نحوه دانلود رمان بار دیگر سبز میشویم
معرفی رمان دوباره سبز میشویم :
در رمان دوباره سبز می شویم زهرا ارجمنجهان قصه ی آدم هایی رو روایت می کنه که ساقه هاشون خشک شده ولی ریشه هاشون هنوز توان تلاش برای از نو سبز شدن رو داره.
مقدمه رمان بار دیگر سبز میشویم :
ای درخت آشنا
شاخههای خویش را
بهیکباره کجا
جا گذاشتی؟
یا به قول خواهرم فروغ
کف دستهای خویش را
در کدام باغچه
عاشقانه کاشتی؟
این قرارداد تا ابد میان ما برقرار باد:
چشمهای من به جای کف دستهای تو
من به دست تو آب میدهم
تو به چشم من آبرو بده
من به چشمهای بی قرار تو قول میدهم:
ریشههای ما به آب
شاخههای ما به آفتاب میرسد
ما بار دیگر سبز می شویم!
خلاصه رمان مجدداً سبز میشویم :
فلورا شیفته ی دوست برادرش می شه. عاشقیی یک طرفه که با مهاجرت اون مرد ناکام می مونه و فلورا، فقط به خاطر مهرش به اون پسر، همون رشته ای رو توی کنکور انتخاب می کنه که ونداد آژند از اون رشته فارغ التحصیل شده بود.
حالا بعد از هشت سال، ونداد برگشته… به عنوان استاد توی همون دانشگاهی که فلورا داره طرح پایان نامه رو می گذرونه، غافل از این که شاگرد سخت کوشش، چه سال هایی رو پنهانی عاشقش بوده و حالا همکاریشون برای یک طرح تحقیقاتی، اون محبت و بار دیگر از نو زنده کرده.
مقداری از متن رمان بار دیگر سبز میشویم ۱ :
سرما توی جانم نفوذ کرده بود، انگشتان هر دو کف دستم بهسختی تکان میخوردند و بهجایشان لرزش چانهام ساکت گراهی شدنی نبود.
نگاه سرخ و مغمومم خیره مانده بود به زاگرس بارانی، درختان بلوط آسیبمتوجه شده و آسمانی که انگار قصد نداشت غرشهای بیولینش را تمام کند.
رگبار باران بوی خاک را بلند کرده و این بو، با بوی چوبهای خیسی که او سعی داشت آتششان بزند، یکی شده بود؛ ولی من غرق آن رایحهای بودم که از کاپشن افتاده روی شانههایم میپیچید توی بینیام و بعدش، رگ و پی درماندهی مغزم را بیچارهتر از آنی که بود نشان میداد.
ــ با این چوبا نمیشه آتیش روشن کرد.
متوجه شدمش، ولی به سمت او نچرخیدم. قلبم میتمایل داشت به رشته کوههای مقابلم خیره بمانم، به زاگرس باشکوه، به مادرِ طبیعت که مثل او قلب آدمها را نمیشکاند.
ــ بذار ببینمت.
تکان نخوردم، اما او مرا دور زد، نشست مقابلم و آن نگاهی که دیوانهام میکرد را دوخت به زخمی که روی پیشانیام جا خوش کرده بود و حتی نمیاطلاع داشتم چه ظاهری پیدا کرده است.
صوتی رعد قد بلند، لحظهای حواسش را پرت کرد و من توی همان لحظه صورتش را خوب تماشا کردم. کاش یک روزگار آنی میشدم که میتوانست اخمهایش را باز کند.
ــ این بارون لعنتی چرا بند نمیآد؟ خون زخم تو هم مثل این بارون بند نیومدنیه!
نگاه دردآلود و رنجیدهام مجدداً دوخته شد به درختان بلوطی که در حاشیهی متوجه شدم بودند. بیاهمیت به سکوتم کف دستش را کشید روی آن زخمی که دردش تازه آرام گراهی شده بود و باز داد آن خراش را درآورد. درهم شدن چهرهام را مشاهده کرد که زمزمه کرد:
ــ درد داری؟
لبهایم را محکم به هم چسباندم تا چیزی نگویم، ولی رعد بعدی باعث شد “لعنتی” زمزمه و هممدت با برخاستن از جایش نجوا کند:
ــ تقصیر بیاحتیاطی خودت بود و سعی نکن با اون نگاهت بهم عذابوجدان بدی!
این بار نگاهش کردم، با همان چشمان سرخ که هنوز خیس بودند و لرزی که تمامی نداشت. نگاهی که چهرهاش را سختتر کرد و چشمانش را کلافه بست و باز کرد.
ــ تو واقعاً یه دردسری دختر، یه دردسر بزرگ!
بلند شدن آوای زوزهی حیوانی، نگاهم را از رویش برداشت. خودش هم کمی جلو رفت، از پناهگاه سنگی نزدیک کوهپایه خارج شد و با
نگاهی عمیق و کاونده در اطراف، نفس عمیقی کشید.
ــ آوای گرازه، نترس طرف کوه نمی آن! سمت جنگلهای بلوطه.
مقداری از متن رمان بار دیگر سبز میشویم ۲ :
پتو را روی تنش بالا کشیدم و با احتیاط موهای لخت و نازک ریختهشده روی صورتش را کنار زدم.
نور مهتاب از پردههای کشیدهشدهی پنجره خودش را رها کرده بود توی اتاق و قسمتی از پوست او را روشنتر از قسمتهای دیگر صورتش نشان میداد.
لرزش پلکهایش وقت خواب شبیه خودم بود. عادتی که جفتمان از بابا به ارث برده بودیم. بعد از چک کردن شرایطش و مطمئن بودن از اینکه قرار نیست بهخاطر باز بودن درز پنجره سردش شود، جعبههای پیتزا و پاکتهای خالی خوراکیهایی که روی میز تحریرش رها شده بودند را هم برداشتم و بیسروصدا از اتاقش خارج شدم.
وقتی داشتم پلهها را پایین میرسیدم، قلبم گحرکت کرده بود.
فاختهی این روزگارها شده بود یک معضل عجیب برای این خونه و خانوادهی همواره آهستهش. تا وقتی او بود انگار همهچیز سر جای خودش قرار داشت و وقتی او حرکت کرد، انگار شیرازهی یک پوشهی پر از کاغذ را کشیده باشند؛ هرکدام در قسمتی پراکنده و دور از منطقهی امنی که داشتیم، رها شدیم.
جعبهها و آشغالها را که توی سطلزباله ریختم، زیر کتری را روشن کردم و پشت میز غذاخوری آهسته گحرکت کردم.
ساعت دو بامداد بود، فرهاد هنوز از مهمانی نیامده بود و مولین هم مثل او. برق تمام خانه خاموش بود، بهجز آشپزمنزل. نمیاطلاع داشتم چرا به سرم زده بود و چند ساعت پیش از زیرزمین و توی کارتنهای قدیمی، دفترچهی خاطراتم را بیرون کشیده بودم و جای گرفته بودم به مرور کردنش.
دفترچه ای با طرحی از یک دختر تکیهزده به دوچرخه که حالا دقیقاً روی میز مقابلم بود و مرا یاد روزگارهای دبیرستان و شور و هیجان و التهاب آن دوران عجیب میانداخت.
دفتر را از اواسطش باز کردم، نگاهم روی خط نهچندان قلبنشینم رفتورسیدی کرد و در نهایت با آوایی گراهی شده و چشمانی قلبتنگ برای آن روزگارها و آن شورها، شروع کردم با صوتیی آهسته کلمات را خواندن و به یاد آوردن روزگاری که اگر این دفتر نبود، هیچوقت به خاطر نمیآوردمش.
“فردا امتحان زیستشناسی دارم، ولی نمیتونم درس بخونم. بعد از ظهر با فرهاد اینجا بودند. دم اتاق فرهاد از حرکت ایستادم و یواشکی به حرفهاشون گوش کردم.
میخواست بره. صوتش هم شامگاهیه هیچوقت دیگهای نبود. گحرکت کرده، پر از تلخی و پر از سرمایی که من رو پشت در اون اتاق هم منجمد میکرد.
فرهاد خاموشی کرده بود، انگار میدونست نمیتونه مانع راهی شدنش بشه و اون وسط حرفاش تکرار کرده بود که این حیات دیگه به دردش نمیخوره.
خودم رو آروم از در اتاق دور کرده بودم و دلم یه حال عجیبی داشت. یه سرخوردگی و یه حس شکستن غرور بچگانه. امیدوارم فردا امتحانم رو خراب نکنم!”
نحوه تهیه و مطالعه رمان دوباره سبز میشویم :
بیوگرافی زهرا ارجمنجهان :
خانم زهرا ارجمنجهان ۲۸ ساله زاده ی کرج هسسریع که در رشته ی روانشناسی فارغ التحصیل شدند ایشان از سال ۱۳۹۳ نویسندگی را به صورت جدی آغاز کردند.
آثار زهرا ارجمندنیا :
رمان آمال _ انتشارات علی
رمان بار دیگر سبز میشویم _ مجازی
رمان ستاره ها مسیر را نشانت میدهند _ انتشارات صوتی معاصر
رمان هنوز همونم _ انتشارات شقایق
رمان ما ماه و ماهی بودیم _ انتشارات علی
رمان دنیای شیرین من _ انتشارات علی
رمان طومار _ انتشارات علی
رمان غرقاب _ قرارداد چاپ
رمان رثا _ قرارداد چاپ نشر علی
رمان نهلان _ قرارداد با نشر علی
رمان آفرودیته _ مجازی
رمان ماه و ماهی بودیم _ مجازی
رمان قاموس _ مجازی
رمان چه خوبه عاشقی _ مجازی
رمان پیمان بارانی _ مجازی
رمان زیر باران _ مجازی
رمان کلوب داشتنت _ مجازی
رمان بگو سیب _ مجازی
رمان پرهون _ مجازی
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن