نحوه دانلود رمان باهم در پاریس
معرفی رمان باهم در پاریس :
رمان باهم در پاریس از مرجان فریدی یک رمان تکجلدی در ژانر عاشقانه و اجتماعی است. این اثر روایت دختریست که از پدرش فراری است و به دنبال خواهر خودش میگردد. آنچه این اثر عاشقانه بیان میکند، توصیفی از عدم امنیت فرزندان در چهارچوبی به نام خانواده و پناه بردن آنان به غریبههایی که گاهی ممکن است با آنها مهربان باشند و گاهی به نیت تیشه زدن به ریشه آنها پیش بیایند.
به نظر میآید مرجان فریدی بر روی موضوع مهمی دست گذاشته است که از لحاظ اجتماعی حیاتیست.
رمان باهم در پاریس اثر مرجان فریدی، در ۲۸۶ صفحه، در سال ۱۴۰۳ توسط انتشارات علی و در زیر شاخه نشر ماهین به چاپ رسیده است.
خلاصه رمان باهم در پاریس :
رمان با هم در پاریس نوشتهی مرجان فریدی داستان حیات دو خواهر است که مانند مرغ عاشقیشان، آزاد، تمام عمر اسیر پدر جنایتکارشان بودهاند و ابداً طعم زندگی را نچشیدهاند.
هنگامی که آرشین و آرشا تصمیم به فرار میگیرند، ماجرای سبب میشود نقشه فرارشان در دقایق نهایی تغییر کند. آرشین از آرشا دور میشود و سالها به دنبال او میگردد؛ بیآنکه بداند پدرش کسانی را برای پیدا کردن هر دو نفر آنها در تعقیبشان گمارده است. آرشین سردرگم… در این جاده با مردی آشنا میشود که در میان مردم به ربات معروف است، مردی بیاحساس و آهنی!
مقداری از متن رمان باهم در پاریس :
چند تا از بچههاى دانشگاهم توى پیست بودن و داشتن با خنده رو یخها سر میخوردن. هندزفریم رو توی گوشم گذاشتم و کلاهم رو به عقب گذاشتم و آستینام رو بالا دادم و هماهنگ با آهنگ ریحانا شروع کردم به حرکت.
نرم چرخ خوردم و تو یه حرکت به بالا پریدم و سه تا چرخ خوردم. کمى خم شدم و درحالیکه مچ پام رو گحرکت کرده بودم و مىچرخیدم، پاهام رو ول کردم. دستام رو باز کردم و رو یخ گذاشتم و چرخ و فلک زدم و وقتى پاهام رو یخ قرار گرفت، یه چرخ بدون مکث زدم. همین جور مىچرخیدم و مىچرخیدم و مىچرخیدم. سرگیجه گحرکت کرده بودم؛ ولى مهم نبود. هم گریه میکردم و هم مىرقصیدم. با یخها مىرقصیدم. دست از چرخش برداشتم. رو زانو خم شدم و به حالت باله یه پامو از عقب بالا دادم، جورى که به گردنم چسبید. تو همون حالت دو بار چرخ خوردم و کف دستام رو دو طرف بدنم باز گذاشتم. پاهام رو آوردم پایین و درحالىکه موهام شلاقوار به صورتم میخورد، دوباره چرخ خوردم و چرخ خوردم، در آخر رو پام به حالت جای گرفته قرار گرفتم و یه پام رو عقبتر از خودم گذاشتم و سه دور چرخ خوردم و در آخر، در همون حالت در حال چرخ بلند شدم و دستام رو بالاى سرم گراهی شدم و پاهام رو کنار هم جفت گذاشتم و دستام رو پایین آوردم. هندزفریمو از گوشم دراوردم که با نگاه خیرهی تماشاچىها روبهرو شدم. همه مبهوت نگاهم میکردن. کلاهم رو دوباره به حالت اول برگردوندم و تمایل داشتم بهسمت در خروج برم که با سیل کف دست و تشویق روبهرو شدم! صورتم هنوزم کمى خیس بود. بغضم رو قورت دادم و بهسمت در رفتم که تو بغلى فشرده شدم. قسم میخورم دلم براى لحظهای نزد. با بهت طرف رو هل دادم و به مرد روبهروم خیره شدم. یکى از بچههاى دانشگاه بود. بدون اینکه متوجه باشه با بغل کردنم چه خاطراتى رو درونم زنده کرده، با خنده بیان کرد:
ــ هى دختر، تو عالى هستی، مثل پروانه مىرقصیدى!
سرم گیج مىحرکت کرد. اون من رو بغل کرده بود! همه دورم جمع شده بودن و با تبسم نگاهم میکردن. با متوجه شدن گوشى کف دستشون که داشتن ازم فیلم میگحرکت کردن، دنیا دور سرم چرخید. با بهت عقب رفتم و در صدم ثانیه خاطرات گذشته جلوم جون گحرکت کرد!
ــ چنگیز ولش کن، بهخدا اون فقط میخواست بهم آدرس بده! ولش کن لعنتى، من فقط اومده بودم یهکم هوا بخورم. لعنتى ولش کن، تو فقط خدمتکار بابامى، باید به حرف من گوش بدی!
و من به پسرى خیره شدم که زیر دست و پاى چنگیز له شد. آرشا اون طرف از شدت ترس و شوک از حال حرکت کرد و بادیگاردا اون رو بردن تو همون ماشین سیاهرنگ لعنتى. چنگیز بالاخره کف دست از سر پسره برداشت و من رو کشونکشون برد سمت ماشین. صداى جیغام تو سرم اکو مىشد.
ــ سوزى خوبى؟
با گوش دادن صداش و متوجه شدن هیاهوى اطرافم، به خودم اومدم. پسر روبهروم رو با ضرب به عقب هل دادم و بهسمت در تقریباً دویدم. چند بار کم مونده بود با اون اسکیتا به زمین بخورم. خودم رو با بدبختى به بیرون رسوندم و با همون سرگیجه بند اسکیتام رو باز کردم و اسکیتا رو انداختم تو کولهم و کفشام رو پام کردم. بهسمت خروجى دویدم. کمکم اشکام را خودشون رو پیدا کردن.
نزدیکم یه پل جمشاهده کرد و مدرن ساخته بودن که نمتوجه شده بودمش. دویدم سمت پل و کف دستاى لرزونم رو روى نردههاى فلزیش گذاشتم و کمى به جلو مایل شدم و با همهی وجودم داد زدم، اونقدر جیغ کشیدم که بىحال رو زمین سر خوردم. مجدداً خاطراتم رو پردهی سینماى نگاهام حرکت کردن و بازم یه فیلم دیگه برام اکران شد.
***
آرشا شتابزدهسریع حرف مىزد. حرف که نه، جیغ میکشید.
ــ میخوام برم از اینجا، میخوام برم!
جیغ زد:
ــ ازت متنفرم، تو باباى ما نیستى، تو آدم آهنى هستى، توى حیوونى!
با سیلى که تو صورتش خورد، رو زمین پرت شد. با وحشت لرزیدم. مقتدر و باجذبه ایستاده بود، مثل خطکش، انگارنهانگار انسان بود، انگارنهانگار ما بچههاش بودیم. باصلابت، مثل همیشگی محکم گفت:
ــ از اینبهبعد اتاقاتون جدا میشه تا دیگه نقشهی فرار نکشید، کلاساى خصوصى هم کنسله.
جیغ کشیدم. آرشا تقلا میکرد؛ ولى تو دستاى بادیگاردش اسیر بود. چنگیز هم من رو گحرکت کرده بود. داد زدم:
ــ ازت متنفرم، با همهی وجودم ازت متنفرم، یه روزگارى میرم از اینجا. میرم…
از شدت تقلا و فشارى که دستاى نفرتانگیز چنگیز دور کمرم بهم وارد میکرد، نفسنفسزنون اظهار کردم:
ــ مادرم رو کشتى، همه رو میکشى، هرکى که برات خطر داشته باشه میکشى، ازت متنفرم! قسم میخورم که میرم، میرم جایى که دستت بهم نرسه!
***
اشکام رو پس زدم. من کى افتاده بودم رو زمین؟ خوشحالم که این پله نردههای حفاظظتى داره؛ وگرنه احتمالاً الان هزاران متر پایینتر، تیکهپاره شده بودم! بلند شدم و براى نیفتادن، از میلهها گحرکت کردم.
ــ خالى شدى؟!
با تعجب و حیرت برگشتم و به مرد روبهروم خیره شدم. تو اون اورکت بلند مشکى و بافت تنگ مشکى زیرش، دلپذیر بود، نبود؟ خب معلومه که بود! به نگاههاى ترسناک و سیاه ربات خیره شدم. بهم نگاه کرد، حس کردم با نگاهش داشت تو اعماق ذهنم نفوذ میکرد.
ــ خالى شدناى ما باهم فرق داره! تو توی رینگ با مشت خودت رو خالى میکنى، من با رقص رو یخ!
ــ ولى این بار انگار خالى نشدى که با جیغ خودت رو خالى کردى!
بهسرعت و رک جواب دادم:
ــ آره، اینبار زیادى پر بودم!
لهجهی فرانسویش رو دوست داشتم؛ البته خیلى هم لهجه نداشت، بیشتر دلبسته شدم ایرانى حرف بزنه.
آروم بهم نزدیک شد و بیان کرد:
ــ چرا همهش احساس میکنم یه چیزى آزارت میده؟
هولشده کمى به میلههاى سرد و سفت پشتم چسبیدم و کمرم تیر کشید و با اخم بیان کردم:
ــ اشتباه حس کردى!
پشتم رو کردم و از نردهها فاصله گراهی شدم و راه افتادم؛ ولی صداش رو گوش دادم:
ــ خواهیم متوجه شد!
بیتوجه بهش، به راهم ادامه دادم.
***
مت، عصبى به دیانا که به خودش توی آیینه خیره شده بود، خیره شد و گفت:
ــ واقعاً نمیفهمم دیانا، تو از چى این پسره ربات خوشت اومده؟
دیانا کلافه از بحث چند روزه و تکرارى مت، نگاه از آیینه گراهی شد و به مت گفت:
ــ اوه مت، بس کن! اون جذابه، پولداره، شرقیه و ترسناکه. اون همهی چیزایى که یه دخترو تحت تأثیر قرار بده، داره!
مت با عصبانیت مشتش رو آروم رو میز کوبید.
ــ دیانا تو به همهی پسرا توجه میکنى، بس کن!
بحثشون سر اون پسرهی عجیب غریب، ربات، برام کسلکنننده بود، براى همین از جام کشیده شدم و درحالیکه ازشون دور میشدم، هندزفریهام رو به گوش زدم. سعى میکردم بهسمت راست، درست زیر درخت بزرگ و همیشگى نگاه نندازم، اونجا پاتوق جسیکا و لولا و تاتیانا بود. روزگار چهارم دانشگاه بهطور اتفاقى اونجا نشسته بودم و اون سه تا، تا یک هفته چون به مکان عزیزشون کف دستدرازى کرده بودم، اذیتم میکردن! سه تا دختر نچسب و خودخواه که سرکف دستهشونم جسیکا بود. هیچ وقت نمتوجه شدم چرا اینقدر از من متنفر بودن! مىتونستم جواب توهین و تمسخرهاشون رو بدم؛ ولى تا اونجایى که مىتونستم، از هیاهو و تو چشم بودن فرار میکردم. اون نباید پیدام میکرد!
نحوه تهیه و مطالعه رمان باهم در پاریس :
بیوگرافی مرجان فریدی :
مرجان فریدی، نویسنده ی ایرانی، زاده در مشهد و ساکن انگلیس، متاهل است. خالق آثاری در ژانر غالب عاشقانه و اجتماعی است. از این تعداد چهار اثر وی در وضعیت چاپ از نشر علی قرار دارند.
آثار مرجان فریدی :
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن