پارت ۱۳رمان نیستی۱

Author Tahmineh💚..

خوب اینم پارتی که قولش و داده بودم نوش جونتون♥️…

خسرو:نترس چیزی نشده حتما دایی اینو اورده اینجا که موش هارو بگیره

از ترس نفس نفس میزدم به شدت سینه ام بالا و پایین میراهی شد

خسرو از جا بلند شد ، کف دستش و گحرکت کردم و با لحنی ارومدگفتم :میشه در این مورد به کسی مخصوصا کیومرث و تیرداد چیزی نگی

تبسمی زد و ابرو بالا انداخت و اظهار کرد :چرا اونوفت

باید یه جوری راضیش میکردم که به کسی چیزی نگه اگه کیومرث و تیرداد میفهمیدن همه چیو تقصیر هرمس مینداختن و مصمم تر دنبال هرمس رو از من دور کنن بهش نزدیک شدم و کف دستم و روی سینه اش گزاشتم و گفتم :چون دوست دارمدبین خودمون بمونه

صورتم و نزدبک به صورتش بردم و اول به لب هاش و بعد به نگاه هاش نگاه کردم کم کم اون دیده های تخس جاش و به چشم های تیز و براقی داد

کف دستم و از وسط سینه اش تا شونه هاش کشیدم و از اتاق خارج شدم

با هیجان نفسم و بیرون فوت کردم به‌شدت نگران و کلافه بودم هرمس هیچ وقت منو اینطوری اذیت نمیکنه من مطمعنم کار هرمس نبود لبم و گازگحرکت کردم و یاد انعکاسم توی اب افتادم دیده هام و بستم و سعی کردم به خودم مسلط باشم اما لعنتی بدجور نفس کم داشتم از جا کشیده شدم و به سمت در حرکت کردم روی تراس ایستادم و به باغ نگاهی انداختم هوای اردیبهشت فوق العاده بود درخت ها سبز شده بودن و باد وحشیانه لا به لای شاخ و برگ ها میرقصید کف دست لرزونم و روی پیشونیم گزاشتم و با دلهوره به هرمس اندیشیدم از صبح نمتوجه شده بودمش چطوری باید آواش میکردم تا بیاد

آه از نهادم قد بلند شد و اروم زیر لب اسمش و آوا زدم ثانیه ای نگذشت بود که آوای بم و کلفتش و گوش دادم

هرمس:جانم

سریه به سمتش حرکت کردم و کف دستش و گحرکت کردم و گفتم:کجایی از صبح میدونب چقدر دلواپس شدم

خاموشی مرد و با چسم عای نافوذش بهم خیره شد و تحمتوجه شد امیز گفت :دیگه هیچ وقت ، هیچ وقت دنبال صدا ها نمیری

چشم هام و تنگ کردم و اب دهنم و قورت دادم

تهمینه :امروزگار یه اتفاقی افتاد

هرمس :میدونم

با شک گفتم :کار تو که نبود

تک خنده ای زد و اظهار کرد :من ؟! من به این خوشتیپی کجام مثل اون زاقارته

با گوش دادن کلمه ی زاقارت ترکیدم از خنده زیر لب چند باری کلمه ی زاقارت و تکرار کردم که هرمس غیب شد

ثانیه ای نگذشت که خسرو کنارم جا گراهی شد و گفت :بهتری

از گوشه ی دیده هرمس و مشاهده کردم که روی تنه ی درختی لم داده بود اروم گفتم :اره

قدمی به سمتم برداست تغریبا چند انگشت با هم فاصله داشتیم تا خواست چیزی بگه آوای تیرداد اومد که گفت :خسرو بیا اینجا

دوتایی به سمت در نگاهی انداختبم با نگاهش صورتم و برانداز کرد و ای دهنش و قورت داد و رفت

زیر لب فحشی نسارش کردم که هرمس اظهار کرد :بیا کوچه پشتی خونه ی بابا بزرگت

و بعد غیب شد

اخم کردم و فحشی هم نسار هرمس کردم که همچین جایی قرار گزاشته

از پله ها پایین اومدم در ذهنش گذراندم بهتره از توی باغ میونبر بزنم که هرمی جلوم سبز شد و اظهار کرد :اینجا خیلی بهتر از اونجاست کسی نمیبینتمون

خندبدم و اضافه کردم : ترو یا منو

با صورت سرد و بی احساس نگاهی به سر تا پام کرد و به سمتم اومد

از این جدیتش هراسیدم که بی جا هم نبود

روی زمین خاکی به سرعت درازم کرد و روم خیمه زد وشروع کرد به لیس زدن بدنم گاهی هم دندون هاش و توی بدنم فرو میکرد که به اندازه ی نیش زدن یه زنبور درد داشت چنگی به لباسم زد و لباسم و پاره کرد با ترس بیان کردم :هرمس اینجا

بی توجه بهم دوباره شروع به لیس زدن بدنم کرد خیلی خودم و کنترل کردم که آوام در نیاد ولی لذت یا شاید شهوت بهم دله کرد میدونستم دارم گناه میمنم ولی حس گناه و گزاشتم برای بعد ار انجام گناه

آهی کشیدم و کم کم هممسیریش کردم