موضوع اصلی رمان مرز عاشقی:
داستان دربارهی پسری است بیپروا و بیاحساس، کسی که برای تجربهی یک شامگاه هیجان، حاضر است از هر مرزی عبور کند، حتی اگر به قیمت جانش تمام شود. او “کارن” نام دارد. در مقابل، دختری است مغرور، سرسخت و خودمحور؛ ولی در قلب، عاشق خانواده و جایگاه مالیاش. او “دایانا” است. کارن و دایانا مسیرشان بهطور غیرمنتظرهای به هم گره میخورد، بیخبر از اینکه این برخورد ساده، سرآغاز طوفانی از حوادث غیرقابل پیشبینی خواهد بود…
مقداری از متن رمان مرز عاشقی:
رضا با عجز ازش میپرسه که چرا منو انتخاب کردی. شراره میگه هیچ احمقی اینقدر عاشقم نبود که حق طلاقو به من بده!! رضا دیونه میشه. اونقدر دیونه که قدرت تموم جهان توی کف دستاش میریزه به جونشون میفته! مرده ازترس اینکه گندش بیرون نیفته وزن و بچه اش نفهمن بالافاصله فرار میکنه ورضا میمونه وشراره… رضا شراره رو ازخونه بیهوش میکنه و میبره خارج شهر. وسط مسیر شراره به هوش میاد و اونقدر جیغ جیغ میکنه که رضا کنترلشو ازکف دست میده پیادش میکنه شروع میکنه به کتک زدنش. وقتی به خودش میاد میفهمه شراره جون نداره و نبضش نمیزنه!! و به همین راحتی کف دست تنها برادرم به خون یه دختره آلوده میشه… با بغض بیان کردم: خب… خب چرا دایی رو بعداز ۵ سال گحرکت کردن؟؟ مولین_ چراکه بعداز ۵ سال متوجه شدن قاتل رضاست!!! _یعنی چی؟ مولین_ کی فکرشو میکرد رضا با اون همه عاشقیی که به شراره داره بخواد بهش آسیبی برسونه؟
کی فکرشو میکرد ۲روزگار قبل از ازدواج شراره به کف دست رضایی که واسش جون میداد بمیره؟؟ اون روزا من نمیذاشتم تورو وارد این ماجرا کنن به بابات میگفتم هرکجا که رضا بود و عمه بود دایانا رو نیار. نمیتمایل داشتم روحیه ی لطیف دخترم شاهد حرفای قتل و جرم و زندان و… بشه بعداز اون رضا تموم مدارکی که بر علیهش بودو ازبین میبره. همه میاظهار کردن حتما یه نفر دوستش داشته و درک کرده داره ازدواج میکنه وبه قتل رسوندتش!! عمه سوری بیشتر گریه هاش واسه تنهایی و محبت ناکام رضا بود.. پرونده بسته و مختومه اعلام میشه که بعداز۵ سال اون مردک ازخدا بیخبر پیداش میشه وبه همه چیز اعتراف میکنه کف دست رضا هم رومیشه!!! عمه سوری وقتی فهمید دیوونه شد. اونقدرکه توی زندون واسه رضا آدم اجیرکرده بود که قبل ازحکم دادگاه بکشنش!!! واسه رضا وکیل گراهی شدیم و همه کار کردیم ولی نشد اون مرد هم مدرک داشت
هم بعداز یه مدت رضا طاقت نیاورد و اعتراف کرد… دیگه هیچ مسیری واسمون نمونده بود جز رضایت گراهی شدن… راضی کردن شوهر وبچه هاش یه سختی داشت راضی کردنش خودش یه سختی دیگه!!! نمیدونم چی شد که یه دفعه همه شون عوض شدن. بجای توهین احترام میگرفتن وبا مهربونی پذیرایی میکردن وهردفعه که میراهی شدیم سنگ تمام میذاشتن!! همه چی واسم گنگ بود تا یه روز که عمه گفت واسه رضایت یه شرط دارم! مسرور بودیم. هم من هم بابات. بابات میاظهار کرد حتی اگه کلیه یا خون توی بدنمم بخوان بهشون میدم که تو شاد بشی اما خبر نداشت که اونا جونشو میمیل داشتن تنها میوه ی حیاتمونو میخواستن!! مولین شروع کرد به عجز و ناله کردن و نفرین کردن عمه و فوش وبدو بیراه به شراره وروحش… _مامانم؟ بگو ببینم شرط عمه چی بوده؟ داری منو میترسونی! میوه ی زندگی مگه بچه نیست؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن