اگه عاشق کسی دیگه بودم واسه چی باید عشقم رو ول کنم و برم بایکی دیگه ازدواج کنم؟
_میاضافه کرد هم خونه شدین و باهم ..
دوباره میون حرفم پرید و بیان کرد؛
_راست میگه ولی اونطور که شنیده و برداشت کرده نیست…
ابروهام بالا پرید و بی اراده خلقم تنگ شد!
_چی؟؟؟ یعنی حقیقت داشته؟ مگه برداشت دیگه ای هم میشه از این موضوع داشت؟
_گوش کن.. بخاطر خدا شما دوتا خواهر اول گوش کنید بعد حکم صادر کنید..
بابا به پیرو به پیغمبر مجبور بودم بهش باج بدم واجازه بدم بعضی شامگاه ها که خبرمرگش جایی رونداشت رو خونه ی من بمونه وگرنه تهمتوجه شدم کرده بود که به بهار میگه و زندگیمو ازهم میپاشه!
به تموم مقدسات قسم که هیچکدوم از شب هایی که میومد من ازخونه میرفتم.. باورنداری از عماد بپرس.. تموم شب هایی که سایه میومد اونجا من خونه ی عماد میموندم
و واسه اینکه حیاتم ازهم نپاشه به سایه حق خاموشی میدادم.. مجبوربودم تا خونه پیدامیکنه و گورش رو گم میکنه ساکت بمونم و از بهار مخفی کنم..
والا بخدا به ولیم حسین من هیچ صنمی با سایه ندارم واون زن بجز یه کابوس وحشتناک هیچ نقشی تو حیات من نداره ونخواهد داشت!
باقلبخوری نگاهش کردم وگفتم:
_من نمیخوام قضاوتت کنم.. نمیخوام زیرا با کفش تو جاده نحرکت کردم که واسه مشکلات وسختی راه اظهار نظرکنم..
من حال تورو درک میکنم چون خودم توشرایطی هزاربرابر بدتر ازتو قرار گحرکت کردم واونی که باید باورکنه باورم نکرد و برعکس، هزارتا انگ دیگه کنارش چسبوند
پس توی جایگاه قضاوت نیستم ولی میدونی،، من هم اگه جای بهاربودم ممکن بود واکنش هایی نشون بودم چون، خواسته یا ناتمایل داشته، اجبار یا اختیار، اون خانوم خونه ی شما بوده و از بهار مخفی کردی!
_میدونم.. خوب میدونم چه گندی زدم به حیاتم.. اما گلاویژ حداقل تو درکم کن تو میدونی من چی میگم.. میوحشت کردم زیستنم خراب بشه…
_اوهوم.. ترس… لعنتی ترین ضعف آدم… به هرحال اومدم بهت بگم بهار تصمیم قطعی گحرکت کرده که ازت جدابشه..
_الان عصبیه.. یه کم آروم بشه قلبش رو به دست میارم…
سری به نشونه ی نفی تکون دادم و بامضطربی گفتم:
_این برآشفتهت آقا رضا… بخدا که تا حالا توزندگیم هیچوقت بهار رو تا این حد جدی مصمم نمتوجه شده بودم…
ملایمشش به شدت نگران کننده اس
بادلواپسی ودیده های بهت زده نگاهم کرد…
چند ثانیه مکث کرد وباآوایی که از ته چاه درمیومد اضافه کرد:
_ی.. یعنی چی مصمم؟ یعنی میخواد جدا بشه؟
سرمو چندبار به نشونه ی تایید تکون دادم و اظهار کردم:
_حتی میتونم با اطمینان بگم همین روزا منتظر احضاریه دادگاه باشی!
ازجاش قد بلند و باحالتی عصبی دستی به صورتش کشید وگفت:
_مگه شهر هرته؟ مگه کف دست خودشه؟ بخدا گلاویژ هم بهار رو میکشم هم خودم رو!
به تای ابرومو بالا انداختم وبا حرص اما پر تمسخر نگاهش کردم وبیان کردم؛
_حالا شمشیرت رو غلاف کن نمیخواد تهمتوجه شد کنی جای این حرف ها به فکر چاره باش!
اومد حرفی بزنه که صوتی گوشیش قد بلند شد و مانعش شد…
کلافه به گوشیش چنگ زد و جواب داد:
_جانم داداش؟
….
_سلام چطوری خوبی؟ چه خبر؟
………
_سلامتی همه چی رو به مسیره خداروشکر کارهای شرکتم خوب میره!
………….
_جدی میگی؟ الان اونجاست؟
…………..
_چته پاچه میگیری؟ خب تعجب کردم بعداز چندسال صحرا اونجاست خودتم بیرون گود بایستی تعجب میکنی!
باشنیدن اسم صحرا شاخکام فعال شد… بی اراده تپش دل گراهی شدم و با نفس تنگی به رضا نگاه دوختم…
_باشه داداش زنگ میزنم خبرش رو بهت میدم کاری نداری؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن