گندم حس می کرد یزدان با کار و حرف هایش ، او را میان شعله های آتشی قرار داده که جاده خلاصی از آن وجود ندارد .
ـ آره تو راست میگی . من از هیچی خبر ندارم ………… انقدر احمقم که خام تو و حرفای قشنگت شدم ………. بهتره بذاری برم تا تو این بی خبری احمقانم بمیرم .
یزدان با نگاه تار و تیره و نا آشنایش نگاهش کرد …………. دیگر او یزدان چند سال پیش نبود که همچون گذشته تحمل و ظرفیت شنیدن هر نافرمانی و گستاخی را داشته باشد ……….. حتی اگر آن فرد ، برایش شخصی به عزیزی گندم باشد .
بله قربان گویی های در این چند سال و گوش به فرمان بودن افرادش او را بد عادت کرده بود .
فشار کف دستش را بر روی پهلوان گندم بیشتر کرد و برایش اهمیت نداشت اگر چهره گندم از درد در هم فرو رود .
ـ چوب خطات و یکی یکی داری پر میکنی گندم ………. مواظب اون زبونت باش تا کار کف دستت ندادم .
تن گندم آنقدر پر حرارت و داغ بود که انگار هیچ چیز را حس نمی کرد ……….. حتی فشاری که یزدان با کف دستانش بر تن او وارد می کرد .
دیگر نه تحمل خاموشی کردن داشت و نه جاده رسیدن .
ـ می دونی . تو درست می اضافه کردی که تغییر کردی . که دیگه اون یزدان سابق نیستی . ولی من احمق نتمایل داشتم باور کنم . نمیل داشتم تصویر یزدان گذشته هام تو ذهنم خراب بشه . نتمایل داشتم سیاه و کثیفشون کنم ……… ولی تو درست می اضافه کردی . تو تغییر کردی ، انقدر که مثل بی غیرتا ، می تونی منی که مثلاً تنها عضو باقی مونده خانوادت هستم به هر کس و ناکسی که دوست داری ، هدیه بدی و عین خیالتم نباشه …….. می دونی ، اشتباه از من بود ، منِ احمق .
نمی دانست گندم با حرف هایش بر رویش نفت می ریزد یا بنزین ……… تنها چیزی که حس کرد ، حس گر گحرکت کردگی شمتوجه شدی بود که به صدم ثانیه ای سر تا پایش را در نورمتوجه شد و عجیب سوزاندش .
با چشمان عصیانگر و برافروخته ، در دیدهان خشمگین و نم برداشته گندم چشم دوخت ………… گندم به او لقب بی غیرت داده بود ؟؟؟
یزدان حلقه کف دستانش را از دور کمر او آزاد نمود ، ولی با گراهی شدن مچ کف دستش این قطع اتصال را جبران نمود و از میان جمعیت رقصنده جادهی باز کرد و با قدم های قد بلند و خشمگین او را به دنبال خودش کشید و به اطاق مشترکشان برد .
نگاه از دیدهان پر از بغض و خشم او گراهی شده و به هر سمت و سویی نگاه می کرد ، الا جایی که نگاهان به لرز نشسته گندم حضور داشت . گندم باید جواب این گستاخی اش را می متوجه شد .
گندم در حالی که با قدم های دو مانند به خاطر قدم های قد بلند یزدان ، به دنبالش کشیده می شد ، هراسیده مچ کف دستش را تکان تکانی داد تا از کف دست او آزاد شود ………… با اینکه این خشم یزدان ، او را می ترساند ، ولی به هیچ وجه از حرفی که زده بود پشیمان نبود .
یزدان بی غیرتی کرده بود …………. اگر هدیه دادن یک دختر به مردان دیگر ، اسمش بی غیرتی نبود ، پس چه بود ؟؟؟
هر چه مچش را می کشید و تکان می داد ، انگار حلقه پنجه های یزدان به دور مچش تنگ تر می شدند و فرار از کف دست او غیر ممکن تر .
ـ ولم کن ، کجا داری من و می بری ؟ ………… بهت میگم ولم کن .
یزدان بی توجه به تقلاهای گندم او را به سمت پله ها برد و با رسیدن به اطاقشان ، با کف دست آزادش ، کارت را از جیب شلوارش بیرون کشید و میان شیار قفل در کشید که در با صدای تیک ضعیفی باز شد .
نگاهی به قاب روی دیوار انداخت و قدم هایش را به سمت حمام کشید و ابتدا گندم را داخل حمام فرستاد و بعد خودش وارد حمام شد و در را بلافاصله برا یجلوگیری از فرار گندم ، قفل کرد ………. حمام تنها جایی بود که می توانست بدور از نگاه فرهاد و زیر کف دستانش سنگ هایش را با گندم وا کند .
گندم با دیدهانی وحشت کرده و از حدقه دروارد شده نگاهش را به یزدان و کار های او داد ………… قلبیل آمدنشان به حمام را نمی درک کرد .
ـ چرا ……… چرا من و آوردی اینجا ؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن