«نگاه آقا»ای بلند بالا میگوید و کنار کژال مینشیند. با تکان دادن سری برایش، حرکت میکند و میرود.
چند دقیقهی بعد، وانتی که سلیم آورده بود، میآید و نزدیک به در منزل میایستد. دو نفر پیاده میشوند و بعد از دولا راست شدن، با وسواس وسایل را از روی زمین برمیدارند.
از در خانه داخل میروم. من قبلاً در حیاطش بودم و داخل خانه از حیاط هم بدتر است. تمام دیوارها نم گراهی شده و در حال ریزش است.
خرده وسایل کژال را در کارتنهای موز ریختهاند تا راحتتر بتوانند جابهجا کنند. بالای سر آنها مینشینم.
انگشتانم را روی عروسکهای دست دوز میچرخانم. واقعاً ظریف و قشنگ هسشتابزده! تنها چیزهایی که هیچ ربطی به این خانه ندارند و واقعاً اشرافی هستند، همین عروسکهاست.
پسری که به عنوان کارگر رسیده بود، میخواهد جعبه را بردارد که اخطار میدهم:
-مراقبش باش. یه جایی بذار که وسیلههاش خراب نشه.
روی پا میایستم و دستهایم را به هم میکوبم. چرخ خیاطی و وسایل دیگری که دارد نشان میدهد او یک عروسک دوز قهار است!
کمی آنجا قدم میزنم تا سلیم برگردد و تکلیف وسایل کژال را روشن کنیم.
نمیدانم چرا اما بعد از متوجه شدن حیات کژال قلبم میتمایل داشت که بهرینها را برایش بسازم. ذرهای قلبم نمیتمایل داشت که بعد از به جهان آوردن فرزندمان مجدداً به این حیات برگردد.
شاید اصلا نباید به اینجا برمیگشت.
-آقا تموم شد.
سری تکان دادم. فقط چند قاب عکس روی دیوار مانده بود. خودم آن ها را برداشتم که نگاهم به عکس دختربچهای افتاد. قدیمی بود و کهنه اما لپهای درشت و سرخ دخترک دو سه ساله، چیزی نبود که نظرم را به خود جلب نکند. کژال بود!
انگشتم را روی عکسش کشیدم و بیاختیار تبسم زدم. چقدر خوردنی و شیرین بود!
پارت_دویستوسه
-آقا تموم شد.
کلافه به سمت پسری که برای دومین بار این حرف را زده برمیگردم. طوری نگاهم میکند که انگار چیزی به او بدهکار هستم. پسر نوجوانیست که جثهی ضعیفی دارد.
دست در جیبم میبرم و چند اسکناسی که مانده را به او میدهم. با خوشحالی تشکر میکند و میرود. من هم پشت سرش از منزل بیرون میروم.
متوجه میشوم که شهرام رسیده و از دور تماشا میکند. چند نفر هم جمع شدهاند و مجدداً نگاه میکنند. محلشان نمیدهم و منتظر میمانم وسایل روی زمین را بار بزنند.
کارشان که تمام میشود، آدرس خونه را میدهم. خونهای که کژال را به آنجا بردهام، در کمال تعجب انبار دارد و حال میفهمم که چقدر به درد میخورد. اما کارتنی برمیدارم و عکسهایی که داشت را در آن میگذارم. دیدم که نگاهش تا لحظهی آخر به آنها بود.
سلیم هم برگشته است و بیحرف کنارم ایستاده است. همه چیز که تمام میشود، وانت میرود و ما هم پشت سرشان. سلیم پشت فرمان و من کنارش مینشینم.
-آقا میراث… چیزی برای نگرانی نیست؟!
کف دستم را به گوشهی شیشه تکیه میدهم. با لحنی جدی به او میگویم:
-دربارهی اتفاقات امروز و چیزهایی که دیدی به هیچکس حرفی نمیزنی. مخصوصاً به مادرم؛ به وقتش خودم همه چیز رو میگم بهشون. فقط یکی رو مأمور کن مراقب خونه باشه تا کسی مزاحمش نشه.
-چشم… میراث خان اگه چیزی هست که نگرانشید بگید حلش کنم. اون دختر تا خود خونه ضجه زده… منم قبلاً شرایطش رو چک کردم، چیزی برای دلواپسی نداره.
فکر کرده به خاطر مضطربی نگهش داشتم؟ فکر اشک ریختن کژال عذابم میدهد. مثلاً گفته بودم که ساکت باشد و او اینگونه آهسته بوده.
-چیزی از خانوادهاش که نفهمیدی؟!
-نه آقا. کسی رو نداره.
پارت_دویستوچهار
-چیزی تونستی دربارهی خانوادهاش بفهمی؟ یا هیچچیز مشخص نیست؟! گذشته، نقطهی تاریک، چیزی که بعداً دردسر بشه.
سلیم متعجب راهی شدار میکند که البته حق هم دارد. من از کِی تا به حال دربارهی کسی اینقدر کنجکاو بودهام که این بار دومم باشد.
-نه من چیزی ندرک کردم. البته زیاد هم دربارهاش تحقیق نکردم اما تا جایی که میدونم، هیچچیز تاریکی توی گذشتهاش نیست.
چیزی نمیگویم. من در فکر هستم و او فکر میکند که منتظر ادامهی حرفش هستم، چراکه میگوید:
-پدر و مادرش وقتی توی تاکسی بودن، ماشین تصادف میکنه و میمیرن. به جز اون، هیچچیز دیگهای نفهمیدم.
-تونستی یه خبر بگیر. میخوام هیچ چیزی برای نگرانی نباشه.
-رو جفت دیدهام. شما فقط امر کنید میراث خان.
سرم را برایش تکان میدهم و به بیرون خیره میشوم. فکرم درگیر است و حتی ذرهای به نسیم و انتقام کوفتی فکر نمیکنم.
مادرم راست میگفت که زن و زیستن فکر و خیال خام را از سر دور نگه میدارد. وگرنه تا قبل از رسیدن کژال، من کاملاً به تصمیمم مطمئن بودم.
ولی الان حس میکنم، حس و حال نبش قبر کردن گذشته را ندارم. مخصوصاً که یکی از عزیزترینهایم زیر خاک خوابیده.
مقابل منزل، از ماشین پیاده میشوم. در را باز میکنم و به کارگرهایی که قبل از ما رسیدهاند، اشاره میکنم که وسایل را به کدام سمت ببرند.
عکسهای خانوادگی خودش و پدر و مادرش را برمیدارم تا بالا ببرم. حتماً دلش برای آنها تنگ میشود. همانطور که بالای سر کارگرها ایستادهام به سلیم میگویم برود و چند قاب عکس نو و مدرن بخرد تا قاب عکسهایشان را هم عوض کنیم.
-میراث خان تموم شد. امر دیگهای ندارید؟!
**امروزگار هر رمانی لایک زیادی بگیره بازم پارت میزارم تا امشامگاه
توسایت که زبونتونو موش خورده نظر بدین حداقل با اشاره 🥲🥲
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن