.
از جادهروی مراقبت های ویژه که بیرون حرکت کردم بچها رو مشاهده کردم رنگاشون پریده بود
باید یه پرستار خبر میکردم
رفتم سمت ایستگاه پرستاری به یکی از پرستارا بیان کردم:
ببخشید خانم میشه دوستای منو یه چک کنین؟ رنگ به صورت ندارم احساس میکنم فشارشون پایینه.
پرستاره: بله خانم یه چند لحظه صبر کنید الان میام
بعد از دو دقیقه اومد و حرکت کردیم سمت بچها توی راهرو که داشتیم میرفتیم سمت بچها اضافه کرد:
از کجا میدونی که فشارشون پایینه؟
_ زیرا خودم دانشجو پزشکی ام ینی اون دوستان دانشجو پزشکی ان حتی اونی هم که روی تخته کماس دانشجو پزشکیه
پرستاره: اخی عزیزم،غمگین نباش انشالله خوب میشن
رسیدیم به بچها از حال راهی شده بودن
یا حضرت عباس قلبوین کمبود این دوتام اضافه شدن؟
خودت کمکشون کن
پرستاره تا فشارشونو گرفت گفت رو هفته و باید بستری بشن
یا خدا حالا من چیکار کنم تک و تنها؟؟
دانشگاه فردا رو چیکار کنم؟؟
باید یه کاری میکردم
باید میرفتم خونه گوشی قلبوینو میاوردم راهی شدم اتاق محبوبه رامتین کنارش بود
_ سلام رامتین خوبی؟هنوز به هوش نیومده؟
رامتین: سلام ممنون تو خوبی؟نه هنوز که بیهوشه حال دوستات خوبه؟ از دلوین خبری داری؟
_ نه والا چه خوبی کم مونده سکته کنم،اون دوتا که انقد فشارشون پایین بود بستری شدن،قلبوینم که…پووف
رامتین: آزرده نباش درست میشه،جانم کاری داشتی؟
_ اره،الات تنها کسی که اینجا بیهوش نیست من و توییم من باید برم خونه گوشی دلوینو بیارم،میتونی اینجا باشی؟
رامتین: اره من که هستم،تو برو یکمم استراحت کن بیا
_ نمیتونم رامتین،قلب و دینم اینجاس،میرم سریع میام
رامتین: باشه هر طور راحتی مواظب خودت باش
_ ممنونم ازت،فعلا خدافظ
رامتین: خداحافظت
کیفمو برداشتم و رفتم سمت ماشین یگانه سوییچای ماشینش کف دست خودم بود
نشستم پشت رل و ماشینو روشن کردم حرکت کردم،راهی شدم سمت خونه ای که الان قلبوین توش نبود
برعکس شانس من اهنگای یگانه راهی شده بود تو پوشه ی ناراحتا
الانم که کسی پیشم نبود میتونستم گریه کنم
با فکر به دلوین گریم شروع شد دلم براش تنگ شده بود،دلوین قرار نبود هیچوقت ما رو سه روزگار تنها بذاره
….
ساعت ۹ شامگاه رسیدم خونه و تند حرکت کردم سراغ کیف قلبوین
گوشیشو برداشتم
رو صفحه ی گوشیش عکس چهارتاییمون بود
گریم بار دیگر از نو شروع شد..
صفحه ی قفلشو باز کردم حرکت کردم داخل تماس هاش
شماره ی خالشو پیدا کردم و باهاش تماس گراهی شدم
بعد از سه تا بوق جواب داد:
_ سلام قلبوین خوبی خاله؟ چه عجب زنگ به ما زدی؟
_ سلام خاله،من مائده ام دوست دلوین شرمنده این موقع مزاحم شدم.
خاله: ای بابا این حرفا چیه مائده جان
جانم عزیزم کاری داشتی؟
_ راستش یه زحمتی براتون داشتم
خاله: جانم عزیزم چه زحمتی؟
_ میشه لطف کنید برید گوشی رو بدید به زهرا خانم همسایتون؟
خاله: باشه مادر،میدم بهش اما این وقت شب چیکارش داری؟
_ خواهش میکنم خاله سوال نجویا شد بعداً میگم بهتون
خاله: باشه مادر الان میرم بهش میدم
پس از پنج دقیقه گوشی رسید کف دست زهرا خانم
زهرا خانم: الو؟
_ سلام زهرا خانم خوبین؟ من مائده ام دوست خواهر زاده خاله
زهرا خانم: آها خوبی خاله؟
.
_خیلی ممنون لطف دارید شما حالتون خوبه؟
زهرا خانم: بسیار ممنون عزیزم جانم کاری داری با من؟
_ راستش با شما نه،پسرتون خونس؟
زهرا خانم: کیو میگی؟ اریا؟ اره خونس
_ میشه گوشی رو بدید بهش؟
زهرا خانم: چیکارش داری خاله؟
_ خواهش میکنم نسؤال کرد من قصد مزاحمتی ندارم فقط تو دانشگاه یه مسئله ای پیش اومده که باید از ایشون بپرسم،مسئله کاریه
مجبور بودم دروغ بگم،وگرنه فکر بد میکرد
زهرا خانم: باشه خاله پشت خط باش الان میدم بهش
رفت گوشیو داد به آریا،ای خدا ببین کار من به کجا ختم شده
آریا: الو؟ بله؟ بفرمایید؟
_ سلام آقا آریا حالتون خوبه؟
آریا: بسیار ممنون شما؟؟
_ دوست قلبوینم
آریا: قلبوین؟ حالش خوبه؟
_ نه همش تقصیر توعه حالشو خراب کردی
تو کماس الان حالش به شدت بده،داره میمیره،یه بار مرد ولی خدا خواست زنده شد
آریا: وای نه خدا بد نده چی شده؟ چرا تقصیر من؟ مگه چیکار کردم؟
_ مهم نیست چیکار کردی،مهم اینه فردا با اولین پرواز راهی تهران میشی،اگه پروازی نبود با قطار میای
خدا سر شاهده که اگه نیای میام خونتو رو سرت خراب میکنم
آریا: باشه باشه میام، میام میشه شما شماره ی خودتوبهم بدی که من اومدم تهران بدونم کجایی
_ شماره ی دلوین هست رو گوشی خاله از اونجا برش دار
آریا: باشه الان حال دلوین خوبه؟ چطوره؟
_ بد حالش بهشدت بده داره میمیره هنوز به هوش نیومده
آریا: یا حضرت عبااااس خالش میدونه؟
_ نه بهش نگو
خودتو برسون
خدافظ
مهلت خداحافظی بهش ندادم و گوشیو قطع کردم
رفتم تو گالری تک تک عکساشو نگاه میکردم خوشحالی،غم،سرخوشی…همه چی همه ی عکساشو چشم دوختم آخری انقد ضجه زده بودم میترسیدم تو خونه از هوش برم کسی هم منو نبینه نجاتم بده
یه پیامک با یه شماره ی ناشناس برای قلبوین اومد
بازش کردم
*سلام،اریام*
تمام وسایلایی که فردا برای دانشگاه نیاز داشتمو برداشتم و از خونه زدم بیرون
( بچها بخاطر شروع کلاس های زبان مجبورم عصرا ساعت پارت گذاریمو تغییر بدم متاسفانه ساعت کلاسمم۴تا۵.۵ از پنج و نیم به بعد هر ساعتی دوست دارید بگید پارت بذارم)
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن