۱۸۳)
لیلی
مثل مستی که تعاقلب نداره و انگار رو هواست پله ها رو راهی شدم پایین..
مست اعتراف و بوسه های کامیار بودم.. بالاخره اضافه کرده بود..
بالاخره قفل زبونش شکسته شده بود و گفته بود که دوسم داره..
قلبم هزار تا میزد و احساس میکردم تو آسمونام و پام به زمین نمیخوره.. یه حس عجیب خرسندی که هیچوقت تا این حد حسش نکرده بودم..
قلبم میخواست بلند بخندم و داد بزنم که چقدر خوشحالم.. که چقدر عاشقم..
روحم و قلبم هنوز توی اتاق پیش کامیار جا مونده بود و نشئه بودم از بوسیدن لباش و ناخودآگاه کف دستمو میزاشتم روی لبام و از ته قلبم تبسم میزدم..
اگه کسی توی پله ها حالمو میمتوجه شد یقین میکرد که دیوونه م و تو عالم دیگه ایم..
وارد هال که شدم نگار جون با دقت نگام کرد و با تبسم بیان کرد
_نگاهات و پوستت میدرخشه دختر.. خیره ایشالا
سرخ و سفید شدم و دستمو گذاشتم روی گونه هام تا رنگ و روم حال درونمو لو نده..
اما نگار جون تیز بود و معلوم بود متوجه شده که اتفاقی بینمون افتاده..
با تته پته گفتم
_نمیدونم.. نه.. چیزی نشده
منیره به دادم رسید و گفت
_بگیر گوشیتو خودشو کشت
گوشیمو گرفتم و دیدم علیرضا بوده که زنگ میزده..
شماره شو گحرکت کردم و آوای دلواپسش رو شنیدم که گفت تو کجایی؟..
_ببخشید گوشی پیشم نبود نشنیدم
_خوبی تو؟.. فکر کردم شاید استراحت کنی دیر زنگ زدم
_خوبم علی.. بهشدت خوبم، دلواپسم نباش، خب؟
ریز خندید و بیان کرد
_طوری از ته قلب بیان کردی خیلی خوبم که باور کردم.. البته منکه میدونم زیرا بعضیا از سفر برگشتن کیف دختر عموی ما کوکه
خجالت کشیدم ازش.. از اینکه دوستم داشت و به وضوح میدید که بخاطر عاشقی مرد دیگه ای حالم خوبه و خرسندم..
مسلما سخت بود براش، اما انقدر مرد بود و خوب بود که با خوشی من خوش بود و بعد از جواب منفی من، نه محبتشو به من تحمیل کرد و نه رابطه ش رو باهام خراب کرد..
_بابا خیلی دلخوره و مضطربته.. میگه این دختر از بچگی نترس بود و دیوونه بازی میکرد، حالا پدر و مادرش پیشش نیستن مضطربشم
_راست میگه بیچاره.. سالهاست که کم نکشیدن از کف دست من.. ولی بهش بگو که حالم خوبه و قول میدم دیگه عاقل و سربه مسیر بشم
_عاقل و سر به مسیر نشو لیلی.. تو همینی که هستی باش.. تو تکی، بی نظیری
حسرتی که تو صداش بود دلمو به درد آورد و قلبم سوخت براش.. خودم به درد عشق مبتلا بودم و میدونستم علیرضا چی میکشه.. اما چی کار میتونستم بکنم..
زدم تو فاز شوخی و بیان کردم
_لنگه ندارم.. مثل کفش سیندرلام
آروم اضافه کرد
_خود سیندرلایی.. مواظب خودت باش
اینو اضافه کرد و بدون خداحافظی قطع کرد.. چقدر قلبم گحرکت کرد برای علیرضا.. دعا کردم و گفتم خدایا خودت که از قلب من خبر داری و میدونی کامیار نفس منه.. پس خودت مهر و محبت منو از قلب علیرضا دربیار تا زجر نکشه..
تو فکر بودم که کامیار اومد تو هال و نزدیکم شد و آرام گفت
_کی بود؟.. چرا آزردهی جون و قلبم؟
قلبم لرزید از جون و قلبم اظهار کردنش و بهش تبسم زدم و بیان کردم
_ناراحت نیستم.. علیرضا بود، نگرانم شده بودن که جواب نمیدادم
کف دستمو گرفت و انگشتاشو لای انگشتام قفل کرد و گفت
_دیگه بعد از این هیچ کس دلواپست نشه.. خودم دربست نوکرتم و مواظبتم
خندیدم و بیان کردم
_دمت گرم.. آقایی
اونم خندید و گفت
_مخلصِ خانم
با متوجه شدن صدای نگار جون و منیره تند کف دستمو از دست کامیار کشیدم بیرون و اونم بهم لبخند زد..
_لیلی خانم قرار شد کت شلوارتو بپوشی ما ببینیما
_دیده نگار جون الان میپوشم
راهی شدم توی اتاقم و کت و شلوارو تنم کردم..
اوف عجب تنخوری فوق العاده ای داشت..
چقدر این کامیار لعنتی خوش سلیقه بود.. من عمرا نمیتونستم بدون پوشیدن و پرو کردن بفهمم که این کت و شلوار روی تن انقدر دلبر میشه..
یاد لباس شامگاه مشکی افتادم که اونم وقتی پوشیدمش فکم چسبید به زمین از بسکه عوض شدم و خوشگلم کرد..
چرا اونو بهم نمیداد؟.. منکه دیگه فهمیده بودم برای من خریده بودتش.. ولی هنوزم نمیدادش بهم.. شایدم منتظر یه فرصت خوب بود..
خودمو توی آینه چشم دوختم و از اینکه انقدر سایزمو خوب میدونسته و کت و شلوار قالب تنم بود کیفور شدم..
معلوم بود پدرسوخته خوب هیکلمو دید زده که میدونسته اندازه هامو..
موهامو بالای سرم یه گوجه ای شل و پریشون کردم و یه نگاه مشتری مآبانه به خودم کردم..
دوختش و رنگ صورتی کمرنگش انقدر خاص و قشنگ بود و بهم میومد که قلبم میل داشت زودتر برم بیرون و کامیار ببینتم..
از اتاق اومدم بیرون و اامان چیزی که دیدم نگاه عاشق و شیفته ی کامیار بود که بهم خیره شده بود..
نگاهم هنوز گیر کرده بود توی دیدهاش که نگار جون گفت
_هزار ماشاالله لیلی.. چقدر بهت میاد مادر.. منیر یه اسفند دود کن برا دخترم
منیر هم به به و چه چه کرد و رو به کامیاری که بدون حرف نگام میکرد و رو لبش تبسم بود اضافه کرد
_تو چطوری تونستی سایزشو اینقدر دقیق بدونی ناقلا؟.. انگار یه خیاط ماهر با سه بار پرو کردن براش دوخته
_ما اینیم دیگه منیر خانم
۱۸۴)
_کف دستت درد نکنه، خیلی زیباه
تبسم قشنگشو که عاشقش بودم بهم زد و گفت
_مبارکت باشه.. خیلی بهت میاد لیلی خانم
نمیتونستم خنده مو جمع کنم و از وقتیکه اظهار کرده بود دوسم داره نیشم بسته نمیشد..
بی قلبیل میریز خندیدم و قلبم میخواست این حال خوبمو به همه ی آدمای جهان سرایت بدم..
محبت حسی بینظیری بود که قادر بود خوشحالترین و افسرده ترین بکنه آدمو..
وقتی با کامیار خوب بودم خوشحالترین آدم جهان بودم.. و وقتی بد بود باهام قلبم غمباد میگرفت و بغض داشتم.. قلبم نمیمیل داشت بجز اون هیچ کس باهام حرف بزنه و فقط خودش میتونست حالمو خوب کنه..
عجیب بود عشق.. عجیب و قشنگ..
با خنده ای که روی لبم موندگار شده بود گفتم
_مرسی آقا کامیار
زیر نگاهی نگاهی به مادرش و منیره کرد و با حرکت لباش گفت
_دوستت دارم
دلم هری ریخت و کف دست و پامو گم کردم.. لعنتی چه میکرد با قلبم..
زود سرمو انداختم پایین و گفتم
_خوب دیگه برم درش بیارم
منیره اسپندی رو که دود کرده بود آورد و دور سرم چرخوند..
_دیده نخوری لیلی جونم ماشاالله
تشکر کردم ازش و رفتم توی اتاقم.. پشت در وایسادم و دیدهامو بستم..
قیافه ی قشنگش وقتی زمزمه کرد دوستت دارم از جلوی نگاهام نمیرفت و قلبم قیلی ویلی میحرکت کرد.. حرکتش به شیرینی عسل بود.. چقدر دوستش داشتم.. چقدر عشقش توی دلم زیاد بود و احساس میکردم جا نمیشه توی سینه م و میخواد بریزه بیرون..
کامیار
با دکتر فریتس تماس گراهی شدم و بهش بیان کردم که مجبور شدم برای کار مهمی برگردم ایران..
اظهار کرد که داروهارو طبق کف دستور مصرف کنم و اگه موردی داشتم بهش زنگ بزنم..
بیان کرد که اگه تونستم سه ماه بعد برم پیشش تا حضوری منو ببینه..
با خودم در ذهنش گذراندم که اونموقع با لیلی میرم زیرا مصمم شده بودم طی چند روز آینده بهش پیشنهاد ازدواج بدم و کارو تموم کنم..
حالم خوب بود و دیگه درنگ جایز نبود.. اول باید میحرکت کردم و یه انگشتر براش میخریدم.. نقشه کشیده بودم که ببرمش همون کافه ای که عاشق شد و همونجا ازش درمیل داشت ازدواج کنم..
دو روزگار از اون شب رویایی اعترافمون میگذشت که یه روزگار صبح راهی شدم و یه انگشتر ظریف و شیک براش خریدم..
لیلیِ من دختر ساده ای بود و میدونستم که طلا و جواهر چشمگیر و تابلو دوست نداره..
یه انگشتر ظریف طلای سفید که وسطش سه تا برلیان کوچیک داشت خریدم و تاریخ دو روز بعد رو که میخاستم بهش پیشنهاد بدم، و اول اسم هردومونو دادم روش حک کردن..
برای خرید حلقه بعدا با خودش میحرکت کردیم و میتمایل داشتم خودش بپسنده..
وقتی برگشتم خونه توی هال بود و درس میخوند..
مولین و منیر نبودن و تنها بود..
سؤال کرد
_کجا رفتی؟
_یه سر زدم به نمایندگی.. مامان و منیر کجان؟
_منیر رفته خرید.. نگار جون هم تو اتاقشه
راهی شدم پیشش و خم شدم روی مبل و یهویی لبشو بوسیدم..
هول شد و تکونی خورد روی مبل و یواشکی اضافه کرد
_کامیااار.. مامانت میاد میبینه دیوونه
ریز خندیدم و گفتم
_نمیبینه بیان کردی تو اتاقشه
دوباره بهش نزدیک شدم و روی دسته ی مبل قرار گرفتم و گفتم
_تازه ببینه.. تو که اول و آخرش مال خودمی
خنده ی زیبای اومد روی صورتش و چال گونه ش دلمو برد..
نوک انگشتمو فرو کردم توی چال لپش و بیان کردم
_یادته یه بار اظهار کردم قلبم میخواد کف دست بزنم به چالت؟
_آره
_اونروزگار خجالت کشیدم بگم قلبم میخواد ببوسمش
ریز خندید و اظهار کرد
_شلوغی نکن دیگه
خم شدم و چال لپشو عمیق بوسیدم.. انقدر طول دادم که هولم داد و با خنده گفت
_بسه دیگه تا آبرومونو نبری ول کن نیستیا
_کم قلببری کن که ولت کنم.. هوش از سرم میبری چیکار کنم؟
با عشق نگام کرد و گفت
_ولم نکن
خزیدم پیشش روی مبل و با شیطونی لبامو بردم توی گودی گردنش و گفتم
_ولت نکنم چیکار کنم؟.. بگیرمت؟
قلقلکش اومد و ریز خندید و حرکت کرد اونطرفتر..
_آره بگیر
_میگیرمت.. بزودی.. صبر داشته باش
خجالت کشید و محکم زد به شونه م و اظهار کرد
_منظورم اونجوری نبووود.. یعنی کف دستمو بگیر و ول نکن.. خیلی بیشعوری
خندیدم و مجدداً چسبیدم بهش و اظهار کردم
_حالا که بهت گفتم دوستت دارم و توام گفتی دیگه ولت نمیکنم.. هر روزمون اینجوریه عادت کن، فرار هم نکن
دوباره تمایل داشتم لباشو ببوسم که مولین گفت
_کامیار
لیلی زود سرشو انداخت پایین توی کتابش و از خجالت قرمز شد..
منم سرفه ای کردم و کف دستمو کشیدم لای موهام..
مامان مچمونو گراهی شد..
لبخند زد و اظهار کرد
_این عینک من کجاست این روزگارا چشمم خوب نمیبینه هیچ چیو
یعنی که من نمتوجه شدم که میمیل داشتی لیلی رو ببوسی.. سربه سرمون میزاشت..
خندیدم و از کنار لیلی بلند شدم و گفتم
_پس وایسا همونجا عینکتو بیارم خدای نکرده میخوری به میزی جایی
قد بلند ریز خندید و بیان کرد
_پرروئیت حرکت کرده به بابات.. زود بیار عینکمو
عینکشو که فقط برای مطالعه بود از روی میز برداشتم و دادم بهش و با خنده بیان کردم
_بزن ببین الان لیلی رو میبینی؟
لیلی که انگار فلج شده بود و تکون نمیخورد.. سرشم بلند نمیکرد از کتاب..
مولین عینکو زد و گفت
_عه لیلی توام اینجایی مادر؟
لیلی که در شرف آب شدن بود با سرعت جت از جاش بلند شد و اضافه کرد
_من برم تو اتاقم درس بخونم
۱۸۵)
قد بلند ریز خندیدم و لیلی بهم دیده غره حرکت کرد و مولین هم کف دستمو فشار داد که یعنی خجالتش نده..
مولینو بغل کردم و بوسیدم..
_عاشقتم نگار بانو.. بهشدت باحالی
_پدرسوخته
لبخند زدم و راهی شدم بالا.. به اندازه ی همه ی عمرم که زیاد از ته قلب نلبخند زده بودم، این روزگارها میخندیدم..
عاشقی لیلی و فکر آینده ی مشترکمون مثل شرابی بود که مستم میکرد و سرخوش بودم..
تصمیم گرفته بودم برای پیشنهاد ازدواج سورپرایزش کنم.. من هیچوقت توی حیاتم عاشقی و رمانتیک بازی نکرده بودم اما الان قلبم میخواست تموم عاشقانه های سرکوب شده ی درونمو برای لیلی خرج کنم..
میتمایل داشتم برم کافه ناندو و روی شاخه های درخت آرزو، برای لیلی پیامهایی بزارم که قبل از درمیل داشت ازدواج اونارو بخونه و بعدا انگشترو بدم و بپرسم با من ازدواج میکنی؟..
شامگاه وقتی همه خوابیدن در اتاقمو بستم و دفترچه ای رو که خریده بودم و کاغذهای سفید صدفی داشت برداشتم و روشون شعرهایی رو که میتمایل داشتم نوشتم..
دست مرا بگیر
با تو میخواهم برخیزم
تو رستاخیز حیات منی…
تو یه کاغذ دیگه نوشتم
بسیار مرا باش
من به کم بودن تو بیمارم…
و کاغذ دیگه
ز تمام بودنی ها
تو یکی از آن من باش
که بغیر با تو بودن
قلبم آرزو ندارد…
وقتی ابد
دیده تو را
پیش از ازل می آفرید
وقتی زمین ناز تو را
در آسمانها میکشید
من عاشق نگاهت شدم…
در دو چال گونه ات
جهانی من جا میشود
عاشق جهانی خویشم
لحظه ی لبخند زدنت…
و تو کاغذ آخر نوشتم
دوستت دارم
بهشدت بیشتر از آنچه در باور توست
بسیار بیشتر از آنچه در توان من است…
صبح باید خودم تنها میحرکت کردم کافی شاپ و این کاغذها رو میبستم به شاخه های درخت..
کمدمو باز کردم تا لباسی انتخاب کنم برای فردا که چشمم خورد به لباس شامگاه مشکی که برای لیلی خریده بودم..
همجاده سوغاتیهاش تمایل داشته بودم بدم بهش ولی بعدا مصمم شدم نگهش دارم و وقتی بهش بدم که ازدواج کردیم و لیلی مال من شد، اونوقت بتونه لباسو راحت پیش خودم و برای من بپوشه..
تو حال و هوای زیبای بودم که هر لحظه که به وصال یار نزدیکتر میشدم زیباتر هم میشد..
فردا روزگار بزرگی برای من و لیلی بود و من تا صبح با رویای لیلی ای که بزودی عروس من میشد و تا آخر عمر از هم جدا نمیشدیم خوابیدم..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن