موضوع اصلی رمان چیدا
چیدا، دختر ۱۹ سالهای که در کودکی مادر خود را از کف دست داده بود، در حالی که رابطه عاطفی با عموزادهاش داشت، پی برد که مرگ مادرش ناشی از خیانت پدر بوده است. همچنین پس از مدتی، متوجه خیانت نامزد خود نیز شد.
مقداری از متن رمان چیدا
گوشی را در دستش میفشار و با هیجان و دلتنگی به گوشش نزدیک می کند..!! اول..نفس عمیقی می گیرد…دوم… انگشتان را بیشتر میفشارد تا به سفیدی برسد رنگشان..!سوم…با خود پچ میزند چته فهیم بچه ای که خودت بزرگ کردی از چی میترسی؟ حقیقتا ترسش از چه بود ؟! از اینکه دیگر با خنده نگویید دردت بجونم انگشت حنایی جون بخواه و باشیطنت اضافه کنه کی که بده حنایی میدونی من جون دوستم ..!! ولی آوای ملایمش گوشش را می نوزاد ..!!_جانم خان جون..!؟ نگفت.. نگفت حنایی… قلبخور است … میشناسدش … بزرگش کرده خط به خطش را میداند..!! – قدیما…جمله تمام نمیشود_هنوزم مثل قدیمه چیزی برای تو فرق نکرده هر چی شده و بشه تو هنوزم عزیز قلبی..!بغضش را میبلعد اشک نیش میزند به چشمانش..! دردت به جونم.. خوبی مادر؟! کمی سکوت میکند ساکت می گوید… _خوبم
خان جون… خوب..!!_دیده میبندد میفهمد از دو پهلو حرف زدنش که هنوزم قلبش صاف نشده !می داند که جاده درازی دارند با این دختر عزیز !!..کرده_چیدا؟_جان!؟_فردا شب این جا باش..!میام ولی باید.. امان نمی دهد..!_ ولی نداریم باش فردا شامگاه، باید برم …به تیارا سلام برسون … کوتاهی نکرده ما رو شرمنده کرد …ملایم ولی حرفش را میزند : شرمنده چرا خان جون !؟ خانواده ایم ! کنایه میزند .. فهیم میداند ولی دندان روی جگر میگذارد تا به وقتش اگر چه میداند محق است..!_چیدا … با شوهرت بیا..! خاموشی می کند…_اینبار تنها میام بعید بدونم کارش به این سرعت جفت و جور بشه. فهیمه میداند بهانه میکند ولی از جمله اش هم مسرور است هم دلخور ! میداند که دوست ندارد روابطش صمیمی باشد و بنظر برسد قصد مشاهده کردار با اقوام دارد از طرفی بیان کردن اینبارش امیدوارش میکند حرکت کرد وارد شدی در کار است یا ماندنی طولانی تر..!!
_خب باید که با خانواده ات آشنا بشه یا نه؟ – آشناست خان جون با خانواده ام آشناست..! هر جمله را جوری میگوید که جای حرفی برای فهیمه باقی نمیگذار ! خوب میسوزاند چیدای این روزگارا. آشناست با خانواده اش !؟ بله با تیارا آشناست او دختر دایی هیمن است و خاله ی چیدا و تنها خانواده ی این سالها..! و اگر که بخواهد امید دهد هیمن با ماندگارها آشناست که چقدر شرمنده اس و اگر نه که چقدر حسرت که از دردانه اش دورن … و البته آن آشنایی که چیدا میگوید قطعا گمان اول است…! _پس تا فردا شب در ولین خدا..! گوشی را پایین میکشم روی سینه کف دستم مشت می شود! چند وقت بود صدایش را نشنیده بودم ؟! از کی این همه قصى القب شده بودم ..!؟ من که تحمل یک روزگار دوری اش را نداشتم. چرا مثل غریبه ها حرف زدیم ؟ یا شاید من اجازه ی پیش روی ندادم؟!نگاهانم پر میشود در اتاق باز می شود تیارا وارد می شود
حرفی نمیزند ولی میدانم منتظر است..! _خان جون بود._اتفاقی افتاده ؟!_ تمایل داشته برم تهران …_میری؟_میرم!فردا ..!_به هیمن خبر میدادی_خبر میدم ! میرم چای دم کنم تا تو تماس بگیری آماده اس .! پلک میبندم بعد رفتن تیارا با هیمن تماس میگیرم- جانم چیدا!؟ _هیمن من فردا میرم تهران ! _تنها !_ تنها، میرم خونه ی آقاجون_میخوای.. میخوای باهات بیام اگه تنها دوست نداری یا راحت نیستی؟! راحت نیستم؟! از کی در خونه ی خودم احساس راحتی نمیکردم !؟_نه هیمن جان راحتم فکر میکنم بد هم نباشه خان جون و آقا جون بیقرارن خان جون زنگ زد ازم تمایل داشت که برم..! آنها دلتنگ بودن !؟ یا شایدم خودم دلتنگم ولی از این واقعیت فراریم ..! او هم میداند ولی با من و قلبم و افکارم راه می آید خود را به آن کوچه ی معروف می زند.و کلیشه ای ترین حرف در این مواقع را بهتر میداند برای پیشنهاد ..!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن