برو به متن اصلی

رمان گلاویژ

رمان گلاویژ پارت ۱۶۵


عمادوبهار حرکت کردن بیرون و دکترهم بعداز معاینه، ازهمون آنژوکت توی رگم خون گحرکت کرد و همجاده با تیمش اتاق رو ترک کردن و من تنها موندم..
تموم مدت ذهنم درگیر حرف عماد بود..

یه جوری گیج شده بودم که حتی قدرت فکر کردن هم نداشتم..
دلم میخواست برگردم خونه.. از فضای بیمارستان متنفر بودم..

ازاینکه تنهایی جایی باشم میترسیدم.. مخصوصا اگر اونجا واسم غریبه و نا آشنا باشه..
باید بابهار حرف میزدم.. دلم نمیخواست تنها باشم

هرچقدر دور و برم رو چشم دوختم تا شاید گوشیمو پیدا کردم اما خبری نبود.. مجبورشدم زنگ پرستاری پشت سرم روفشار بدم..

کمتراز یک دقیقه طول نکشید که دوباره همون پرستار مرد وارد اتاق شد..
قبل ازاینکه حرف بزنه اضافه کردم:
_میشه خواهش کنم به خواهرم بگید بیاد داخل؟

_خواهرتون همراه با همسرتون از بخش رفتن واینجا نیستن.. و البته باید بگم اون زنگ هم واسه مواقع اضطراری هستش نه پیج کردن خواهرتون!

اومد بره بیرون که فورا صدامو بلند کردم واضافه کردم:
_صبرکن یه دقیقه بمون خب حتما کارتون داشتم که زنگ روزگاردم ‌دیگه!

برگشت وگفت: بفرمایید؟
_یه کم میای جلوتر؟
_بله؟
_ای بابا.. جزام که ندارم.. میگم یه کم تشریف بیاورید جلوتررر!

باتعجب یه کم خودشو نزدیک کرد وگفت:
_گوشم باشماست..
_من شوهر ندارم‌! اون آقا هم هیچ نسبتی بامن نداره اوکی؟

باگیجی نگاهی بهم انداخت وسری به نشونه ی تایید تکون داد..
_تموم شد؟
_نه هنوز مونده..
_من باید برم به کارم برسم و اومد بره که نالیدم:

_من میترسم! توروخدا منو اینجا تنها نذارین..اگه قراره کسی تو اتاقم نیاد و تنها باشم حداقل یه قرصی، آمپاما، چیزی بیار بزن بیهوشم کن..!

_این حرفاچیه خانوم…! ترس از چی؟ خواهش میکنم اذیت نکنید..
_ترس ازهمه چیز.. اذیت چیه؟؟ ای خدا یکی نیست منو درک کنه؟؟

بخدا دست خودم نیست.. میترسم.. حداقل گوشیمو واسم بیارید..
_اوکی.. به هممسیرتون میگم گوشی موبایلتون رو بیارن و پشت بند حرفش از اتاق حرکت کرد بیرون!

به گریه افتادم.. من از تنهایی و فضای بسته میترسیدم و حالا که متوجه شده بودم توی اتاق قراره تنها باشم بدترهم شده بودم!
_من حالم بده.. خدایا کمکم کن.. نمیخوام اینجا باشم..

با تلاش و هرجون کندنی که بود ازتخت اومدم پایین و سرم توی کف دستم رو باخودم حمل کردم و همونطور که گریه میکردم به طرف در خروجی حرکت کردم..

هنوز به در نرسیده بودم که باز شد و عماد اومد داخل..
بامشاهده کردنم هراسیدو مضطرب سؤال کرد:
_گلاویژ؟ داری چیکار میکنی؟ چرا گریه میکنی؟ حالت خوبه؟

نمیدونم چرا حس کردم توی اون شرایط وحال افتضاحم تنها کسی که از ته دلم بهش نیازدارم عماده..
حتی اگه بخاطر مریضی هم شده، حتی اگه فرصت بسیار کوتاهم باشه..

قلبم میخواست ازش سواستفاده کنم و توی اون مدت کوتاه از بودنش کنارم استفاده کنم..
باگریه اضافه کردم:
_من ازتنهایی میترسم عماد.. نمیخوام اینجا تنها بمونم.. توروخدا اجازه نده بیرونتون کنن!

بایه حرکت فاصله بیمون رو پرکرد و خیلی آروم کشیدم توی بغلش..
آخ خدایا… من قلبم برای این آغوش لعنتی پرپر شده بود..

اونقدر قلبم برای عماد گذشته و بوی عطرش تنگ شده بود که همینکه توی بغلش قرار گحرکت کردم گریه ام شدت گحرکت کرد..
_به‌شدت خب آروم باش.. نمیذارم تنها باشی..

قبلش هم تنها نبودی من وبهار پشت پنجره اتاقت بودیم..
_خواهش میکنم.. یه کاری کن برگردم خونه.. بخدا من خوبم.. فقط نمیخوام اینجا باشم..

دستشو بانوازش روی موهام کشید و با آهستهش اظهار کرد:
_باشه گریه نکن خانومم.. دیده.. جواب آزمایش هات بیاد، یه ذره هم خوب شده باشی می ریم خونه.. قول میدم!

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
رمان زیبا دخت مظلوم - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان
رمان زیبا دخت مظلوم - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان

نمیدونستم توهم زدم یا دارم توی عالم خنگی خیال بافی میکنم.. هرچی که بود حس کردم بهم گفت خانومم! مثل اون موقع ها…
واسه اینکه بیشتر توهم نزنم ازش جدا شدم وگفتم:

_بهار کجاست؟ میشه منو ببری پیش بهار؟
_اتاقت ایزوله اس گلاویژ.. نمیشه بری بیرون و حتی من هم اشتباه کردم بغلت کردم چون ممکنه آلوده باشم..

_تاکی باید اینجا بمونم؟
_نمیدونم.. کف دستمو گحرکت کرد و همجاده خودش به طرف تختم بردم و همزمان ادامه داد:
_ ولی اگه قول بدی از تختت جدا نشی و بیرون نیای، منم قول میدم تلاشمو میکنم که برگردی خونه!

سرم توی کف دستمو ازم گحرکت کرد و دوباره به گیره اش وصل کرد و من هم مثل تسخیرشده ها برگشتم تو تختم درازکشیدم..
_بهارکجاست؟

_رفت از خونه گوشی ووسایلت رو بیاره..
_میشه بهار پیشم بمونه؟ من از تنهایی میترسم!
_اجازه نمیدن که عزیزم.. منم یواشکی اومدم داخل!

_خب حداقل تو بمون اینجا.. الان که دیگه کسی تواتاق نمیاد و نمیفهمن اینجایی!
_باشه من میمونم ولی خواهش میکنم دیگه به سرت نزنه از اتاقت بیای بیرون!

عصبی شدم.. من میگم نره این میگه بدوش! با حرص گفتم:
_متوجه نمیشی چی میگم؟ میگم میترسم من نمیتونم جایی تنها بمونم!

_به‌شدت خب.. اوکی.. آروم باش.. سعی میکنم پرستارهارو راضی کنم تنها نباشی.. حالا چشم هاتو ببند یه کم استراحت کن.. من همینجا کنار تختت هستم

یه کم توی خاموشی نگاهش کردم..! توی نگاهش هیچ اثری از عصبیت.. نفرت یا کینه نبود.. انگار اون عماد عوضی خیانکار وخائن راهی شده بود و دوباره همون عماد سابق قبل برگشته بود!

شایدم من واقعا حالم خوب نیست و دارم چرت وپرت میگم زیرا حتی حس میکردم توی نگاهش نه تنها نفرتی وجود نداره بلکه دلدادگی نسشته!

پس واسه اینکه بیشتر از اون خیال بافی الکی نکنم چشم هامو بستم و سعی کردم به یادم بیارم این عماد همون خائنیه که جلو چشمم با اون زنیکه لاو میترکوند!

یه کم توی همون حالت دیده بسته گذشت ولی باحس کردن نگاه سنگین روی خودم نتونستم به بسته بودن نگاهم ادامه بدم و با بازشدن دیدهم متوجه شدم درست حدس زدم و عماد روی صنقلبی نشسته بود و داشت خیره نگاهم میکرد!

باقهر اخمی کردم و بیان کردم:
_قراره همینجوری زل بزنی به من؟
_اذیتت میکنه؟
_زل زدن جاذبه داره و من اینجوری نمیتونم تمرکز کنم وبخوابم!

_باشه بخواب من سرمو میندازم پایین!
_چی شده اینقدر مهربون و حرف گوش کن شدی؟ خبریه؟ نکنه دکتر جوابم کرده و دارم می میرم؟

_دور ازجونت! میشه حرفای بچگونه نزنی؟!
یه کم نگاهش کردم.. خدایا نکنه دارم خل میشم؟ این چرا اینقدر مهربون شده؟ مگه این آقا همون ظالم و نامردی نیست که اون همه منو شکنجه کرد؟

حالا چه اتفاقی افتاده که اینجوری شده؟ توهمین فکرا بودم که صداش رشته ی افکارم رو پاره کرد…
_حالا نوبت توئه زل بزنی و تمرکز منو بهم بزنی؟

نه دیگه جدی جدی دارم شک میکنم که حتی این مرد عماد باشه!
_یه چیزی بپرسم راستشو میگی؟
_بپرس!
_اینجا چه خبره؟ تواینجا چیکار میکنی؟

شونه ای بالا انداخت و بیان کرد:
_اینجا بیمارستانه و تو مریض شدی وبدنت به آنتی بیوتیکی که بهت زدن واکنش نشون داده و….
میون حرفش پریدم و بیان کردم:

_خودتو به اون راه نزن عماد.. خودتم خوب میدونی که جواب سوال من این نبود!
_خب من جواب دیگه ای واسه سوالت ندارم!
_پس بهتره واضح تر بپرسم..! میشه بگی چرا اینجایی؟

یادگار ی خوبی از آخرین باری که مشاهده کردمت به یاد ندارم و فکر نمیکنم این عماد با اون نامردی که واسه کتک کاری اومده بود هیچ شامگاهاهتی داشته باشه!

_من واسه کتک کاری نیومده بودم و هرکس دیگه هم جای من بود بادیدن اون صحنه دیونه میشد!
_چرا همش سوال های منو می پیچراکهی؟

واسه چی باید کسی که از یه رابطه بیرون اومده و وارد یه رابطه ی جمشاهده کرد شده تو اتاق من باشه؟
از جاش بلند شد و هممدت بیان کرد:

_خیلی خب پس من میرم بیرون که توی اتاقت نباشم….
_عمــــــــــاددد!!!
_ندارممم! جوابی واسه سوال هات ندارم گلاویژ میفهمی؟ ندارممم!

خودمم نمیدونم پیش تو و توی اتاق چه غلطی میکنم فقط میدونم من باعقلم اینجا نیومدم و دنبال دلم اومدم..

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
رمان زیبا دخت مظلوم - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان
رمان زیبا دخت مظلوم - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان

اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن

ممنون از حمایتت! 💜

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *