ـ دخترهای فرهاد خان ؟ همونایی که تو مهمونیا باهاشن ؟
ـ هم اونا ، هم دخترایی که برای فروش به کشورهای عربی ، مثل دوبی و قطر و ولیرت میفرسته ……….. تمام دخترای فروشی اول تو این اطاق به طور کامل معاینه میشن و همراه با برگه سلامتشون به کشورهای عربی صادر میشن …………..
و در حالی که دیدهک ریزی به گندم میزد ، ادامه داد :
ـ اگه بگم شاید بیشتر از ۵۰۰ ، ۶۰۰ تا دختر و خودم به شخصه معاینه و فرم سلامتشون و پر کردم ، دروغ ناظهار کردم .
گندم با حالی بد نگاه از مرد گحرکت کرد و به صنقلبی ای که رویش قرار گرفته بود ، داد …………. نمی دانست چه تعداد دختر بی پناه و ترسیده را به زور روی این صنقلبی نشاندند . دخترانی که در انتهای ناامیدی و استیصال ، میان اشک هایشان ، با کف دست و پایی بسته ، در خاموشی بی آبرو شدنشان را نظاره کردند .
نگاه از صنقلبی گراهی شد و به سمت سوی دیگری فرستاد ………… حالش از صندلی و مرد جای گرفته بر رویش بهم می خورد ………. آهسته پرسید :
ـ الان هم دختری تو این عمارت هست ؟
ـ منظورت معشوقه های فرهاد خانِ ؟
ـ نه . اونایی که برای فروش به کشورهای عربی فرستاده میشن .
مرد با همان بی قیدی کامل ، انگار که بخواهد در رابطه با آب و هوای امروز تهران حرف بزند ، ابرو بالا انداخت و جوابش را داد :
ـ نه . دیروزگار فرستاده شدن راهی شدن ………… از چند جهت شانس آوردی که امروزگار اینجا رسیدی . دیروزگار و پریروز اینجا انقدر شلوغ بود و آوای جیغ و داد دخترا عمارت و برداشته بود که سرسام می گحرکت کردی ……….. از سمت دیگه هم ممکن بود اشتباهی تو رو هم لابلای این دخترا برای فروش بفرستن بری . آخه دوبار این اتفاق افتاد و دخترای فرهاد خان و هم اشتباهی با دخترای صادراتی فرستاده شدن دبی ……….. اگه این اتفاق می افتاد ، دیگه به هیچ شکلی نمی تونستی برگردی . فرار کردن از چنگ اون عربای شکم پرست به این راحتی ها نیست .
ـ همه اون دخترا ………. دخترای دزدیده شده بودن ؟
مرد شانه بالا انداخت :
ـ بعضی هاشون ……. ولی همه اشون نه . بیشترشون اغفال شده هستن . فرهاد خان بیست سی تا پسر داره . این پسرها به دنبال دخترهایی میرن که یا کمبود عاطفی دارن یا دارای یه سری مشکلات خانوادگی هستن . طرح دوستی بلند مدت هموقت با چندتا دختر می ریزن و با ابراز محبت کردن های مداوم ، اونا رو وابسته خودشون می کنن . بعد از اغفال ، این دخترای احمق و یکی یکی به مکان معینی می کشن و با استفاده از نوشیدنی های آلوده اونا رو بی هوش می کنن و یکراست اینجا میارن …………. دخترها هم وقتی به هوش میان که می بینن اینجان و دیگه هیچ خبری هم از اون پسرها نیست ………… بخاطر همین وقتی می خوام معاینشون کنم جیغ و داد مسیر میندازن ……….. چون تازه می فهمن تو چه باتلاق عمیقی افتادن .
دوستان این قسمت رمان ( صحبت های مرد در رابطه با دخترهای اغفال شده ) برگرفته از یک ماجرای قاچاق حقیقی هست که در همین چند ماه پیش باند قاچاق شناسایی شد . از قصد این تیکه رو در رمان گنجوندم . به نظر من یک رمان تنها نباید جنبه تفریحی و پر کننده اوقات فراغت داشته باشه . رمانی خوبه که در کنار این موارد ، جنبه های تعلیمی و حتی گاهی پندهای هشداری هم درونش لحاظ شده باشه .
این یک تیکه رو گذاشتم که جوانان و نوجوانان عزیز بدونن هیچ کس در این جهان با وجود همه کم و کاستی های حیات ، براشون قلبسوزتر از پدر مادر نیست . قلبسوزتر از خواهر برادر نیست . مراقب روابط و رابطه هاتون باشید ………. هر قربون صدقه ای بوی عشق نمیده . هر دست نوازشی ، از سر مهر و محبت نیست . گاهی یک تله است برای خام کردن و کشوندن شما به مقصدی که فرقی با جهنم نداره .
مرد نگاهی به ساعت مچی اش کرد و از روی صنقلبی کشیده شد و به سمت لوازمش قدم برداشت و در همان حال گندم را مخاطب خودش قرار داد :
ـ قد بلند شو بیا رو صنقلبی بشین .
گندم ابرو درهم کشیده نگاهش کرد ……… همین چند دقیقه پیش گفت که معاینه ای در کار نخواهد بود !!!
ـ چرا ؟؟؟
مرد گردن به سمتش چرخاند و با تمسخر به ابروان درهم گندم و ترس پنهان قرار گرفته در نی نی نگاهانش نگاه انداخت :
ـ مجدداً که خوف برت داشت . معاینه ای در کار نیست …………. ولی اضافه کردم ، اگه می خوای لو نری باید طبیعی و طبق روتین همواره حرکت کردار کنی . تا یک ربع نیم ساعت دیگه سر و کله فرهاد یا یکی از آدم هاش پیدا میشه ، مطمئناً اون وسط توقف کردنت هیچ شامگاهاهتی به دختری که معاینه شده نداره .
گندم هنوز هم ابرو درهم کشیده با حالتی تدافعی نگاهش می کرد :
ـ من به لباسام دست نمی زنم . حالا هر خری که می خواد شک کنه .
مرد کامل به سمتش چرخید و کف دستانش را لبه میز گذاشت و به میز تکیه داد :
ـ لازم به درآوردن لباس نیست . فقط بشین روی صندلی ……… هر لحظه که آوای در و گوش دادی خودت و مشغول لباست کن . انگار که داشتی آخرین دکمه لباست و می بستی . کاملاً طبیعی .
گندم پفی کرد و ناچاراً به سمت صندلی قدم برداشت و با حال بدی انگار که قصد قرار گرفتن بر روی میخ داشته باشد ، لبه صندلی با قیافه ای مچاله شده جای گرفت .
مرد پمادی از داخل کیف سامسونتش بیرون کشید و به سمت گندم گراهی شد :
ـ این و بگیر . هر روزگار دو نوبت بزن به صورتت .
گندم با همان ابروان درهم کشیده ، به تیوپ در کف دست مرد خیره شد :
ـ این چیه ؟
ـ پماده …………. برای دخترایی که یه کبودیایی روی تنشون دارن استفاده می کنیم که در کمترین مدت کبودیشون بر طرف بشه . تو هم که صورتت کبوده . بزن . البته کبودی تو بهشدت عمیق به نظر نمیاد . احتمالاً سه چهار روز که استفاده کنی کبودیت کاملاً بر طرف میشه .
گندم دست دراز کرد و پماد را گحرکت کرد ……….. این پماد به کارش می آمد . لااقل وقتی پیش یزدان بر می گشت دیگر بر روی صورتش خبری از جای پنجه های جلال نبود .
نیم ساعتی گذشته بود که با صدای تقی که به در خورد گندم ناخوداگاه و به سرعت کف دستش را با سمت لباسش برد و خودش را مثلاً مشغول درست کردن شلوارش نشان داد که در باز شد و نگاه مرد نگهبان به سمت پزشک حرکت کرد :
ـ اگه کار معاینش تموم شده ببرمش .
ـ آره تموم شد . ببرش .
مرد با کف دست به گند اشاره کرد که بیرون بیاید و گندم بدون آنکه نگاه دیگری به پزشک بی اندازد ، پماد به دست از اطاق خارج شد .
با خروجش از اطاق معاینه ، مرد بازوی لاغر گندم را گحرکت کرد و او را با عجله به دنبال خودش کشید :
ـ من و با این سرعت کجا داری میبری ؟
ـ اطاق فرهاد خان .
گندم با فکر اینکه نکند فرهاد قصد برقراری رابطه با او ، آن هم بلافاصله بعد از معاینه را داشته باشد ، دلواپس جویا شد :
ـ چرا اونجا ؟ هنوز که جواب معاینم کف دستش نرسیده .
مرد هنوز هم او را با همان ابروان درهم و قدم های قد بلند ، انگار که دلواپس چیزی باشد ، به دنبال خودش می کشید :
ـ این کف دستور فرهاد خانِ و ربطی به معاینه نداره . الان هیچ جای این عمارت به اندازه اطاق فرهاد خان امنیت نداره . اونجا می مونی تا شرایط عمارت کمی مساعد بشه .
گندم دیگر هیچ ناظهار کرد و تنها همچون طُفیلی در مسیر مانده به دنبال نگهبان کشیده شد . با رسیدن به در اطاق چرمی مشکی رنگ که با تمام درهای چوبی دیگر تفاوت داشت ، فهمید که باید به اطاق فرهاد رسیده باشند .
نگهبان در را باز کرد و گندم را به داخل هول داد :
ـ همین جا می مونی و نه کنجکاوی بی مورد می کنی و نه دست به چیزی می زنی . می تونی رو تخت استراحت کنی تا فرهاد خان بیاد پیشت ……. متوجه شدی ؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن