ته قلبم ترس بود ولی قلبم اجازه نمیداد که به عماد شک کنم.. دلم نمیخواست راجع بهش فکرهای منفی بکنم و همین اختلاف ها بین عقل و دلم، آشوبم کرده بود!
کلیدرو به در انداخت و راهی شدیم داخل…
به جرات میتونم بگم که صوتی تاپ تاپ دلم به گوشم میرسید اما سعی میکردم خودمو عادی نشون بدم و خوش بینانه فکر کنم!
بامشاهده کردن خونه که هیچ فرقی با عمارت ویا قصر نداشت دهنم باز موند و تموم قلب آشوبی هام رو فراموش کردم و با لذت و نگاه های هیجان زده به خونه نگاه میکردم!
_بیا خانومم.. خجالت نکش اینجا خونه ی خودته و قراره خانوم اینجا باشی!
توقلبم گفتم خجالت کدومه بابا من کفففف کردم با متوجه شدن خونه!
درنهایت نتونستم جلوی زبون وامونده ام رو بگیرم و با لذت گفتم:
_اینجا بسیار دلنشینه.. شبیه خونه های هندی توی این فیلم هاست..
لبخند زد و کف دستشو توی گودی کمرم انداخت وگفت:
_خب پس خداروشکر خوشت اومده! بیا بریم بشینیم چرا سرپا از حرکت ایستادی!
خونه ی دوبلکس تقریبا ۵۰۰ متری و هر قسمتیش به یک شکل دیزاین شده بود و خوشگلی بیش از حدش دیده رو اذیت میکرد!
راهی شدم روی یکی از مبل ها که کاناپه سفید بود جای گرفتم و سعی کردم دهن شل شده ام رو جمع کنم و یه ذره آبرو داری کنم پس شروع کردم سوال های بیخودی سؤال کردن!
یه سوال بپرسم راستشو میگی؟
_بپرس!
_واقعا میتمایل داشتی از ایران بری؟
با ابرو به میز جلو مبلی اشاره کرد وبیان کرد:
_بلیط روی میز جلو دیدهته!
برگشتم و بلیطشو که تاریخش واسه یک هفته بعد بود نگاه وردم وگفتم:
_میتمایل داشتی بری و منو تنها بذاری؟
اومد کنارم جای گرفت و گفت:
_میتمایل داشتم برم تا خودمو تنها بذارم!
توی نگاه هاش زل زدم..
_باخودت فکر نکردی که بری چه بلایی سرمن و احساسم میاد؟
_نه باخودم فکر نمیکردم چون تموم فکرم توبودی که منو نمیمیل داشت!
_اونوقت چطوری به اون نتیجه رسیده بودی؟
کف دستمو گراهی شد و بیان کرد:
_میشه راجع بهش حرف نزنیم؟
نگاهمو ازش دزمتوجه شدم واظهار کردم:
_اوهوم.. میشه..!
روی کف دستم رو بوسه ای کوتاه زد واضافه کرد:
_قهوه یا چایی؟
خندیدم…
_جاهامون عوض شد!
انگار متوجه حرفم نشد وسؤال کرد:
_یعنی چی؟
_آخه تو شرکت من این سوال رو می پرسم و مسئول این کار منم!
_ باهمون قهوه ها دلبری کردی منو به دام انداختی دیگه!
_وا چه ربطی به دام داره؟ من وظیفه ام رو انجام میدم!
گونه ام رو نوازش کرد و باشیطونی اضافه کرد:
_قلب کشیدن روی قهوه ام وظیفه ات بود؟
_اون دیگه از هنرهای خودمه و فقطم یک بار اون کار رو کردم!
_باهمون یک بارم پدر مارو درآوردی شیطون خانوم!
لبخند زدم وباعاشقی نگاهش کردم…
برای اامان بار نگاهشو ازم دزدید وازجاش بلند شد!
_خب تا شیطون نراهی شده تو پوستمون من میرم قهوه درست میکنم توهم برو توی اقاق روبه رو لباس هاتو عوض کن که راحت باشی!
باشنیدن اسم لباس یک دفعه یادم افتاد وبا غصه اظهار کردم:
_ای وای لباس.. من که لباس ندارم پیش بینی نکرده بودم امشامگاه خونه کسی بمونم! اونم خونه ی تو!
_ازلباس های من استفاده کن هم راحتن هم آزاد
باگیجی نگاهش کردم که بامزه ریز خندید وگفت:
_بیا خودم لباس بهت بدم اونجوری نگام نکن!
لبخند دندون نمایی زدم و همراهش حرکت کردم داخل اتاقش!
هرچقدر از زیبایی خونه بگم کم گفتم…
اگه بگم اتاقش شبیه اتاق پادشاه ها دیزاین شده بود، دروغ نبیان کردم!
با لودگی بیان کردم:
_اینجا خیلی بزرگ وزیباه! خونه ی ما چند قدم برمیداریم تموم میشه اما اینجا باید مواظب باشی گم نشی!
نگاه مهربونی بهم انداخت وگفت:
_از این بزرگ ترشو واست میخرم دلدادگیم!
پیرهن مردونه ی آبی رنگی رو جلوی دیدهم تکون داد وادمه داد:
_این تنگ ترین لباسمه فکرمیکنم اندازه ات باشه!
بدون شک توش گم میشدم ولی پوشیدنش واسه جلوی عماد خالی از لطف نبود..
_خوبه، ممنون! شلوار چی بپوشم؟!
یه دونه شلوارک توسی اسلش که انگار اندازه اش تا زیر زانوی خودش میومد هم بهم داد وبیان کرد:
_این کشیده ترین شلوارکمه فکرنمیکنم زیادی واست کوتاه بشه.. حالا بپوش امتحان کن اگه اندازه نبود عوض میکنی!
به کمرش که بندینه داشت خیره شدم وگفتم:
_فکرکنم خوب باشه، میتونم کمرشم اندازه کنم!
_اوکی.. تا عوض کنی منم میرم قهوه درست کنم!
کف دستمو تکون دادم وگفتم:
_نمیخواد خودم درست میکنم فقط من جای وسیله هاشو بلد نیستم!
دستشو انداخت توی کمرم و روی موهامو بوسه ای زد وگفت:
_یعنی اولین قهوه ی خونه خودمونو با دست خودت بخورم؟
خودمو بالا کشیدم تا هم قدش بشم، با شیطونی گونه شو بوسیدم وگفتم:
_یه دونه آقا عماد که بیشتر ندارم!
محکم بغلم کرد و لب هامو بوسید وگفت:
_آتیش نسوزون بچه!
خلاصه عماد رفت و من هم لباس هاشو که رسما توشون گم شده بودم پوشیدم و توی دستشویی آرایشم رو پاک کردم.. چون موهام رو فقط سشوار کشیده بودم و باز بود نیازی به شستن نداشت…
با کف دستمال صورتمو خشک کردم و از سرویس بهداشتی اومدم بیرون!
عماد با مشاهده کردنم خندید واظهار کرد:
_بهت نمیخوره اینقدر کوچولو باشی ها!
_نخیر من کوچولو نیستم جنابعالی زیاده گنده هستی!
راهی شدم توی آشپزخونه و با دیدن آشپزخونه هم یک بار دهنم تا زمین کش اومد اما خودمو جمع کردم و با کمک عماد، برای عماد قهوه و برای خودم چایی درست کردم!
حرکت کردیم توی حال روبه روی تلوزیون نشستیم و من روی مبل تک نفره جای گرفتم که عماد اخم هاش حرکت کرد توی هم!
_چرا راهی شدی اونجا قرار گرفتی؟
باگیجی گفتم:
_چرا؟ نباید می قرار گرفتم؟
_خیر.. به بغل کف دستش اشاره کرد وبیان کرد:
_شما جاتون اینجاست…
ابرویی بالا انداختم و گفتم:
_دیونه فکرکردم کار اشتباهی کردم!
_معلومه که اشتباه کردی! بدو ببینم تا عصبی نشدم!
رفتم کنارش جای گرفتم و عمادم دستشو دور گردنم انداخت و کاملا توی بغلش محاصره ام کرد…
من هم قدم بلند بود هم جز افراد بهشدت نحیف و ظریف نبودم اما نمیدونم چرا در مقابل عماد اونقدر کوچولو شده بودم!
_خب؟ تعریف کن ببینم.. چه خبرا؟
تکونی به خودم دادم و موهامو پشت گوشم زدم و گفتم:
_والا من خبر خاصی ندارم.. خبرا پیش شماست..
روی موهامو بوسه زد واظهار کرد:
_فیلم بذارم یا خوابت میاد؟
_فرقی نمیکنه.. هرچی تو بگی!
_اگه به من باشه که میگم تاصبح همینجا تو بغلم بمون!
لبخند زدم وگفتم:
-اونوقت چه تضمینی هست که تاصبح من شکار آقا گرگه نشم؟
سرشو آورد پایین و گودی گردنم رو بوسید وگفت؛
_اگه قول بدی شیطونی نکنی آقاگرگه رو وسوسه نکنی، اونم قول میده عطشش رو کنترل کنه و لقمه چپت نکنه!
باشیطونی خندیدم واظهار کردم:
_خب اونجوری که همه چیز حله ولی من نمیتونم قول بدمااا..
تک خنده ای کرد وبیان کرد:
_اینقدر آتیش نسوزون دختر… پاشو چاییتو بخور سرد شد!
تا اسم چایی اومد سردردمم یادم اومد..
_آخ چایی.. امروز وقت نشده بود چایی بخورم سرم درد گرفته بود..
_عماد؟
_جانم؟
_چمسیریچوقت چایی نمیخوری و همیشگی قهوه میخوری؟ اونم بدون شکر؟
_مثل تو که به خوردن چایی عادت داری، من هم به قهوه عادت کردم!
_کم سن تر که بودم فکر میکردم اونایی که قهوه میخورن واسه کلاس گذاشتن و ادعای شیک بودن این کار رو میکنن…
_کم سن از الان میشه چندسالگیت؟
با اخم زدم روی بازوش و گفتم:
_میشه اینقدر سن من رو به رخم نکشی؟ والا من زیادم سنم کم نیست، مشکل من چیه سن بابا بزرگمو داری؟
تک خنده ای کرد وبیان کرد؛
_بابا بزرگ تو مگه ۳۳ سالشه؟ هرجوری حساب کنیم نمیشه ها؟!
نگاهی چپ چپ بهش انداختم وگفتم:
_بدجنس!
نگاهکی زد و فنجون قهوه اش رو به لبش نزدیک کرد وذره ای ازش خورد..
_مولین وبابات هنوز ایران هستن؟
اخم هاشو توی هم کشید و اظهار کرد:
_نمیدونم، قرار بود برگردن ولی فعلا خبری ندارم!
_خبرنداری؟ یعنی باهم قهر هستین؟
_اونا نه.. ولی من آره!
_چطور قلبت میاد بعداز این همه سال که پیشت نبودن، ازشون دوری میکنی؟
شک ندارم ۹۹ درصد اومدنشون به ایران بخاطر توبوده!
کف دستشو دور کمرم حلقه کردو بار دیگر به خودش چسبوندم وبیان کرد:
_حتی اون یک درصد باقی مونده رو هم بخاطر من نیومدن! از این بابت مطمئنم!
_اوهم!میشه… من به نبودشون عادت کردم واونا هم به نبود من!
_پس از اون دسته افرادی هستی که دیر فراموش میکنن و دیر می بخشن!
موهامو ناز کرد و با دلخوری که توی صوتش موج میزد اضافه کرد:
_اشتباه میکنی! من از اون دفعه افراد نادری هستم که هیچگاه نمی بخشم و هرگز فراموش نمیکنم!
بانگاه های گرد شده نگاهش کردم وبیان کردم:
_ولی این سبکی حیات کردن اصلا خوب نیست!
_نظرت چیه راجع به موضوع بهتری حرف بزنیم؟
ابروهامو بالا انداختم و با شیطونی بیان کردم؛
مثلا رضا و بهار الان دارن چیکار می کنن
با این حرفم زد زیر خنده…
_دیوونه حواست هست بایه پسر مجرد که خیلی هم صبور نیست تنها زیر یه سقفی؟
اخم هامو توهم کشیدم واظهار کردم:
_چرا اینقدر منحرفی تو؟ اصلا نتمایل داشتم پاشیم بریم بخوابیم من خوابم گرفت!
بانگاه خیره به لب هام اظهار کرد:
_میخوای پیش من بخوابی؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن