موضوع اصلی رمان نیش:
مقداری از متن رمان نیش:
شاید اگر غزاله هم یکی بود مثل انا اصلا نگاهش نمی کرد ولی غزاله هم خاکی بود هم دلبسته شدنی و هم فامیل دور، پدرش میشد پسردایی پدر خودش ولی این بیماری موذی و ادار دهنده او را از داشتن زندگی طبیعی اش محروم کرده بود و سه سال گذشته را فقط توی راهروهای بیمارستان سپری کرد. بدتر از همه اینکه زیستن ناگهان روی بدش را به خانواده ی سلطانی نشان داد. بیماری او، سکته ی ناگهانی پدرش، افسردگی مادر و سوسه امدن دامادها برای گحرکت کردن ارتشان، مخصوصا رستوران که با دخالت مادر و خواهرش پوری که همیشه پشت مادرش بود توطئه شان ناموفق ماند. او فرزند آخر در خانواده ی میراحمد سلطانی بود پدرش در میدان هروی یک چلو کبابی بزرگ با موقعیتی عالی داشت اما به سبب بیماری پیروز در اواخر عمرش زیاد به آنجا رسیدگی نمی کرد. ۲ سال قبل وقتی پدرش فوت کرد دو خواهر بزرگش پروانه و پیمانه از انجا که هر دو صاحب
پسر بودند و پسرانشان هم بیکار و عاطل و باطل میگشتند از مادرشان تمایل داشتند تا زودتر رستوران را بفروشند تا فرشید پروانه و بهداد پیمانه، بتوانند دستشان را جایی بند کنند حتی خواستند که گرداندن رستوران را به اندو بسیارند ولی پوری مانع شد. او به عنوان یکی از وراث رضایت به فروش رستوران را ندادو بیان کرد این خواهرای بیرحم من فقط فکر خودشونن از الان پیروزگار رو مرده میبینن و میخوان همه چی رو برای خودشون بردارن. خلاصه رستوران دوسالی بسته بود. دعوا و کدورت شد و دست اخر مادرش فرحناز مجبور شد به خاطر پیوند دوباره ی خانواده از زمین های پدری اش واقع در دماوند بگذرد و ارث اندو را زودتر بدهد.
بهداد یک مغازه ی کافی شاپ در اماعصر زد و فرشید همچنان با سود یو توی بانک بود یک ماشین مقلب بالا زیر انداخت والاف توی خیابان ها می چرخید اپارتمان بنا به تمایل داشت فرحناز بعد از مرگش تنها به پوری داده میشد
و رستوران هم متعلق به پیروزگار. اگر پوری نبود امروزگار او باید دنبال کار میگشت آن هم با آن همه اولدورم بولدورمش… خلاصه خواست خدا بود او با آن حال خرابش بماند و امیر افشین سرو مر گنده طعمه ی خاک و کلیه اش نصیب او شود. ولی از پنج ماه پیش که این کلیه بند وجودش شده بود خواب های عجیبی میدید بیشترین خوابی که از امیر افشین میدید و برایش عجیب بود که چرا هر بار او را در یک وضعیت میبیند این بود که او را در اتاقی پر از دسته گل میمتوجه شد که دختر یا زنی روی صورتش خم شده و… بعد امیر افشین را می دید که با چهره ی متیسم به او می نگرد. ولی دیشب افشین علنا بیان کرد گیر و گراهی شدار است و حالا او به متوجه شدن دختری می حرکت کرد که صد درصد افشین بی ابرویش کرده بود. پیروزگار با این مشاهده کرد به مشاهده کردار حنانه حرکت کرد و از نخستین روز مشاهده کردار ذهنیتش نسبت به او سیاه بود. نگاهش به ساختمان بزرگ شهر کتاب در گوشه ی میدان افتاد پارک کرد و زمزمه کرد
برم بگم چی؟ بگم با افشین چه گندی زدی؟ چند لحظه به داخل فروشگاه بزرگ که جمعیت نسبتا زیادی درونش در حال گشت و گذار و خرید بودند خیره شد. فکری شیطانی وجودش را پر کرد ندایی درونش بیان کرده سه سال که به چند سال عین پیرمردا همه ش کنج خونه مریض و علیل بودی… راست بگی که چی… نهایتش به سری هم تو می خوری بعدا بهش میگی کی بودی و چی میخوای الان صاف بری بهش بگی از طرف افشین اومدی اونم ناز و عشوه میریزه که من حلالش نمیکنم دیگه اصلا ببین طرف چکاره س شاید از اینکه با افشین بوده آزردهم نبوده شاید از این ادمای تیغ زن باشه بفهمه دنبال حلالیتی خرج خونه شو هم ازت بخواد! و با صوتی کشیده اظهار کرد اصلا برم ببینم این تحفه کیه؟ افشین که خودش چنگی به قلب نمی زد ببینم سلیقه ش چطور یاست. نم نم باران روی کاپشن خوش دوخت مارک زارایش را کرد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن