رمان گلادیاتور پارت ۲۹۰

حاضر بود ساعت ها بی خوابی و کم خوابی را به جان بخرد ولی اجازه ندهد تا پای یکی از نگهبانانش به ماشینش باز شود تا دیدهش به گندم که فارق از عالم و آدم ، بی خیال روی صنقلبیِ دراز شده اش پهن می شد و می خوابید ، بی افتد .

ـ من خوابم نمی یاد . به این مدل رانندگی ها عادت دارم . تو بخواب .

گندم صندلی اش را کامل خواباند و به پهلو و رو به یزدان ، روی صنقلبی اش دراز شد و پاهایش را جنین وار درون شکمش جمع کرد و خوابید .

ـ باشه . پس من یه چرت کوتاه می زنم .

چرتش اسماً کوتاه بود ، ولی دو سه ساعت طول کشید و وقتی میان پلک هایش را باز کرد ، همان ابتدا دیدهانش روی آسمان گرگ و میش بالا سرش که از شیشه جلویی ماشین پیدا بود و نوید طلوع آفتاب می داد ، جای گرفت . خوابش خیلی بیشتر از یک چرت کوتاه بود .

بدون آنکه تکانی به تنش دهد و یا از جایش بلند شود ، تنها دیدهان سیر شده از خوابش را در اطرافش گرداند و با همان آوای بم شده از خواب چند ساعته اش ، پرسید :

کجاییم ؟

یزدان سرش را به سمت اویی که از شیشه رو به رو به آسمان نگاه می کرد ، چرخاند و نگاه کوتاهی به او انداخت .

ـ سی کیلومتری کاشان .

#gladiator

#part759

گندم از آن حالت دراز کش خارج شد و روی صنقلبی جای گرفت و در حالی که صنقلبی اش را صاف می نمود و نگاهی به اطراف جاده و اتوبانی که در حال عبور از آن بودند می انداخت ، دو زانو روی صنقلبی اش جای گرفت و یزدان را مخاطب خودش قرار داد :

ـ گشنت نیست ؟

یزدان باز نیم نگاه دیگری نثار او کرد :

ـ یه ذره دیگه صبر کنی استراحت گاه بعدی می ایستیم و صبحونه می خوریم .

گندم کیسه بزرگی که پایین مقابل صنقلبی اش بود را با هِنی بالا آورد و روی پاهایش گذاشت و سر به داخلش فرو کرد :

ـ لازم نیست تا اونجا منتظر بمونی …………….. گندم خانم فکر همه جا رو کرده . برو یه نون بخور صدتا شکر کن که من و با خودت آوردی .

یزدان ابرو بالا داده ، به اویی که سرش هنوز هم درگیر محتویات داخلی کیسه اش بود ، نگاه دیگری انداخت .

گندم بسته نان های فانتزی که از داخل یخچال برداشته بودتشان را به همراه پنیر و گردو بیرون کشید و یزدان را متحیر کرد .

ـ برات لقمه ای بگیرم که کیفور شی .

#gladiator

#part760

لقمه نان و پنیر و پر و پیمانی برایش درست کرد و مقابل نگاه متعجب و ابروان بالا راهی شده او ، به سمتش گراهی شد .

ـ بفرما .

و باز سر به درون کیسه اش فرو کرد و بعد از جستجوی کوتاهی آب پرتغال صنعتی کوچکی بیرون کشید و نی چسبیده به دیواره اش را کند و درونش زد و آن را هم به دستش داد .

ـ بیا با آب پرتغال بخور .

یزدان با چشمانی گشاد شده به اویی که آبمیوه به دستش می داد ، نگاهی انداخت :

ـ مگه اومدی پیک نیک که با خودت این همه خوراکی آوردی ؟!

گندم ابرو بالا داده با آن تبسم یک طرفه مغرورانه ای که گوشه لبش خودی نشان می داد ، از گوشه چشم نگاه کوتاهی به او انداخت :

ـ پیک نیک نیومدم ، ولی دارم تو رو از گشنگی نجات میدم .

یزدان خنده یک طرفه ای از قیافه متکبرانه ای که او به خودش گرفته بود زد و ماشین را در حالت اتو پایلوت قرار داد ( سیستم خودران ماشین ) پا عقب کشید و فرمان را رها کرد و به لقمه بزرگی که گندم برایش گرفته بود گاز بزرگی زد که عجیب هم به او مزه داد .

انگار به قول گندم تازه فهمیده بود که تا چه حد گشنه بوده .

#gladiator

#part761

در حالی که لقمه اش را با گازهای بزرگ و قدرتمندش بالا می رفت ، اضافه کرد :

ـ حالا که قراره از گشنگی نجاتم بدی ، تا این و تموم کنم ، یدونه دیگه هم برام درست کن .

گندم سری برای او تکان داد و در حالی که لقمه بزرگی هم برای خودش گحرکت کرده بود و برای خالی شدن کف دستانش به زور تمامش را درون دهانش چپانده بود ، کف دست به سمت نان دیگری برد و لقمه پر و پیمان دیگری برای او گرفت و به کف دستش داد که چشمانش به پاهای عقب کشیده یزدان و فرمانی که آزادانه رها شده بود افتاد و دیدهانش از ترس گسرخوش شد .

با همان آوای خفه از پر بودن دهانش با وحشت گفت :

ـ چی کار می کنی یزدان ؟ چرا پاهات و عقب دادی و فرمون و ول کردی ؟ الان تصادف می کنیم .

یزدان بی خیال گاز دیگری به ساندویچ نان و پنیر و گردوی در دستش زد و جوابش را داد :

ـ رو حالت راننده خودکار گذاشتمش ……….. جاده این وقت صبح خلوته ، هیچ مشکلی ایجاد نمیشه . دلواپس نباش .

گندم با ابروان بالا حرکت کرده و با اطمینان بیشتری از اینکه اتفاق بدی برایشان نخواهد افتاد به ماشین و سیستم خاصش نگاه انداخت و لقمه درون دهانش را پایین فرستاد .

یزدان به اویی که نگاه کنجکاوش را درون ماشین می چرخاند ، خیره شد و نی آبمیوه اش را میان لبانش گراهی شد و آن راهم یک نفس بالا رفت .‌

ـ می خوای موبایلت و وصل کنی آهنگات و بذاری ؟