اروم باش فقط به مهمونی فکر کن…
آخ…
مگه میشه؟……….
چطوری ؟ …..
این خونه ی حسان فردادِ…
خونه ای که….
محکم چشمامو بستم… و دوباره یه نفس عمیق دیگه…
یه صلوات توی دلم فرستادم شروع به مسیر رفتن کردم…
قدمهامو سریع برمیداشتم تا بهسرعت برسم..
وارد سالن شدم..دفعه ی قبل از بس حالم خراب بود که اصلا متوجه ی خونه و دکوراسیونش نشدم..
کنار در ورودی یه خانم که بهش میخورد مستخدم باشه اومد جلو خوش رسیدگویی کرد .
شال و کتم رو بهش دادم..
از توی آیینه ای که اونجا بود خودمو چک کردم….
پشتم به در ورودی بود..
صدای حوری جون رو گوش دادمو برگشتم سمتش…
حوری جون هممسیر با یه آقای همسن و سال خودش و یه دختر و پسر جوون وارد شد.
به محض ورودشون نگاه پسره به من افتاد و همونجا موند..
دختر هم از توقف کردن پسر سرشو به طرفم گراهی شد و اونم خیره بهم از حرکت ایستاد…
از نگاهشون معذب شدم..
بسیار به بهم خیره بودن…
سرمو انداختم پایین ………….
خدایا امشامگاهو خودت بخیر بگذرون….
مجدداً سرمو بالا اوردم…
پسره هنوز تو نخ من بود ولی دختره از بهت دراومده بود…
حوری جون مشغول باز کردن دکمه های مانتوش بود…
رفتم جلوش..
ـ سلام..
سرشو بالا اوردو یه نگاه سریع بهم انداخت و بار دیگر سرشو برد پایین تا کتشو صاف کنه ولی بار دیگر تند سرشو بالا آورد و خیره نگاهم کرد… دهنش از تعجب باز مونده بود..
وا اینا خانوادتا عادت دارن اینطوری نگاه کنن.
راهی شدم جلوتر..
ـ حوری جون خوبید؟
حوری جون بنده خدا کم مونده بد چشماش از حدقه در بیاد..
ـ مهرا.! ….خودتی دختر؟
وا خدیا…
این چرا این مقلبین؟ ا
وف یعنی یه لباس و یه آرایش اینقدر تغییرم داده که اینا این ریختی حرکت کردار میکنن؟
با خنده بیان کردم:
ـ بله..پس توقع دارین کی باشه؟
از بهت دراومد..تند کف دستمو گرفت و فشار داد توی گوشم اظهار کرد:
ـ وای دخترم..چه کردی…تو همینجوریش دلربا بودی.حالا با وجود این آرایش و لباس قشنگ شدی مثله یه نگین که میدرخشه…امشامگاه باید بهشدت حواسم بهت باشه..واگرنه قول نمیدم سالم از این در بری بیرون…
جمله ی آخرشو با خنده گفت.
ـ اِ …حوری جون توروخدا این جوری نگین… از خونه تا اینجا همش به خودم بدو بیجاده میگفتم که با این ریخت و قیافه اومدم… شما دیگه اذیتم نکنین
حوری جون تبسمش پر رنگ شد.
ـ حقم داری…اونقدر جیگر شدی که منِ پیرزن به هوس افتادم چه برسه یه پسرای مهمونی
دیگه سرخ شدم..
سرم رفت پایین..
لبمو به دندونگرفتم..
خدایا غلط کردم ا این ریخت و قیافه اومدم…
هنوز کسی منو نمتوجه شده این حرفارو میشنوم ..وای به حالم تا آخر شامگاه
حوری جون دستشو گذاشت روی زیرام و کشیدش بالا..
ـ خانوم خانوما…خوب خشگلی دردسر داره دیگه…حالا هم لازم نیست مثل لبو سرخ شی…خودم امشامگاه حواسم بهت هست…ببین چیکار کردی که با متوجه شدنت خونوادم رو فراموش کردم..
باخنده برگشت به طرف خانوادش و معرفیشون کرد..
اون پسره اسمش سام بود.پسر بزرگ حوری جون و دختره هم تینا بود.
بسیار بامزه بود.اون آقا هم همسر حوری جون آقای جهانگیری بود..
آقای جهانگیری و حوری جون جلوتر جاده افتادن و منو تینا و سام پشت سرشون صدای سام باعث شد بهش نگاه کنم:
ـ شما باید همکار جمتوجه شد مولین باشین. تا اونجایی که من یادم میاد خانم خوشحالان وزهره خانم فقط خانم مهندسای شرکت بودند
لبخند زدم…
ـ بله. من تازه چند ماهه که استخدام شدم…
تینا لباس سبز زمردی که یقه ی یونانی داشت پوشیده بود و موهاشو به صورت درشت بافته بود..
اومد کنارمو اظهار کرد:
ـوای خوش به حال مولین که یه همچین همکار نایسی داره…بهش حسودیم شد..منم میخوام باهات دوست باشم..میشه؟
مثله خود حوری جون بود……گرم وصمیمی…
دستمو به طرفش گراهی شدم و گفتم:
ـ چرا که نشه..من که از خدامه…
اونم محکم کف دستمو محکم فشرد و یه “آخ جون” کشیده اضافه کرد…
سام توی این مدت مدام چشمش بهم بود…
نگاهش بد نبود ولی خوب بازم از خیره نگاه کردن همیشه معذب بودم.
وارد سالن اصلی شدیم…
سالن خیلی بزرگ بود و صد البته الان شلوغ بود.سریع به مشاهده کرد کلی زدم.
دور تا دور سالن میزهای ده نفره ی گردی قرار گراهی شده بود.
نور زیبایی توی سالن بود…نه زیاد بود و نه کم…..
دجی هم داشتن که یه طرف سالن رو اشغال کرده بود…
ستون های بزرگی انتهای سالن بود که به یه مسیررو متصل میشد و طرف دیگه هم یه راه پله ی بزرگی قرار داشت که به طبقه ی دوم میرسید
روی همه ی میزها ساتن های قرمز خوشرنگی انداخته شده بود.
کلا رنگ دکوراسیون سفید، قرمز، مشکی بود..
روی هر میز حداقل ده مقلب میوه به صورت کره وار روی هم چیده شده بود..
از آبمیوه و مشروب تا قهوه و چای روی میز دلربا چیده شده بود..
چند مقلب شیرینی و کاپ کیک هم تزیینات بهشدت شیکی داشتند هم روی میز خودنمایی میکرد..
کلا همه چیزعالی بود…
پذیرایی….دکوراسیون….وای واقعا معلوم بود مهمونیه حسان فردادِ….
با خانواده ی حوری جون به سمت گوشه ای راهی شدیم. اولش فقط دنبالشون بودم ولی وسطای سالن چشمم بهش افتاد…..
دلم شروع کردن به رقصیدن…
بالا و پایین پریدن….
خدایا چه تیپی زده بود…
کت شلوار یدست مشکیه براق با پیجادهن سفید براق و به کروات سیاه نازک که شل بسته بود…
دکمه های پیجادهنش نگین های درخشان بودند
صورتشو هم حسابی شیش تیغه کرده بود…
نفسم داشت بند میود….
چند لحظه وایستادم…ی
ه نفس عمیق و کشدار کشیدم..
تینا به سمتم برگشت..
ـ چیزی شده مهرا جون…؟
ـ نه…نه بهتره بریم…
مدام نفس عمیق میکشیدم…
خدایا چرا اینجور ی شدم…
تمام بدنم میلرزید…
بالاخره بهشون رسیدیم…
پشتش به ما بود..
یه جمع سه نفره که خودشو آقا مظاهر و یه آقای تقریبا میان سال تشکیل داده بود…
یه دستش توی جیب شلوارش بود و دست دیگش یه جام مشروب بود که خیلی آروم ازش مزه میکرد….
مثل همیشه از بوی تلخ و سردش مست شدم…
تند نگاهامو بستم و یه نفس عمیق کشیدم تا بتونم خودمو کنترل کنم…
باید خودمو کنترل کنم ….
“حسان”
از صبح مشغول تدارکات مهمونیم..
اصلا دوست نداشتم کم و کاستی توی این مهمونی باشه…
باید درخور منو شرکت باشه….
تنها کارمندای شرکت مهمون نیودن ،تمام مهندسین مطرح و رقبای کاریم هم بودند بعد از چک کردن همه چیز حرکت کردم توی اتاقم…
یه دوش تند گرفتم، لباسامو پوشیدم..
روبروی آیینه مشغول بستن گره ی کراواتم شدم. با صوتی در برگشتم سمتش.
ـ بفرمایید
ـ یالله اجازه هست برادر…؟
مظاهر بود.
ـ بیا تو لوس نکن خودتو …
اومد و یه سوت کشیدهی کشید
ـ بابا پسر..میخوای امشب این دخترای فلک زده رو بفرستی اون جهان؟
بهش نگاه بهسرعتی انداختم و دوباره مشغول بستن کراوات شدنم
ـ چیه؟ نکنه حسودیت میشه؟
مظاهر روی صندلی نشست و اضافه کرد:
ـ پس چی که حسودیم میشه. ولی در کنار حسادت قلبم به حال دخترا امشامگاه میسوزه…از همچین لعبتی امشامگاه محرومن…بهشدت گناه دارن….
پوزخند صوتداری زدمو اظهار کردم:
ـ تو مضطرب نباش. کف دستشون به من نرسه میرن سراغ یکی دیگه..
با مظاهر راهی شدیم پایین.
با چند تا از استادام که واسه خودشون اسم و رسمی داشتن هم صحبت شدیم..
بعد از نیم از شروع مراسم با مظاهر حرکت کردیم سراغ کسی که قرار بود توی مهمونی امشامگاه کارشو قبول کنیم..
کلا این پروژه بهشدت برام اومد داشت…
پیشنهاد پشت پیشنهاد برام میاومد…
مشغول صحبت بودم که صدای حوری خانم رو از پشت سرم گوش دادم ..
ناخودآگاه نگاهم به مظاهرو مشتری جدیدم افتاد..
هر دوتاشون مات و مبهوت خیره بودند به پشت سرم..
حالت نگاه مشتریم عوض شد ، یه ابروم بالا راهی شد…
یعنی چی شد که اینا هر دو انقدر زود تغییر حالت دادن؟
نگاهم رو مظاهر راهی شد ..
هنوز خیره مونده بود که یکدفعه سرشو انداخت پایین و نفسشو محکم داد بیرون…
ولی اون مشتری یه لبخند چندش روی لبش اومد..
نگاهش هرزه و کثیف شد…
همه ی این اتفاقات در عرض چند ثانیه افتاد…
برگشتم…….
نفسی که میخواستم بیرون بفرستم وی سینم حبس شد…..
چشام چیزی رو که میدیدن باور نداشتن….
خودش بود…..
مهرا بود….
چقدر…چقدر زیبا شده بود..چقدر نفس گیر شده بود…
این دختر قراره امشب چه بلایی سرم بیاره…
با اون قیافه…
با اون لباس…
اون همینطوریش میل داشتنی بود حالا با این آرایش و لباس قشنگ دیگه چی میشه………
به نفس نفس افتادم…
انگار داشتم خفه میشدم…
یه چیزی راه گلوم رو بسته بود…
یهو تصویر نگاه هرزه ی مشتریم و صورت سرخ شده و مات و حال خراب مظاهر جلوی دیدهم اومد…
حالم خراب بود…
خرابتر شد…
عصبی شدم…
عاشق شدم گردن مظاهرو بشکنم..
چشمای اون هرزه ی عوضیرو از کاسه دربیارم….
اصلا قلبم میخواست یه کشیده ی آبدار بخوابونم روی گونه های تمایل داشتنی و دلربای این دختر ….
با آوای حوری خانم نگامو ازش گحرکت کردم
ـ سلام پسرم…مثل همواره مهمونی درخور خودت و شرکتت برگزار کردی…امیدوارم مثل همواره موفق و موید باشی..
هممدت با بیان کردن جملش کف دستشو آورد جلو.
۱۴ ساله که با جنس زن تماس بدنی نداشتم…
فقط تنها زنی که بهش این اجازه رو دادم حوری خانم بود که مثل مادرم نازنینم دوستش داشتم و براش احترام خاصی قائل بودم…
و……….
این دختری که مثل نگین امشامگاه قراره دیدنی بشه…
دختری که قراره منو دیوونه کنه…
تنها دختری که باهاش تماس بدنی داشتم… و چه لذت بخش بود اون تماس….
صوتمو صاف کردم .
باید عادی حرکت کردار کنم…
کف دستمو سمتش رفتم و برای چند لحظه بهش کف دست دادم..
ـ ممنونم حوری خانم عزیز…. امیدوارم امشامگاه به شما و خانواده خوش بگذره
حوری خانم هم با یه تبسم که همیشگی مهمون لبهاشه بیان کرد:
ـ حتما همین طوره….
بعد همسرش آقای جهانگیری سلام واحوالپرسی کرد و کف دست داد. نوبت به پسر و دختر حوری خانم رسید..
پسرش رو چند بار دیده بودم ولی دختر شو نه،
مهمانی های قبلی یا دعوت نداشت یا حضور نداشت…
یه دختر که لباس سبز زمردی به تن داشت و آرایش زننده …..یعنی نسبت به مهرا زننده بود…
دستش به طرفم اومد…
نگاهم به تبسم روی لبش و بعد روی کف دستش که به سمتم دراز بود کشیده شد.
بی اعتنا کف دستمو توس جیبم گذاشتم و بهشدت سردتر و جدیتر از قبل بهش خوش رسید گویی کردم…
حسابی جا خورد………
اما برای من اصلامهم نبود……
بعد از خوشامد گویی با مظاهر به طرف سالن راهی شدند…
مظاهر پشت به من با مشتری جدید مشغول حرف زدن شد…
انگار از نگاه های مرد فهمیده بود که زیاد درست نیست اونو به حرف گراهی شد تا زیاد متوجه ی مهرا نباشه..
مهرا هنوز باهام حرف نزده بود…
بهشدت قشنگ و موقر ایستاده بود…
موهای خوش رنگش صورتش قاب گرفته بود…
لبهاش با اون رژ دیدنی تر شده بود…
لرز شمشاهده کردی توی تموم وجودم حس کردم…
کلافه و عصبی نفسمو به بیرون فرستادم…
به اطراف نگاه تندی انداختم تقریبا خلوت بود. وکسی به ما توجه نداشت…
مظاهر و مشتری هم پشت به ما بودند….
با یک قدم بهش نزدیک شدم.
سرشو بالا آورد…
چقدر دیدهاش نازو گیرا شده بود…
از این همه قشنگیی به ستوه اومدم..
.نمی دونم چرا؟
ولی بسیار حس بدی بود….
دستمو به سمتش دراز کردم…
اول کمی هول شد…
رنگ نگاهش متعجب شد…ولی کف دستشو آورد جلو…
ولی وسط مسیر کف دستش ایستاد….
“مهرا”
آب دهنمو قورت دادم…..
این امشامگاه چش بود؟
به حوری جون دست داد اما تینارو آدم حساب نکرد..
حالا هم جلوی من توقف کرده و کف دستشو یه ستم دراز کرده….
کف دستمو لرزون بردم جلو…
آروم باش دختر…
مهرا باید عادی باشی…
امانه…. نمیتونم…
وسط مسیر میل داشتن عقب بکشم که محکم کف دستمو توی کف دستش گحرکت کرد…
نفسم توی سینم حبس شد…
دستم اسیره کف دستای حسان بود…
کف دست مردی که با کاراش منو عذاب داده….
مردی که با وجود عذاب دادناش بهم ملایمش رو هدیه داده…
نگاهمو بهش دوختم….
ولی این مرد….
حسان فردادی که میشناختم نیست….
صورتش از خشم به قرمزی میزد. فشار کف دستش بیشتر شد…
چرا یهو اینطوری شد؟…
اونقدر دستمو توی کف دستش فشار داد ….
اونقدر دردم گحرکت کرد که صورتم از درد جمع شد…
تمایل داشتم دستمو از کف دستش دربیارم که فشارش دو برابر شد….
احساس کردم انگشتام داره خرد میشه…
توی چشمام اشک جمع شد..
چرا این کارو باهام میکنه؟
چرا هر دفعه باید عذاب بودن در کنارشو بدیده؟….
به حرف اومد..
ـ برای رو کم کنی با این سرو وضع اومدی یا برای خودنمایی؟ قلبقک کوچولو..؟
نکنه تغییر روش دادی..قلبقک بودن ذاتی جاشو به ظاهری داده؟
واقعا کف دستم داشت خرد میشد…
با تمام دردی که داشتم فقط نالیدم
ـ حسان……کف دستم…
نمی دونم چرا…
چرا اسمشو آوا زدم؟…
چرا؟…..
حرفایی رو که زد نمتوجه شدم فقط قلبم میتمایل داشت بدونه که من همون مهرام…
همون مهرای ساده….
این کار برای خودنمایی نبود…برای رو کم کنی نیود…
نمی دوم ولی….
“حسان”
به ناگهان تمام عصبانیتم فروکش کرد…..
وقتی با عجز اسممو نالید…
فشار دستام خودبخود کم شدن…
کف دستش از کف دستم بیرون اومد…
دیدهاش بارونی شده بود……
خالی شدم از هر حس بدو مسمومی…
چقدر پاک بود…..
با این که با حرفام بهش نیش زده بودم ولی اون حرفامو بی جواب گذاشت…چرا …
چرا باید عصبی شم….
چرا از خود بی خود شدن مظاهر، نگاه هرزه و کثیف اون مردک عوضی این جوری حرکت کرد روی اعصابم….
نفس عمیقی کشیدم…
مهرا هنوز داشت نگاهم میکرد….
با کف دست دیگش داشت دستشو ماساژ میداد…
از درون سوختم…
معلوم بود خیلی دردش اومده..
لای انگشتاش قرمز شده بود…
هر چند خودم مسوبش بدم .ولی کف دست خودم نبود….
صوتمو صاف کرد و جدی سرد بهش گفتم:
ـ بهتره بری بشینی…
اونم بدون هیچ حرفی رفت سمت میزی که حوری خانم و خانوادش ایونجا نشسته بودند… توی مسیر رفتنش نگاه همه ی مردا بهش یود….
همه مات و مبهوت اون بودند…
بسیار عصبی بودم…
جام شرابو یه سره راهی شدم بالا….امشب بتونم طاقت بیارم خیلیه….
اگه اینجوری پیش بره یا باید گردن تک تک هوس بازارو بشکنم یا مهرا رو از جشن دور کنم………(؟)
“مهرا”
کف دستام بهشدت درد میکرد….
معلوم نیست چه مرگش بود….
چرا این کارارو باهام کرد؟….
ولی مطمئنم با قلبیل بود نه از روی کینه….
یه دلیل که باعث شد تا این حد صورتش سرخ بشه و رگ روی گیج گاهش متورم شه…
وفتی بسیار سرد بهم اظهار کرد برم یه قلبم اومد…..
بسیار سرد اضافه کرد….
بغضی توی گلوم جای گرفت….
اصلا انتظار همچین چیزی رو توی مهمونی نداشتم…
ای کاش نمیومدم..
به سمت میز حوری جونشون راهی شدم..
در طول مسیر نگاه های سنگشن مردای دربرمو روی خودم حس میکردم ولی اینقدر حالم خراب بود که اصلا برام مهم نبود…
فضای سالن برام کافی نبود….
با یه معذرت خواهی از حوری جون به سمت حیاط خونه راه افتادم….
داخل حیاط با تک چراغ های تزیینی تقریبا روشن بود…
قسمت شرقی خونه یک باغچه ی بزرگ قرار داشت البته یه کم از خونه فاصله داشت….
جای خوب و دنجی بود…
بی اختیار رفتم اون سمت..کسی اون اطراف نبود…
قرار گرفتم کنار باغچه….
عطر گلهای باغچه و با ولع به درون شش ها کشیدم..
نگاهامو بستم…
یک قطره اشک مزاحم چکید….
اگه گریه میکردم تمام آرایشم بهم میریخت…
نه….
سریع چشمامو باز کردمو با کف دستام شروع کردن به باد زدن صورتم….
مدام نفسای عمیق می کشیدم…کمی از التهاب درونم کم شد…
آروم کشیده شدم و پشتمو تمسز کردم…
کف دستی به پیجادهنم کشیدم و موهام رو مرتب کردم….
حسان میخواد امشبو زهرم کنه…
اون همه چیزو فراموش کرده…
اینو از نگاهش …
از تیکه های که میندازه…
از نیشهایی که میزنه متوجه شدم…
شده مثل قبل…
میخواد حال منو بگیره…میخواد منو بسوزونه…..
منم باید بشم مثه اون…..
بگذرم….
بار دیگر نفس عمیق کشیدم…
نمیذارم بیشتر از این داغونم کنی حسان فرداد..
امشامگاه میخوام خوش بگذرونم…
میخوام هرچیزی رو که اتفاق افتاده حداقل یه امشامگاهو فراموش کنم….
برگشتم…
ولی به محض برگشتنم حسان رو جلوی خودم دیدم….
خیره نگاهم میکرد…
سعی کردم بی تفاوت بهش از کنارش رد شم.
ولی کف دستاشو دور بازوهای لختم محکم گذاشت…
کف کف دستاش چقدر گرم بود….
فشار روی بازوم بود اما نه اونقدر زیاد….
بهش چشم دوختم..
ـ جواب سوالموندادی؟
ـ سوالی نشنیدم که بخوام جواب بدم…
خوستم بازومو از دستش دربیارم که محکمتر چسبیدش…
ـ امشامگاه تغییر پوزیشن دادی….ظاهرت دلقک شده قلبقک کوچولو….
جمله ی آخرشو با تمسخر گفت…..
میمیل داشت عصبیم کنه…
اما نه….حالیت میکنم ….
اگه امشب دیوونت نکنم مهرا نیستم……
بازومو آروم از کف دستش کشیدم بیرون….
بهش بیشتر نزدیک شدم…
دقیقا یه وجب با صورتش فاصله داشتم….
زل زدم به نگاهاش و آروم گفتم:
ـ اشکالش چیه؟ یادمه یه نفر بهم بیان کرد که بهشدت ماستم..خوبه یه ذره از ماست بودن دربیام…منم نصیحتشو گوش کردم…الانم میبینم راست می اظهار کرده…
درصد شانسم این جوری بسیار زود بالا میره…
با هر جمله ای که میگفتم رگه های قرمز که از خشم ایجاد شده بود رو توی دیدهاش میمشاهده کردم …
نفس های عمیق میکشید…
معلوم بود بدجوری زدم تو پرش….
میدونم بسیار زیاده روی کردم ولی دیگه بس بود…
باید نشون میدادم که منم همه چیزو فراموش کردم شدم همون مهرای زبون دراز سابق…
اومدم از کنارش رد شم که دستشو روی بازوم گذاشت منو محکم سمت خودش کشید..
دستام بی اختیار روی سینش نشست…
واقعا عصبانی شده بود…
قیافش وحشتناک شده بود…
خیره شد توی صورتم و اضافه کرد:
ـ خوبه…نمی دونستم اینقدر زود حرف گوش میکنی….اما خانم کوچولو زیادی خودتوتحویل میگیری! اونقدر از تو لوندتر هستند که تو امشامگاه به دیده نمیای…
پس زیاد تقلا نکن….
هرکسی هم که طرفت بیاد مطمئنم بسیار داغون بی لیاقتِ…
مطمئنم حتی عرضه نداری یکی تاپشو تور کنی….!
عوضی….
بازم نیش و کنایه هاش تا مغز استخونمو میسوزونه…
واقعا هرچی رو که بینمون اتفاق افتاده بود رو فراموش کردم…
شده بودم همون مهرا…
منم با حرص تمام خودمو از توی آغوش کشیدم بیرون و بیان کردم:
ـ چرا که نه؟ امتحانش ضرر نداره؟ میخوام ببینم میتونم یا نه؟ به قول تو عرضشو دارم یانه/؟
باحرفام بدجوری جریش کرده بودم…
مطمئنم اگه می تونست همین الان سرمو روی سینم میذاشت…
جوری با حرص از پشت دندونای قفل شدش حرف زد که برای لحطه ای از ترس قلبم از تپیدن ایستاد…
ـ تو فقط امشامگاه به یکی پا بده …ببین چجوری اول گردن طرفو بشکونم بعد چنان بلایی سر تو بیارم که مرغای آسمون به حالت ناله سر بدن…
از حرفاش تعجب کردم…به اون چه ربطی داره؟….با تعجب جویا شدم
ـ شما چه کاره ای؟ من به هرکسی که دلم بخواد پا میدم و به کسی هم ر….
نذاشت جملمو تموم کنم…کف دستش بی هوا روی صورتم جای گرفت…
بهم سیلی زد….
ولی به چه حقی ؟….
اومد جلوم توقف کرد…
کف دستاشو روی بازوم گذاشت و تکونم داد ….
ازش ترسیدم…
حالش اصلا خوب نبود…
ـ ببند دهنتو…..مثل دخترای هرزه حرف نزن…تو غلط میکنی بخوای به هرکسی پا بدی…فهمیدی یا نه؟……………الانم مثه دخترای خوب میری میتمرگی سر جات….
از سر جاتم تکون نمیخوری…..شیر فهم شد؟
چرا باید همچین حرفایی رو بهم بزنه؟
به اون چه ربطی داره؟
حالا حالیت میکنم زورگوی خودپرست…..
حرفی رو زدم که مطمئن بودم عصبی ترش میکنه…
دروغ بود…
دروغِ محض….
اما قلبم خنک میشد…. کشیده داد زدم..
ـ ازت متنفرم حسان فرداد…متنفر….جواب این سیلی رو همین امشب بهت میدم…حالا ببین…
دویدم سمت ساختمون….
قبل از ورود به سالن حسابی نفس عمیق کشیدم…
برام عجیب بود که با جود که ازش حرف متوجه شده بودم…
حتی سیلی خورده بودم…
اما ته دلم برای این کاراش ضعف راهی شد…
دیوونم دیگه….
اما احساس کردم روم غیرتی شده…
میدونم فکرم مذخرفِ محضِ اما حتی احتمال دادنش هم برام اندازه ی جهان شیرینه…
نقطه ضعفش دستم اومد…
شاید اصلا این طوری که من فکر میکنم نباشه…
ولی میخوام امشب جواب این کارشو بدم..
پس هر چی که گفت عکسشو انجام میدم…
حالا ببین حسان خان که امشامگاه چه بلاها به سرت میارم؟
“حسان”
کف دستامو مشت کردم….
لعنتی…لعنتی…..
عوضی…
چرا….چرا این چرت و پرتا رو اظهار کردم….
اصلا چه ربطی به من داره؟
به چه حقی کف دست روش بلند کردم…؟
چرا وقتی گفت ازم متنفره احساس کردم از درون خرد شدم…
چرا از جواب امشبش وحشت دارم….
لعنت بهت دختر که با کارات معلوم نیس داری چه بلایی سرم میاری؟
لعنت به خودم..که با زر زدن اضافی باعث شدم ازم متنفر شه…
چرا وقتی فکر میکنم که اگه امشامگاه کنار یکی باشه دیوونه میشم…
چرا حس میکنم اگه کف دستای کسی توی کف دستاش باشه قلبم میخواد همه چیزو داغون کنم، دنیارو بهم میریزم…
این حس لعنتی چیه که داره دیوونم میکنه؟
چند تا نفس عمیق کشیدم و بعد از چند دقیقه با همون حالت سرد و خشک وارد سالن شدم…
تا اولین قدم رو وارد سالن گذاشتم دیدهم به گوشه ای از سالن ثابت موند…
خودش بود با دختر حوری خانم و زهره یکی از مهندسای معماریم داشت میرقصید…
چقدر جذاب میرقصید…
تمام اندامش توی اون لباس با اون رقص قلب هر مردی رو به لرزه درمیاورد…..
همینجوری توی دیده بود حالا با رقصش…اوف…
باید آروم باشم…
حسان آروم باش پسر…
چت شده…
تو اینقدر کم طاقت نبودی….
فکر کن…باید با سیاست امشبو بگذرونی…
باید کاری کنی خودش صنقلبی نشین شه….
سخت بود اما باید تحمل میکردم…
این حس لعنتی رو نامتوجه شده گحرکت کردم…
نمیشد اما خوب من حسانم میتونم….
بهسرعت سمت مظاهر حرکت کردم…با دیدنم اومد سمتم…
ـ کجایی پسر؟ میدونی بیشتر مهمونی تازه وارد سراغتو می گرفتن…
ـ همین اطراف بودم…یه ذره حالم خوش نیست راهی شدم یه کم هوا بخورم…
ـ باشه…بهتره بری یه سری بهشون بزنی تا بهشون ب…
جملش رو نیمه کاره رها کرد….رد نگاهشو گحرکت کردم…
برگشتم…
بله…
بالاخره کسی که امشامگاه بهشدت منتظرش بودم اومد….
دیگه چیزی مهم نبود…
حرکت کردم تو جلد واقعی خودم…حسان فرداد..
حسان سنگ دل مغرور…بیرحم …نفوذ ناپذیر…
با صورتی جدی و خشک سر جام ایستادم. مظاهر میل داشت حرکت کنه که با تحکم بهش اظهار کردم:
ـ بمون سرجات…… اونی که قراره بیاد اونه نه تو…..
ـ اما….
ـ مظاهر….
مظاهر هم کنارم از حرکت ایستاد و حرفی نزد….
دم در توقف کرده بود….
نگاهش به نگاهم تلاقی پیدا کرد…
کف دستمو توی جیب شلوارم بردم و یه جام شراب از سینی خدمتکاری که کنارم بود برداشتم و کمی ازش مزه کردم….
یه لبخند مسخره روی لبش اومد…
مثل همون تبسمایی که تا سر حد جنون ازش متنفر بودم……
به سمتم قدم برداشت…..
بهم رسید…
چند ثانیه بهم زل زد….
مثل همیشه تا اعماق وجودش از چشماش خوندم….
کف دستشو جلو آورد و گفت:
ـ سلام بر حسان فرداد بزرگ……
نگاهی از سر بی تفاوتی بهش انداختم….
برام مهم نبود که دستش توی هوا مونده….
جام شرابو بالا آوردم و کمی ازش خوردم…
باز هم همون لبخند مسخره….
دستشو عقب کشید….
ـ هنوزم که هنوزه گند اخلاقی…عوض نشدی….اما…..بهتره بگذریم…بایت دعوتت ممنون….دلم بسیار برای اینجور مهمونیا تنگ شده بود…مخصوصا از نوع فردادیش….
تک تک کلماتشو رو با همون لبخند مذخرف بیان میکرد….
در جوابش با غرور خاص خودم گفتم:
ـ اصولا از آدمهای عوضی زیاد خوشم نمیاد آقای حمید سعیدی…..در واقع ازشون متنفرم… تو هم بهتره خوب امشامگاهو خوش بگذرونی چراکه به قول خودت مهمونیه یکی از خاندان فردادِ…کم کسی نیستن این خاندان…….
صورتش گرفته شد……
حرص و برآشفتهت توی تک تک اجزای صورتش مشاهده میشد و من سرشارازلذت………
بی حرف جادهشو کج کرد و نشست روی میز نزدیک میزمن….
من هم بی توجه بهش با مظاهر شروع به حرف زدن کردم…
بعد از چند دقیقه سر میز قرار گرفتیم….
آهنگ مسروری پخش شد…
ناخودآگاه دیدهام چرخید دور سالن…
میخواستم ببینم اون دختر، مهرا کجاست…؟!
پشت میزی با فاصله ی دو میز از ما کنار خانواده ی حوری خانم نشسته بود و با دختر حوری خانم مشغول صحبت بود….
بعد چند ثانیه شروع کد به ریز خندیدن…
چه تبسم دلپذیری داشت…..(!)
خنده به صورتش می اومد…
با صوتی مظاهر از حال و هواش بیرون اومدم…
به طرفش چشم دوختم..
ـ قیافه ی رقیبت زیادی پکرِ….فک کنم بدجوری زدی تو برجکش..
نامحسوس به حمید نگاهی انداختم…
ـ اونقدرا هم پکر نیست….مطمئن باش حالتش گذراست…اون جایی که شراب و رقص و دختر باشه اگه از عصبانیت هم به مرز انفجار رسیده باشه خودشو کنترل میکنه….از این سه چیز هیچ وقت نمیگذره….
ـ اونکه بله…الان دارم مشاهده میکنم به ثانیه نکشید حالتش عوض شد…..اما…
جملشو ناقص رها کرد…..
بهش نگاهی انداختم اخماش توی هم کشیده شده بود…
ناخودآگاه به دستاش نگاهی کردم…
مشت شده بودن….
بهش نگاهی انداختم اخماش توی هم کشیده شده بود…
ناخودآگاه به کف دستاش نگاهی کردم…
مشت شده بودن….
ـ چی شده مظاهر….چت شد یهو؟
مظاهر بدون ابنکه به من نگاهی بندازه با همون حالت عصبی و البته صورتی که از خشم به سرخی میزد گفت:
ـ پست بی شرم….آشغال…
از حالتش تعجب کردم…بسیار کم پیش می اومد که تا این حد عصبی شه….کف دستمو روی بازوش گذاشتم..
ـ مظاهر…
نگاهش به طرفم کشیده شد…توی نگاهاش رگه های خون دیده میشد..
ـ چت شده مظاهر…
مظاهر خیره توی چشمام اظهار کرد:
ـ دوست دارم برم گردن اون کثافت هرزه رو بشکونم…با نگاه کثیفش داره درسته خانم عظیمی رو قورت میده…آشغال ببین چجوری بهش زل زده واز اون زهر ماری داره با لذت میخوره…
اینبار سریع و آشکار به سمتش برگشتم…
کثافت…
بی شرف…..
وقیحانه به مهرا زل زده بود…
چشماش روی بدن مهرا زوم بود…
با لذت نگاهش میکرد و شراب میخورد…
عصبی شدم…
تحمل مشاهده کردن این صحنه رو نداشتم….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن