یزدان پلک بست ……………. قلبهره و التهاب در صدای گندم چیزی نبود که گوش های تیز و حساس او قادر به تشخیصش نباشد .
ـ تو کنارم باشی تمام دردام یه ذره یه ذره آروم می گیره . حالا به چیزی فکر نکن و فقط بخواب ………… صبح که بیدارشی ، من همینجوری کنارت خوابیدم . بهت قول میدم .
یزدان انگار گونه نادری از خفاش ها بود که گوش هایش این چنین خوب می توانست حالات احساسی و روحی افراد را حتی از روی صوت و دم و بازدم نفس هایشان آنالیز کند .
گندم ناتوان از کنترل احساساتش ، خودش را اندکی جلوتر کشید و جنین وار در خودش جمع شد و پیشانی اش را به گوشه سینه گرم او چسباند و لبانش را بیشتر از قبل گزید .
نمی تمایل داشت گریه کند ………… نباید هم به گریه می افتاد . همین جوری امشامگاه معین به اعصاب یزدانش گند زده بود ، دیگر احتیاجی نبود تا او با گریه هایش ، شب یزدانش را بیشتر از این به گند بکشد و اعصابش را خراب تر کند …………. آن هم وقتی که یزدان از وجود او به دنبال آرامش خیال بود .
سعی بسیار کرده بود تا لرزش آوای هراسیده و بغض دارش را مخفی کند ، ولی یزدان متوجه شد و حسش کرد و ………… تنها واکنشی که توانست نسبت به آن نشان دهد ، نفس عمیق و آوا داری بود که کشید و ثانیه بعد هوف مانند از دهان خارجش کرد .
#gladiator
#part932
گندم هراسیده بود ………… وحشت کرده بود که این آغوش ، آخرین آغوش یزدانش باشد و فردا دیگر یزدانی برای در آغوش کشیدنش وجود نداشته باشد .
می هراسید که فردا دیگر پناهی برای این بغض های لانه کرده در سینه اش وجود نداشته باشد .
می وحشت کرد ساعات دیگه که خورشید بالا می آمد و طلوع می کند ………….. هم وقت با غروب آفتاب زندگی یزدانش باشد .
که اگر این چنین می شد ، او چه غلطی می تمایل داشت بکند ؟؟؟ اصلاً این زیستن را با چه امید و آرزویی ادامه می داد ؟؟؟ آن هم مدتی که روح و جسمش با یزدان پیوند خورده بود ………… آن هم وقتی که دلش یاد گحرکت کرده بود که هم ریتم با قلب یزدان ، کوبشش را ادامه دهد .
ـ میشه ………… میشه یه خواهشی ………. ازت داشته باشم ؟
یزدان ادامه دست چپش را بالا آورد و دور شانه های جمع شده او پیچاند :
ـ تا چی باشه .
برای آخرین بار تلاشش را برای راضی کردن یزدان به کار گحرکت کرد بلکه یزدان رضایت به همراهی اش بدهد :
ـ میشه منم امشامگاه باهات بیام ؟ معین که نیست ……….. چطوری دو تا آدم می خوان از پس پونزده تا خلاف کار ماهر همه فن حریف بر بیان ؟ …………….. درسته من به ماهری معین نیستم ، ولی تو که تیراندازی من و دیدی ، من می تونم جای اون و پر کنم . من می تونم از پس خودم بر بیام یزدان .
#gladiator
#part933
ـ نه گندم نمی تونم بذارم باهام بیای .
گندم تمایل داشت سر بالا بکشد که یزدان حلقه کف دستش را به دور شانه های او تنگ تر کرد و اجازه حرکتی به او نداد و گندم تسلیم شده در همان حال اظهار کرد :
ـ اگه ………… اگه راهی شدی و برنگشتی چی ؟ …………. اون وقت ، من چه غلطی بکنم یزدان ؟؟؟ من تک و تنها تو این شهر غریب چه غلطی کنم ؟؟؟
ـ بر می گردم گندم …………. مطمئن باش . من حالا حالاها تصمیمی برای مردن ندارم .
ساعت حدود دوازده بود که یزدان با حس نکردن تحرکی از سمت گندم ، به ملایمی کف دستش را از زیر سر او بیرون کشید و از درد شانه اش تنها ابرو درهم کشید و دندان بر روی هم فشرد و از جایش کشیده و به سمت پریز برق حرکت کرد تا برای پوشیدن لباس هایش چراغ را روشن کند .
با قد بلند شدن یزدان ، گندم با نوک انگشتش بدون آنکه جلب توجهی کند ، موهای جلوی پیشانی اش را با یک حرکت روی صورتش ریخت و پریشان کرد …………… مطمئن بود با روشن شدن اطاق تنها یک نگاه یزدان کافی است تا او متوجه بیدار بودنش شود .
از پشت پلک های بسته اش ، متوجه روشن شدن اطاق شد و با جان کندنی سخت خودش را همانطور بی تحرک نگه داشت و نفس کشیدنش را ساکت و یک نواخت نشان داد .
#gladiator
#part934
یزدان تیشرت مشکی اش را به همراه شلوار لی مشکی اش به تن کرد و ماسک مشکی و عینک متوجه شد در شامگاهش که شباهت بهشدتی به عینک آفتابی داشت و شیشه اش مشکی رنگ بود را هم از داخل کوله اش بیرون کشید و به صورتش زد ………… نباید شناسایی میشد .
به سمت تابلو فرش راهی شد و در حالی که گوشه تابلو را کنار می داد ، از داخل سوراخ تعبیه شده بر روی دیوار خودش را بالا کشید و از منزل خارج شد .
گندم که تمام مدت آوای خش خش حرکت یزدان را از اطراف می متوجه شد ، بهش می فهماند که یزدان هنوز هم در خونه است و نرفته …………. ولی چند دقیقه ای میشد که جز صدای نفس های آرام و یک نواخت خودش ، هیچ صدای دیگری در خانه به گوشش نمی رسید و خانه در سکوت مطلق فرو رفته بود .
چند دقیقه ای را همانطور بی حرکت صبر کرد بلکه صدای باز و بسته شدن درخونه که نشان از خروج یزدان از خانه باشد را بشنود ………….. اما هر چه صبر کرد هیچ صدایی به گوشش نرسید .
می ترسید همچون دفعه قبل ، از یزدان رو دست بخورد و یزدان متوجه بیدار بودنش شده باشد و بخواهد مچش را بگیرد .
ساکت لای یک پلکش را نصفه و نیمه باز کرد و نامحسوس تا جایی که می توانست از لا به بلای موهای ریخته جلوی دیدهش ، اطراف را نگاهی انداخت …………. خبری از یزدان نبود .
#gladiator
#part935
با این فکر که نکند یزدان پشت سرش کمین کرده ، در حالی که به پشت می چرخید و بسیار مواظب بود موهای روی صورتش کنار نرود . به سمت پهلوی دیگرش چرخید و همانطور بی حرکت ماند و همان ریتم یک نواخت نفس کشیدنش را ادامه داد .
آهسته میان یک پلکش را باز کرد و بار دیگر از لا به لای موهایش نگاهی به اطراف انداخت ……….. اما باز هم خبری از یزدان نبود .
با این فکر که کند حال یزدان به یک آن بد شده باشد و پایین پایش افتاده باشد ، به سرعت پلک گشود و نیم خیز شد و پایین پایش را نگاهی انداخت ……………. ولی در کمال تعجب با خانه ای خالی از یزدان مواجه شد .
ـ یز ……….. یزدان ؟
از جایش کشیده شد و دوری در منزل کوچکشان زد …………. یزدان نبود و او اطمینان داشت که به هیچ عنوان صدای باز و بسته شدن درِ حال را نه متوجه شده بود و نه صدای باز و بسته شدن در حیاط را .
تا همین یک ربع پیش بالا سرش صوتی خرت خرت لباس پوشیدن یزدان به گوشش می رسید و بعد از آن ………….. منزل در خاموشی مطلق فرو رفت .
نگاهش را دور تا دور خانه چرخاند . یزدان که دیگر دیوید کاپر فیلد نبود که بتواند برای خروج از خونه بجای استفاده از در ، از دیوار عبور کند !!!
#gladiator
#part936
شوکه نگاهش را دور تا درو خانه گرداند و جلو راهی شد و جای به جای خانه و حتی آشپزمنزل کوچکشان را هم گشت ………….. هیچ درِ دیگری غیر از در حیاط وجود نداشت .
به سمت دیوار راهی شد و روی دیوار دست کشید …………… آنقدر یزدان را می شناخت که از او بعید نبود دری مخفی روی دیوار درست کرده باشد …………. کف دستش از روی تابلو فرش متصل به دیوار هم گذشت که با حس فرو حرکت کردی که با کف دست کشیدنش روی فرش ایجاد شد ، ابرو درهم کشیده ، کف دستش را متوقف کرد و با اندکی مکث فشار دستش را در آن نقطه بیشتر کرد …………… تابلو فرش آنقدر با فشار دستش فرو رفت که انگار فضای پشتش به کل خالی بود .
آرام گوشه تابلو فرش را کنار زد که با شاضافه کردی نگاهش روی سوراخ بیضی شکل یک متری ایجاد شده پشت تابلو فرش که مشخص نبود آن سمتش به کجا میرسد ، ماند .
باید بسیار احمق می بود که فکر می کرد یزدان در مقابل چشمان نگهبانان و افرادش شبانه برای شبیه خون زدن به دشمن از محل استقرارش بیرون می آید و عملیاتی که قصد انجام دادنش را داشت در بوق و شیپور اعلام می کند .
اصلاً شاید یکی از قلبایل موفقیت های پی در پی یزدان ، آن هم در چنین سن و سالی این بود که به هیچ عنوان قدم بعدی اش را نه فاش می کرد و نه کسی می توانست به این راحتی ها ذهنش را برای درک کردن قدم بعدی اش بخواند .
تنها تعداد افراد معدودی بودند که کمی قبل از شروع عملیات هایش ، از نقشه هایش باخبر می شدند ……….. و همین باعث مصون ماندن خودش و نقشه هایش می شد .
#gladiator
#part937
به سرعت به سمت ساک یزدان حرکت کرد و درونش را برای پیدا کردن چراغ قوه گشت ………….. با پیدا کردن چراغ قوه کوچکی تبسمی بر لبش نشست و چراغ قوه را برداشت و تابلو فرش را کنار زد و نور چراغ قوه را درون حفره نچندان کشیدهی که شاید طولش به بیش از یک متر نمی رسید ، انداخت ………. حفره ای که انگار این خانه را به یک خانه دیگر متصل می کرد .
پس یزدان از اینجا رفته بود که او متوجه غیبتش نشد .
گوشه تابلو فرش را انداخت و به دیوار کنارش تکیه زد و روی دیوار لیز خورد و پایش چمباتمه زد .
یزدان راهی شده بود …………. با شانه ای مجروح شده و تنها با ……….. جلال . آن هم برای تقابل با افرادی که کف دست شیطان را در خباثت از پشت می بسسریع .
با افتادن فکری در سرش نگاهش به سرعت به سمت وسایل یزدان بالا آمد .
یزدان اجازه نداده بود که هممسیرشان برود ، ولی او که می توانست خودش به تنهایی برای یاری دادن به او برود …………. آن هم بدون آنکه یزدان و یا کسی چیزی بفهمد ………… با یک تیپ و ظاهر کاملاً ناشناس و متفاوت .
مشکل مسیر هم که نداشت . یادش بود که یزدان به معین دستور داده بود مختصات مسیر و مکان را روی جی پی اس هر سه ماشین بی اندازد .
#gladiator
#part938
پس او خیلی خوش شانس بود که حتی مختصات مکانی که یزدان و جلال امشب قصد حمله به آنجا را داششتابزده را هم داشت .
باز به سمت ساک یزدان حرکت کرد و گشت کلی درون ساک او زد و تنها پیمسیرن مشکی ای که درون ساک قرار داشت را برداشت و به سرعت به تن زد . پیمسیرن برایش گخوشحال بود و بزرگ و تنها احتیاج بود که آستین های پیجادهن را بالا بزند تا هم قد و اندازه کف دستان خودش شود .
کلت و آوا خفه کنش را هم از داخل جعبه بیرون آورد و درون کش جوراب در پایش مخفی کرد و هر چهار جیب شلوار ارتشی در پایش را پر از فشنگ نمود .
حالا تنها پوشش سرش مانده بود که باید مدلی آنها را می پوشاند که باعث شناسایی اش نشود . با این موهای صورتی کوتاه از صد فرسخی مشخص بود که چه کسی است ………… و وای به روزگاری که یزدان متوجه غلط اضافی ای که او می خواست بکند ، میشد .
دستمال سر مشکی اش که رویش ستاره های طلایی ریز داشت را از داخل ساک خودش بیرون کشید و به سرت بست و باز سرش را به درون ساک یزدان فرو کرد . زمانی که داشت به دنبال پیراهنی مناسب برای خودش می گشت ، کلاه لبه دار مشکی یزدان را مشاهده کرده بود .
با متوجه شدن کلاه ، تبسم عمیقی روی لبانش نقش بست و کلاه را روی دستمال سرش کشید و لبه اش را پایین داد تا نگاه و ابرویش آنچنان قابل روایت نباشد . ماسک مشکی رنگی هم از جیب جلویی کوله بیرون کشید و مقابل دهان و بینی اش زد …………… تیپش کامل شده بود . امکان نداشت با این ظاهر غریبه کسی او را شناسایی کند ………… حتی یزدان .
#gladiator
#part939
با جستجویی کوچک سوئیچی که جلال دو سه ساعت پیش آورده بود را پیدا کرد و چراغ قوه را برداشت و لبه تابلو فرش را کنار زد و نور چراغ قوه را درون حفره انداخت و خودش را با هِنی بالا کشید و لبه حفره قرار گرفت و چراغ قوه را لای دندان هایش گحرکت کرد و مسیر یک متری حفره را چهار دست و پا جلو رفت .
با پایان رسیدن حفره ، از آن سمتش پایین پرید و در کمال تعجب خودش را در اطاقی بزرگ و خالی از هر وسیله ای مشاهده کرد . نور چراغ قوه را دور تا دور اطاق چرخاند …….. اطاقی حدوداً بیست متری با دیومسیرای ساده گچی که انگار درونش طوفان شن وارد شده بود ، آنقدر که کف زمینش خاک جمع شده بود .
سمت در چوبی اطاق راه افتاد و از آن خارج شد . اینجا یک خونه بود . یک خانه بزرگ و بدون هر گونه سکنه ای که احتمالاً باید محل رفت و رسیدهای مخفیانه یزدان در این ایام می بود .
با خروج از خونه وارد کوچه ای سوت و کور شد ………. کوچه ای که بر خلاف کوچه خودشان بالای پشت بام هایش خبری از نگهبان و تک تیراندازهای یزدان نبود .
چراغ را درون کوچه چرخاند تا بتواند ماشینی که متعلق به سوئیچ درون کف دستش بود را پیدا کند . با شناختن ماشین معین ، قدم هایش را به سمت ماشین تند کرد و سوئیچ را درون قفل ماشین انداخت و با چرخیدن سوئیچ درون قفل تبسم اطمینان بخشش روی لبانش عمق بیشتری گرفت .
#gladiator
#part940
درون ماشین جای گرفت و قبل از حرکت جی پی اس ماشین را روشن کرد و روی اامان گزینه برنامه ریزی شده کلیک کرد و آن را فعال نمود .
بسیار مدت نبرد که آوای زن درون ماشین پیچید و ابتدا مدت مدت رسیدن به مقصد که یک ربع بیشتر نبود را اظهار کرد و بعد اعلام حرکت نمود .
دلش می کوبید ………… پر توان و محکم . آنقدر که سرعت نفس کشیدن هایش را افزایش داده بود و سینه اش با هر دم و بازدم عمیقی که می کرد ، محسوس تر از هر زمان دیگری بالا و پایین میشد .
در دلش هیجان نشسته بود و اندکی هم ……….. ترس . ترس از اتفاقاتی که پیش رویش بود . اما ترسش در حدی نبود که او را مجبور به بازگشت کند .
جایگاه یزدان برای او در حدی بود که حتی حاضر بود قید زیستن خودش را بزند و تنها مطمئن شود که یزدان سالم به مقر بر می گردد ………….. او فقط همین را می خواست و بس .
باید می حرکت کرد و مانع هر آدمی میشد که قصد صدمه زدن به یزدانش را داشت .
یزدان برای او چیز کمی نبود ………….. یزدان تنها کسی بود که در این جهان داشت ………… یزدان تنها کسی بود که از اعماق دلش دوستش داشت ………… یزدان تنها کسی بود که با او معنای امنیت و ساکتش را فهمیده بود . یزدان برای او کم کسی نبود .
با رسیدن به مقصد ماشین را تاریک ترین گوشه خیابان پارک کرد و چشمانش را برای پیدا نمودن ماشین یزدان چرخاند .
#gladiator
#part941
این اطراف که یا وانت پارت شده بود و یا پیکان و یا تویوتاهای قدیمی وانت شکل . خبری از ماشین یزدان نبود .
هرچند بعید نبود که یزدان محتاط و برنامه ریز ماشینش را جایی پارک کرده باشد که در دید راس کسی نباشد .
ناموفق از پیدا کردن ماشین یزدان ، آرام از ماشین پیاده شد و قفل کرد و نگاهش را میان چند منزل ای که دو سمت خیابان همچراکه قارچ با فاصله از همدیگر قرار گراهی شده بودند چرخاند ……….. نمی دانست امشب کدام یک از این منزل ها هدف حمله قرار دارد و از آرامشی که در محل برقرار بود مشخص بود یزدان یا هنوز نرسیده یا عملیاتش را شروع نکرده .
خمیده خمیده خودش را پشت ماشینش رساند و صبر کرد ………… ساعت تازه یک شده بود و احتمالاً یزدان و جلال باید کم کم پیدایشان می شد .
همانطور کمین کرده در تاریکی ، نگاه چشم می کرد که با متوجه شدن دو سایه درازی که هر کدامشان از یک سمت به سمت خانه ای که مطمئناً هدف امشبشان قرار داشت نزدیک می شدند ، خودش را بیشتر پشت ماشین کشید .
احتمالاً یزدان و جلال ماشینشان را کمی دور تر از مقصد پارک بودند که با این تاخیر رسیده بودند .
کامل پشت ماشین سنگر گراهی شد و گوش هایش را تیز کرد .…….. فقط همین مانده بود که به عنوان هدف در تیر راس یزدان قرار بگیرد تا یزدان در صدم ثانیه ای او را به آبکشی پر از سوراخ های ریز و درشت تبدیل کند .
#gladiator
#part942
سرش را ذره ای از پشت کاپوت بالا آورد و نگاهی به دو سایه سیاهی که به سمت یکی از خونه ها می حرکت کردند انداخت و توانست یزدان را تشخیص دهد ……….. یزدان کشیده قامت و چهار شانه اش از صد فرسخی هم برای او قابل تشخیص بود .
با نگاهش جلال و یزدانی که به پشت خانه که تاریک از قسمت های دیگر بود ، راهی شدند را دنبال کرد و آرام از پناهش بیرون رسید و خمیده خمیده و ملایم ، همانطور که یزدان آموزشش داده بود ، با قدم هایی سبک و بی صدا و با فاصله تعقیبشان کرد . و متوجه شد که یزدان و جلال هر کدام چگونه یک دیوار باغ را برای بالا حرکت کردن از آن انتخاب کردند و به داخل خونه پریدند و از دید او خارج شدند .
نگاهش را روی وسعت منزل بزرگی که مقابلش بود گرداند ………… احتمالاً بزرگ ترین و وسیع ترین خانه در این منطقه همین منزل بود .
به سمت همان دیواری که یزدان از آن بالا راهی شده بودند راهی شد و با از حرکت ایستادن مقابل دیوار نگاهی به ارتفاعش انداخت ………….. ارتفاعش زیاد بلند نبود ، ولی برای قد و قامت او کمی قد بلند به نظر می رسید .
داشت این طرف و آن طراف را برای پریدن دید میزد که با شنیدن آوای پایی از آن طرف دیوار ، که بی شباهت به دویدن نبود ، به سرعت از دیوار خانه فاصله گراهی شد و خودش را پشت ضلع دیگر منزل مخفی کرد .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن