دانلود رمان آن شب از مریم پیروند

لینک مستقیم بدون سانسور دانلود رمان آن شامگاه از مریم پیروند

چکیده خلاصه رمان آن شامگاه :

مقداری از متن رمان آن شامگاه :

آوای دادوفریاد می‌اومد، آوای مردونه بود، کسی داشت عربده می‌زد.

– به حضرت عباس من نمی‌دونستم اون کیه.

– تو به خواهرم تجاوز کردی بی‌شرف، چطوری تونستی اینکارو بکنی.

این صدای میلاد بود و با متوجه شدنش روح از تنم پر زد. بمیرم میلاد، کاش بمیرم اما امشامگاه‌و به نگاه نمی‌دیدم. از صداش نلرزیدم، از جمله‌اش لرزیدم، واقعیت‌و مثل رعدوبرق به سرم زد.

به من تجاوز شده… اون عوضی که همیشگی به داداشم می‌گفت داداش و از بچگی رفیق جون‌جونی و گرمابه و گلستان میلاد بوده بهم تجاوز کرد.

تنم رو از روی تخت بالا کشیدم، لگنم انگار دو تیکه شده بود، با یادآوری پچ‌پچ‌هاش توی گوشم و تعریفش از تنم به طرزچندش گونه‌ای از خودم بدم اومد.

می‌خواستم از این‌جا برم، ولی روی چشم دوختن تو صورتِ میلاد رو نداشتم.

دیدهم به لکه‌های روی تخت افتاد، لکه نبودن، بلکه نشون از یه خون‌ریزی عمیق داشتند.

ملحفه زیر پام پر شده بود از خونِ بکارتم.

من چطور بهش اجازه دادم به تنم چیره بشه و دخترونگی‌های دلربام رو از آنِ خودش کنه؟

چطوری اجازه دادم دستِ حریص و نامردش به جهانی زیبام بخوره؟

هق زدم و با درد به اون خون که نشون از نابود شدنِ زندگیم و مرگ دنیام بود خیره شدم.

صوتها و امواج قد بلندِ صوتی‌شون توی سرم اکو می‌شد.

– به خدا به جونِ مادرم نمی‌دونستم خواهرته… احمق من اگه می‌تونستم مرگ‌و به این کار ترجیح می‌دادم چطور فکر می‌کنی از عمد این کارو کردم، ما با یکی دیگه هماهنگ کردیم من از کجا می‌دونستم خواهرت سر از این خونه درمیاره.

– بی‌شرف اون نامزدِ مُسلمه، جواب نامزدشو چی بدم، اگه بفهمه تیکه پارت می‌کنه.

– لامصب چرا نمی‌فهمی، مگه من می‌دونستم اون کیه، مگه علم غیب داشتم، این دختره قرار بود دوستشو بیاره، اضافه کرد اون یکی دیرتر میاد، منم منتظرش موندم، چه می‌دونستم خواهرت میاد داخل، چراغا هم خاموش بودن تشخیص ندادم مرگ گحرکت کرده کیه.

– لاشی فرق یه دخترو با زن تشخیص نمی‌دی؟

– مست بودم احمق، خوبه با هم اون شیشه‌ی لعنتی رو خالی کردیم.

هق زدم… عربده‌هاشون بالا گرفت.

میلاد: جواب مولینو چی بدم، جواب نامزدشو، می‌دونی با کارت چه بلایی سر منو خونوادم میاری، خدا لعنتت کنه.

من به چه زبونی حرف می‌زنم لامصب، چرا نمی‌فهمی خرِ نفهم، الاغ، حیوون، خودمم دارم سکته می‌کنم چطوری این اتفاق افتاده، خودمم داغونم، به هرچی ولیمزاده‌ست نمی‌دونستم اون خواهرته، بی‌شرفم اگه دروغ بگم، بی‌ناموسم اگه می‌دونستم و خبط زدم، خودمم تا مشاهده کردمش کپ کردم.

آره جون عمه‌ت… اون‌همه جیغ زدم بهت اظهار کردم منو اشتباه گحرکت کردی من اونی نیستم که فکر می‌کنی اما با بی‌رحمی تنمو دَریدی… پس حیوون تویی… تویی وُریا…

خودمو بغل گراهی شدم… مثل جوجه‌ای بی‌پناه گوشه‌ی تخت کز کرده بودم و مویه سر می‌دادم برای تمام داشته‌هایی که حالا از دستم حرکت کرده بودن.

مولین… مولین مامان منو فرستادی بیام واسه شازده دُردونت غذا درست کنم، خونه‌شو تمیز کنم، اومدم به حیات داداشم سروسامون بدم، اما دوستِ عوضیش دخترِ بیچاره‌تو غارت کرد.

نبودی ببینی چه‌جوری زیر کف دست و پاش تقلا زدم، هر کاری کردم تا بی‌عفتم نکنه اما اون بی‌ناموسی کرد و ناموسم‌و لکه‌دار کرد.

هق زدم، صدای میلاد یک لحظه هم آروم نمی‌شد. داد میزد، عربده می‌کشید، حتی کارشون به دعوا رسید و آوای شکستن و خرد شدنِ وسیله‌هارو شنیدم، میلاد جنون گحرکت کرده بود و دوست نامردش سعی می‌کرد توجیهش کنه در مورد من اشتباه کرده، اول به آرومی اما بعد مجبور شد اونم مثل میلاد داد بزنه، عربده بکشه و غیرت خودش رو به سخره بگیره برای خبط بزرگی که به من زده…

میلاد که با تحکم اظهار کرد:

– پاش می‌مونی.

من مُردم… مُردم از حرفی که برادرم به‌خاطر جمع کردنِ آبروریزی که توسط بهترین دوستش رخ داده به زبون آورده.

از پیغام محکمی که شبیه کف دستور بود و رفیقش فقط باید اجراش می‌کرد و اون که گفت:

– نامردم اگه این کارو نکنم، پاش می‌مونم.

سوختم و در خلوت و سکوتِ اتاق بلند زدم زیرِ گریه… مسلم… خدایا جواب مسلم‌و چی بدم؟ چطوری سرنوشتم در کسری از ثانیه به این شکل تبدیل شد! چطور می‌شه با یه اشتباه زندگیم نابود بشه! مسلم از من جدا نمی‌شه، ما سه سال عاشقِ هم بودیم تا بالاخره به‌سختی به‌هم رسیدیم…

خدا لعنتت کنه وریا، خدا لعنتت کنه که منو نابود کردی.

میلاد: مهتاب برو یه سر بزن به خواهرم من‌که روم نمی‌شد تو صورتش نگاه کنم، برو ببین حالش چطوره.

مهتاب کیه این وسط !! اصلا توی این خونه چه غلطی می‌کردن !!

در اتاق باز شد، نگاهم به دختر سانتال مانتالِ جلوی درافتاد.

با تأسف نگاهم می‌کرد، موهای قد بلند و بلوندشو عقب زد و برگشت به اونایی که بیرون از اتاق بودند اضافه کرد :

– بیداره فقط به‌نظر من بهتره ببریتش بیمارستان، هم به‌خاطر تجاوزِ ناشیانه، هم به‌خاطر شوکی که بهش رسیده.

تا اسم تجاوز رو آورد بار دیگر زدم زیر گریه.

صدای نفس‌های عصبی مردهای بیرون از اتاق رو متوجه شدم. میلاد چیزی واگویه کرد، شایدم به اون فحش داد.

دختر اومد به طرفم. دستش روی بازوم قرار گرفت. خودمو عقب کشیدم:

– بهم دست نزن.

– باید ببریمت بیمارستان، پاشو کمکت کنم لباس بپوشی.

جیغ زدم :

– به من کف دست نزن.

کشیده داد زد:

– باورم نمی‌شه وُریا، تو چقدر احمقی که نفهمیدی این یه دخترِ لطیفه زیرکف دستت.

با خشمگینت پسش زدم و بخاطر تعریفش ناتمایل داشته جیغ زدم:

– برو گورتو گم کن.

– عزیزم می‌دونم داغونی، حالِ درستی نداری، منم جای تو بودم حالم بهتر از این نبود ولی بهتره ببریمت بیمارستان، حالت اصلا خوب نیست.

– من فقط می‌خوام از این‌جا برم بیرون… می‌خوام… می‌خوام برم پیش مولینم.

اشکام مثل آبشار از چشمام سرازیر شدن. توی چشماش غباری از دلسوزی نشست و لبش رو با تاسف مکید و اضافه کرد :

– باشه می‌برمت پس پاشو لباساتو تنت کنم از این خراب‌شده بریم بیرون.

زودتر از انتظارِ دختر، لباسامو تنم کردم. اون‌قدر تند که حتی برام مهم نبود اون پشته سرمه.

– تو به‌شدت خون‌ریزی داری.

برنگشتم به عقب، نمی‌تمایل داشتم ببینم چه آثار ارزشمندی ازم توی این اتاق باقی مونده… ارزشمندتر از اون خودم بودم که طبق کف دستورِ میلاد قرار بود زن آدمی بشم که به‌شدت ازش متنفرم.

من هیچ‌وقت امشب رو فراموش نمی‌کنم، از امشامگاه به بعد باید به حال خودم گریه کنم، نه دخترانگیم که در عرض چند دقیقه ازم به یغما حرکت کرد.

کنارم توقف کرد :

– آماده‌ای ؟

با اشک و تته‌پته ای از استرس و لرزش لب زدم :

– نِ…نمی‌خوام کسی‌و ببینم، بگو..‌. بگو برن.

اصلا دلم نمی‌تمایل داشت بفهمم قلبیل بودنش توی این خونه چیه، دختری مثل اون کنارِ دو مرد تنها فقط یه دلیل می‌تونه داشته باشه، سعی کردم بهش فکر نکنم.

در اتاق رو باز کرد و به شتاب‌زدهی بهشون توپید:

– می‌خوام ببرمش بیرون، نمی‌خواد ریختتونو ببینه.

صوتی میلاد با یاس و سرشکستگی به گوشم رسید:

– حق داره‌… من باید برم بمیرم، خودم از این به بعد چطور می‌تونم تو صورتش نگاه کنم… خدا لعنتت کنه وریا، رسوام کردی، سرم پیش خونوادم تا ابد زیره.

دختر به سمتم برگشت :

– می‌تونی بیای بیرون، حرکت کردن تو اتاق گم‌وگور شدن.

بی‌اراده برگشتم و نگاهی به اتاق انداختم. این اتاق‌و عاشق شدم. بعضی شبا من یا متینا خواهرم خونه‌ی‌ داداش میلاد می‌موندیم و توی این اتاق می‌خوابیدیم.

اتاق تمیز و مرتبی بود و دیوارهاش آبی‌رنگ بودند. سیما همیشگی می‌گفت این اتاق‌و برای پسرشون می‌خواد. پسری که هیچ‌وقت به دنیا نیومد و اون و میلاد الان در آستانه‌ی طلاق گرفتنن.

با حرفای میلاد نگاهه‌ی اشکم دوباره جوشان شده بود. صدای منزجر اون عوضی هنوز توی گوشمه. نفس‌هاش، ناله‌هاش، غرشش از شهوتِ زیادش و چیزهایی که در خصوص تعریفِ بدنم سر می‌داد.

حالم بهم خورد، چسبندگیِ بین پاهام قدرت مسیر حرکت کردن رو ازم گحرکت کرد.

لگنم هم به‌شدت درد می‌کرد ،دلبسته شدم در همون لحظه بمیرم.

روی شکمم کمی خم شدم و کف دستمو به شکمم گحرکت کردم. درد ذره ذره داشت تنمو می‌بلعید.

این‌که دوباره نگاهام سیاهی بره و جلوی پای اون دختر فرو بریزم اصلا کف دست خودم نبود.

جیغ کشید :

– میلاد، وریا بیاین، غش کرده.

جلوی پام چمباته زد:

– واسه همین بیان کردم باید بریم بیمارستان، حالت اصلا خوب نیست.

– چی شده ؟

آوای داداشم بود… من بمیرم خدا… نمی‌تونم با این رسوایی کنار بیام.

کنارم جای گرفت و سرمو از روی زمین قد بلند کرد.

– سرش داره خون میره تو کدوم گوری بودی مهتاب، چرا نگراهی شدیش نخوره زمین؟

– بیام داخل میلاد !

صوتی اون عوضی بود… همون شیطانی که منو به این حال انداخت.

میلاد عربده زد:

– برو به جهنم کثافت، قلبم می‌خواد تیکه پارت کنم عوضی، خواهرمو بیچاره کردی. بیچارمون کردی نامرد…

بلند زد زیر گریه… مردونه و متعصب گریه کرد.

– چه بلایی سرش آوردی بی‌مروّت، چه بلایی سرش آوردی، من چطوری تو صورت خونوادم نگاه کنم و بگم تو خونه من این بلا سرش اومده.

از روی زمین کنده شدم… حتی یه ذره هم قدرت بدنی نداشتم، ولی اشکام از نوای قلب سوخته‌ام از گوشه‌های چشمم سرازیر می‌شدند.

میلاد منو روی کف دستاش حمل کرد و از اتاق بیرون برد. دیدهامو بستم نمی‌تمایل داشتم نگاه برادرم رو ببینم. آوای گریه‌اش یه‌لحظه هم قطع نمی‌شد.

– سوئیچ‌و بیار مهتاب.

لای نگاهامو یه لحظه باز کردم و دیدهم افتاد به اون که با بالاتنه‌ی برهنه کنار اتاق توقف کرده بود، همون اتاقی که حیات منو درونش به آتیش کشید.

با نگرانی مُردنم رو تماشا می‌کرد.

به‌سرعت چشمامو بستم… من چطوری با این ننگ زیستن کنم و قبول کنم یه عوضی به‌شدت راحت حیاتم رو تحت سلطه خودش درآورده….

رمان پیشنهادی مشابه این مطلب:

لینک مستقیم بدون سانسور دانلود رمان قلب سوخته از مریم پیروند

لینک مستقیم بدون سانسور دانلود رمان مسیر سبز از مریم پیروند

لینک مستقیم بدون سانسور دانلود رمان یاس از مریم پیروند

لینک مستقیم بدون سانسور دانلود رمان در از مریم پیروند

لینک مستقیم بدون سانسور دانلود رمان زوال از مریم پیروند

لینک مستقیم بدون سانسور دانلود رمان سیاه نمایی از مریم پیروند

لینک مستقیم بدون سانسور دانلود رمان عشوه گر ۱ از مریم پیروند

لینک مستقیم بدون سانسور دانلود رمان عشوه گر ۲ از مریم پیروند

لینک مستقیم بدون سانسور دانلود رمان ژالین از مریم پیروند