محمد تمام نقشه های خود را از نو مرور کرد اخم هایش را بهم گره زد و رو به دخترک اضافه کرد: انگشترت کجاست؟
دخترک که از ترس به سکسکه افتاده بود با دهانی باز و نگاه های از حدقه در حرکت کرده به دهان محمد نگاه دوخته بود محمد با آوای بلند تری گفت: مگه با تو نیستم، میگم انگشترت کجاست؟!
آن انگشتربرای دخترک ارزشمند ترین چیز بود و او حاظر نبود به راحتی اورا به کسی بدهد
لب های خود را تکان داد تا چیزی بگوید اما باز هم دردی که زیر زبانش احساس میکرد مانع سخن بیان کردنش شد
سورنا که بالای سر دخترک توقف کرده بود چنگی به موهای ژولیده ی او زد و با صوتی کشیدهی بیان کرد: دِ بنال ببینم
دخترک که حال مسیر اشک هایش باز شده بود به سختی و با حق حق اظهار کرد: کدوم انگشتر؟
محمد پوزخندی از روی تمسخر زد و گفت: همون انگشتری که هرمس بهت داده بود
تهمینه با صوتیی که بر اثر گریه میلرزید گفت: گم شد
محمد ابرویی بالا انداخت و اظهار کرد: گم شد؟!
دخترک سر خود را به نشانه ی تایید به بالا و پایین حرکت داد
محمد: الکی الکی؟
دخترک بینی خود را بالا کشید و اظهار کرد: نه خود به خود ناپمتوجه شد شد
محمد تبسمی از روی رضایت به زیرکیه دخترک زد و گفت: حالت خوبه؟
دخترک که با این سوال گریه اش اوج گرفته بود سری به چپ و راست تکان داد و اظهار کرد: انگار میله ی داغ زیر زبونم گزاشتن
محمد سرش را از روی قلبسوزی به سمت چپ متمایل کرد و اضافه کرد: چیزی نیست طلسمی که زیر زبونت نوشته شده بود و باطل کردم
تهمینه که از شدت تعجب گریه اش بند امده بود نگاه تاسف باری به او انداخت
محمد تبسمی زد و با نگاه راست نگاهکی به او زد که از نگاه تیز بین علی مخفی نماند
༺از زبان محمد ༻
از جا بلند شدم و به سمت اشپزخونه حرکت کردم تهمینه به شدت ضعیف شده بود کار منم پنج دقیقه ی دیگه شروع میشد پس بهتر بود یکم تقویتش کنم
هرمس بشدت بیتاب بود و شعله ی اتیش انتقامش تا اینجا هم زبانه میکشید
چهار لیوان شربت و داخل سینی گزاشتم و پودر های مخصوص و داخل سه لیوان ریختم داخل پیاله هارو پر از پسته و بادم کردم و داخل سینی گزاشتم
از اشپزخونه خارج شدم و بیان کردم: بهتره یکم خستگی در کنیم تهمینه خانومم که تو این مدت بسیار ضعیف شده بهتره تقویتش کنم
صدای پوزخند سورنا نفرتم و چند برابر
کنار میز توقف کردم و اول پیاله های پسته و بادم و روی میز چیدم و در اخر لیوان مخصوص هر کس و مقابلش گزاشتم
کنار تهمینه نشستم کف دستم روی شونه اش گزاشتم و با تبسم به صورتش دیده دوختم حرارت صورتش و که بر اثر خجالت سرخ شده بود به راحتی حس میکردم و این لبخندم و پهن تر کرد دلم میخاست به اغوش بگیرمش و کلی قربون صدقه اش برم حیف که این دختر قسمت من نبود
دست دراز کردم و شربت تهمینه رو برداشتم و به لبش نزدیک کردم با ابرو به لیوان توی دستم اشاره کردم
تهمینه حرف گوش کن لبش و به لیوان نزدیک کرد و یه جرعه از شربت و خورد همون لحظه صدای عصبیه سورنا تو خونه پیچید
سورنا: هنوز کارمون تموم نشده که خستگی در کنیم، یعنی بهتره بگم هنوز کاری نکردیم
تک خنده ای زدم و با کف دست به گوشه ی خونه اشاره کردم
محمد: اونجارو
هر سه به جایی که اشاره کرده بودم چشم دوختن هر سه تاشون با متوجه شدن صحنه مثل مات برده ها خشک شده بودن
همه ساکت مونده بودن فقط صوتی نفس های بلند تهمینه خاموشی خونه رو میشکست حالش و میفهمیدم کاش میشد بهش بگم اینا همه نقشه اس
بلاخره خودش همه چیز و میفهمید
یه صورت سورنا نگاه کردم مثل احمق ها از ترس نگاه هاش و بسته بود و دندون هاشو روی هم میسایید
☆☆☆☆☆
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن