.
مائده: ارتینه اریا
_ آرتین کدوم… استغفرالله
آرتین کیه؟
مائده: نامزدم
رو کردم بهش
_ پس عاشق سینه چاک خواهر ما تویی؟
آرتین: اره منم..چیکار مائده داری؟
مائده: یعنی چی آرتین؟
چیو چیکار مائده داری؟
آرتین: راهی شدی کنارش واستادی بگو و بخند راه انداختی الان دو هزاریم طلب داری از ما؟
_ ببین داداش اشتباه نکن
زود قضاوت نکن
آرتین: اشتباه نکنم چه حرفی داری بزنی؟
اومدی کنار دختر مردم وایسادی لبخندم بهش میزنی میخوای اشتباه برداشت نکنم؟
مائده: واقعا برات متاسفم ارتین
اینقد دل سیاهی؟
خوب شد قبل ازدواج شناختمت
نمیمیل داشتم مابین مائده و نامزدش جدایی اتفاق بیفته و هر دو طرف زجر بکشن
خودم پیش قدم شدم
با اینکه قلبم نمیخواست توضیحی بدم اما به اجبار توضیح دادم
کشیدمش کنار و براش کل قضایا رو توضیح دادم تا بد برداشت نکنه
_ این بود کل ماجرا
قلبم نمیتمایل داشت بین شما جدایی رخ بده
چون خودم زجر کشیدم و نمیخوام شما هم مثل من زجر بکشین
تو صورتش حسادتو میشد دید
ولی با یه لبخند تصنعی از کنار من رد شد و حرکت کرد پیش مائده منم حرفای اخرو به مائده زدم و برگشتم سوار ماشینم شدم تا برم تو هتلی اتاقی اجاره کنم و از این در به دری نجات پیدا کنم.
(قلبوین)
حالم از این حال و روزگاری که داشتم، داشت به هم میخورد
دیگه کشش اینهمه غم و غصه برای منی که هیچی از پا درم نمی اوردو نداشتم
باید به محمد علی جواب مثبت میدادم
هم حرفه ش مثل خودم بود هم بچه ی خوبیه هم دوسم داره
از نگهبانی مائده رو صوت زدن که بره بیرون یکی کارش داره
بعد از نیم ساعت بالاخره با ارتین برگشت
خدا رو شکر که آرتین بود حس میکردم آریا اومده و کار مائده داره
اما با اومدن ارتین از مضطربی در اومدم
آخرین کلاس رو با هزار تا خستگی که نمیدونم از کجا اومده بود تموم کردیم و از دانشگاه زدیم بیرون
ارتین هنوز کلاساش شروع نشده بود بخاطر همین با ما نیومده بود
انقد پکر بودم که صحبت هیچکدوم از بچها رو نمی گوش دادم
فقط سوار ماشین شدم و رو صنقلبی ماشین رو پای مائده دراز کشیدم و تن خستمو دادم کف دست خوابی که قلبم نمیتمایل داشت ازش بیدار بشم
**
با صدای بچها که آوام میزدن از خواب بیدار شدم و کیفمو برداشتم و از ماشین پیاده شدم و در خونه رو باز کردم و از پله ها راهی شدم بالا و وارد خونه شدم
اول از همه حرکت کردم تو اتاق مشترکم با مبینا و خودمو روی تخت ولو کردم
پس از چندین روزگار بی خوابی بالاخره تونستم یکی دو ساعت بخوابم وقتی از خواب بیدار شدم مبینا رو مشاهده کردم که پایین تخت جای گرفته و داره درس میخونه
متوجه بیدار شدنم که شد ازم تمایل داشت که برم آشپزخونه مائده باهام کار داره
پتو رو از روم کنار زدم و وارد کف دستشویی تو اتاق شدم
به صورتم آبی زدم و وضو گراهی شدم و از کف دستشویی اومدم بیرون و سجادمو پهن کردم و ایستادم به نماز
تنها چیزی که میتونست حال قلبمو عوض کنه و در آخر هم انقد غصه ی قلبم زیاد بود که توی سجده اشک هام سجاده رو خیس کرد
صدای کشیدهم توی اتاق پیچیده بود و مبینا هی اصرار به گریه نکردنم میکرد اما من مگه میتونستم؟
بالاخره با کلی التماس مبینا نمازمو آروم خوندم و سجاده رو جمع کردم و راهی شدم تو اشپز خونه
مائده روی یکی صندلی های میز غذا خوری قرار گرفته بود و داشت کتاب میخوند
منو که دید کتابشو بست و تبسمی بهم زد و درخواست کرد که بشینم
منم رو صنقلبی جای گرفتم و بهش زل زدم
+ نمیخوای صحبت کنی؟
چندین روزگاره که ما جز گریه های تو چیزی ندیدیماا
_ اگه ححرکت کرد اینه پاشم برم
+ کجااا؟
بشین حالا الان میگم
_ باشه بهسرعت باش
کتاب تو دستشو چرخوند و مکثی کرد و بالاخره به حرف اومد و اظهار کرد
+ تو تصمیمت چیه قلبوین؟
_تصمیمم راجب چی؟
کف دستی رو سرش کشید
+ راجب آریا و دلدادگیی که بهم دارین.
_پس حدسم درست بود
آریا امروزگار اومده بوده دانشکده!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن