زد .تو سرت رو یه کله کردی تو بشقابت … حداقل الان برو
از حرفهای مامان تبسم ناخواسته ام رو قورت دادم که مامان شیرین وشگونی ازم گرفت …
-دیدی ارکیده ؟؟…خودتی …راستی چرا هنوز با چادر جلوش میگردی …؟
-نمیتونم مولین همه اش دوروزگاره بهم محرم شدیم …خجالت میکشم ..
-ولین از کف دست تو …یعنی تا حالا بی حجاب نمشاهده کردتت ..؟
معذب شدم ..
-نه …
مامان با حرص نفس هاش روفوت کرد وبشقابهاروازم گراهی شد وتشر زد ..
-خودت میدونی وامیرحافظ …فعلا برو که اون بیچاره نگاهش به درخشک شد ..
از اشپزخونه که بیرون اومدم روم نشد علنا کنارش بشینم …تمایل داشتم کنار بابا بشینم که بابا اشاره کرد به امیرحافظ
امید زیر زیرکی میلبخند زد وامیرحافظ سر به زیر داشت ..
به ارومی وبا خجالت کنارش قرار گرفتم ..از این همه نزدیکی وبی قلبی خجالت میکشیدم ..
یکم که گذشت ….اونقدر سر به زیر ومعذب بود که بشقاب میوه رو برداشتم وبراش میوه پوست کندم …
نارنگی رو مثل یه گل درست کردم وتو ظرف براش گذاشتم ..خیار هم پوست کندم ونمک زدم وکنارش چیدم ..
هنوز سر به زیر بود …به ارومی نگاهی به اطراف انداختم که مامان چشم غره راهی شد ..
یعنی بهش برس …
به ارومی زمزمه کردم ..
-امیرحافظ ..
سر که بلند کرد بشقاب میوه رو به سمتش گراهی شدم …لبخندی زدو یه تیکه خیار برداشت ..بشقاب رو جلوش گذاشتم …که بیان کرد ..
-پس خودت چی …؟
یه پرنارنگی برداشت وبه کف دستم داد ..
نمیدونم چرا از محبت هاش سرخ میشدم ..من زن بودم وطعم محبت های ریز ودرشت یه مرد رو پشت سر گذاشته بودم اما علاقه ی امیرحافظ یه ارکیده ی دیگه از من میساخت ..
پرنارنگی رو از کف دستش گراهی شدم که خیره موند تو نگاهم .با خجالت گفتم ..
-میوه ات رو بخور ..
-نمیشه …
-چرا …؟
-یه خانم دلبر با لپای سرخ شده کنارم قرار گرفته که نمیذاره نفس بکشم ..حالا تو میگی میوه بخورم …؟
لبخند روی لبهام بیشتر شد وخنده ام گحرکت کرد ..بابا فرزین با علاقه به تبسمم لبخند زد …
با شرم سر به زیر انداختم واضافه کردم ..
-میخوای برم تا تو میوه بخوری …؟
-نه کجا بری؟ ازسرشامگاه که یه نگاه هم به ما نمیندازی ..حداقل الان دریغ نکن …درضمن میوه همواره هست …اما این خانم خوشگل کنارم ..همیشه اینقدر مهربون نمیمونه ..
-من مهربون نیستم ..؟
-نه پس من ..؟
بی اراده با ناز اسمش رو زیر لب بردم ..
-امیرحافظ …!!
امیرحافظ لب گزید وسر به زیر انداخت ..
-استغفرا..قصد جون کردی امروزگار .. نه ..؟
ریز ریز از حرفهاش ریز خندیدم ..امیرحافظ واقعا معذب بود ..از جا کشیده شد وقصد راهی شدن کرد
-داری میری …؟
حرفی نزد فقط نگاهی انداخت وبه سمت بابا فرزین وامید راهی شد وخداحافظی کرد ..
مامان شیرین هم از اشپزخونه دراومد وبا امیرحافظ خداحافظی گرمی کرد
پشت سرش دم دراپارتمان وایسادم ..
-به ساجده خانم وفاطمه وحاج بابا سلام برسون ..
-باشه ..فردا بیام دنبالت باهم بریم سرکار ..؟
سر به زیر انداختم وبا گوشه ی چادرم ور رفتم ..
-نه میترسم کسی ببینه حرف دربیارن …
-چه حرفی …؟ارکیده تو محرم منی …
با بی حوصلگی حرفی نزدم …
-باشه هرجور صلاح میدونی ..نمیخوام بهت فشار بیارم …خداحافظ …
با آزردهی مسیر افتاد که صوتش کردم ..برگشت به سمتم ولی سگرمه های درهم ونگاه رو به زمینش داد میزد که غمگینه ..
-آزرده شدی ..؟
قدم جلو گذاشت جوری که یه لحظه از این همه نزدیکی نفسم برید ..
-ببین ارکیده …من از همون اول که جلو اومدم توقع این رفتار رو داشتم ..
تو این مدت اونقدر شناختمت که بدونم هنوز درگیر گذشته ای ونتونستی بسیار از مسائل رو فراموش کنی …
من حتی با همین چادر وحجابت هم مشکلی ندارم ..اما دوست دارم یکم جدی تر بهم فکر کنی …من تورو برای همه ی عمرم میخوام نه برای این دوماه …
به خاطر حضور پررنگش کمرم رو عقب کشیدم
-میدونم معذبی ..وحشت کردی …میدونم که میخوای فقط وفقط به خاطر شخصیت وحرکت کردارهای همدیگه با هم باشیم ..اما تروخدا درک کن ..منم ادمم ..باشه …؟
سر خم کردم وبا مظلومیت گفتم ..
-باشه ..
یه تبسم شیرین زد وپیشونیم رو بوسید وحرکت کرد …
رفت ونمتوجه شد که من به همه ی حرفهاش ایمان دارم ولی بدبختی اینجاست که اعتمادی به خودم ندارم …
**
“امیرحافظ”
برای اامان بار بود که ارکیده پا به اطاقم میذاشت ..
از درکه وارد شد با همون نگاه کنجکاوش همه جا رو از نظر گذروند وروی مفاتیح کنارسجاده ام ثابت موند ..
حق داشت کنجکاو بشه ..جلد کهنه ی مفاتیح چیزی نبود که زود فراموش بشه …
کنار سجاده ام نشست ومفاتیح رو برداشت …روی مفاتیح کف دست کشید… بوسه زد وبوئید.. ..
-چقدر شامگاهیه به مفاتیح منه ..
-شامگاهیه ِش نیست ..مفاتیح خودته …
با تعجب سر بلند کرد …
-مفاتیح منه …؟
فقط سرم رو به معنی اره پائین اوردم …
مفاتیح رو بازکرد که دقیقا همون صفحه ی جوشن کبیر باز شد ورده های اشک روی کاغذها جلوی نگاههاش ظاهر شد …
-کف دست تو چی کار میکنه ..؟
-با تسبیحت پیداش کردم ..سپهر گذاشته بود بین اشغال ها ..
نفس کشید وتبسمی کنج لبش شست ..
-نکنه این رو هم مثل تسبیح میخوای ازم بگیری …؟
-بهت نمیدمش که بخوام بگیرمش ..مال خودمه …
به تبسم دلنشینش سرکج کردم وعطر خوش ارکیده ونگاه جذابش رو به جون کشیدم ..
مفاتیح رو بوسید ودوباره سرجاش برگردوند …وازجا بلند شد …
نگاهش رو همه چیز میچرخید ونگاه من محو ارکیده بود ..هرروزگاری که میگذشت محبتش تو قلبم صد چندان میشد ..
جوری که تحمل یه لحظه دوریش رو هم نداشتم ..
-ارکیده ..؟
برگشت به سمتم ..
-جانم…؟
مسخ شدم از این جانم از ته قلب ..
-دلم میخواد یه بار بی حجاب ببینمت …
گونه هاش رنگ گراهی شد …به قدری شرمگین شد که بار دیگر جویا شدم
-خواسته ی زیادیه ارکیده ..؟
-نه حقته …
-حقم رو نمیخوام ..میخوام تو راحت باشی واز طرف دیگه ..این قلبم اروم بگیره …
همون جور که سربه زیر بود ..لبه های چادرش رو رها کرد ..وچادر از سرش افتاد …
حالا با یه شال ویه تونیک نه چندان قد بلند اتیش به وجودم میکشید …
ضربان دلم روی بینهایت بود ..حس وجود ارکیده مدهوش کننده بود ..
یه قدم کشیده برداشتم وتو حضورش غرق شدم …
کف دستهای لرزونم روبه ارومی بالا بردم ..از خودم میترسیدم ..از این حس رونده …از این کف دستهای سست وبی ثبات ..
عقب کشیدم …وسوسه ی وجود ارکیده داشت دیونه ام میکرد ..کاش اینقدر محجوب نبود ..اونوقت راحت تر به حریمش مسیر پیدا میکردم ..
نه اینکه اینجا …با اینهمه شوق ..این همه علاقه ..بلرزم وروی قدم جلو گذاشتن نداشته باشم ..
حالا با این شرایط با این گونه های سرخ ودیدههای پراز شرم به زیر افتاده ..کف دست وقلبم میلرزید ویاری نمیکرد ..
(لحظه ی متوجه شدار نزدیک است
باز من دیوانه ام ،مستم
باز می لرزد ،قلبم،کف دستم)
از تعللم سر کشیده کرد که کف دستهام بی اراده جلو راهی شد وشال روی سرش رو باز کرد ..شال از بین انگشتهام لیز خورد ونگاهم روی تک تک وجزء به جزء صورتش چرخید …
بی اراده زیر لب زمزمه کردم ..
-فتبارک ا…احسن الخالقین ..
از شرم دوباره سر به زیر شد …
-سرت رو بالا بگیر خانمی …از کی خجالت میکشی؟ از من ..؟
سرش رو بالا اورد که نگاهم رو زخم شقیقه اش نشست … قبلم تیر کشید تا حالا نمشاهده کرده بودمش …..
با سرانگشت رد زخم رو لمس کردم وبا درد نالیدم ..
-این جای چیه ..؟
نگاه مغموم ارکیده تا نگاهم بالا اومد ..چشمهاش خیس شده بود
مجدداً جویا شدم ..
-سپهر زده ..؟اره ارکیده ..؟
-….
کاسه ی نگاههاش پراز اشک شد ..
-با کمربند ..؟به خاطر همین ازم میوحشت کردی …؟
کف دستهاش مشت شد وزیراه اش لرزید …
-چه بلایی سرت اورده عزیزمن .. …؟چطور قلبش اومد ..؟
سرش رو اروم پائین اورد وروی سینه ام گذاشت …کف دستهام رو دورش حلقه کردم ودیدههام نامیل داشته بسته شد از درد وارامش ..
لرزش شونه هاش قلبم رو خون کرد ..
-من رو فقط به خاطر پول میخواست … دوستم نداشت امیر ..هیچ وقت دوستم نداشت اما تو دوستم داشته باش ..باشه ..؟
سر کشیده کرد تمام صورتش خیس از اشک بود ..دستش رو روی گونه ام گذاشت …
-من دوستت دارم امیر …از ته قلبم دوستت دارم ..میخوام باهات باشم ..همواره وهمه جا …
کف دستهام رو دورش محکمتر پیچیدم ..
-من هستم خانمم..مضطرب نباش ..همه چی تموم شده ..
گل سر روی موهاش رو بازکردم ودستهام رو حریصانه رو ابشار موهاش کشیدم …
-میخوام با حاج بابا صحبت کنم ..من دیگه نمیتونم ازت دور بمونم ..باید عقد کنیم ..
از تو اغوشم بی هوا بیرون اومد …با همون صورت خیس وچشمهایی که تو نگاهم دو دو میزد عقب کشید ..وبه دیوار پشت سرش تکیه داد ..
-نه ..
-چرا نه ..؟
-زوده ..زوده ..من هنوز ..
-ارکیده از چی میترسی …؟
-اگه خطا کنم ..؟
خودش رو بغل کرد موهای پریشون وصورت خیس از اشکش ضربان دلم رو کند کرده بود ..
-اگه مجدداً اشتباه کنم ..؟
-ارکیده ..؟؟
بهش نزدیک شدم که کف دستش رو به معنی نیا بالا اورد
-تو نمیدونی من تو چه برزخیم …از این ور میترسم واز اون طرف …مشتاق دیدارتم ..
با قلبخوری اظهار کردم ..
-تو هم نمیدونی من تو چه حالیم ..
-چرا بهم مهلت نمیدی؟ ..حس میکنم افتادم تو یه گردونه وهمین جوری دارم میچرخم ..
حق به جانب گفتم
-تو دوستم داری ارکیده ومنم دوستت دارم… پس دیگه چه مشکلی هست ..؟
-مشکل منم ..مضطربی های من ..اینده ی این زندگی …
با فک منقبض شده از حرص اظهار کردم ..
-هیچ کس نمیتونه برای اینده تضمینی بده ..
-اگه مجدداً اشتباه کردیم چی …؟اگه دوباره همون اشتباه قبلی رو تکرار کردیم ؟
-با این ترس ها اجازه ی زندگی مجدداً رو از خودت میگیری ..
ارکیده من نمیگم که عاشقتم ..میگم دوستت دارم ..که بدونی ارزشت بیشتر از یه عشق شتابزده وزود گذره ..
نگاه نگرانش روی صورتم چرخید ..بی اراده جلو رفتم که کف دستهاش رو به ارومی دور گردنم حلقه کرد وسرش رو روی سینه ام فشرد ..
-طاقت یه شکست دیگه رو ندارم امیرحافظ ..
-منم ندارم عزیزم ..اما باید به خودمون فرصت بدیم …من این علاقه رو با هیچ چیزی تو دنیا عوض نمیکم ..
بوی عطرش رو توی ریه هام فرستادم وبا حسرت روی موهاش دست کشیدم ..
کاش قانع میشد که عقد کنیم ..دلم طاقت این همه دوری رو نداشت ..
-میدونی از کی بهت علاقه مند شدم ..؟
با کنجکاری از تو بغلم سر قد بلند کرد …با سرانگشت صورتش رو پاک کردم وبوسه ای روی گونه ی خسیش زدم که بلافاصله سرخ شد …
تبسمی روی لبهام جای گرفت ..
-وقتی برای اولین بار با هم حرکت کردیم شیرخوارگاه ..وقتی مشاهده کردم چه قدر با عشق بچه هارو بغل میکنی ..دلم هری ریخت ..همونجا بود که بی دل شدم ارکیده ..تو بسیار مهربونی..
یه لبخند شیرین روی لبش قرار گرفت …سرش رو به سینه ام تکیه داد ..
انگشتهای کف دستم رو تو کف دستش فرو بردم ونفس تازه کردم ..
-وقتی پیشمی ارومم ارکیده ..بهشدت اروم .انگار که تو مخدری ومن معتاد این مخدر ..به خاطر همینه صبر ندارم ..میخوام برای همیشه پیشم باشی ..
با سرانگشت کف دست ازادش پشت کف دستم رو نوازش کرد وجوابی نداد ..من هم جوابی نتمایل داشتم ..
اجازه دادم فکر کنه وعلاقه ی بین ما راه رو برام هموار کنه ..
بی تاب وکلافه تو دفترم رژه میراهی شدم …دو هفته از محرمیت من وارکیده گذشته بود ومن هرروز بیشتر از قبل بی تاب ارکیده ومنشش میشدم …
به قدری وابسته اش شده بودم که هرلحظه وهرثانیه قلبم میمیل داشت ارکیده درکنارم باشه وببینمش ..
اونقدر حالم خراب بود که میوحشت کردم نکنه جلوی دیگران کف دست از پا خطا کنم …
اخر سر هم طاقت نیاوردم وزنگ زدم به بخش مونتاژ ..که ارکیده رو بفرستن دفترم …
بی تاب ازشوق مشاهده کردار ..پشت دراطاق منتظر شدم ..حتی جرات بیرون راهی شدن رو هم نداشتم …
تقه ای که به درخورد باعث شد زود دروبازکنم …ارکیده با تعجب نکاهم میکرد وکف دستش همچنان بالا مونده بود ..
از گوشه ی نگاه سالن رو پائیدم وتو یه لحظه دستش رو گرفتم وکشیدمش تو اطاق
با دست ازادم دروبستم وقفل کردم وهمزمان سرم رو تو گودی گردن ارکیده فرو کردم ..
شاید تمام اینها به چند ثانیه هم نکشید ..
-چی کار میکنی امیرحافظ ..؟
عطر تنش رو نفس کشیدم
-هیس ارکیده ..هیس ..تروخدا بذار نفس بکشم ..ازصبح کلافه ام ..دارم از دوریت دق میکنم نامرد ..
خاموشی کرد واجازه داد اروم بشم …هرچند که این دل بی تاب با این اندک محبت ها …اروم نمیگحرکت کرد ..
لبهام روروی پوست چراکهه اش گذاشتم …که بدن ارکیده درجا منقبض شد وزمزمه کرد ..
-امیر …
نفس هام طوفانی به راه انداخته بود ..با کف دست ازادم انگشتهاش رو حبس کردم ..بی تاب وبی قرارزمزمه کردم ..
-طاقت ندارم ارکیده ..به خدا که دیگه طاقت ندارم ..
نفس های گرمم روی بناگوشش پخش میشد ..داشتم گر میگراهی شدم از کف دست نیازهای مردانه ام …
دستهای لرزون ارکیده رو محکم تو دستم فشردم وپیشونیم رو به شقیقه اش تکیه دادم ..
-چرا قبول نمیکنی ارکیده؟ ..حال من رو نمیبینی …؟
بار دیگر تنها اسمم رو آوا کرد …
-امیر .؟؟
با بغض نالیدم ..
-جان امیر …زندگی امیر ..عمر امیر …چی کار کنم تو بگو ..من دارم میسوزم تو حسرتت ارکیده ..
دست ازادش رو روی بازوم گذاشت ونوازش کرد ..سرم رو از شقیقه اش جدا کردم وخیره شدم تو نگاه شرمسارش …
نگاهم روی صورتش چرخید وچرخید ونامیل داشته ..روی لبهاش نشست ..
چشم بالا اوردم ونگاهم رو به چشمهاش دوختم …مست بودم ومدهوش …
نگاهم بی تابانه روی لبهاش ونگاههاش سرمیخورد …ارکیده حرفم رو میمتوجه شد ..خوب میفهید …عطشم رو میدید ..
بی اراده سرجلو بردم ولبهام رو لبهاش گذاشتم …
شراب ناب لبهاش اندک اندک توی رگهام رسوخ کرد …کف دستم رو دور کمرش پیچیدم وچسبوندمش به خودم ..
بدن منقبض ولرزان ارکیده نَم نَمک تو دستهام اروم گرفت وبعد از چند لحظه شروع به همکاری کرد ..
به سختی صورتم رو فاصله دادم واظهار کردم ..
-تا کی میخوای صبر کنی ارکیده؟ ..رحم نمیکنی …
نفس های منقطع بینمون یکی شده بود …
-با حاج بابا حرف بزنم …؟
با فشاری که به کف دستم اورد از اغوشم بیرون اومد ..
-مهلت بده امیرحافظ …
-نمیتونم ارکیده …تو نزدیکمی اما من راحت نیستم ..نمیخوام خیانت درامانت کنم …
با ناراحتی سر به زیر انداخت که اه ناخواسته ای کشیدم .
با کلافگی دستی تو موهام کشیدم
-باشه هرجور راحتی ..من بازهم صبر میکنم …
دستهام رو با دلخوری بازکردم وازش فاصله گراهی شدم که کف دستش دور بازوم پیچید ..
-امیرحافظ …درکم کن ..
-باشه درکت میکنم ..اما فقط تا پایان محرمیت ..بیشتر از اون ازم توقع نداشته باش ..
روی صنقلبی چرخانم جای گرفتم وسرم رو تکیه دادم به صنقلبی
نفس های عمیق کشیدم تا اروم شم …تا این قلب بی تاب لحظه ای از این حرکت های پرشتاب دست برداره ..
با صوتی تقه ای که به درخورد یه نفس گرفتم ..
سرجام صاف قرار گرفتم وبفرمائید اضافه کردم …
“ارکیده ”
کف دستمو رو کف دستگیره ی درگذاشتم که با صوتی دخترها مکث کردم ..مثل اینکه من نبودم دیگه هیچ کس کارنمیکرد وبه فکر کار نبود …
-عجب دختر موزی ایه …همه ی عالم وادم میدونن با امیرحافظِ …اونوقت واسه ی ما جانماز اب میکشه …
نیگاه!! الان هم به هوای کار راهی شده تو اطاقش ..خاک برسر هر.زه اش کنن …
-اره همچین دخترهای وِلی هستن که بقیه رو از سکه میندازن …معلوم نیست زیر اون چادر ومقنعه اش چه کثافت کاری هایی که نمیکنه ..
یه لحظه حس کردم توی سرم سرب داغ ریختن …سر تا به پا گرگرفتم وخونم به جوش اومده …با هرکلمه ی که میمتوجه شدم ازدرون منفجر میشدم …
نفس هام به شماره افتاده بود ..به من میبیان کرد هر.زه؟ …به من میگفت؟ ..خدایا به من …؟؟به منی که همیشگی ودرهمه حال مراقب بودم …؟
هرکلمه مثل یه پتک توی سرم کوبیده میشد …عجب خدانشناسایی هستن …
تو یه لحظه تصمیمم رو گحرکت کردم وداخل سالن شدم …بس بود هرچی پشت سرم لغز خوندن وتهمت زدن …
نمیدونم به پشتوانه ی امیرحافظ بود یا اعتماد به نفس تازه به دست اومده ام ..اما من دیگه اجازه نمیدادم هرحرفی که قلبشون میخواد پشت سرم بزنن ..
درکه بازشد ..بچه های قسمت قلع کاری رو متوجه شدم که کنار هم جمع شدن …
همه با ورودم خاموشی کردن وهرکسی به سرکارش برگشت ..
شمس با قیافه ی منزجرش روش رو ازم گرفت …درومحکم پشت سرم کوبیدم به هم ..
اگه اون بار خاموشی کردم وتحقیر شدم .اینبار دیگه نمیذاشتم ..
من از عاشقی خودم وامیرحافظ مطمئن بودن وبه کسی حق اهانت به علاقمون رو نمیدادم …
-مشکلی پیش اومده خانم شمس ..؟
پریسا نگاه پرحرفی بهم انداخت وابرویی بالا برد ..
-نه خانم نجفی ..چه مشکلی ..؟
بالا سرش راهی شدم ودست به سینه شدم …
-ولی مثل اینکه شما از راهی شد وامد من به اطاق اقای رساما دلخورید …
صدای عصبانی من که برای اامان بار نیمه کشیده شده بود باعث شد بچه های قسمت بعدی که با پارتیشن از هم جدا شده بود سرک بکشن …
نگاه بچه ها روم سنگینی میکرد ولی من تصمیمم روگرفته بودم .باید به این حرفها خاتمه میدادم ..
یا میسوختم یا میبردم ..
شمس هم مثل من ازجا بلند شد وپوزخندی روی لبش نشوند …
-مشکل رو که همه دارن …بالاخره این راهی شد وامدهای زیادی حرف میاره …
با عصبانیت لبهام رو روهم فشردم …
-خانم شمس لطفا حراهی شدون رو بزنید …
با مسخرگی ادا دراورد ..
-که من هم مثل رحیمی از کار اخراج بشم؟؟ …نه خانم نجفی من کارم رو دوست دارم … بنده حرفی ندارم ..
اقای سیاحی از لابه لای بچه ها جلو اومد ..
-اتفاقی شده خانم نجفی …؟
سرم رو با غرور بلند کردم ..کسی نباید میمتوجه شد که این حرفها تا چه حد داره من رو از درون خالی میکنه …
من به علاقه ی امیرحافظ ایمان داشتم ..به عاشقی خودم ..کسی حق نداشت این علاقه رو زیر سوال ببره ..
-یه مشکل کوچیک بین من وخانم شمسه ..
تمام سالن خاموشی کرده بود ومنتظر بحث من وشمس بودن که تو همین لحظه درباز شد وامیرحافظ هم وارد سالن شد ..
“امیرحافظ ..”
-اقای روحی پور من که گفتم جنسها رو بادقت جدا کنید که یه وقت با هم قاطی نشه …الان من از کجا بدونم مقاومت هارسیده یا نه …
یه لحظه حس کردم صوتی نیمه بلند ارکیده رو متوجه شدم ..سرجام وایسادم وهمون جور که نگاهم رو زمین بود گوش وایسادم ..
-چی شده امیرحافظ …؟چرا وایسادی ..؟
-صوتی خانم نجفی بود ..؟
خاموشی کرد وبدون حرف گوش توقف کرد ..
-نه.. من که چیزی نمتوجه شدم …
دوباره صدای نیمه خفیف ارکیده اومد ..
-یه مشکل کوچیک بین من وخانم شمسه ..
ارکیده بود ؟..ارکیده! …چی شده که عصبیه …؟دوباره چی کارش کردن که تحمل نکرده …؟
بدون اینکه بفهمم چی کار میکنم به سمت سالن قلع کاری راهی شدم…
دررو که بازکردم از مشاهده کردن بچه ها ودرنهایت ارکیده وخانم شمس سرجام میخکوب شدم …
صورت ارکیده به قدری سرخ وعصبانی بود که یه لحظه هراسیدم …اخم هام تو هم رفت …کی گل من رو ازار داده بود ..؟
“ارکیده ”
با اومدن امیرحافظ نگاهم رو بستم ویه نفس عمیق کشیدم ..باید تمومش میکردم ..باید زودتر از اینها تمومش میکردم …
با تصمیمی که گحرکت کردم ..بدون اینکه حتی به نتایج کارم فکر کنم جلوی نگاه همه به ارومی به سمت امیرحافظ رفتم ..
امیرحافظ نگاهی به بچه ها وبعد به من انداخت ..
-چیزی شده ..؟ کسی حرفی زده ؟
اخم هام کمی ازهم باز شد ..نگرانیش رو کاملا حس میکردم وهمون حس شیرین دوباره تو قلبم قرار گرفت ..
از چی میترسی ارکیده ؟..این مرد ثابت کرده که همیشه همراهته …
به ارومی زیر نگاه سوراخ کننده ی بچه ها کنار امیرحافظ توقف کردم ..شونه به شونه اش …هم تراز با محبتم …
از نتیجه ی کاری که میمیل داشتم انجام بدم دلواپس بودم ..ترسم از برخورد امیرحافظ بود ..
نمیدونستم بعد از کاری که میمیل داشتم انجام بدم چه عکس العملی نشون میده ..اما مجبوربودم ..این داستان باید همین جا تموم میشد …
از استرس زیاد دلم توی گلوم میزد …ونفس هام مقطع شده بود .دستم رو به ارومی تو کف دستش سر دادم …
امیرحافظ به قدری شوکه شده بود که فقط با نگاههای گسرخوش شده ومتعجب بی حرف نگاهم میکرد …حق داشت… اینکار از من بعید بود …
تو قلبم اسم خدا رو صدا زدم ویه نفس عمیق کشیدم ..سرم رو با غرور بلند کردم وبه سمت بچه ها که حالا همه با تعجب به کف دستهای چفت شدمون خیره شده بودن چشم دوختم ..
-یه موضوعی هست که بهتره همه همین الان بدونید تا جلوی این حرفهای خاله زنکی وشایعه ها وتهمت ها گرفته بشه ..
-کدوم تهمت ..چی شده ارکیده ..کی حرف زده دوباره ..؟
با این حرف امیرحافظ نگاه ها متعجب تر شد …امیرحافظ بدون اینکه حواسش باشه من رو به اسم کوچیک خطاب کرده بود ..
تبسم ارومی زدم وبا صوتی رسایی گفتم ..
-من واقای رسولی خیلی وقته که باهم اشنا شدیم وتقریبا دو سه هفته است که برای اشنایی بیشتر با هم محرم شدیم ..هفته ی اینده هم مراسم عقدمونه ..
سکوت وچشمهای خیره که بهت وتعجب ازشون میبارید اعصاب خورد کن بود ..با استرس به سمت امیرحافظ برگشتم نگران عکس العملش بودم …
انگشتهای امیرحافظ دستم رو رها کرد ..دلم کنده شد …ولی با حلقه شدن دستش دور شونه ام ..قلبم اروم گرفت …پس امیرحافظ تائیدم کرده بود ..
تبسمش محکمترین ایمان رو به قلبم سرازیر کرد ..
-خانم نجفی از این به بعد همسر منه ..ومن واقعا دوست ندارم تو محیط کاری حرفی از روابط شخصی من یا هرکس دیگه ای به میون بیاد …
ما همگی اینجا کار میکنیم اما حیات شخصی هرکسی به خودش مربوطه …بهتره دست از حرفها وحدیث وغیبت بردارید وبه کارتون برسید ..
چون دفعه ی بعدی درکار نخواهد بود وهرکسی تو حیات دیگران سرک بکشه ومشکل درست کنه بلافاصله اخراج میشه ..
نگاه اقای سیاحی برق زد ولبهاش به لبخندی بازشد ..
-مبارکه امیرحافظ ..به سلامتی… چقدر بی مقدمه …؟
با صوتی اقای سیاحی وپشت بندش اقای روحی پور وافراد مسن که بهشدت راحت با این قضیه کنار اومده بودن ..بقیه هم تو چند لحظه به سمتم اومدن وسیل تبریکات وروبوسی ها باریدن گحرکت کرد ..
شمس کناری ایستاده بود و بازهم با نفرت بهم نگاه دوخته بود …به سمتش راهی شدم وبه ارومی بیان کردم ..
-کاش ما ادمها میفهمیدم که آبروی یه نفر چقدر ارزش داره واین جوری با حرفهای صدمن یه غاز با زندگی کسی بازی نمیکردیم …
از کنارش رد شدم که یکی دیگه از بچه ها آوام کرد ..
-خانم نجفی ..
به سمتش برگشتم ..
-من واقعا عذرمیخوام ..ما حتی فکرش رو هم نمیکردیم …؟؟
نگاهی از گوشه ی دیده به امیرحافظ انداختم وگفتم ..
-درسته …من خودم هم فکرش رو نمیکردم ..اما مگه تا حالا حرکت کرداری از من دیدید …خطایی دیدید که اینجوری پشت سرم حرف بزنید .؟
مجدداً به سمت شمس برگشتم …
-نمیتونم ببخشمت خانم شمس ..نه شما ونه باقی کسایی رو که گناهم رو شستید ..از ته دل دعا میکنم که هیچ وقت تو شرایط من قرار نگیرید …
به سمت امیرحافظ حرکت کردم وکنارش وایسادم ..
دستش رو دور بازوم حلقه کرد وتبسم ملایمی زد …نگاه بعضی از بچه ها هنوز هم ازار دهنده بود اما چه فرقی داشت؟ مهم من بودم ونتیجه ی این تصمیم انی …
راضی بودم از کارم ..من عاشق امیرحافظ بودم …اگه حتی مشکلی هم بود با نیروی این علاقه ودلدادگی میتونستم جلوی سختی ها بایستم وزندگیم رو بسازم …
***
توی ماشین امیرحافظ قرار گرفته بودم وبا ل.ذت به اهنگ ملایم بی کلامی که توماشین پخش میشد گوش میدادم ..
بعد از اون که همه …متوجه ی رابطه ی من وامیرحافظ شدن ..دیگه قلبیلی برای پنهون کاری نبود ..امیرحافظ هم مجبور شد به خاطر حرف بچه ها کارخونه رو شیرینی بده تا دست از سرش بردارن …
تو حال وهوای خودم بودم ..خوش بودم وشاکر ..از اون وقتهایی بود که حس میکنی همه چیز برق میزنه ومیدرخشه ..اسمون بالای سرت …مردم اطرافت …قلب پرضربت ..
-باید به خانم شمس ارتقاء مقام بدم ..
با تعجب برگشتم به سمتش …
-چی ؟؟
به صورت متعجبم لبخند زد ..
-خب باعث خیر شد …اگه حرفهاش تحریکت نمیکرد حالا حالا من رو سر میدوندی وناز میکردی ..
با ناز پرسیدم ..
-من ناز میکنم ..؟
-پس کی؟ ..من ناز میکنم ..؟هی میگم بیا عقد کنیم قبول نمیکنی ..خدا خیرش بده ..حرفش باعث شد کوتاه بیایی ..دیگه جاده فرار نداری ارکیده خانم ..
سرم رو به پشتی صنقلبی تکیه دادم وخیره شدم به صورتش …
-تو هم از خدا تمایل داشته
با سرانگشت گونه ام رو نوازش کرد …
-وقتی با اون ابروهای درهم کنارم وایسادی وکف دستم رو گرفتی …فکر کردم دیوونه شدم ..جلوی بچه ها خودت کف دستم رو گراهی شده بودی ..
-اره من هنوز موندم با چه رویی کف دستت روپیش اون همه ادم گحرکت کردم …
نیشش باز شد ..
-پس امشامگاه خونوادگی خدمت میرسیم برای قرار عقد وعروسی ..باشه ..؟
پلک زدم به معنی باشه ..
-امیرحافظ ..؟؟
-جون قلب امیرحافظ …
-چقدر دلنشین جوابم رو میدی ..یادم میره چی میخوام بگم ..
دستم رو فشرد ومنتظرم نگام کرد ..
-یه خواسته ازت دارم ..
-بگو خانمی …هرچی باشه به متوجه شده منت ..
-میشه عروسی نگیریم …؟
نگاههاش رو ریز کرد وبا موشکافی بهم خیره شد ..
-چرا ..؟
-هو.س زیارت کردم ..به جای عروسی بریم مشهد زیارت اقا ..
-خب به جای ماه عسل میریم مشهد ..هم زیارت ..هم سیاحت …هم خوشگذرونی …
از تصور بودن با امیرحافظ گرگرفتم وسرخ شدم …
صدای خنده ی امیرحافظ بلند شد وکف دستم رو محکمتر تو کف دستش گحرکت کرد ..
-فدای این شرم وحیات …تو چقدر نازی ارکیده ..
برای اینکه از اون حال وهوا دربیام …حرفم رو ادامه دادم …
-امیرحافظ ..من دلم نمیخواد عروسی بگیریم ..
ماشین رو تو یه فرعی پارک کرد وبه سمتم چرخید ..
-بهم بگو چرا ..؟
نفس گحرکت کردم …صبحت از بدی های مردم سخت بود …
-طاقت حرف وحدیث مردم رو ندارم امیر …این جماعت خیلی وقت خون به جیگر من کردن ..نمیخوام تو مسروری هام باشن …
-ولی هردختری دوست داره لباس عروس بپوشه ..مخصوصا تو که …
به عمد خاموشی کرد وادامه نداد ..یاد ازدواج با سپهر مثل یه خار دلم رو چاک داد …ازدواج کرده بودم وعروس نشده بودم ..
بغض رو پس زدم …بس بود هرچی درد رو نوشتم وحسرت رو سر کشیدم …
-اره من حتی تجربه ی یه عروسی رو هم نداشتم دلم هم نمیخواد داشته باشم ..عروسی ای که توش کلی خرج بشه وبعد هم هرکسی یه حرفی ازش دربیاره به دردم نمیخوره …
به جاش میتونیم پولش رو بدیم به شیرخوارگاه …تا به بچه هایی مثل مارال کمک کنن …
بازوش رو گرفتم والتماس وار گفتم ..
-خواهش میکنم امیرحافظ ..یه مجلس عقد خودمونی بگیریم وبعد هم بریم زیارت …قلبم میخواد حیاتمون رو با محبت اقا شروع کنیم ..
دستش رو دور شونه ام پیچید ..به ارومی سرم رو تو سینه اش مخفی کردم
-امیرمن خسته ام از حرف وحدیث ..سه ساله که دارم خرد میشم …بزار بی سرو صدا بریم سرخونه زندگیمون …دیگه نه میخوام حرفی بشنوم ..نه حدیثی …به خدا که دیگه نمیکشم …
من رو محکمتر توی سینه اش فشرد
-میترسم بعد ها حسرت بخوری …
نگاهم رو به کوچه ی خلوت روبه روم دوختم وزمزمه کردم ..
-حسرت من خوشامگاهختی بقیه بود ..بچه هایی که کف دست مادرهاشون روگراهی شده بودن ..من فقط حسرت یه عشق وعلاقه ی ساده رو از شوهرم داشتم ..تو همپای من باش ..درکم کن …حسرت به قلب نمیمونم ..
من رو ازاغوشش بیرون کشید وبازوهام رو تو کف دست گرفت ..چشمهاش نگران بود ..
-ارکیده نکنه قبول کنم وبعدها قلبچرکین بشی ..؟من میتونم یه عروسی ساده وابرومند درحد خودمون برات بگیرم ..از پس خرجش هم برمیام ..بدون اینکه حتی حاج بابا کمکم کنه ..
-نمیخوام امیر بذار بی سرو آوا وحرف وسخن بریم سر زندگیمون …باشه …؟
تو نگاههام خیره شد وبا سرانگشت رد کمربند روی شقیقه ام رو لمس کرد …
-باشه اگه تو این جوری میخوای راضیم به رضای تو ..
یه تبسم زدو پشت کف دستم رو بوسید ..برای عوض کردن حال وهوام با شیطنت گفت ..
-یعنی میشه بی سرو آوا بریم سر زیستنمون ..من دیگه طاقت ندارم ارکیده ..
چرخیدم سرجام وامیرحافظ بار دیگر ماشین رو راه انداخت ..
-با حاج بابا حرف میزنی ..؟
-اره بهشون میگم هرچند که عزیز بسیار دلبسته شد عروسیم رو ببینه ..
لب گزیدم از این خریت خودم ..اصلا حواسم نبود که امیرحافظ هم رخت دومادی نپوشیده ..
-اگه اگه تو فکر میکنی ..؟
-من هیچ فکری نمیکنم ارکیده ..توراضی باش همون جوری که تو میخوای پیش میریم.. خوبه …؟
با رضایت پلک زدم ..
-تازه این جوری به نفع من هم هست زودتر یه لقمه ی چپت میکنم …
-امیرحافظ …
صدای خنده اش کشیده شد که از خجالت سرم رو تو چادرم فرو بردم ..دستش رو دورم پیچید ومن رو تو اغوشش کشید …
-فدای خانم خجالتی خودم بشم ..
-مواظب باش امیر تصادف میکنی ها …
رهام کرد وبار دیگر سرجاش مرتب نشست ..
-خداروشکر که از خر شیطون پیاده شدی وگرنه فکر کنم زیبا از راه به درم میکردی ..
-وا من ..؟
-پس نه من ..؟
به آوای نازکش که ادام رو درمیاورد خندیدم که دم درخونه نگه داشت ..
-بفرمائید بانو ..به عزیز میگم برای عصری هماهنگ کنه بیایم ..
-شام بیاید ..
-دیگه اونش کف دست من نیست ..عزیز میدونه وشما ..
-باشه بسلامت ..
ازماشین پیاده شدم وسرم رو بار دیگر خم کردم ..
-اروم بری ها امیرحافظ ..مراقب خودت هم باش ..
-باشه دلواپس نباش سلام برسون ..
فقط با لبخند چشم دوخت وحرفی نزد ..کلید رو تو درانداختم وبازکردم که امیرحافظ تک بوقی زد وراهی شد
با کف کف دست دررو هل دادم که با شنیدن اسمم بند دلم پاره شد ..
-ارکیده ..؟
دلم مثل یه گنجشک اسیر کز کرد کنج قفسش ..
محال بود تا اخر عمرم این تن آوا واین ترس زیخته شده تو مویرگ هام رو فراموش کنم ..
با دیدههای هراسون ودستهای لرزون برگشتم به سمت صوت ..
***
“امیرحافظ ”
ماشین رو با تک بوق مسیر انداختم ..تو فکر بودم که اگه خدا همین جوری بهم لطف کنه تا چند وقت دیگه ارکیده زنم میشه وخانم خونه ام ..باید دنبال کارهای محضرو ازمایش خون میراهی شدم ..اوه کلی کار دارم …
برحسب عادت تو ائینه ی وسط ماشین نگاه انداختم اما با مشاهده کردن مردی که دقیقا دم خونه ی ارکیده وایساده بود پام رو از رو گاز برداشتم ..
قلبم شور زد ..تیپ وقیافه ی مرد به امید نمیخورد ..شاید هم همسایه ی خونه ی کناری بود .
.اما زن چادری ومرد روبه روش که استیلش شامگاهاهت زیادی به سپهر داشت باعث شد بی اراده دور بزنم ..
هرچی نزدیک تر میشدم فشار خونم بالاتر میرفت ..خودش بود سپهر …دم درخونه ی ارکیده چی میخواست ..؟اصلا این بی شرف نامرد با زن من چی کار داشت ..؟
ماشین روکج وکوله روبه روی خونه ی ارکیده زدم کنار ومثل یه طوفان سهمگین حمله کردم ..تو اون لحظه امادگی هرنوع دفاعی رو از ارکیده داشتم …
ارکیده تا دیدهش بهم افتاد قدمی جلو گذاشت… فاصلمون رو پرکردم ونعره زدم
-تو اینجا چه غلطی میکنی عوضی ..؟
سپهر که با دیدن من صورتش رو با حرص جمع کرده بود سینه به سینه ام وایساد ..
-امیرحافظ اروم ..
دست ارکیده روبه ارومی پس زدم ..سپهر مثل همیشگی ..مثل تمام این مدت که مشاهده کرده بودمش ابروهاش رو به تمسخربالا برد وتلخ شد …درست مثل حنظل
-باید حدس میزدم اینقدر جیک تو جیک بشید باهم ..
بعد هم به مسخره ادای ارکیده رو دراورد ..
-امـــــــیرحافــــــظ ..!!
-حرف دهنت رو بفهم
-امـــــــیرحافــــــظ ..!!
-حرف دهنت رو بفهم
-تو خفه شو جوجه حاجی ..
به سمت ارکیده برگشت وبار دیگر با اعتماد به نفس بیان کرد ..
-از کی تا حالا پسر حاجی میپسندی ارکیده ..؟این شیر برنج وارفته ی منکراتی که به دردت نمیخوره ..
به سمتش خیز برداشتم که دستهای ارکیده مانعم شد ومن رو عقب فرستاد وبه سمت سپهر جوشید ..
-ببند دهن کثیفت رو سپهر.. این مرد شوهر منه ..
قلب گرم شدم ..داغ شدم از حس حمایتی که ارکیده بهم داد ..حتی حس گرمای کف دستهاش که روی بازوم بود ..
سپهر خنده ی تمسخرامیزی کرد وبا پوزخند بیان کرد ..
-غلط کردی …میخوای سر من شیره بمالی ..؟
ارکیده ساعد کف دستم رو محکم گحرکت کرد وتنها نگاهش کرد …هردو پشت به پشت هم قصد حمایت از همدیگه رو داشتیم ..
نگاه سپهر روی انگشت کف دست ارکیده چرخید و صورتش تو عرض چند لحظه کبود شد ..صوتی فریادش کشیده شد
-دروغ میگی …
یه قدم به سمت ارکیده برداشت که ناخوداگاه کف دست ارکیده روعقب کشیدم وخودم جلوی سپهر سینه ستبر کردم ..
نگاهش روی صورت ارکیده میچرخید ..
-اره ارکیده …میخوای من رو بسوزونی اره ..؟
نگاهم روی صورت سپهر جرخید …سپهر مرد دلربای بود ..بیش از حد خواستنی ..کت کوتاهی به تن داشت وبوی ادکلن ونگاههای روشن وصورت شیش تیغه اش چهره ی زیبایی ازش ساخته بود که میتونست قلب هر زنی رو بلرزونه ..
اما همین دیو ..همین فرشته ی شیطان صفت چنان بلایی به سرارکیده ی بیچاره اورده بود که هنوز که هنوزه از ترسش میلرزید وبا زجر از اون دوران حیاتش اسم میبرد ..
به قول عزیز… سیرت زیبا ،به زصورت قشنگ ..این مثل مصداق بارز حرکت کردار وخلق وخوی سپهر بود ..
سپهر که جواب قلبخواهش رو نگحرکت کرد ..با حرص غرید ..
-برو کنار تن لش ..میخوام باهاش حرف بزنم ..
-زن من حرفی باتوی بی شرف نداره ..
سپهر جوشید ..
-برو کنار در ذهنش گذراندی بچه ام نقشه کشیدی که کف دست از سرش بردارم ..اون زن منه ..
-زن تو بود عوضی ..حالا زن منه ..محرم منه .دستت رو قلم میکنم که بخوای اذیتش کنی ….
سپهر باهام کف دست به یقه شد که فریاد زدم ..
-گمشو برو تا مثل دفعه ی قبل به جرم ازت شکایت نکردم وننداختمت تو هلفدونی ..
-مزاحم تویی وهفت جد وابادت کی به تو اجازه داده به زن من نزدیک بشی …
ارکیده استین لباسم رو کشید
-خفه شو سپهر ما دو هفته است که محرمیم چند روزگاره دیگه هم عقد میکنیم …راهت رو بکش وبرو …من حتی اگه زن امیرحافظ هم نبودم هیچ حرفی با تونداشتم ..
سپهر با غیض دستم رو پس زد ونعره کشید ..
-اما من باهات حرف دارم ..
از پس دندون های چفت شده غریدم ..
-نمتوجه شدی چی اظهار کرد ؟کاری باهات نداره ..
سپهر از کنارم سرک کشید ..
-ارکیده خام این بچه حاجی نشو ..اینها همشون شارالانن
ارکیده با اعتماد به نفس جوشید ..
-ترجیح میدم خام این به قول تو بچه حاجی بشم تا خام توی بی وجود
-ارکیده برو خونه ..
-ارکیده نگاهی به چشمهای مصمم انداخت ودستم رو رها کرد که سپهر زد زیر کف دستم وتو یه لحظه غفلت من سرراه ارکیده وایساد ..
-چی کار میکنی بی ناموس …
-باید باهات حرف بزنم ..ارکیده ..این اخرین باریه که من رو میبینی …
نگاهم تو نگاه متعجب ارکیده جای گرفت …به خاطر تعجبم… شدت عصبیتم هم کم شد …
آوای اروم سپهر دوباره بلند شد ..
-دارم میرم خارج ..
ارکیده با نفرت غرید ..
-به جهنم ..
-طلبکارهام دنبالمن ..
پوزخندی روی لبهای ارکیده کاملا واضح بود ..
-به خاطر بابای تو واون دوست بی همه چیزت داروندارم رو از دست دادم ..
اونقدر پوزخند رولبهای ارکیده تلخ وتحقیر کننده بود که سپهر به خروش افتاد …
-یه روزگاری عاشقم بودی …؟
-خودت داری میگی یه روزگاری ..من اشتباه جوونی هام رو فراموش کردم ..
-تو دوستم داشتی ارکیده ..یادته ..یادته به خاطر من از همه چیزت بریدی ..یادته طرد شدی ..اینها همه اش به خاطرمن بود .چراکه دوستم داشتی ..
بی حرف با یه قدم فاصله ازشون توقف کرده بودم ..این نبرد حالا دیگه نبرد سپهر وارکیده بود ..خودارکیده باید این جنگ رو میبرد ..
-اره خوب یادمه ..خریت هام رو هیچ وقت فراموش نمیکنم …
-ارکیده اون همه علاقه رواز یاد بردی ..؟
-نه فراموش نکردم ..
جای زخم روی شقیقه اش رو نشون داد
-میبینی همواره همجادهمه …کتک هات ..خیانت هات ..نفرین هات ..همه رو یادمه ..حتی یادمه ارزوی مرگم رو داشتی ..
باهرکلمه ودردی که ارکیده میکشید کف دست من بیشتر مشت میشد ..
-پس به خاطر همون نفرت که نفرینم کردی ..تا بدبختیم رو ببینی ..
ارکیده خونسرد مثل یه تیکه سنگ گفت ..
-نه نفرینت نکردم ..ارزشش رو نداشتی که نفرینت کنم …
-ارکیده بامن بیا ..نمیخوام بی تو برم ..
دندون هام رو رو هم سائیدم ..حتی فکر رفتن ارکیده هم مرگ اور بود ..
-تو مثل اینکه حالیت نیست چی میگم ..من زن این مردم …بهش بله دادم چونباغیرت تر از توی اشغال بود ..
برو گورتو گم کن سپهر .. هرقبرستونی که میخوای برو ..فقط از زیستن من گم شو بیرون روانی …
با این حرف ارکیده جلو راهی شدم وبازوی ارکیده رو عقب کشیدم …سپهر با مشاهده کردن این حرکت من دیوونه شد ..
-کف دست بهش نزن پف.یوز ..
تو انی سیلی ارکیده رو صورت سپهر نشست ..
-حق نداری به مَردَم توهین کنی کثافت ..
سپهر خیز برداشت که ارکیده رو عقب زدم ..ومشت دست جمع شده ام رو با یه ضربه تو صورتش فرود اوردم ..سپهر که اصلا ولیدگیش رو نداشت به پشت روی زمین افتاد ..
با نفرت یقه اش رو گحرکت کردم وغریدم ..
-این به خاطر چرند وپرندی که تحویل زنم دادی …
یه مشت دیگه هم توصورتش کوبیدم
-این هم به خاطر رد کمربند روی شقیقه اش .دفعه ی دیگه اینجا پیدات بشه ..لهت میکنم اشغال …
با کشش دستم از روشکم سپهربلند شدم ..سپهر با نفرت به ساعد کف دستم که تو کف دست ارکیده بود خیره شد وکشیده شد ..
ارکیده با نفرت اظهار کرد ..
-سایه ی نحست رو از رو زیستنم بردار سپهر صولتی ..تو دیگه برای من مردی ..
سپهر کف دستهاش رو مشت کرد وبه سمت ارکیده براق شد که من گارد گحرکت کردم ..نفسش رو با غیض فوت کرد وبیان کرد ..
-یه روزگاری از انتخابی که کردی پشیمون میشی ارکیده ..
ارکیده فقط رو برگردوند وسپهر بدون حرف دیگه ای سوار ماشینش شد وجاده افتاد ..
با دور شدن ماشین وسنگینی کف دست ارکیده ..تازه به خودم اومدم ..
-ارکیده؟؟
رنگ ارکیده پریده بود ..
-ارکیده ؟..ارکیده خوبی ..؟
زیر بازوش رو گرفتم ودرنیمه باز رو بازکردم ..
خداروشکر که کوچشون خلوت بود وکسی متوجه ی این دعوا نشد …وگرنه بازهم مثل همیشه ابروریزی به پا میشد ..
ارکیده رو به خودم چسبوندم واز پله ها بالاراهی شدم وسوار اسانسور شدم ..
-ارکیده خوبی …حرف بزن عزیزم ..
همینکه دراسانسور باز شد امید رو مشاهده کردم که منتظر رسیدن اسانسور بود …با دیدن ارکیده دیدههاش ازتعجب گمسرور شد ..
-چی شده ..؟
به سمت من چرخید ..
-این چه وضعیه …؟
با چشم وابرو اشاره کردم فعلا حرفی نزنه ..زیر بازوی ارکیده رو گراهی شد وکلید انداخت ورفتیم تو ..
ارکیده رو روی اولین مبل نشوندم که شیرین خانم از اشپزخونه بیرون اومد ..با دیدن ارکیده چنان دلواپس شد که دلم سوخت …
-وای خاک به سرم چی شده …
-چیزی نیست مادر .یه لیوان اب قند میارید …فکر کنم فشارش افتاده ..
نشستم کنارش که ارکیده بی حال سرش رو به شونه ام تکیه داد ..دلم تیر کشید …
امیر با دیده بار دیگر ازم سؤال کرد که نگاههام رو به معنی چیزی نیست بستم …شیرین خانم همون جور که لیوان اب قند رو هول هولکی هم میزد گفت ..
-اخه چرا این جوری شدی ارکیده؟ …تو که حالت خوب بود ..اتفاقی افتاده امیرجان …؟
-اروم باشید مادر چیزی نشده که ..دم در سرش گیج رفت منم اوردمش بالا ..امروزگار کارهامون زیاد بود فکر کنم بهش فشار اومده …
لیوان رو گحرکت کردم وکف دستم رو زیر بازوی ارکیده بردم ..
-ارکیده جان ..خانمم چشمهات رو وا کن …
ارکیده با بی حالی پلک زد ..
-بیا عزیزم ..بیا یکم بخور حالت بهتر بشه …
لبهای ارکیده به سختی باز شد ویه جرعه خورد …دلم خون شد براش ..انگار هیچ وقت قرارنبود اسوده بشه ..
دستم رو پس زد که لیوان رو گذاشتم رو میز وکف دست سردش رو تو کف دست گراهی شدم ..
-حالت بهتره ..؟
-میخوام دراز بکشم ..
شیرین خانم تند قد بلند شد وبه ارکیده کمک کرد به اطاقش بره …قلبم از اون همه رنجوری وضعف رفت ..با نفرت دندون هام روهم سائیدم ..
امید همینکه ارکیده به اطاقش حرکت کرد ..کنارم جای گرفت وبا نجوا سؤال کرد ..
-بالاخره میگی چی شد یا نه …؟
-سپهر اومده بودم دم خونتون ..
-چی ..؟اینجا چه غلطی میکرد ..؟
-هیس ارومتر… مادرت میشنوه ..خبر نداشت ما محرم کردیم ..اومده بود که ارکیده رو با خودش ببره …میگفت طلبکارها دنبالشن ..
امیر کف دستهاش رو مشت کرد وبا غیض جوشید …
-پدرش رو درمیارم ..غلط کرده سر راه ارکیده سبز شده …
از جا بلند شد که گفتم
– کجا ..؟
-میدونم باهاش چی کار کنم ..چکش کف دست باباست ..چوب تو استینش میکنم بی شرف رو ..
با دلواپسی کشیده شدم …
-برای ارکیده شر نشه امید …از اون بی همه چیز هرچی بگی برمیاد …
کف دستش رو روی شونه ام گذاشت
-تو فقط حواست به ارکیده باشه باقیش رو بسپار کف دست من وبابا فرزین ..
-اگه بار دیگر پیداش شد چی …؟وضع وحال ارکیده رو میبینی …؟اون این همه فشار رو طاقت نمیاره …
-نمیاد ..یعنی مهلت نمیدم که نفس بکشه ..از فردا من میدونم واون ..روزگارگارش رو سیاه میکنم ..تا دور ارکیده یه خط قرمز بکشه …
-فکر میکنی تاثیری هم داره؟ ..من دلواپس ارکیده ام ..هرباری که اون نامرد رو میبینه از این روبه اون رو میشه ..
با دلخوری دیدههام رو مالیدم ..
-من با بدبختی دارم ارومیش میکنم ..دارم اعتمادش رو جلب میکنم ..اون وقت این اشغال …
-مردونگی میکنی امیرحافظ …از اینجا به بعد هم درکنارش باش ..من قول میدم شرش رو کم کنم …
با بیرون اومدن شیرین خانم هردو از هم فاصله گرفتیم ..
-امیرحافظ مادر نمیگی چی شده ..؟
-گفتم که مادر چیزی نشده ..یه دفعه ای حالش بد شد …
پیش خودم حساب کردم این حرفم جز دروغ حساب میشه ….وبدبختانه اعتراف کردم که همه ی حرفهام دروغه ودارم سر مادر ارکیده رو شیره میمالم ..
-خوابید مادر ..؟
-اره خوابش برد …
از جا کشیده شدم وکف دستم رو توجیبم سر دادم که دونه های تسبیح تو دستم جای گرفت ..
-پس من میرم کاری بود حتما بگید ..
-باشه مادر برو خیالت رات ..
با امید کف دست دادم که فشاری به کف دستم اورد تا خیالم رو راحت کنه …
با ناراحتی از خونه بیرون اومدم ..خدا لعنتت کنه سپهر ..ببین چه بلایی داری سر حیاتمون میاری …
نفس سنگینم رو فوت کردم وترجیح دادم فعلا به سپهر کاری نداشته باشم ..امید واقا فرزین از پس سپهر برمیومدن ..
من فعلا باید شرایط رو محیا میکردم تا زودتر ارکیده رو عقد کنم ..این جوری حداقل کنارم بود ومیتونستم بیشتر ازش مراقبت کنم …
فکر اینکه ممکن بود امروز متوجه نشم وارکیده به تنهایی با اون بی شرف دهن به دهن بشه ..خونم رو به غلیان درمیاورد ..
شکر خدا که زود درک کردم ونذاشتم فاجعه به بار بیاد ..
“ارکیده ”
با صدای لرزش گوشیم نگاه بازکردم ..یه لحظه از تاریکی وخاموشی خونه هراسیدم ..نگاهم بی فکر تو اطاق چرخید …
الان صبحه یا شبه ..؟
مجدداً ویبره ی موبایل …یه دفعه با به یاد اوردن سپهر وحرفهایی که زده شد بهسرعت تو جام جای گرفتم ..ویبره ی مجدد باعث شد بدون اینکه بتونم فکردیگه ای کنم گوشیم رو از سر میز چنگ بزنم ..
یادم نبود دفعه ی اخر خودم گوشیم رو اینجا گذاشتم یا کس دیگه ای گذاشتتش …
با دیدن اسم امیرحافظ یه حس شیرین زیر رگ وپی ام لغزید ..
-الو ..الو ارکیده ..؟
-سلام ..
-سلام عزیز قلبم ..ساعت خواب خانمی ….بهتر شدی ..؟
کش وقوسی به بدنم دادم ..
-اره بهترم …
نگرانت بودم ..
نفس سنگینم روفرو خوردم ..
-چیزیم نیست ..پوست کلفت شدم امیر …
صوتی امیرحافظ هم بی حوصله شد ..
میتمایل داشتم امروز با عزیز صحبت کنم که نشد ..میخوای برنامه رو کلا عقب بندازم .. ؟اگه حالت بده فعلا دست نگه میدارم …
پوست لبم رو با سرانگشت لمس کردم ..
-من بسیار وقته که حالم بده وتو مایه ارامش قلبم شدی …دیگه از این شرایط خسته شدم امیر ..تمومش کن ..
صدای سرخوشش تو گوشی پیچید …
چاکرتم به خدا ..میوحشت کردم با این حالت دیگه قبول نکنی ..پس با عزیز صحبت میکنم تا برنامه ی فردا رو هماهنگ کنه ..
-باشه من حرفی ندارم ..هرجور صلاح میدونی …
-راستی ارکیده ..؟
-جانم ..
-بابت تمام حمایت های صبح ممنون ..اینکه بهم اعتماد کردی ..
-من باید ازت تشکر کنم امیر.. اگه تو نبودی …
بغض دوباره تو گلوم قرار گرفت ..
-اگه من هم نبودم ..هیچ غلطی نمیتونست بکنه ..شیرزنی هستی برای خودت عزیزم ..
دیدههام رو بستم وتکیه دادم به تاج تخت ..
-چقدر خوبه که هستی امیر ..
-یعنی میشه این چند وقت زودتر تموم بشه وسر وسامون بگیریم ..؟
-اینقدر هاما ..؟
-بیشتر از این ..ولی حیف که هیچ کاری نمیتونم انجام بدم ..
-امیر ..
-جون قلب امیر ..بگو عمر امیر …
-سپهر ..؟؟
-سپهر مرد ..دیگه حق نداری بهش فکر کنی …چون فکر کردن به اون بی شرف فقط ضرره ..همه چی رو بسپر کف دست ما ..تو مضطرب نباش …
-نکنه اذیتتون کنه؟ ..
اگه سپهر یه روزگاری کفتار بیشه زار بود ..حالا درحد یه جوجه هم نیست …خودت رو اذیت نکن عزیزم ..قول میدم دیگه سپهر رو نبینی ..
دیده بستم
-ارکیده برای برنامه ی فردا مطمئنی ..؟
-اره مطئنم تا الان تو هیچ مسئله ای به اندازه ی این کار راسخ نبودم ..قلبم دیگه هیچ جا قرار نداره امیر
صدای نفس های شتابزده امیر تو گوشی پیچید ..
-مثل من ..
-وقتی کنارت هستم یه درده و…ازت که دورم هزار درد ..
نفس هاش رو تو گوشی دمید …
-مثل من ارکیده ..مثل من …
-کاش بدونی تو این قلبم چی میگذره ..اشوبه تو سرم ..قلب دلواپستم ارکیده …
-نباش ..من خوبم …تو که هستی خوبه خوبم …
سکوت که تو خط برقرار شد ..لرزش های قلبم سربه فلک گذاشت ..از این همه مشتاق دیداری ..
آوای زمزمه مانند امیر حافظ من رو برد به اسمونها ..پیش ارامش خود خدا ..
-شامگاهت خوش خانمم ..
گوشی که قطع شد کف دست گذاشتم رو سینه ی لرزونم …لحظه ی وصال نزدیک است …
اندکی صبر باید …اندکی صبر ..
****
نگاهم روی ضریح اقا میچرخید ..بوی گلاب وخنک دلچسب شب عید فضا رو معطر وقلبچسب کرده بود …پاهام رو تو بغلم گراهی شدم وتکیه دادم به دیوار خنک پشت سرم …ودیده گردوندم رو تک تک دونه مربع های ضریح اقا …
(سلام اقا …مهمون نمیخوای …؟ارکیده اومده ..اومده تا این مسروریش رو با تو قسمت کنه ..
قلبم تنگت شده بود اقا ..بهشدت وقته پابوست نیومده بودم ..ولی حالا با امیرحافظم اومدم ..بادل عاشقم اومدم …دست خالی اومدم اما عاشق وبی قلب ..)
پلک زدم که یه قطره اشک سرازیر شد روی گونه ام ..اشک شوق بود انگاری
سر قد بلند کردم به سمت سقف ائینه کاری شده
(خدایا !بهت بیان کردم ممنونم؟ ..ناضافه کردم ..؟کم اظهار کردم …؟پس باز هم میگم …
ممنون به خاطر صبوری هات ..به خاطر اینکه پشم موندی ..پا به پام اومدی …خطا کردم وندیده گحرکت کردی …برام بهترین بنده هات رو گلچین کردی وفرستادی …
ممنون که همیشگی بودی واشتباهاتم رو… کاستی هام رو خداگونه بخشیدی …
دیگه هیچی ازت نمیخوام ..یه قلب تنها داشتم که با مهر خودت وامیرحافظ پرش کردی ..یه تن زخم خورده داشتم که با دستهای پر محبت امیرحافظ مرهمش کردی ..دیگه چی بخوام ..؟هیچی نمیخوام ..
فقط همیشگی همین جوری مثل یه مادر بالا سرم باش تا خطا نکنم ..تو که باشی من هم خوبم ..زندگی قشنگه واسمون ابی ..
پس باش کنار من وامیرحافظ ..که این روزگارها بدجوری دلم روبرده ..
واله ام کرده خدا .. خطاست که بگم اما خدای روی زمینم شده ..
یه وقت قلبگیر نشی ازم خدا …اما انگار که تبسمهات رو تو وجودش میبینم .. حتی عرش کبریائیت هم برام قابل لمس شده ..با امیرحافظ که باشم جهان تو مشتمه خدا …سختی ها پر ..تلخی ها هم پر ..
(گاهی گمان نمی کنی ولی می شود، گاهی نمی شود، نمی شود که نمی شود؛
گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است، گاهی ناظهار کرده قرعه به نام تو می شود؛
گاهی گدای گدای گدایی و بخت نیست، گاهی تمام شهر گدای تو می شود…)
سرم رو تکیه دادم به دیوار پشت سرم وهمون جوری که زیر لب حرف میزدم نگاهم رو تو ائینه کاری های درخشان روی سقف چرخوندم ..
بعد از رفتن سپهر ..وقول قراری که فرداش حاج بابا گذاشت ..کارها چنان به سرعت انجام شد که خودم هم ندرک کردم ..چه جوری به فاصله ی دو سه هفته بعد سر سفره ی عقد جای گرفتم …
یادمراسم بله برون ساده امون افتادم ….
حاج بابا گفت ..
مهریه سه دونگ از خونه ام …
قبول نکردم …اظهار کردم :
نمیخوام مهریه ام ..سقف وکاشونه ی کسی باشه …مهریه ی من دستهای حمایت گر واغوش امن امیرحافظ …
اضافه کردم: چهارده تا سکه ..
عزیز اظهار کرد ..:
صد وچهار ده تا ..
اظهار کردم :عزیز …؟؟
نگاههام رو بوسید وبا انداختن انگشتر موروثی تو انگشتم لبهام رو بهم دوخت ..
سر سفره ی عقد ..همون موقعی که قلبها بیشتر از هروقت دیگه ای بهم نزدیک میشه ویکرنگ ..قلب قلب میزدم برای این لحظه های زیبا ..
لحظه ی انداختن حلقه ها ..شیرین بود ..شیرین شیرین …
داشتیم با این حلقه ها ..ریسمان میبافتیم برای این پیوند همیشگی …تا اخر عمر …
امیرحافظ حلقه رو تو انگشتم انداخت وبوسه زد به انگشتم وحلقه …
سرخ شدم از خجالت ..ولی شیرین بود ..نبود؟ ..محبت امیرحافظ بدجوری حلاوت داشت ..
اطاق که خلوت شد ..امیرحافظ با سرانگشت تک به تک اجزای صورت نیمه ارایش شده ام رو لمس کرد ..
دیده بستم زیر نوازش هاش …وگذاشتم لذ.ت ببره از این تماس حلال حلال ..
لبهاش رو گذاشت روی شقیقه ام ..
-محبتم نسبت بهت بی اندازه است ارکیده …نکنه خدا به خاطر این محبت ازم قلبخور بشه ..
شیرین نبود ..؟بود ..به خدا که بود ..شهد وعسل بود این عاشقانه ها ..
کف دستش روبلند کردم وبند های دستش …همونهایی که یه زمانی مردانه جلوی سپهر ازم حمایت کرده بود رو بوسیدم ..
تک به تک ..مهرزدم رو بند های ترمیم شده اش ..
-عاشقی به همسر ..اولین پله برای رسیدن به معبوده ..مضطرب نباش امیر من ..خدا مهربون تر از هرمهربونیه ..
دستش رو دورم حلقه کرد و
کف دستش رو تو سینه ام کشیدم .وزمزمه کردم ..
– اَلرَّحْمنِ الرَّحیمِ(بخشنده و بخشایشگر است.)
خونه ی امیر نیمه مبله بود واندک وسائل لازممون رو مولین وعاطفه وامید تو همین مدت کم گرفتن …حتی تا موقع عقد هم خونه کاملا چیده نشده بود …
عقد که کردیم ..همون روز سوار هواپیما شدیم وپرکشیدم سمت حرم اقا ..
ویبره ی موبایلم باعث شد کف دست از نگاه کردن به ائینه ها بکشم …امیرحافظم بود ..مرد من …
لبخندی به اسم امیرحافظم ومیم مالکیتی که بیش ازحد میچسبید زدم ..وجواب دادم ..
-سلام اقا ..
-سلام برخانم رسولی …مناجاتت تموم شد ..؟
-داره تموم میشه ..
توی گوشی زمزمه کرد ..
-برای من هم دعا کردی ..؟
حرفها میزد ..مگر میشود ادم برای دنیایش دعا نکند ..؟؟!!
-بیشتر از خودم ..
بی تاب وبی قرار اظهار کرد ..
-نمیایی بیرون ..؟
لب گزیدم ..دلم بی نهایت میکوبید ..
-اومدم زیارت یا تفریح ..؟
-چه اشکالی داره ..زیارت وسیاحت کنار هم باشه ..تازه ادم برای رفع خستگی باید یه وقتهای زنگ تفریح داشته باشه ..
نفسش رو فوت کرد تو گوشی …
-بیا دیگه ارکیده ..بی تابم ..اقا هم میبخشه ….خودش میدونه من خیلی وقته که خانمم رو یه دل سیر بغل نگراهی شدم ..
-یعنی میگی اقا ومناجات رو ول کنم بیام پیش تو ..؟
نمیایی ارکیده ..؟
نفس گحرکت کردم ..اخ وولین از این دل پرضرب …اکسیژن کم میاورد با ای ضربه ها ..
-میام امیرم …میام ..بزار حرفهام رو تموم کنم ..میام ..قلبم منم تنگت شده ..
-پس دم کفشداری منتظرتم ..
گوشی رو قطع کردم واخرین قطره ی اشک شوق رو هم پاک کردم ..
-خدایا هستی دیگه …نه؟ ..همیشگی پیشم باش ..کنار من ..پابه پای این قلب بی قرار که حالا عشق امیرحافظ رو هم تو خودش جا داده ..
بیا بریم خدا ..بیا بریم که امیرحافظم بدجوری چشم به جادهمه …
بیا بریم خدا ..
(می روم و خدا را به تو می سپارم .
زحمت زیادی ندارد ،
گاهی آوایش کن که نامش را فراموش نکنی.)
والسلام ..
مون شاین ..
21/4/91
***
حالم خیلی بده قلبم بدجوری ناجوری گحرکت کرده ..ارکیده که داره میره ..شماها هم که دارید میرید …سه چهارماه کنارهمیم . ارکیده وامیرحافظ بهانه بود قلبم براتون تنگ میشد ومینوشتم ..
این داستان رو بسیار عاشق شدم ..حس خودم به خدا بود یه وقتهایی ..نمیدونم از پایانش راضی بودید یا نه ..ولی وقتی این پست پایانی رو مینوشتم اشک تو نگاههام جمع شده بود ..تمام طول داستان سعی کردم داستانی بنویسم که به دل بشینه ..چون که ازقلبم برمیومد ..
ببخشید یه جاهایی کوتاهی کردم …پیامی رو جواب ندادم ..به هرحال حلال کنید ..
پایانش رو خوب تموم کردم ..ورویایی ..ارکیده متنبه شده بود ..بزرگ شده بود ..خدایی شده بود ..اما تو زندگی عادی شاید فرصت این همه پروبال گحرکت کردن بکف دست نیاد ..
شاید خدای نکرده کسی که سرنوشت ارکیده رو داشته باشه تو همون دعوا های ناجور بین سپهر وارکیده اونقدر صدمه ببینه که جا به جا تموم کنه ..یا حتی ناقص بشه ..
یا شاید هم تا اخر عمر بسوزه وبسازه ودم نزنه وبچه هایی روبه جامعه تحویل بده که پراز حسرت وعقده وکینه هستن ..
دخترهای گلم ..عاشقی هست ..نمیگم نیست ..عاشقی ما به خدا …دلدادگی مادربه فرزند ..اما سعی کنید این عاشقی رو قاطی هو.س های بچه گانه نکنید …
رختخواب..همه ی زیستن نیست ..اینده اتون رو به خاطر لذ.ت های انی هدر نمشاهده کرد ..
تو طول این داستان دختری همپای ارکیده من گریه میکرد ..که هربار با صحبت کردن باهاش قلبم ریش میشد ..زجر میکشید ومسیر به جایی نداشت ..
به مادرهاتون رحم کنید ..پدرهاتون که با بدبختی تو این شرایط نابسامون مالی واقتصادی به زحمت گلیمشون رو از اب بیرون میکشن تا شماها راحت زندگی کنید ..
تشکر ودست بوسی نمیخوان ..فقط یکم درک میخوان ..مضطربی هاشون رو درک کنید ..غرغرهاشون رو گوش بمتوجه شد ..به خدا که توقع زیادی ندارن ..اونها نگرانن ..
اگه میگن دیر نیا ..ارایش زیاد نکن ..با پسر غریبه هروکر مسیر ننداز ..سنگین باش ومتین …به خاطر اینه که اونها بدی ادمها رو دیدن …
گوششون پر شده از وقایعی که به دخترها تجاوز شده ..یا حاملگی های ناتمایل داشته ..یا سقط های جنین درمدارس …
جامعه ی ما نه تو گذشته مونده نه با اینده کنار اومده .. بعضی از مردها با هزار تا دختر میگردن وخوش میگذرونن اما متاسفانه هیچ وقت برای ازدواج سراغ این دخترها نمیرن واگه یه روزی دلدادگی چشمشون رو کور کنه وبا این دخترها ازدواج کنن ..
اونقدر بدبین میشن وذهنشون خراب میشه که دیگه هیچ اعتمادی به اون دختر ندارن وحیات اون دختر رو جهنم میکنن ..
باور کنید سخته با این شرایط زندگی کردن ..عین مردن میمونه ..پس تروخدا مراقب خودتون باشید وافسار قلبتون رو کنترل کنید ..
حرف زیاد زدم ..اما خدا شاهده همون جوری که میخوام بچه هام عاقبت بخیر شن ..دوست دارم شماها هم قلبتون خوش باشه وزندگی سالمی داشته باشید ..
واقعا خداروشکر میکنم که بعضی ها تو طول داستان بهم پیام دادن وگفتن که ارکیده وسختی هاش رو زیستنشون تاثیر مثبت گذاشته …این نهایت ارزوی من بوده …
هی دلم از الان براتون تنگ میشه ..
تمام
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن