رمان گنج میراث پارت ۲۹

*میراث*‌*

نفس خسته و کلافه ای کشیدم.

وقتی عین کنه بهم میچسبید و ول کن هم نمیشد قلبم میخواست بیخیال همه چی بشم و یه مشت بخوابونمش توی صورتش تا کف دست از سرم برداره.

اما نمیشد…

شده حتی نمادین دستمو روی موهای نرمش کشیدم و با پوزخندی که روی لبام بود و نازدونه ی سلوکی ها نمیمتوجه شد اضافه کردم:

_آره حتما به‌شدت دوست داره…

بالاخره تو یکی یدونه ی پدر و برادرتی…

با عشوه و ناز خندید.

داشتم به این نتیجه میرسیدم که مثل بقیه ی زنها عاشق تعریف و تمجید شدن هست و توی این یه قلم هیچ استثنایی نیست.

سرشو کشیده کرد تا نگام کنه و در حالی که از پایین خیره ام بود و با دیدهای فریبنده اش که از بابای حرومزاده اش به ارث برده بود نگام میکرد ، با ناز و عشوه ای که ذاتی بود اضافه کرد:

_تو چی؟!

متوجه حرفش نشدم واسه همین پرسیدم:

_من چی؟!

زبونی روی لباش کشید و وقتی خیسشون کرد در حالی که دستاشو به حالت نوازشوار روی سینه ام میکشید آروم و به‌آرامی پرسید:

_تو هم…دوسم داری؟!

#پارت_نود‌و‌دو

93

میتونستم همین الان با یه “نه” محکم خودشو ، غرور و شخصیتشو زیر پاهام له و لورده کنم و حض کنم از درموندگی و آوار شدن تموم افکارش روی سرش اما…

اما الان زود بود.

زود بود بفهمه میخوام چه بلایی سرش بیارم.

باید وابسته تر میشد.

باید اونقدری قلببسته ام میشد که وقتی ولش میکردم به جز یه جسم تو خالیِ وسوسه انگیزی که کف دست خورده ی من شده بود چیزی ازش باقی نمیموند!

تبسم محوی زدم و کف دستمو روی صورت صاف و سفیدش کشیدم و کمرمو خم کردم تا بهش مسلط تر بشم.

نزدیک صورتش ، جوری که نفسام توی صورتش پخش بشن نجواکنان لب زدم:

_خودت چی فکر میکنی خوشگل؟!

مشتاق تر و کنجکاو تر شد.

انگار دیگه تاب و توان انتظار نداشت و میتمایل داشت هر چه تند تر به جواب برسه.

زیرا معترضانه و حتی کم تحمل با حالت معترضی گفت:

_میرااااث…

خنده ای کردم که مشتی که کم از نوازش نداشت حواله ام کرد و چپ چپ نگام کرد.

کف دستمو دور کمر باریکش که پوشش دهی نیم تنه ی کوتاهش شاملش نمیشد و کف دستم بدون مانع روی کمرش کشیده میشد ، حلقه کردم و حین اینکه به سمت دیوار میبردمش زیر گوشش پچ زدم:

_قبلش تو بگو ببینم…

این زیبا خانم چه حسی بهم داره؟!

زبونمو زیر گوشش کشیدم.

تنش توی دستم سست شد و از پشت پیرهنمو چنگ زد که بی توجه ادامه دادم:

_من تونستم قلبِ عزیزِ قلبمو به کف دست بیارم؟!

برق نگاهاش واسه من کلی پیروزی به هممسیر داشت و کمی خیالم راحت میشد که درگیرم شده.

یا شاید حتی بیشتر از یه درگیر شدن ساده!

سعی میکرد از کش اومدن لبخندش ممانعت کنه اما من به وضوح میتونستم خوشحالی رو توی دیدهاش تشخیص بدم و بفهمم که این همه ذوق و نشاط از حرف من نشات میگیره.

در حالی که یه لحظه هم نگاه از نگاهام نمیگراهی شد مِن مِن کنان اضافه کرد:

_خب تو…

خودت وقتی میپرسم میپیچراکهی و اونوقت میخوای از زیر زبون من حرف بکشی؟!

بوسه ای روی گردنش زدم تا از خود بیخودش کنم و اینقدر حرف رو حرف من نزنه و وقتی سوالی پرسیدم همون بار اول جواب بده و بعد با تن صدای آروم و بَمی زیر گوشش نجواکنان بیان کردم:

_باید بدونم تا منم بتونم حسمو بهت بگم…

از قصد همچین حرفی زدم تا فکر کنه حسی در میونه و اون بسیار به‌سرعت توی تله افتاد.

چون زیاد کشش نداد و با تاخیر کوتاهی حینی که من داشتم تنشو به بازی میگحرکت کردم با نفس های منقطع شده جواب داد:

_خب من ازت خوشم میاد…

یعنی یه چیزی بیشتر از اون…

از موندن توی خونه ات مشخصه چه حسی بهت دارم…

و با مکث سؤال کرد:

_تو چی؟!

سرمو از گردنش بیرون آوردم و خیره به لبهای وسوسه انگیزش به دروغ اضافه کردم:

_منکه دیوونتم دختر…

و قبل از اینکه بتونه واکنشی نشون بده یا حتی بهش فرصت حرف زدن بدم لبهامو روی لبای نیمه بازش گذاشتم و شروع به بوسیدنش کردم.

** امتیاز و لایک بدین مرسی که بیشتر پارت بزاریم😊😊