نگاهش میخ چشمان یزدان بود و وجود توده ای حجیم و داغی که مسیر نفس را بند می آورد ، میان حلقش حس می کرد ……… توده ای که نگاهانش را به نم نشانده بود و تصویر جدی یزدان را لحظه به لحظه در نگاهش تار و تارتر می کرد ………… نمی دانست ……. از هیچ کدام از این اتفاقات خبر نداشت .
با دیدن این عمارت اعیانی و آن همه نگهبان و خدم و هشمی که جلوی او قلبا راست می شدند ، فکر می کرد تنها خودش بوده که در تمام این سال ها سختی و فلاکت و تنهایی کشیده ………. فکر می کرد در تمام این سال ها یزدان میان ناز و نعمت زیستن کرده .
نگاهش سمت ابروی شکسته یزدان کشیده شد ………. پس این ابروی شکسته هم یادگاری این سال های سختش بوده .
یزدان نفس عمیقی کشید و نگاهش را با مکث سمت گندم کشید …………. از یادآوری روزگارهای سختی که گذرانده بود دلش در واکنشی غیر ارادی ، بی هیچ اختیاری سخت و سخت تر شد ……… ولی با افتادن نگاهش به دیدهان خیس گندم و قطره اشکی که روی گونه اش لیز خورد و پایین حرکت کرد ، ابروانش بهم نزدیک شد :
ـ تو دیگه چرا داری گریه می کنی ؟
گندم پلکی زد و بغض میان حلقش بیشتر از قبل بالا امد ………. یزدان چگونه این همه سال این حجم از درد را به تنهایی به دوش کشیده بود و صوتیش درنیامد ………. یزدانی که یک روزی تنها حامی زندگی اش بود .
ـ من …………. من وقتی دیدمت ، اندیشیدم تنهام گذاشتی که با خیال راحت به زندگیت بررسی و از این رفاهی که نسیبت شده لذت ببری …….. نمی دونستم ……. نمی دونستم همه این سال ها یکه و تنها این همه درد و سختی و تنهایی کشیدی . وقتی اینجا رو دیدم ……… منِ خوش خیال فکر کردم تمام این سال هایی که من و تنها گذاشتی ، تو ناز و نعمت بودی ……… من نمی دونستم یزدان ……. نمی دونستم ………..
یزدان با مشاهده کردن چشمان خیس گندم …….. با مشاهده کردن شانه هایش که با هر هق بی صدایی بالا می پرید …….. با متوجه شدن درد و عذاب وجدان نشسته در دیدهان او ، بیشتر از قبل خودش را سمت او کشید و کف دست سالمش را میان کف دستانش گحرکت کرد و فشرد .
ـ به خاطر چی داری گریه می کنی گندم ؟ ……. به خاطر روزگارهایی که رفته و تموم شده و دیگه بر نمی گرده ؟ ………. من و نگاه کن گندم …….. همه چیز تموم شده و مهم اینه که تو الان پیش من برگشتی ، غیر این دیگه هیچ چیزی اهمیت نداره ………. تنها چیزی که تو تموم این سال ها رو دلم سنگینی می کرد ، نبودن تو بود ……… الان دیگه هیچ غمی ندارم . چون تو پیشمی .
گندم کف دستی پای نگاهانش کشید ……….. یزدان می گفت همه چیز تمام شده بود ، اما آتش برپا شده در قلب او ، حالا حالا ها نه تمام می شد و نه خاموش می شد .
ـ آره من پیشتم ……. دیگه نه اجازه می دم کسی بخواد اذیتت کنه ، نه اجازه میدم آزردهت کنه …….. خودم مثل یه کوه پشتت می ایستم و نمی ذارم کسی به هیچ شکلی آزارت بده ………… اون زمانا تو ازم حمایت می کردی ……….. تو پشتم و داشتی ، اما حالا نوبت منه ………… به اندازه تموم این سال هایی که به تنهایی درد کشیدی ، به اندازه تمام این سال هایی که سختی کشیدی ، کنارت می مونم و کمکت می کنم .
یزدان در عمق چشمان خیس گندم فرو راهی شد و نتوانست مانع از نشستن لبخند محو گوشه لبانش شود ………… گندم خبر از حد و مرز قدرتی که او بدست آورده بود نداشت …………… الان خودش به منشأ قدرتی عظیم بقلب شده بود ……. اصلا خودش همان معنای اصلی قدرت بود و الان در جایگاهی توقف کرده بود که برای پیش برد اهدافش به کمک هیچ بنی بشری احتیاج نداشت .
ولی حرف ساده و از ته قلب گندم ، بدجوری به قلبش قرار گرفته بود ……….. گندم راست می گفت ، در تمام این سال ها تنهایی زیادی کشیده بود . بعد از این همه سال تنهایی و بی اعتمادی به دوست و غریبه ، دوباره آدمی را پیدا کرده بود که می توانست دردهای تمام این سال هایش را تسکین دهد و با خیال راحت به او اعتماد کند و نگران از پشت خنجر خوردنش نباشد .
ـ یادم باشه به اون ارژنگ دیوث بخاطر اینکه تو رو به من برگردوند ، یه پاداش درست و حسابی بدم .
خورشید با گوش دادن لفظ بی ادبانه ای که از دهان یزدان بیرون زده بود ، نتوانست خودش را کنترل کند و میان اشک هایش ریز خندید و گوشه لبش را گزید .
یزدان با دیدن خنده و لب گزیدن گندم ، سمت میز صبحانه چرخید و لیوان چای سرد شده اش را بلند کرد :
ـ بهتره به این بد دهن شدن من عادت کنی …….. از پسری که یه مشت خلافکار درسش دادن و تربیتش کردن ، انتظار بیشتر از این هم نمیشه داشت …………. اینم یکی از اثرات این زندگی مزخرفیه که تمام این سال ها داشتم ………… راستی سوزش کف دستت کاملا قطع شد ؟ تو از همون بچگی هم پوست بهشدت حساسی داشتی ……….. یادمه یه بار کاووس زد پشت شونت ، تا چند روزگار جای انگشتاش روی کمرت مونده بود .
گندم نگاهی به دستش انداخت و لبخند بی رنگ و روی حزن انگیزی بر لب نشاند ………….. قلبش می میل داشت بگوید سوزش پوست کف دستش قطع شده ، اما الان دقیقاً جایی میان دلش آتش گراهی شده و می سوزد و هر دقیقه هزاران بار خاکستر می شود ……….. دلش می میل داشت بپرسد ، می تواند از آن محلولش برای درمان قلب آتش گرفته اش هم استفاده کند یا نه .
ـ آره سوزشش قطع شده ……. دیگه نمی سوزه .
یزدان اندکی از چای سرد شده اش بالا راهی شد و با حس سردی چای ، چهره اش درهم رفت .
ـ اینم که یخ کرد …….. حمیرا ……… حمیرا چایی ها یخ کرده .
در ورودی آشپزخانه شاید در فاصله ده متری از میز صبحانه قرار داشت و صوتی یزدان به خوبی به گوش حمیرا می رسید ………… دو لیوان چای ریخت و سمت میز صبحانه مسیر افتاد و یک لیوان چای مقابل یزدان گذاشت و یک لیوان چای مقابل گندم .
یزدان نگاه جدی اش را سمت حمیرا کشاند :
ـ می سپری همین امروزگار حتما برای خرید پماد سوختگی اقدام کنن ……….. بهتره بری دعا کنید که سوختگی دست این دختر زیاد عمیق نبود ، وگرنه مطمئن باشید از این نافرمانیتون به این راحتی ها نمی گذشتم .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن