فیلم که تمام شد، کیف فاطی را از روی مبل پایین کشیدم، نایلون کوچکی را که آویز عروسکی در آن بود، بیرون آوردم، به طرف مریم گرفتم و بیان کردم:
_مریم نگاه برا بادومچه چی خریدم
مریم بهسرعت کیسه را باز کرد، آویز را از توی آن بیرون آورد با ذوق نگاهش کرد، در هوا چرخاندش، آوای زنگلولهها را که گوش داد به وجد وارد شد.
_چه قشنگه… کف دستت درد نکنه
دخترها هم یکی یکی نگاهش کردند صدایش را درآوردند و قربان صدقهی نینی نیامده رفتند.
ساعت از نه که گذشت همه با هم شام را روی میز شش نفرهی مریم چیدیم.
راحله و نرگس نگذاشته بودند مریم کف دست به چیزی بزند. خودشان برای شام زرشک پلو و مرغ پخته بودند و من و فاطی هم یک سالاد شیرازی مشتی درست کردیم.
شوهر مریم ساعت هشت زنگ زده بود مریم و گفته بود تا دیر وقت بیرون است و شما راحت باشید.
هر چند که از خانوادهی شوهر مریم زیاد خوشم نمیآمد ولی خود شوهرش واقعا باشعور و مهربان بود.
بیبی همیشگی میاضافه کرد «مریم خودش سفید بود بختش هم سفید شد»
همه دور میز شام قرار گرفته و منتظر بودیم نرگس گوشی جمتوجه شدش را که شوهرش چند روزگار پیش برای تولدش خریده بود بیاورد و یک عکس دسته جمعی بگیریم.
میاظهار کرد کیفیتش برای عکس فوقالعادهست.
مریم چند عکس از همهمان در ژستهای مختلف انداخت، بعد نشست و گوشی را به کف دست من که نزدیکش بودم داد تا چند عکس هم از او، کنار بقیه بگیرم.
عکسهایی که گحرکت کرده بودم را خیره شدم و گفتم:
_راست میگیا، عجب چیزیه
فاطی کف دستش را به طرفم دراز کرد و گفت:
_بده ببینم
گوشی را دست فاطی دادم و روی مبل تکی که تا کنار میز آورده بودیم نشستم.
فاطی با یک کف دست قاشق غذا را در دهانش میگذاشت و با کف دست دیگرش گوشی نرگس را وارسی میکرد.
_سیمکارت نداره که.
نرگس کمی سالاد در کاسهاش ریخت و گفت:
_آره، کف دستم بهش عادت نکرده، نمیتونم باهاش سریع پیام بنویسم، خطم هنوز روی اون گوشی قبلیهس
فاطی گوشی را به طرف نرگس گراهی شد و گفت:
_اون قبلیه رو میخوای چیکار کنی حالا؟
نرگس چند لحظهای در ذهنش گذراند.
_نمیدونم، هیچی…
بعد با خنده اظهار کرد:
_اگه گیرای دایی نبود میدادم واسه تو
نسرین حرصی بیان کرد:
_حالا این هیچی هنوز مدرسهس، خدایی رو چه حسابی ملی گوشی نداره؟ من اصلا این قوانین خونهی شما رو نمیفهمم! آخه گوشی داشتن مگه چیه؟! یعنی هر دفعه هی میام بهش پیام بدم یهو یادم میاد گوشی نداره آی حرص میخورم
ملیحه با چهرهی درهم حرکت کردهای گفت:
_از نظر جواد اینا گوشی داشتن واسه دختر مجرد مثل دوست پسر داشتنه! انگار بدون گوشی نمیشه دوست پسر داشت.
فاطی با خنده و کنایه اظهار کرد:
_به خدا من دختر تو مدرسهمون میشناسم که گوشی نداره اما به خونهی پسره حرکت کرد و وارد شد داره، با گوشی ارتباط داشته باشه بهتره یا قایمکی بره پسره رو از نزدیک ببینه؟ بعدم معلوم نیست تو اون خلوتشون چهها که نمیکنن.
#پ_۳۴۴
میدانستم منظورش کاملا به من است ولی دست و بالم برای نیشگون گحرکت کردنش بسته بود.
به روی خودم نیاوردم و حرف دیگری زدم:
_همکلاسیای من که بیشترشون گوشی دارن، اون روزگاری همکلاسیم که چادریه میگفت تو چطور خونوادهت میذارن چادر نزنی و موهاتو بیرون بذاری ولی نمیذارن گوشی داشته باشی!
فاطی میان حرفم پرید و بیان کرد:
_میتمایل داشتی بگی تو نمیدونی من برای این چادر نزدن چطور مثل خر ضجه زدم!
خندیدم و برگ کاهویی به طرفش پرت کردم.
نرگس با تبسم رو به من اظهار کرد:
_اما من اون موقع که متوجه شدم زدی زیر کاسه کوزهها و اظهار کردی نمیخوام چادر بزنم بهشدت کیف کردم برات، کلا از این اخلاقت که زیر بار حرف زور نمیری خوشم میاد، از بچگی همینطوری بودی
حرفهای نرگس حالم را خوش کرد، احساس غرور میکردم از اینکه با این توصیفها به دیده کسی بیایم.
فاطی با تبسم نگاهم کرد:
_آره بهشدتا عاشق این کله شقیش شدن!
و بسیارها را با تأکید گفت.
یعنی اگر آخرش با این تابلوبازیها و نمک ریختنهای فاطی لو نمیرفتم جای تعجب داشت.
بعد از شام من و فاطی و ملیحه مشغول شستن ظرفها و جمع و جور کردن آشپزخانه بودیم و نرگس هم داشت چای دم میکرد.
نسرین و راحله و مریم توی هال مشغول حرف زدن بودند.
تا ملیحه به قصد دستشویی از آشپزخانه بیرون رفت، فاطی شیر آب را بست، به نرگس که کنار اجاق توقف کرده بود نزدیک شد و ملایم اظهار کرد:
_نرگس… میگما یه چیزی میخوام بهت بگم روم نمیشه
نرگس به طرف فاطی چرخید و مشتاق گفت:
_بگو عزیزم، چیه؟
در یخچال را بستم و نزدیکشان شدم، من هم کنجکاو گوش دادن حرف فاطی بودم.
فاطی نگاهی به من انداخت و زیرا هراس رسیدن ملیحه را داشت بسیار تعلل نکرد و با پررویی اضافه کرد:
_میشه اگه این گوشیتو لازم نداری یه مدت بهم قرض بدیش!
چشمهای من از چشمهای نرگس گِردتر شدند.
فاطی دیوانه! داشت گوشی نرگس را برای من قرض میگرفت.
نرگس هم به تبع فاطی صدایش ملایم شد:
_لازمش که ندارم اما مگه میذارن گوشی داشته باشی؟
فاطی آه پر سوز و گدازی کشید و اضافه کرد:
_نمیذارن ولی خیلی دوست دارم یه مدت داشته باشم... یکی دوماه فقط، بعد جمعش میکنم
#پ_۳۴۵
نرگس تبسم زد و اظهار کرد:
_یعنی قایمکی؟
فاطی سرش را تکان داد.
دیدههای نرگس ریز شدن و با زیرکی گفت:
_ناقلا نکنه کسیو داری؟
فاطی فوری و قاطع گمانش را رد کرد:
_نـــــه! اصلا! برای این چیزا نمیخوامش که، دوستام همه گوشی دارن یه جوری ضایعس من ندارم، میخوام یه مدت داشته باشم بعد بگم خودم جمعش کردم.
نرگس همانطور که در قوری، چای خشک میریخت اضافه کرد:
_یه وقت دایی اینا بفهمن برات بد نمیشه؟ اتفاق بدی نیفته!
فاطی یک قدم به نرگس نزدیک شد و گفت:
_نه بابا چه اتفاقی؟ آخه مامان و بابا اونقدا هم حساس نیستن، این نادر هی زیر گوششون میخونه نمیذاره برام بخرن.
نرگس قوری را روی کتری گذاشت و با همان لبخندی که بیشتر وقتها روی لبهایش بود اضافه کرد:
_میدونستی منم یه وقتی گوشی مخفی داشتم؟
من و فاطی توجهمان جلب شد، نگاهمان کرد و گفت:
_دو سال قبل از اینکه به بقیه بگم با داریوش دوست بودم، همون موقعها بابا میمیل داشت برام گوشی بخره اظهار کردم نمیخوام، عوضش خودم یکی قایمکی خریدم… بعد که دیگه جدی شدیم به مولین اینا گفتم یکی هست تو دانشگامون میخوایم واسه ازدواج با هم آشنا بشیم چند ماه با اطلاع اونا حرکت کرد و آمد کردیم بعد اومد تمایل داشتگاریم
فاطی با شگفتی برگشت مرا خیره شد و اضافه کرد:
_نگاه…حتی تو آزادی هم میشه یه آزادی دیگه ساخت.
خندیدم و رو به نرگس گفتم:
_یعنی الان عمه اکرم خبر نداره قبلا با آقا داریوش دوست بودی؟
نرگس همانطور که دو لیوان کف دستهدار فرانسوی کنار فنجانها، در سینی میچید بیان کرد:
_همون چند هفته بعدِ عروسی بهش اضافه کردم
_هیچی ناضافه کرد؟
خندید:
_یه کم حرص خورد و چند تا فحش بهم داد اما تهش فقط نگران بود بیبی و خاله احترام بو نبرن…
و با لحن شوخی اضافه کرد:
_شما هم حواستون باشه حرف الانم به گوش کسی نرسه که مامان کچلم میکنه.
تا میل داشتیم چیزی بگوییم صدای بیرون وارد شدن ملیحه و بستن در دستشویی رسید.
فاطی سریع شتابزده گفت:
_نرگس اینو به هیشکی نگیا، هیشکی… حتی به ملیحه، بین خودمون بمونه.
نرگس همانطور که انجیر خشک در قندان میریخت بیان کرد:
_خیالت راحت…
#پ_۳۴۶
هر چند که نرگس دختر قابل اعتمادی بود ولی در هر صورت به نظرم حرکت فاطی ریسک بزرگی بود و نگرانم کرده بود.
کمی بعد که کارمان در آشپزمنزل تمام شد، همجاده ملیحه بیرون نحرکت کردیم، کف دست فاطی را گراهی شدم و به گوشهی آشپزخونه کشاندم.
_فاطی خل شدی؟ واسه چی به نرگس گفتی؟
خونسرد و راحت گفت:
_مضطرب نباش، نرگسو نمیشناسی مگه؟ دهنش قرصه، یادت نیست چند سال قبل…
بین حرفش پریدم:
_یادمه اونو، اما بازم یه جوریه، کاش نمیاضافه کردی… اگه به ملیحه بگه چی؟
_اگه گوشیشو بده مطمئن باش بهخاطر اینکه برای خودش هم پیش بابا اینا بد نشه، به کسی نمیگه.
هر دو با صدای نرگس به طرف ورودی آشپزمنزل چرخیدیم.
با کیف چرم قهوهایاش به طرفمان وارد شد و آرام اظهار کرد:
_سیمکارت داری؟
فاطی خوشحال سرش را تکان داد:
_آره، دوستم یکی اضافه داره برام میاره
گوشی مشکی رنگش را از کیف بیرون آورد، پشت گوشی را باز کرد، اول باتری را درآورد و بعد که سیمکارتش را بیرون کشید دوباره گوشی را سرهم کرد و کف دست فاطی گذاشت:
_شارژرشو هم بعدا یه جوری بیا ازم بگیر، الان نیاوردمش… همه چیزش هم سالمه، یه سال نیست خریدمش
فاطی سر تکان داد:
_قربون دستت…بعد عید برات میارمش
نرگس همانطور که سیمکارتش را در گوشی جدیدش جا میداد ریز خندید:
_نمیگم که برگردونی، من دیگه لازمش ندارم… گوشی قبلیمو هنوز دارم همینطوری یه گوشه افتاده
فوری به جای فاطی اظهار کردم:
_نه حتما بعد عید برات میارش، همین یکی دو ماه بسشه.
به هر دویمان چشم دوخت:
_فقط قول بدین واسه خودتون دردسر درست نکنین
فاطی با نیش باز گفت:
_حواسم هست، هیچی نمیشه
_خطتو انداختی روش، بهم پیام بده شمارهتو داشته باشم
فاطی سرش را برایش تکان داد و گفت:
_باشه فردا شامگاه بهت پیام میدم، کف دستت درد نکنه، خیلی بامعرفتی
با مهربانی جواب تشکر فاطی را داد و از آشپزمنزل بیرون حرکت کرد.
فاطی سریع گوشی را به من داد و من آن را توی یقهام گذاشتم و به جمع دخترها برگشتیم.
#پ_۳۴۷
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن