رمان گیوا

معرفی رمان گیوا :

رمان گیوا به قلم راحلهdm، داستانی از دل جامعه است.
دختری که پدرش می‌مرد و مادرش در سن چهل سالگی، در دام فضای مجازی و مردی همسن دخترش می‌افتد.
در رمان گیوا، دختری را داریم که در نوجوانی دلدادگیی ناموفق را تجربه می‌کند و سالها بعد، همان مرد به عنوان ناپدری مقابلش قرار میگیرید.
رمان در ژانر عاشقانه و بزرگسال نوشته شده.
مناسب برای عزیزانی که به این ژانر علاقه دارن.

خلاصه رمان گیوا :

رمان گیوا به قلم راحله dm، داستان زندگی زنی چهل ساله به اسم گوهر است که بعد از فوت شوهرش، از طریق مجازی با مردی ازدواج میکنه که همسن دخترشه.
داستان از جایی شروع میشه که تصمیم به ازدواج با اون مرد میگیره.
اما نمی‌دونه هدف شاهرخ تصاحب دخترش گیوا و…

مقداری از متن رمان گیوا :

نم موهام و گحرکت کردم و همونطور نم دار گیسش کردم تا حالت بگیره‌.
کمی آرایش نشوندم روی صورتم و در آخر لباسم و عوض کردم.
لباسم یه شومیز آبی و شلوار سفید بود.
سوگل روی گوشیم تک انداخت و بهم فهموند که رسیده‌‌.
از پله ها پایین راهی شدم‌ و در سالن و باز کردم
سید احمد درو براش باز کرده بود.
از همین فاصله هم رنگ جمشاهده کرد موهاش توجهم و جلب کرد.
اینبار موهاش و آبی کرده بود.
من و که مشاهده کرد از همون دور نیش چاکاند.
از لبخندش منم تبسمی زدم.
_سلام خوشگل خودم.
بغلم کرد و من با تبسم اشاره به رنگ جدید موهاش زدم.
_میبینم باز رنگ موهات و عوض کردی، آخرش کچل میشی دختر.
غش غش لبخند زد
رفتیم تو سالن و کبری برامون آب پرتقال تازه آورد.
تشکری کردم و نگاه سوگل کردم
قلوپی از آب پرتقال خورد و اظهار کرد:
_چه بوی خوبی میاد؟
_یه چیزایی واسه شام درست کردم.
ابروهاش بالا پرید
_چرا زحمت کشیدی مگه غریبه بودم؟
شونه بالا انداختم و آب پرتقالم و مزه کردم
_اامان باره شام مهمونمی، انتظار که نداری املت به خوردت بدم؟
لیوان خالی و گذاشت داخل سینی و خندید
_همونم دلدادگیه
یادم رفته بود به حامی خبر بدم شب مهمون دارم، از این حواس پرتی خودم کفری شدم و با ببخشیدی از سوگل فاصله گحرکت کردم تا به حامی زنگ بزنم.
وقتی بهش گفتم شامگاه سوگل و دعوت کردم خیلی عادی اظهار کرد باشه و سعی می‌کنه واسه شب خودش و زودتر برسونه.
حتی ازم تمایل داشت اگه چیزی لازم داشتم براش پیامک کنم تا سر مسیر بخره.
این کارش برام به‌شدت با ارزش بود، تماس و که قطع کردم مجدداً پیش سوگل برگشتم.
سرش تو گوشیش بود با قرار گرفتن من نگاهم کرد و بیان کرد:
_چه خبر؟ از مامانت خبری نداری؟ بهت زنگ نزد؟
با یادش آهی کشیدم..
من و مولینم بسیار از هم دور شده بودیم‌.
مثل دو تا غریبه‌…
تلخ خندیدم:
_نه خبری ندارم، اونم حتما با شوهرش و بچه ای که هنوز بجهان نیومده سرگرمه، گیوا کی باشه که بهش زنگ بزنه!
مغموم نگاهم کرد، قلبم نمی خواست کسی بهم ترحم کنه تصنعی خندیدم و بحث و عوض کردم.
_الان واسه شام زوده موافقی فیلم ببینیم؟
با تکون دادن سرش با پیشنهادم موافقت کرد.
تو سالن قرار گرفته بودیم و سوگل داشت برام خاطره ی یکی از مشتریاش و تعریف میکرد.
غش غش لبخند زدم و گفتم:
_حالا واسش زدی؟
با خنده سر تکون داد
_اره لامصب چقدرم که سفید بود.
آوای خنده های سالن و پر کرده بود، سوگل دختر سرزنده و مسروری بود، همیشگی بودن کنارش بهم حس خوبی میداد.
آوای در که اومد خودم و جمع کردم و رو به سوگل اضافه کردم:
_انگار حامی اومده.
اونم خودش و جمع و جور کرد و به تقلید از من بلند شد.
حامی بود، تو راس متوجه شدمون که قرار گراهی شد اول نگاهش و با تبسم به من دوخت و بعد نگاهش چرخید روی سوگل.
متوجه شدم که ابروهاش بالا پرید و متعجب نگاهش و به من دوخت.
حدس میزدم چرا همچین عکس العملی نشون داده، منم در نگاه اول وقتی سوگل و مشاهده کردم عکس العملم همین بود اما بعد ها که شناختمش مشاهده کردم نسبت بهش عوض شد.
حامی زود خودش و جمع و جور کرد و در جواب سلام ما سلامی اظهار کرد و به سوگل خوش وارد شد گویی کرد
کبری خانوم ترتیب میز شام و داده بود، با سوگل رفتیم نشستیم سر میز منتظر حامی شدیم تا لباساش و عوض کنه و آبی به دست و صورتش بزنه و بیاد.
کبری خانوم کارش دیگه اینجا تموم شده بود بهش اظهار کردم بره خودم بعد ظرفا رو داخل ماشین مینداختم و میشینم.
کبری که راهی شد با سوگل تنها شدیم.
سرش و نزدیک گوشم آورد و بیان کرد:
_جای برادری این حامی هم خوب چیزیا شیطون، ببین چه جیگری و تور کرده.

حرفش خنده به لبم آورد
ادامه داد:
_البته دخترمونم چیزی کم نداره
با انگشت زد به میز
_بزنم به تخته هلوییه واسه خودش
میون خنده بیان کردم:
_الهی نمیری سوگل آخه اینا چین تو میگی دختر هیس شو الان حامی میاد فکر می‌کنه خُلی..
غش غش خندید..
با اومدن حامی، سوگل دیگه مزه پرونی نکرد و برعکس چند دقیقه پیش ساکت نشست.
حامی درست مقابلمون روی میز جای گرفت و رو به سوگل گفت:
_گیوا بیان کرد تو بیمارستان با هم آشنا شمشاهده کرد درسته؟
سوگل سری تکون داد و قاشقی از غذا گذاشت دهنش
همون طور بین خوردن اضافه کرد:
_اره
حامی مجدداً اضافه کرد:
_پس مدت کمیه که با هم رفاقتد.
اینبار من جواب دادم:
_اره اما سوگل از اون چه که فکر میکردم بیشتر برام عزیزه تو روزگارای سختم کنارم بود.
اینطور به حامی فهموندم انقدر سوگل و سوال جواب نکنه و بدونه که سوگل برام عزیزه.
حامی اخم ریزی کرد و سوگل در جواب حرفم تبسمی تحویلم داد.
متوجه شده بودم که حامی از سوگل خوشش نیومده و مدام نگاهش می‌حرکت کرد روی تاتوها و رنگ موی فانتزی سوگل.
و اون پیرسینگ روی لبهاش.
دیگه کسی حرفی نزد و شام و در سکوت خوردیم.
برای هر سه مون چای دم کردم و داخل استکان ریختم و به هممسیر کیک بردم سالن.
فقط سوگل تو سالن قرار گرفته بود، متعجب سینی جای و روی میز مقابلش گذاشتم و گفتم:
_پس حامی کو؟
شونه بالا انداخت:
_نمیدونم انگار گوشیش زنگ خورد راهی شد اون سمتی
به پله ها اشاره زد.
بی حرف کنار سوگل نشستم و استکان چای مو برداشتم.
_انگار حامی زیاد از من خوشش نیومد!
پس سوگل هم این و حس کرده بود که حالا نسبت به قبل معذب قرار گرفته بود.
تصنعی تبسمی زدم.
_نه عزیزم چرا همچین فکری کردی؟
شونه بالا انداخت:
_نمیدونم از رفتارش همچین حسی بهم کف دست داد.
_نه اون فقط کمی سخت با کسی ایاق میشه.
دیگه چیزی ناضافه کرد و استکان چای‌شو برداشت.
شاید داشت به حرفای من فکر میکرد.
ساعت یازده شامگاه بود که سوگل راهی شد.
براش اسنپ گراهی شدم و جادهیش کردم.
حامی فقط دقایقی کنارمون قرار گرفت و بعد به بهونه ی اینکه جمع دخترونه تون و بهم نمی‌زنم میرم اتاق کارم کمی کار عقب افتاده دارم تنهامون گذاشت.
از دستش قلبخور بودم.
همینکه سوگل سوار ماشین شد و حرکت کرد قلبخور و عصبی پله ها رو دو تا یکی طی کردم و بالا حرکت کردم.
پشت در اتاق کارش مکثی کردم تا کمی ملایمشم و حفظ کنم.
تقه ای به در زدم و داخل شدم.
پشت میز نشسته بود و انگار داشت طراحی میکرد.
با ورود من به اتاقش دست از کار کشید و نگاهم کرد
درو بستم و نزدیک راهی شدم.
کنار میز کارش ایستادم و رنجیده اظهار کردم:
_چرا اون حرکت کردارو کردی؟ که بهم بفهمونی اینجا خونه ی تو هست و من حق ندارم کسی و دعوت کنم؟
مگه خودت قبلا نگفته بودی یه شامگاه شام دعوتش کن تا از نزدیک با دوستت آشنا بشم؟ پس چرا طوری راهی شدار کردی که معذب بشه؟
مداد و روی میز انداخت و با اخم عمیقی نگاهم کرد.
سکوتش کلافعه‌م کرد و به تندی اظهار کردم:
_حرفم جواب نداشت؟!
_بار ها اظهار کردم اینجا متعلق به توهم هست، خونه ی توهم هست.
پریدم وسط حرفش:
_پس چرا جوری نگاهش میکردی.
چرا با نگاهت بهش حس بدی دادی؟
متعجب نگاه گرد کرد.
_من بهش حس بدی دادم؟ من که پنج دقیقه هم کنارتون نقرار گرفتم! چطور با نگاهم معذبش کردم!
غریدم:
_همین کنارمون نقرار گرفتن! اگه رفیق تو بود من این کارو میکردم حامی؟ هرچقدر هم ازش خوشت نیومد حق نداشتی اینکارو کنی، حداقل بخاطر من!
نفسش و سنگین رها کرد و بیان کرد:
_حق داری حرکت کردارم درست نبود اما گیوا تو قلبت پاکه، ساده ای نمی تونی تشخیص بدی کی خوبه کی بد
نیشخندی زدم.
_میخوای بگی احمقم درک درستی از آدم ها ندارم؟
_من همچین حرفی نزدم!
با حرص سر تکون دادم
_میشه بگی پس منظورت چی بود؟!
از روی صنقلبی قد بلند شد و مقابلم ایستاد.
کف دستاش و دو طرف بازوم گذاشت و تو نگاههام زل زد و اضافه کرد:
_گیوا، زیبام، تو انقدر پاکی که فکر می‌کنی همه مثل خودت خوبن، اما من در نگاه اول حس خوبی از این دوستت نگرفتم.
انگار شیشه خرده داره، حس من هیچوقت بهم دروغ نگفته مثل همون روز اول که متوجه شدمت و متوجه شدم یه غم عمیقی تو نگاهته.

نحوه تهیه و مطالعه رمان گیوا :

رمان گیوا به قلم راحله dm، به صورت آنلاین و در حال تایپ در کانال تلگرام نویسنده قابل مطالعه می باشد.

بیوگرافی راحله dm :

راحله dm، نویسنده و رمان نویس در ژانر بزرگسال، بیست و چهارساله و متاهل هستن. صاحب یه فرزند.
از بچگی به نویسندگی علاقه داشتن ولی رمان نویسی رو در چند سال اخیر شروع کردن و سه رمان در ژانر بزرگسال نوشتن.
سبک قلم خوبشون باعث شده مخاطب های زیادی رو به خودشون جذب کنن.

آثار راحله dm :

رمان گیوا – درحال تایپ
رمان غمزه شیطان – درحال تایپ
رمان گناهم باش – درحال تایپ