نحوه دانلود رمان حکم بازی سرنوشت

معرفی رمان حکم بازی سرنوشت :

رمان حکم بازی سرنوشت روایت دو قشر متفاوت جامعه با متوجه شدگاه مختلف را دارد. مژگان قاسمی در این رمان عاشقانه ای را به تصویر می‌کشد که دلربایت آن مخاطب را تا انتهای داستان میخکوب میکند.

تعلیق بالای رمان حکم بازی سرنوشت آن را به شدت جذاب کرده و اطناب و اضافه گویی ندارد. روایت تازه ای که برا اساس واقعیت گفته شده و روح خواننده را درگیر میکند.

لازم به ذکر است که اسم قدیمی رمان حکم بازی سرنوشت ، حکم نظربازی بوده است!

خلاصه رمان حکم بازی سرنوشت :

رمان حکم بازی سرنوشت اثر مژگان قاسمی روایتگر زیستن دختری به نام همتا ست که در سن ۲۳ سالگی وقتی برای جدایی اقدام میکند حاج بهرام مهراد که یک منفذ سیاسی اقتصادی است را در دادگاه میبیند.

مردی که با مشاهده کردن همتا به دوران عاشقی جوانی خود باز میگردد. همتا که شباهت زیادی به عشق سابق بهرام دارد او را مشتاق به خبر داشتن درباره ی زندگی خود میکند و همین برای روبرو شدن با راز گذشته ی بهرام کافیست.

رازی که با برملا شدنش صحنه ی زندگی گره خورده به همه شان کف دستخوش تزلزل میشود ولی کارمای عشق برنامه های قشنگتری برایشان ترتیب مشاهده کرده.

مقداری از متن رمان حکم بازی سرنوشت :

کنار دره توقف کرد و با صوتی بلند شروع به زمزمه کرد. زمزمه ای از جنس گلایه. گلایه از جهان.

دنیایی که پرستو را سر مسیر او قرار داده بود. گلایه از همتا… قلببری که باورش نکرده بود .

گلایه از خودش که نتوانسته بود از خیر شامگاهاهت همتا با پرستو بگذرد و همین کنجکاوی او را سوای تشابهش با پرستو، عاشق و بی قرار کرده بود.

گلایه از خدا… خدایی که فرمان به کائناتش داده بود تا او را این‌طور به بازی بگیرند.

به حدی این گلایه عمیق شد که به آنی صوتی فریادش کشیده شد و میان کوه طنین انداخت.

_من می‌خوامش… من زنمو می‌خوامش خدا…. بهم برش گردون… باید برش گردونی پس بهم برش گردون… نذار بعد از این همه بندگی ناامید بشم از کرمت… من بندگی می‌کنم تو هم خدایی رو در حقم تموم کن…

اضافه کرد و نمتوجه شد تبسمی که از میان سیاهی آسمان به سرنوشتش زده شد.

لبخندی که اگرچه مشاهده کرده نمی‌شد ولی قلب او را آرام کرد. هرچند که به شدت غمزده بود.

با همان شانه های افتاده به سمت ماشینش به مسیر افتاد و فقط با تک بوقی برای مشتی علی اکبر که از حال پریشان او مضطرب شده بود، دور شد.

با سینه ای سنگین ولی با تصمیمی مهم. او باید به دنبال همتا می‌راهی شد ولی بعد از صحبت با زنی که خوشبختی را برایش حرام کرده بود. هم‌در جوانی تباه شده با حسرت او هم در میان‌سالی در حسرت داشتن زنی که آرزوی داشتنش خواب و خوراک او شده بود.

سریع گوشی را درآورد و شماره ی مرتضی را گحرکت کرد.

بوق اول به دوم نرسیده بود که مرتضی دلواپس اسمش را آوا کرد.

_الو بهرام… کجایی تو مومن.. از صبح دارم زنگ می‌زنم به گوشیت چرا در دسترس نیستی آخه؟…

کلافه نگاه بست و اضافه کرد:

_سلام…جایی بودم مرتضی…زنگ زدم بهت بگم، پرستو رو بیار ستاد… می‌خوام اونجا باهاش حرف بزنم…

خاموشیی نسبتا طولانی میانشان شد و اینبار بهرام با لحنی شاکی صوتیش زد.

_مرتضی…شنیدی چی اضافه کردم؟…

مرتضی پر ترمتوجه شد اضافه کرد:

_مطمئنی؟…

_آره…مطمئنم…فقط می‌خوام بدون ملاحظه و بدون ذره ای احترام و با واکنش تندی بیاریدش ستاد…یه جوری که انگار…

دستش را به دور فرمان مشت کرد و با خشونت بی سابقه ای ادامه داد:

_یه مجرم با جرم سنگین دارید میارید… می‌خوام ترس از اتفاق رو‌توی صورتش ببینم.

ابروان مرتضی بالا پرید و نامطمئن از تصمیم بهرام گفت:

_ببرمش کجا توی ستاد؟

ندید فکی که محکم روی هم فشرده شد.

_مجرم‌ و کجا می‌برن؟…هوم؟…

_بهرام جان، داداشم…اون که…واقعا مجرم نیست…چجوری ببرمش بازپرسی؟…اونم بدون حکم قضایی؟…

محکم تر از قبل اضافه کرد:

_حکمش تا دوساعت دیگه می‌رسه دستت… طبق تحقیقات محسن… همتا یه مدت پیش به جرم مزاحمت ازش شکایت کرده و منم…

با حرص نفسش را بیرون داد و گفت:

_ثبت شکایت می‌کنم…به جرم مزاحمت و تهدید…

ثبات حرف بهرام برای مرتضی کاملا مشخص بود. مطمئن بود که حرف بهرام دوتا نمی‌شود.

_بچه ها محل زیستنش و پیدا کردن…تا کی اینجا باشه؟…

عجیب بود که بعد از سالها انتظار، در این لحظه تنها چیزی که می‌میل داشت یک تنبیه اساسی برای زنی بود که حالا واضح شده بود، هدفش درجوانی او، تنها اغفالش بوده و بس.

همین هم خشمش را دو چندان می‌کرد.

باید حرفهای پرستو را می‌گوش داد تا بتواند با همتا رو به رو شود. البته اگر تا آن روزگار شانس یاری‌اش می‌کرد و همتا چیزی از آشنایی او با پرستو به پدر یا برادرانش نمی‌گفت.

هرچند که ته دلش حسی فریاد می‌زد که محال است همتا این روزگارهایش بدون او، حتی با گوش دادن واقعیتی به این هولناکی، خوب باشد.

_همین الان بفرستید دنبالش…تا شامگاه معطلش کنید…فردا صبح میام اونجا…

صوتی دم عمیق مرتضی را متوجه شد. مطمئن بود برای مرتضی مسئامات سنگینی دارد اما این را هم می‌اطلاع داشت که یک اشاره ی او برای سردار کفایت دارد.

هرچند اطلاع داشتن واقعیت برای سردار شوکه کننده محسوب می‌شد ولی می ارزید.

خیالش از جانبِ رازداری سردار راحت بود. شاید آن متوجه شد محکم سردار، درصدی می‌لرزید ولی برای تنبیه اساسی پرستو و شنیدن واقعیتی که این همه سال منتظرش بود ارزش این راز گشایی را داشت.

_الان کجا می‌خوای بری؟…

سرعتش کم وکمتر شد. کجا می‌حرکت کرد؟ شاید خانه ی خودش و همتا. شاید هم کنار بچه ها می‌گذراند اما…

اینها هیچ کدامش نمی‌توانست مثل صحبت با مادری که این روزگارها نگاهش اشک و خون از حال پسرش شده بود، موثر باشد. موثر بر خشمی که هرلحظه کنترلش سخت‌تر می‌شود.

باید با مادرش صحبت می‌کرد. باید با یادآوری آن روزگارها کمی بیشتر از اتفاقات مطمئن می‌شد.

_دارم می‌رم پیش مامان…

مرتضی با تعجب مکث کوتاهی کرد. خیلی وقت بود که نتوانسته بود با مادرش رو به رو شود.

مادری که دلش از این حال بهرام خون شده بود. تا حدی از ماجرایش با همتا، برای مادر بهرام بیان کرد بود.

در حد اینکه برای تصمیم قطعی نیاز به زمان بیشتری داشته و از بهرام خواسته تا به او مهلت دهد اما می‌دانست که نه حاج خانم توانسته درست باور کند و نه حتی توانسته کمی ساکتش را به قلبش هدیه دهد. باید خود بهرام با او حرف می‌زد.

هرچند که مطمئنا دیدن بهرام با این ظاهر آشفته حال مادرش را بدتر می‌کرد.

_بهترین کارو می‌کنی فقط…قبل از رفتن یکم به سر و ظاهرت برس بهرام…حاج خانم با این حال و روزگار ببینتت، تا قیام قیامتم بگی خوبم، باورت نمی‌کنه…پس به خودت برس…

نیم نگاهی در آینه به خودش انداخت. ریش های قد بلند و لباسی که برخلاف همیشه نامرتب بود. چند روزگار بود که حتی یک دوش کوچک هم نگحرکت کرده بود؟ حق با مرتضی بود.

_باشه…می‌رم خونه قبلش…بچه ها روهم می‌بینم بعد می‌رم…

مرتضی خوبه ای اضافه کرد و به عنوان آخرین حرف گفت:

_بهرام؟…مد نظرت برا فردا کدوم بازپرسه؟…

مجدداً چشمان بهرام از خشم برق زد و بدون فوت وقت اظهار کرد:

_خودم مرتضی…فقط خودم…اما قبلش برای یه بازجویی پردردسر…. از سمت حاتمی آمادش کنید.

حاتمی!…سختگیر ترین و جلاد ترین بازپرسی که بهرام بارها برای بازپرسی های مهم واسطه می‌شد تا او را انتخاب نکنند و حالا با انتخاب او فقط یک چیز مشخص می‌شد.

بهرام بد خوابی برای پرستو دیده بود و وای به حال پرستو اگر حرفهایش حس عذاب را، بیشتر درون او روشن کند.

تا منزل ی خودش بی وقفه راند. با اینکه در سرش هزاران حرف و هزاران سوال برای رو در رو شدن با پرستو چرخ می‌زد. با اینکه می‌دانست همین حالا با رفتن به خونه ی مادرش باید آماده ی هزاران حرف باشد و بیشتر اینکه می‌خواست با مادرش در این مورد صحبت کند.

برای اولین بارنیاز به حرف زدن داشت. یا بیشتر نیاز به شنیده شدن. باید تند کف دستی به سر و روی آشفته اش می‌کشید و آماده می‌شد. با رسیدن به خونه، با اینکه اصلا انتظارش را نداشت ولی هر دو فرزندش را نگاه انتظار خودش دید.

با چشمانی پر از دلواپسی و غم. تمام توانش را در بر گحرکت کرد و تبسمش را بر روی لب هک کرد. با اینکه به شدت با خنده بیگانه بود. دستش را برای مهدیه باز کرد تا با به آغوش کشیدنش حال قلبش را کمی سولین دهد.

دختری که غم متوجه شدن حال پدرش کم مانده بود از پا بیاندازتش. با اینکه هنوز نمی‌دانستند چه اتفاقی افتاده.سر مهدیه را به سینه اش فشرد و همانطور که چشمکی برای امین می‌زد گفت:

_یه دونه های بابا چطورن؟… می‌بینم که امشامگاه خیلی منتظر من بودین…

امین تبسم گرمی به روی پدر خسته اش زد اما مهدیه با بوسه ای که از روی پیراهن به روی سینه اش زد تا ته سوزاندش. حرکتی که غیر ارادی مانند همتای نازدانه اش انجام داده بود.

با بغض خفه ای بوسه ای محکم به روی موهایش زد و اظهار کرد:

_بابایی من که این چند وقت همش خونه پیش شمام..این بی‌قراری چیه دیگه؟…

صدای دو رگه اش حتی نگاه امین را هم ناباور کرد. صدایی که رگه ی بغض داشت. بدون آنکه اثری از این بغض در صورتش نمایان باشد.

_می‌دونم بابایی…دلم فقط تنگ شده بود، همین…راستی شام امشب و با امین درست کردیم. بگو چی؟…

قلب بی قرارش نفس بی‌حالی می‌زد ولی برای خوب شدن حال بچه هایش چشمانش را گرد کرد و رو به امین گفت:

_وقتشه بابا شوهرت بده امین خان…دیگه رفتی تو کار آشپزی…

امین‌اش ماه ها بود امین همیشگی خوشحال و شوخ نبود. برای همین فقط لبخند پررنگ تری زد و کف دستی در موهایش کشید.

_تمایل داشتم یه کاری کرده باشم کمک این دختر لوس باباش…حسابی بابام بابام می‌کنه و حسابی…

معذب بود ولی نگاهش را به پدرش دوخت تا واکنشش را ببیند.

_دلتنگ خانم معلم بی معرفتش…

از قصد لقب بی معراهی شد را به همتا داد تا ببیند پدرش جانب داری می‌کند یا نه و تنها واکنش پدرش تبسمی بود که پر کشید و نگاهی که غم‌زده، سرخ شد.

مهدیه هم از پدرش فاصله گراهی شده بود و خیره نگاهش می‌کرد. او هم می‌تمایل داشت واکنش بهرام را ببیند و او درجواب حرف هر دوی آنها لبخند کمرنگ و کوتاهی زد و گفت:

_تا شما آماده کنید این غذای خوشمزه رو من یه دوش کوتاه می‌گیرم میام…چون بعد شام می‌خوام برم پیش عزیز…

نگاه مهدیه به آنی تار شد. تصور نبود و نداشتن همتا به‌شدت برایش سنگین بود.

درست مثل حال خود بهرام. حال امین هم کف دست کمی از آنها نبود. چون بعد از سالها انتظار تبسم لبان پدرش را دیده بود.

سرزندگی و شادابی‌اش را. ضمن اینکه همین چند روز پیش سرسختانه، پای قول خود ایستاده بود و مادرش را جادهی مراکز درمانی کرده بود و حالا…

به محض پشت کردن بهرام اشک های مهدیه روان شد و با حال زاری به امین چشم دوخت و با صدای آرامی اظهار کرد:

_مشاهده کردی…مشاهده کردی اظهار کردم یه طوری شده…امین من…من مطمئنم رابطشون خراب شده..وگرنه محال بود تلفن همتا این همه وقت…خاموش باشه…حال بابا رو هم که…

اضافه کرد و هق ریزی زد. امین آشفته دستی به صورتش کشید و برای ساکت کردن مهدیه گفت:

-می‌شه شلوغش نکنی مهدیه؟…حتی اگر طوری‌ام شده باشه این راه حلش نیست…

با یادآوری حرف پدرش مبنی بر مشاوره های دکتر مهدیه سریع متذکر شد.

_یادت باشه…تو دختر بابایی…نه مادرش…پس این راهی شدارارو اصلاح کن…چون این حالت بدتر می‌کنه همه چیزو… الانم جای این کارا برو زیر غذا رو روشن کن…منم میزو می‌چینم…فقط…قبلش می‌خوام با بابا صحبت کنم..

مهدیه اخم پررنگی کرد و بیان کرد:

_تو هم پسر بابایی نه پدرش…در مورد چی می‌خوای حرف بزنی؟…

امین دم عمیقی گراهی شد و گفت:

_در مورد مولین…اگه علاقه داری بیا تو هم گوش کن.

اخم‌های مهدیه به آنی باز شد و بی میل به سمت آشپزخانه حرکت کرد.

_زود بیاید برا شام می‌خوام بیشتر پیش بابا باشم…مشاهده کردی که اظهار کرد می‌خواد بره خونه عزیز.قرار نیست همش برا تو باشه بابا…منم می‌خوام باهاش وقت بگذرونم..

به آشپزمنزل رفت و زیر لب غر زد.

_یا دیروز می‌گیرتش به حرف در مورد کوشا یا امشب…منم اینجا بوقم…

با اینکه اصلا هدفش صحبت در مورد مادرشان نبود ولی همین که مهدیه این روزها درست مثل همسن و سال‌هایش دخترانه بهانه می‌گراهی شد خوشحالش می‌کرد و نشان می‌داد که کمک های مشاور حسابی کار ساز بوده.

چرا که اگر مهدیه ی سابق بود قطعا به یک باشه ی اجباری اکتفا می‌کرد و با خود خوری خودش را نابود می‌ساخت.

خودش را با چیدن میز مشغول کرد تا پدرش از حمام بیرون بیاید و بعد از نیم ساعت بالاخره به سمت اتاقش رفت. با چند ضربه ی کوتاه وارد شد. انتظار داشت مشغول پوشیدن لباس باشد اما به روی تخت قرار گرفته بود و سرش را میان کف دستانش گرفته بود.

بهرام که هنوز فرصت نکرده بود خودش را جمع و جور کند با مشاهده کردن امین تند برخاست و با تبسمی ساختگی گفت:

_تویی بابا جون…داشتم آماده می‌شدم ولی نمی‌دونم چرا سرم تیر کشید یهو…بریم شام خوشمزه ی شما رو بخوریم که تند یه مسکن باید بعدش بزنم به بدن و برم سراغ عزیز…

نحوه تهیه و مطالعه رمان حکم بازی سرنوشت :

بیوگرافی مژگان قاسمی :

خانم مژگان قاسمی متولد بهمن ماه هزار و سیصد و شصت و نه هستند. اصالتا شیرازی ولی بعد از ازدواج ساکن کرج شدند.

تحصیلات ایشان کاردانی ادبیات است. ایشان نویسندگی را از سال ۹۵ شروع کردند و اامان کتاب شان ساز ناکوک است. علاقه زیادی به خواندن و نوشتن و مشاهده کردن فیلم دارند.

لیست آثار :

رمان ساز ناکوک اثر مژگان قاسمی _ قرارداد چاپ انتشارات علی

رمان حکم بازی سرنوشت ( رمان حکم نظربازی ) اثر مژگان قاسمی _ کتاب چاپ شده از انتشارات علی

رمان صبح غروب کرده ام اثر مژگان قاسمی _ فایل رایگان اپلیکیشن رمان کلوب

رمان کهنه دل اثر مژگان قاسمی _ آنلاین در رمان کلوب