این سکوت شاید از سر ترس بود ………. و یا شاید هم از سر احتیاط .
سکوتی که در این روزگارها تنها با آوای کشیده فریاد ها و نعره های از سر خشم یزدان شکسته میشد و بس .
گندم نگران بود و قلبش می تمایل داشت او هم در جریان اتفاقاتی که در این عمارت می افتد باشد ، ولی یزدان افرادش را آنچنان تهدید کرده بود که کسی از ترس جانش ، حتی جرات دادن ذره ای اطلاعات به او را نداشت . تمام اطلاع داشته هایش از شرایط و اوضاع و احوال پیرامونش خلاصه میشد در متوجه شده ها و گوش داده های خودش ، که از وضع متشنج عمارت ، پیدا بود اوضاع و احوالشان بهشدت هم خوب پیش نمی راهی شد .
حتی نسرینی که مدام دنبال یزدان موس موس میکرد تا به طریقی خودش را به او بچسباند هم در این روزگارها به طور محسوسی از او دوری می کرد و یک جورهایی از ترس ، در سوراخش خزیده بود و بسیار دور و اطراف یزدان آفتابی نمیشد .
نسرین . دختری که هیچ گاه از او خوشش نیامد . حتی با وجود اینکه نگهبانانی که اطاق نسرین را گششتابزده ، چیز مشکوکی پیدا نکردند ، ولی حسی به او می اظهار کرد تمام بلایایی که بر سر یزدان نازل میشود ، همه از گور همین دختر قد بلند شده . حسی به او می بیان کرد خائنی که از پشت به یزدانش خنجر زده ، کسی نیست جز …….. نسرین .
#gladiator
#part1154
از پله ها به سمت اطاق یزدان بالا راهی شد و پشت در اطاق از حرکت ایستاد و ضربه ای به در زد .
نه با او در این چند روز حرف زده بود و نه حتی درست و حسابی مشاهده کرده بودتش ……….. در این مدت یزدان یا همراه جلال و معین بیرون بود و یا اگر در عمارت حضور داشت ، در اطاق خودش بود . حتی به خدمتکاران کف دستور داده بود ، ناهار و شامش را به اطلاقش ببرند .
قلب بی قرار و روح تشنه اش ، بیقرارش بود و تنها یزدان را می تمایل داشت . آغوش گرم و امنش را . کف دستان مردانه و حمایت گرش را . و آوای مردانه اش ……. و چققققدر در تمام این روزها از همه اینها دور بود .
دقیقاً چند روزگار بود که با او درست و حسابی حرف نزده بود ؟ چند روزگار بود که درست و حسابی با نگاهان دلربای مردانه اش رو در رو نشده بود ؟ چند روز بود که حتی لفظ شیرین جوجه مرغ را از دهان او نگوش داده بود ؟
آنقدر در این روزها یزدان از او دور شده بود که او حتی دیگر فرصتی برای تعویض پانسمان شانه زخمی و آسیب دیده اش را هم پیدا نکرد ……. دیگر وای به حال چیزهای دیگر .
ایکاش هیچ وقت به یزدان پیشنهاد راهی شدن آن دکتری که هر روز برای تعویض پانسمانش به این عمارت می وارد شد را نمی داد ……….. خودش درد این زخم را چشیده بود و می اطلاع داشت در تمام این روزگارها ، یزدان کنار آن دل مشغاما هایش سر دزدیده شدن دفترهایش ، چه دردی را هم تحمل می کند .
ـ کیه ؟
ـ منم ………… منم یزدان .
#gladiator
#part1155
خیلی وقت نبرد که در به رویش باز شد و گندم چشمانش را به سمت دیدهان سرخ و ظلمانی او بالا کشید و نگاهش کش وارد شد ……….
از ناپدید شدن دفترها دو هفته گذشته بود . اما این دو هفته انگار برای یزدان به اندازه دو سال گذشته بود . این را میشد از موهای پریشان شده روی سرش ………… و یا ته ریشی که کشیدهتر از همه روزگارهای دیگر بر روی صورتش جا خوش کرده بود ……….. و یا چشمان سرخی که انگار بخاطر بی خوابی های دنباله دار و دراز مدتش ، یا طولانی نشست پشت لپتابش بود ………. و یا اخمی که دقیقاً به اندازه دو هفته میان پیشانی اش قرار گرفته بود و خیال حرکت کردن نداشت ، درک کرد .
یزدان این روزگارها ، حال و روزگار خوبی نداشت ………. این مسئله را خوب فهمیده بود .
با دیدن یزدان ، چیزی میان سینه اش فشرده شد و در صدم ثانیه به توده ای سخت میان حلقش بقلب شد و راه نفسش را برید .
لبانش را روی هم فشرد و ابروانش لرزید و تصویر یزدان میان مشاهده کردگانش تار شد . چه توقعی از دل عاشقش داشت ؟ که وقتی حال یزدان خوب نبود ، حال خودش خوب باشد ؟
یزدان با متوجه شدن لرز چانه و ابروان او ، با مکث و بی حرف یک قدم جلو رفت و او را میان بازوانش گرفت و به سینه اش چسباند و چانه روی سرش گذاشت .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن