از او نیز شاکیام…
تا چند ساعت پیش هر لحظه از سر و کولم بالا میراهی شد و حالا جلوی پدرم با من شامگاهیه یک جانی حرکت کردار میکند و فاصله میگیرد.
میدانم پدر از این دیدههای متورم و فاصله گرفتنها ساده نمیگذرد.
صوتی پدر مرا نشانه میرود:
_میراث خانومتو معرفی نمیکنی؟!
بند بند وجودم از خشم غلغل میکند.
پدر مسیر بَــدی را در پیش گحرکت کرده و مرا به زور با خود هممسیر میکند.
آخر این نسبت ها چه معنی دارد جز چیزهایی که از سرش میگذرند؟!
میخواهم زیر همه چیز زده و بلند شوم و حقیقت را فریاد بزنم ولی نگاه پدر…
آخ از آن نگاه توبیخگر و بازدارنده.
منی که میخواستم هیچ اثری از این خائن کوچک در ذهن پدر و مادرم نباشد ، حال مجبورم در جلسهی معارفه… یا بهتر است بگویم محاکمهی آنها بنشینم.
بی میل زمزمه میکنم:
_کژال ایشون پدر من هستن…
پدر شاکیست از اینکه جوری که او میخواهد راهی شدار نمیکنم ولی چیزی جلوی کژال نمیگوید.
متوجه نگاه های مضطرب و ناامنیِ نگاه کژال هستم اما بها نمیدهم.
اگر دیروز یا حتی چند ساعت قبل بود چرا ولی حالا…
_من…من…نمیشناختمتون…معذرت میخوام اگه ناتمایل داشته بی ادبی کردم…
نگاه پدر برق میزند.
من میدانم چرا…
از ادب و متانت کژال خوشش آمده.
به هر حال وقتی زن ساعد در همچین موقعیتی گستاخی و آبروریزی کرد ، قیاس کردنشان توسط پدر ، طبیعی ترین واکنش از جانبِ اوست!
#پارت_چهارصدوشصتوهفت
میدانم این مظلومیت کژال برای من دردسر میشود.
چون پدر بیشتر در تصمیمش مصمم میشود.
البته مظلومیت ظاهری و دروغینش!
نگاه پدر کوتاه روی من میچرخد و دوباره روی کژال ثابت میشود:
_یه راست میرم سر اصل مطلب…
اول از همه باید بدونی ما از وجود تو و نوه ام خبر نداشتیم…
صورت کژال سرخ شده.
میدانم خجالت میکشد.
البته اگر حجب و حیای قبلش نیز ساختگی نبوده باشد.
سرش توی یقه اش فرو حرکت کرده و به من چسبیده و فکر میکنم اگر با من و پدر تعارف نداشت خودش را پشتم مخفی میکرد.
پدر اینبار هوشیارتر میپرسد:
_میراث چیزی بینتون خونده یا همینطوری با هم میمونین؟!
من میفهمم ولی کژال متوجه منظور پدر نشده.
بالاخره حرفی برای بیان کردن دارم.
درست است که چند ساعت قبل و وقتی فهمیدم کژال از طرف سلوکی بوده ، از صیغه کردن کژال پشیمان بودم ولی حال میتوانم جواب پدر را بدهم:
_بله…ما به هم…
پدر حرفم را میبُرَد.
مصمم است از خودِ کژال جواب بگیرد.
میفهمم که اعتمادش از من سلب شده و فهمیده که کژال نمیتواند مثل من باشد و گولش بزند:
_میراث تو ساکت…من دارم با خانومت حرف میزنم…
چیزی خونده؟!
منظورم صیغه یا عقد موقته…
نفسم را کلافه بیرون میدهم و منتظر میمانم تا آن مار توی آستین جواب دهد.
یک لحظه به ذهنم خطور میکند نکند دروغ و دونگ تحویل پدرم دهد؟!
من با چه حسابی همچنان به این خائن اعتماد میکنم وقتی میدانم همه چیز نقشه ای بیش نبوده و…
و نکند انتقام ساعات قبل را بخواهد با بَد کردنم پیش پدر بگیرد؟!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن