-سلام ممنونم.
گلویی صاف کردم و بینشان ایستادم.
و من آنقدر از این تجربه ها در حیات داشتم که بدانم اگر خود حرف نزنم، اگر از منطق و میل داشته ها و تصمیماتم دفاع نکنم، هم زیرکف دست و پا لِه میشوم و هم به جایم تصمیم خواهند گرفت!
-امیر ایشون آقای سالاری هستن مدتیه باهاشون همکاری میکنم و واقعاً کار کردن باهاشون جز بهترین تجربیاتمه. آقای سالاری ایشون هم امیرِ خانی هستن، همسر سابق بنده.
سالاری سر تکان داد و مودبانه دستش را کشیده کرد.
-خیلی خوشامگاهختم جناب
امیرخان محکم دستش را گراهی شد و در حالی که لحظهای نگاهش را از مرد برنمیداشت، اظهار کرد:
-منم همینطور اومدم به خانومم کمک کنم کف دست تنها نباشه. سفارشتون خیلی زیاد بود تا همین الآن داشتم ظرفاشو میشستم!
نگاهان سالاری از توضیح بیعلت امیرخان و خانومم اظهار کردنی که میخواست با آن نزدیکی زیادش را به من نشان دهد و در این راه حتی ظرف شستنش را هم با آوای کشیدهی اعلام میکرد، گرد شد و تبسم متاسفی کنج لب هایم قرار گرفت.
بخدا قسم که میشد از این مرد و اَدا و اصول هایش یک فیلم سینماییِ هیجانی کمدی درست کرد!
-بسیارخب بهتره دیگه تا دیر نشده بقیه کارهارو انجام بدیم.
بعد بیان کردن این جمله کف دستم را روی شانه امیرخان گذاشتم.
-امیرجان فکر کنم خستهای برو استراحت کن بقیهش با من.
_♡_♡_
امیرخان سکته نکنه صلوات 😂💔
بیآنکه فرصت اعتراض دهم بهسرعت چرخیدم به نصیر اشاره کردم تا سینی ها را درون ماشین آقای سالاری بچیند.
در تمام مدت چک کردن سفارش ها و مبلغ و جزئیات، با سری بالا گرفته و شانه هایی صاف کنار سالاری ایستادم و تماماً صاحب کار و تمایل داشتهام دروارد شدم!
متوجه تعجب و نفسِ بریده امیرخان شده بودم اما من به خود قول عوض شدن داده بودم و دیگر قرار نبود بخاطر هیچ احدالناسی پا روی تمایل داشته و هدف هایم بگذارم!
اگر میساختم عاقلب باشم، میشد اضافه کرد امیرخان هم عوض شده بود!
وگرنه او ابداً آدم اینکه کنار بایستد تا من به خاطر پول و کار با یک مرد هم صحبت شوم، نبود!
بعد از اتمام صحبت و راهی کردن آقای سالاری وقتی تنها شدیم و به سمتش چرخیدم، احساس عجیبی از استقلال و عزت نفس در وجودم بود.
و اگر از من بعد تمام تلخی ها و جهنم هایی که تحمل کرده بودم میجویا شدند بزرگ ترین تمایل داشته و هدف یک زن باید در زیستناش چه باشد؟
میاضافه کردم اگر زن رئیس جمهور هم هستی،
حتی اگر یک ملکهای و جهانیی در اختیارت است، باید بتوانی روی پاهای خودت بایستی! باید بتوانی کار خودت را داشته باشی و باید بتوانی از پس خودت همه جوره بربیایی!
چراکه در روزگارهای سخت و تلخ، هیچکس جز خودت کنارت نیست!
حتی اگر مردت عاشق ترین مرد دنیاست، یک زن تنها با استقلالش میتواند شکوفا شود!
دست هایم را به هم کوبیدم و تبسم بزرگی به روی نگاه عجیبش زدم.
-خب اینم از این خداروشکر حل شد. بریم چایی بذارم بخوریم یه کم استراحت کنیم.
تا تمایل داشتم از کنارش رد شوم آرنجم را گحرکت کرد.
-شمیم؟
-بله؟
-این… این پسره متاهله؟ تو دستش حلقه نبود ولی…
تا تَه منظورش را خواندم و سریع میان حرفش پریدم.
-نیست… حتی دوست دخترم نداره.
و اگر شمیم قبل بودم، در این لحظه هول شده به خود میپیچیدم!
هزار و یک بهانه میآوردم و به احتمال زیاد دروغ میگفتم. ولی موضوع اصلی این بود که من دیگر آن آدم سابق نبودم!
آن زن ضعیف که گاهاً بخاطر ترس و استرس هایش اشتباه ترین تصمیمات را میگرفت، نبودم!
به معنای واقعی کلمه وا حرکت کرد و با لبخند ادامه دادم:
-کاملاً مجرد و آزاده… چطور مگه؟ چیزی ذهنتو مشغول کرده؟!
نگاهش خونآلود و فکش سخت شده بود.
داشت خودش را به زور کنترل میکرد تا احساساتش را با آزردهی و عصبانیت به روزگار ندهد! تا برای تغییرش تلاش کند!
-نه یعنی همینطوری جویا شدم.
صوتیش میلرزید و لحظهای قلبم برایش سوخت.
تغییر برای تمام انسان ها سخت بود ولی برای کسی مانند او قطعاً به معنای لِه شدگی تمام بود!
لبخند زدم و شانه بالا انداختم.
-آهان بیان کردم شاید کسی رو براش در نظر داری. پسر خوبیه واقعاً منو یاد رادان میندازه!
از منظورم که معنایش این بود سالار را مانند رادان میبینم، کمی از انقباض تنش کم شد.
دیدهانش درخشید و همراهم طرف منزل رسید.
اگر میشد برای تغییر یک تشامگاهیه خوب پیدا کرد، چیزی شبیه پوست اندازی مارها بود!
اوایل دردناک و سخت، اواسط دیوانه کننده و تند اما در انتها فرصتی برای زندگیِ دوباره بود و کاش من او میتوانستیم این پوست اندازی را قبل از جدایی و کنار هم تجربه کنیم!
شاید آن موقع همه چیز برای هردویمان بسیار راحتتر میشد!
_♡_
انگاری که همه چیز روی دور شتابزده افتاده بود!
کنار امیرخان و وقت گذراندن با او، شام و صبحانه خوردن، عصر در باغچه نشستن و خرید حرکت کردن و تلویزیون تماشا کردن و با آندره برای دویدن حرکت کردن.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن