موضوع اصلی رمان گناهه بوسه
نقطهی آغاز، یک مهمانی و پیشنهاد «جرئت و حقیقت» بود. دو دختر که در کلاس درس همنشین بودند، در چنبرهی این بازی، خود را در آغوش هم یافسریع. از قلب این بوسهی بیپرده، شعلهی محبتی زبانه کشید که جامعه اش گناه مینامید. حال پرسش اینجاست: آیا میوهی تلخ و شیرین این محبت ممنوعه، در بیابان خشک و بیآب و علف تعصب، به ثمر مینشیند، یا تبر بیرحم نابودی، ریشهاش را پیش از رسیدن قطع خواهد کرد؟
مقداری از متن رمان گناهه بوسه:
تقهای به در زدم و مولین اضافه کرد: «کیه؟» «منم.» در توسط کیمیا باز شد. با مشاهده کردن کیان کنار من، نگاهاش از حدقه زد بیرون و من خندیدم. «سلام.» «سلام… کیان تو اینجا چیکار میکنی؟» به خیال خودش آروم گفت تا مولین نشنوه، و نمیدونست مولین از اومدن کیان باخبره. قدمی به جلو برداشتم و بیان کردم: «کیانم دعوته.» تعجبش دو برابر شد. کیان شونهای بالا انداخت و پشت سرم اومد داخل. مولین کف دستش بند بود و به نظر میرسید داره موادی رو توی نون ساندویچهای کوچولو جا میده. سرش رو قد بلند کرد و با دیدن من و کیان کنار هم، دندون قروچه کرد. کیان محترمانه جلو راهی شد و اظهار کرد: «سلام… حالتون خوبه؟ خدا قبول کنه.» مولین با لحنی سرد اظهار کرد: «سلام، انشاءالله.» فقط من میدونستم این «انشاءالله»هایی که گفت، چه معنیای میتونه داشته باشه.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن