واااای نکنه اشتباهی توی سیم کارت ذخیرشون کردم و موقعی که درش آوردم و شکستمش دیگه هیچی توی حافظه اصلی خود گوشی نمونده
وا راهی شده روی زمین نشستم و گیج و منگ به گوشی کهنه و قدیمی توی دستم خیره شدم ، من احمق حالا باید چیکار میکردم ؟!
نمیدونم چند دقیقه ای رو اونطوری گیج خیره گوشی توی دستم بودم که یکدفعه با یادآوری چیزی نور امیدی توی قلبم تابید و دیدهام برقی زد
با عجله کشیده شدم و سمت تنها چیزایی باقی مونده ای که لحظه آخر با خودم آورده بودم راهی شدم و کیفی که پولا توش بود رو با عجله باز کردم
یادمه همواره یه دفترچه قدیمی کوچولو توی جیب مخفی کیف بود که یادمه چندتایی شماره توش یادداشت کرده بودم پولا رو کناری زدم و کف دستمو توی جیب مخفی فرو کردم
همین که بیرونش کشیدم با متوجه شدنش زیرلب خداروشکری زمزمه کردم و با عجله شروع کردم چندتا از ورقه های کهنه و قدیمیش رو کناری زدن
بالاخره شماره مراد رو داخلش دیدم زیرا تنها کسی که توی خونه ما گوشی داشت اون بود با ذوق به سمت گوشی برگشتم و میل داشتم شماره اش رو بگیرم
اما با یادآوری چیزی دستم بی حرکت موند و توی فکر فرو راهی شدم ، یعنی میتونستم به مراد اعتماد کنم و بهش زنگ بزنم ؟!
مرگ یه بار شیونم یه بار
با این فکر کف دستم بی اختیار روی کیبرد لغزید و شروع کردم به دونه دونه شماره اش رو وراد کردن
شماره اش رو کامل گرفتم اما هر کاری میکردم دستم روی آیکون سبز رنگ نمیحرکت کرد تا تماس رو برقرار کنم
میوحشت کردم !!
آره از مرادی که گرگ صفت بود و خوی پلیدی داشت برای اامان بار توی زندگیم میوحشت کردم
اگه لوم میداد و میومدن سراغم چی ؟!
کلافه بیخیال زنگ زدن شدم و گوشی رو کنارم پرت کردم
_اهههه لعنتی !!
کف دستامو توی موهای آشفته ام فرو کردم و کشیدمشون ، میخواستم از طریق مراد یه یکی از دوستام کف دسترسی پیدا کنم و باهاشون حرف بزنم
اما به هیچ وجه نمیشد به مراد اعتماد کرد ، به معتاد و مفنگی که زندگیش بر پایه دود بنا شده بود و مطمعن بودم تا ازش میسؤال کردن زودی من رو به دو بسته اسکناس و یه ذره تریاک میفروشه
دیدهم به دفترچه چپه شده روی زمین افتاد
به امید پیدا کردن شماره دیگه ای خم شدم و برش داشتم و با دقت بررسیش کردم
نه هیچی توش نبود !!
هه من چه توقعی از اهالی اون محله داشتم اونایی که با وضع مالی بدی که دارن جز چند نفر کسی گوشی نداشت و براشون یه جور حسرت شده بود
پوووف خدایا یعنی این همه دردسر کشیدن برای سیم کارت بی فایده بود ؟؟!
ناراحت خواستم باز دفترچه رو گوشه ای پرت کنم که یکدفته توجه ام به جلد چرم روش خورد یه چیزی روش نوشته بود
خوب که دقت کردم مشاهده کردم شماره تلفنِ ، ولی نمیدونستم از کیه !!
یعنی بخاطر مشغله فکری یادم نمیومد
گرفتنش که عیبی نداشت…داشت ؟؟
فوقش برداشت صوتی غریبه ای چیزی بود حرفی نمیزنم و تماس رو قطع میکنم
با این فکرا خودم رو قانع کردم و با کف دستایی یخ کرده و لرزون شماره اش رو گرفتم و دَم گوشم گذاشتم
هرچی بوق آزاد میخورد برنمیداشت !!!
از شدت استرس با دندون به جون ناخن هام افتادم زیرا اون چند ثانیه داشت اندازه یه قرن برام می گذشت
دیگه کم کم داشتم از جواب دادنش ناامید میشدم که کسی گوشی رو برداشت و با پیچیدن آواش توی گوشم ناباور خشکم زد
_الوووو چرا چیزی نمیگی مگه لالی ؟؟!
باورم نمیشد آوا صدای امیر بود
با کف دستای لرزون گوشی رو بیشتر به گوشم چسبوندم که باز آوای کلافه اش توی گوشم پیچید
_اههههه بر مردم آزاد لع……
میترسیدم تماس رو قطع کنه پس کف دستپاچه توی حرفش پریدم و گفتم :
_امیر
با گوش دادن صدام انگار شوکه شده باشه هیچ چیزی نگفت که باز آواش زدم و بیان کردم :
_امیر خودتی ؟؟
بهت زده بیان کرد :
_آره امیرم ….نازی باورم نمیشه صوتی خودته ؟؟
با بغضی که به گلوم چنگ انداخته بود نالیدم :
_آره خودمم !!
یکدفعه انگار منفجر شده باشه صداش بالا راهی شد و عصبی سرم فریاد کشید :
_ دختره دیوونه کدوم گوری رفتی هاااا ؟؟
گوشی رو از گوشم فاصله دادم
_چرا چی شده ؟؟
نفس نفس زدنای عصبیش توی گوشم پیچید
_یهویی غیبت زده همه دارن دنبالت میگردن بعد میگی چی شده ؟؟ هااا لعنتی ؟؟
بدون توجه به بقیه حرفاش با کنجکاوی جویا شدم :
_کی داره دنبالم میگرده ؟؟
وا حرکت کرده نالید :
_هممون دیگه ….اصلا میفهمی چقدر مضطربت بودیم ؟؟
بدون توجه به ناراحتی که قبلا بینمون بود و با یادآوری شدت بیقراری که براشون داشتم اشک به دیدهام نشست و بدون هیچ مقدمه ای یهویی اضافه کردم :
_دلم براتون تنگ شده !!
پشت بندش فین فین کنان دماغم رو بالا کشیدم
که دلواپس پرسید :
_کجایی تا بیام دنبالت
نمیتونستم مکانم رو بهش لو بدم زیرا هنوزم میهراسیدم پس جدی صوتش زدم و گفتم :
_نمیتونم بگم …البته فعلا !!
بهت زده اظهار کرد :
_یعنی چی ؟؟
به دیوار سرد و نمور اتاق تکیه دادم
_چراکه شک دارم هنوز کسی دنبالمه یا نه
عصبی اضافه کرد :
_باز چیکار کردی ؟؟ نکنه منظورت با اون پسر آرادِ ؟؟
با آوردن اسمش هشیار شدم و با دلی که آوای کوبش قد بلندش داشت گوشامو کر میکرد کنجکاو پرسیدم :
_اومده اونجا ؟؟ دیدیش ؟؟
پوزخند صوت داری زد و با چیزی که اضافه کرد حس کردم چطور دلم از درد فشرده شد و اشکا از گوشه نگاهم سرازیر شدن
_خودش رو نه اما نوچه هاشه دَم به دقیقه توی محل میچرخن و دنبال سر نخی از تو برای رئیسشون هستن تا کلکت رو بکنه
یعنی واقعا تا این حد ازم متنفر شده ؟!
نه نه باور نمیکنم آراد هنوزم من رو دوست داره
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن