باقی صبحونه تو سکوت خورده شد
وقتی داشتم میز رو جمع میکردم بهراد گفت :
تو چه رشته ای درس میخونی ؟
– علوم انسانی .
خب پس مدرسه تو باید جا به جا کنیم واسه سال دیگه .
– اوکی . برا من فرقی نداره
راستی ،فردا امشب مهمون داریم
قبلا هم بهت گفتم ، هیچکس ؛
تکرار میکنم هیچکس نباید بفهمه ما رابطه ای با هم نداریم .
در غیر این صورت زنده نمیمونی
ـ………………….. یک روزگار بعد .
صبح ساعت شیش از خواب کشیده شدم و کلللللللل خونه رو سابیدم
یه جوری همه جا رو خاک گحرکت کرده بود که انگار قرن هاست کسی اونجا حیات نکرده .
ساعت حدودا یازده گرد گیری تموم شد و راهی شدم سراغ پختن غذا
مرغ رو گذاشتم تو مواد و خورشت سبزی ، فسنجون و خورشت بادمجان هم درست کردم .
حرکت کردم تا روی مبل دراز بکشم که تلفن خونه زنگ خورد
زیر لب زمزمه کردم :
ای خدا این دیگه کدوم خریه
با دیدن شماره بهراد خندم گراهی شد :
الو سلام
– سلام تیدا
ببین به نظرت غذا چی سفارش بدم ؟
من غذا درست کردم
– چی درست کردی ؟
مرغ و خورشت سبزی و بادمجان و فسنجون .
– خودت درست کردی ؟
آره .
– اوکی . کاری نداری .
نه خداحافظ
با خستگی روی مبل دراز کشیدم و چشم هام گرم شدن .
از زبان بهراد :
حرکت کردم و پروندشو از مدرسش گرفتم .
این دختر واسم خیلی عجیب بود
از اینکه همش جلوم لباس های آستین بلند و یقه کیپ میپوشید عصبی میشدم . درسته هیچ علاقه ای بهش ندارم ، ولی عجیب قلبم میخواست اذیتش کنم .
پاکیش واسم خواستنی بود .
وقتی نماز میخوند ، با اون چادر سفید واقعا جذاب بود .
سوییچمو برداشتم و از کارخونه حرکت کردم بیرون .
امروز با خودم عهد کرده بودم اگه بازم جلوم از این لباسا بپوشه و خودشو بقچه پیچ کنه یه درسی بهش بدم که هیچوقت فراموش نکنه .
تو همین فکرا بودم که خودمو جلو در خونه دیدم .
درو باز کردم ، متوجه شدم یه جسم مچاله رو مبل افتاده .
حرکت کردم بالاسرش ، موهای بلندش رو از صورتش زدم کنار . خوابش بسیار سبک بود که از جا پرید و گیج بیان کرد :
کی اومدی ؟
– اولا سلام ، دوما تازه رسیدم .
ببخشید سلام .
با یادآوری اینکه بازم جلوم از این لباسا پوشیده غریدم :
تیدا این کارات چه معنی میده ؟
چرا اینجوری لباس میپوشی ؟
– چه جوری لباس میپوشم ؟
همین لباسای مسخره ، مثلا میخوای من بدنتو نبینم ؟
برو عوضش کن
– طرز لباس پوشیدن من اینه عوضش هم نمیکنم .
عوضش نمیکنی ؟
– نه
پس من برات عوضش میکنم .
تا به خودش بیاد معنی جمله ام رو بفهمه کف دستمو بند لباسش کردم
تند کف دستشو رو دستام گذاشت و تقلا کرد . از مادر زاییده نشده کسی بخواد رو حرفم حرف بیاره .
تو یه حرکت لباسو از تنش در آوردم
با بهت خیره ام شده بود.
اون محو کارم بود
ولی من محو تنش . با دستاش سعی کرد خودشو بپوشونه و اشک از نگاهاش سرازیر شد .
تو یه حرکت کف دستشو برد بالا و سیلی محکمی بهم زد :
تو یه آشغال عوضی ای .
با یه کف دستم ، دو تا کف دستشو بالا سرش حبس کردم و دست دیگه مو رو سینه هاش حرکت دادم .
اشکاش هر لحظه تند تر میشد
قلبم سوخت واسش اما حقش بود
– اگه التماسم کنی و لب هامو ببوسی ولت میکنم و لباست رو بهت پس میدم .
قبوله ، هرچی تو بگی قبوله
اول لباسمو بده .
– نه دیگه ، اول جلوم زانو میزنی بعدش هم لبامو میبوسی .
منتظر نگاهش کردم که پاشو زد وسط پام و از زیر دستم فرار کرد و لباسشو برداشت .
تو بهت کارش بودم
– من هیچوقت التماستو نمیکنم
تو نینجتسو کار کردی
پس مبارزه دوست داری
– اوکی قبوله .
چنان با اعتماد به نفس حرف میزد که خندم گراهی شد .
دستشو با ضرب آورد سمت سینم
که جا خالی دادم و کف دستشو کشیدم
که پخش شد رو زمین .
کور خونده بود ، منی که از ده سالگی کنگ فو کار کردم و دوازده سال از عمرم رو تو این حرفه بودم ، نمیزاشتم یه جوجه از پا درم بیاره .
وقتی دیدم حرکتی نمیکنه ، از ترس اینکه زیاده روی کرده باشم حرکت کردم بالا سرش که ناغافل مشتی حواله صورتم کرد .
از غفلتم استفاده کرد و دوید سمت اتاقش .
از اینهمه هول شدنش خندم گحرکت کرد .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن