ـ می خوای چه بلایی سرم بیاری ؟
یزدان کمر صاف کرد و خنده ای هولناک تر از قبل زد …………. خنده اش همچون ناقوس مرگ در اطاق نه چندان بزرگ انبار پیچید و در گوش خشایار نشست و ضربان قبلش را بالاتر از قبل برد .
ـ همون کاری که تو با طعمه هات می کنی ………….. با این تفاوت که من ممکنه یه ارفاق کوچیک بهت بکنم …………. اگه حرف بزنی و بگی از کی دستور گحرکت کردی و چرا محموله من و دزمتوجه شدید ، ممکنه از خیر جونت بگذرم …………. ولی اگه حماقت کنی و لب باز نکنی و حرفی نزنی ، به عنوان اخطار اول ، یه نگاه و یه کلیه ازت می گیرم .
یزدان قدم برداشت و پشت سرش رفت و کف دست در جیب های شلوارش فرو برد و از پشت روی تن او خم شد و لبانش را به گوش های قرمز شده او نزدیک کرد و زمزمه وار ادامه داد :
ـ همه یزدان و خوب می شناسن …………. می دونن یزدان اهل نامردی و نارو زدن نیست و طبق روش و متد طرف مقابلش عمل می کنه و جلو میره . اما یه چیز و نمی دونن . که یزدان دشمنش و راحت و بی دردسر خلاص نمی کنه ………… یزدان آدمی رو که قصد صدمه زدن بهش و داشته باشه ، ذره ذره نابودش می کنه …………… دنیا رو ذره ذره از وجود افرادی امثال تو پاک می کنم خشایار …………. جلال .
جلال که پشت در اطاق ایستاده بود ، با شنیدن صدای یزدان ، همجاده دو نگهبان دیگر وارد اطاق شد .
ـ بله قربان ؟
یزدان کمر صاف کرد و مقابل خشایار حرکت کرد و در چشمان او خیره شد و در همان حال گفت :
ـ به نظر می رسه خشایار خان آماده عمل جراحی باشن . می تونید به اطاق عمل منتقلش کنید .
جلال به سمت خشایار جاده افتاد و خشایار با مشاهده کردن سه مرد قوی هیکل و درشت اندامی که سمتش می وارد شدند ، خودش را روی صندلی تکان تکان داد بلکه فرجی شود و از روی صندلی آزاد گردد .
ـ مرتیکه بهت می گم کار من نبوده …………. من از هیچی خبر ندارم .
و یزدان در جواب خشایار تنها به زدن نیشخندی بسنده کرد و هیچ ناظهار کرد .
جلال مقابل کف دست و پای خشایار خم شد تا دست و پای بسته شده به صنقلبی او را باز نماید ……….. ولی تکان های خشایار و داد و فریادهایش آنقدر زیاد بود که کار را هم برای جلالی که قصد باز کردن خشایار را داشت سخت کرده بود ، هم برای دو نفر دیگری که شانه و کف دستان او را محکم چسبیده بودند .
یزدان با دیدن تکان های خشایار ، ابرو درهم کشید و با اعصابی خراب مقابل او خم شد و از میان دندان های به هم فشرده شده اش غرید :
ـ آروم می گیری یا به روش دیگه ای آرومت کنم ؟
ـ برو به درک .
یزدان صاف شد و صدایش را پس کله اش انداخت و فریاد زنان پزشکی که برای امشامگاه دعوتش کرده بود را آوا زد :
ـ دکتر .
دکتری روپوش سفید بر تن ، با گوش دادن آوای فریاد یزدان از اطاقی که به همجاده کف دستیارانش در آن قرار گحرکت کرده بود بیرون آمد و به سمت اطاق کناری که صوتی یزدان از آن به گوش می رسید به جاده افتاد .
وارد اطاق شد و بدون آنکه نگاهانش سمت خشایار کشیده شود و یا نگاه مصممش لرزی از این کار غیر قانونی که قرار بود او و کف دستیارانش ، امشامگاه در این انبار انجام دهند ، بر دارد ، در چشمانش یزدان نگاه کرد .
ـ بله یزدان خان ؟
ـ این مرتیکه بدقلق و بهتره همینجا بیهوشش کنی و بعد به اطاق عمل منتقل بشه .
پزشک سری تکان داد و دست در جیب روپوشش کرد و سرنگ آماده ای که در جیب روپوشش قرار داده بود را بیرون آورد و در پوشش را برداشت و هوا گیری نهایی اش را انجام داد و به جلال و دو مرد دیگر اشاره زد .
ـ محکم نگهش دارید .
یزدان با نیشخند به خشایاری که محکم میان سه نفر محاصره شده بود و پزشک داروی بیهوشی را با آرامش در کف دست او تزریق می کرد نگاه کرد .
ـ من اگه جات بودم به جای جفتک انداختن ، از این آخرین لحظاتم که می تونستم با هر دو چشمم ببینم ، بهترین استفاده رو می کردم ………….. چون وقتی که بهوش می یای دیگه فقط از یه نگاهت می تونی این جهانی نحست و ببینی .
دکتر سرنگ خالی را از کف دست خشایار بیرون کشید .
ـ سه الی ده دقیقه دیگه داروی بیهوشی تاثیر می کنه و می تونیم با خیال راحت به اطاق کناری منتقلش کنید …………… فقط یزدان خان ماباقی مبلغی که با هم به توافق رسیده بودیم و کی به حسابم واریز می کنید ؟
یزدان درحالی که نگاهش هنوز هم میخ حال و احوال خشایار و صورت قرمز شده از تحرکات زیادش برای آزاد شدن از کف دست نگهبانان بود ، جواب دکتر را داد …………… شاید تعداد پزشکان سودجو که پولِ داخل حساب بانکی اشان مهم تر از جان بیمارشان بود ، اندک و انگشت شمار بود ، اما می شد همان تعداد انگشت شمار را با اندکی جستجو پیدا نمود و به کار گراهی شد .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن