برو به متن اصلی

رمان گرداب

رمان گرداب پارت ۹۱


سرش رو تکون داد و از ماشین پیاده شد..نگاهم رو به اون قد بلند و هیکل ورزیده ش دوختم که داشت از خیابون رد میشد…

شلوار جین زغالی رنگ و یک کاپشن چرم مشکی تنش بود که کاملا به تنش قرار گرفته بود…

تو دلم قربون صدقه ش می حرکت کردم و با لذت به کمر صاف و قدم های کشیده و پیوسته ش نگاه می کردم تا وقتی که از جلوی نگاهم محو و وارد مغازه شد….

داشتم ادم ها و ماشین های تو خیابون رو نگاه میکردم که آوای الارم پیامک گوشیم بلند شد…

زیپ کیفم رو باز کردم و گوشی رو دراوردم و قفلش رو باز کردم..عسل بود…

“سلام خواهری خوبی؟..چه خبر؟..کجایی خبری ازت نیست..با سامیار حرف زدی؟”

دیشامگاه فراموش کرده بودم بهش خبر بدم و می دونستم الان اون هم از دلخوری تا صبح درست و حسابی نتونسته بخوابه….

لبخندی زدم و مشغول جواب دادن بهش شدم..

“سلام بهترم عزیزم..اره حرف زدم..حرکت کردیم ازمایش دادم، الانم دارم میرم خونه ی مادرجون..میایی اونجا حرف بزنیم؟”

پیامک رو فرستادم و نگاهم رو به مغازه ای که سامیار رفته بود دوختم…

کمی بعد همزمان با کشیده شدن آوای پیامک گوشیم، سامیار هم از مغازه خارج شد و با کلی خرید تو کف دستش حرکت کرد سمت ماشین….

گوشی رو دوباره بالا اوردم و پیامک عسل رو خوندم که گفته بود “میاد” و بعد بار دیگر به سامیار خیره شدم….

نمی دونم فقط به نگاه من انقدر جذب بود یا برای بقیه هم همینجور بود ولی من می تونستم روزگارها و ساعتها بشینم نگاهش کنم و خسته نشم…..

گوشی رو انداختم تو کیفم و سامیار هم در ماشین رو باز کرد و نشست…

لبخندی زدم و اظهار کردم:

-چرا این همه خریدی..همون لواشک کافی بود..

بدون حرف، پلاستیک بزرگ خریدهارو گذاشت روی پام و سوییچ رو چرخوند و ماشین رو روشن کرد….

من هم دیگه چیزی ناضافه کردم و از تو خوراکی های مختلفی که خریده بود، یدونه لواشک پیدا کردم و با متوجه شدنش اب تو دهنم جمع شد….

تند بازش کردم و یه تیکه ازش کندم و گذاشتم تو دهنم..نگاه هام رو بستم و با لذت تو دهنم مزه ش کردم..چقدر ترش و خوشمزه بود….

صورتم جمع شده بود از ترشی و شوری زیادش اما نمی تونستم حتی ارومتر بخورم…

با آوای سامیار یک نگاهم رو باز کردم و نگاهش کردم که اظهار کرد:

-ارومتر..چه خبرته..

-نمی تونم..بسیار خوشمزه اس..

بعد لواشک رو گراهی شدم طرفش و بیان کردم:

-میخوری؟..

-نه..بخور نوش جونت..

سرم رو تکون دادم و بدون توجه به سامیار و نگاه هاش، با لذت مشغول خوردن شدم…

هیچی برام مهم نبود..اون لحظه تمام هوس و خواسته ی من خلاصه شده بود تو لواشکی که کف دستم بود و انگار بهشت رو بهم داده بودن….

هرچی بیشتر می خوردم انگار بدنم ارومتر میشد و راحت میشدم…

هیچ وقت چیزی رو اینجوری هوس نکرده بودم..این دومین باری بود از مدت بارداری که هوس می کردم و به‌شدت برام تازگی داشت….

فقط این روزها بود که قلبم اینجوری چیزی رو میخواست و انگار با تمام میل داشتن های جهان فرق داشت….

نمیدونم چقدر گذشته بود که با توقف کردن ماشین سرم رو بلند کردم..جلوی خونه ی مادرجون بودیم…

تیکه کوچکی که از لواشکم مونده بود رو گذاشتم تو دهنم و بعد یه دستمال برداشتم و مشغول پاک کردن کف دست ها و دور دهنم شدم….

با خجالت نیم نگاهی به سامیار کردم و اروم لب زدم:

-تو نمیایی داخل؟..

-نه برو داخل شامگاه میام..مواظب خودت باش..

صداش پر بود از خنده هایی که داشت جلوش رو میگحرکت کرد و انگار از اون مدل خوردن با هول و عین بچه های من، خوش خوشانش شده بود…..

نگاهم رو دزمتوجه شدم و دستگیره ی در رو کشیدم و بازش کردم:

-چیزه..خب..پس من..برم دیگه..

به‌سرعت کیف و خوراکی هام رو از روی پام برداشتم و از ماشین پریدم پایین…

در رو بستم و چرخیدم برم سمت خونه که آوام کرد:

-سوگل؟..

دیده هام رو تو کاسه چرخوندم و با مکث برگشتم طرفش:

-جانم..

-اگه بازم چیزی خواستی بهم زنگ بزن..میگیرم واست میارم…

پشت چشمی نازک کردم و با پررویی اظهار کردم:

-باشه عزیزم..مواظب خودت باش..کارتم تموم شد زود بیا…

اون تبسم دلپذیرش رو زد و سرش رو تکون داد..من هم لبخندی بهش زدم و چرخیدم و زنگ خونه رو فشردم….

چند لحظه منتظر شدم تا اینکه صدای سولین اومد:

-کیه؟..

-باز کن منم..

در خونه که باز شد، اول برگشتم و دستی واسه سامیار تکون دادم که منتظر بود من برم داخل تا حرکت کنه….

تک بوقی زد و ماشین رو جاده انداخت و من هم برگشتم سمت سامان و سلام کردم…

در رو بیشتر باز کرد و با خوشرویی همیشگیش اظهار کرد:

-به روی ماهت..بیا تو هوا سرده..

رفتم داخل و سولین هم در رو پشت سرم بست و باهم جاده افتادیم سمت خونه و اضافه کرد:

-با سامیار اومدی؟..

-اره..چطور؟..

شونه ای بالا انداخت و کف دست هاش رو تو جیب گرمکنش فرو کرد و اظهار کرد:

-هیچی همینجوری..میومد مولین رو میدید حالا بعد میراهی شد…

اخم هام رفت تو هم و با کمی حرص اضافه کردم:

-دیرش شده بود..قبل از اینجا، راهی شدیم جایی کار داشتیم واسه همین عصبی شده بود..از صبح که من بیدار شدم ورد “دیرم شد دیرم شد” گحرکت کرده بود..واسه همین به‌سرعت راهی شد…..

سولین خنده ای کرد و چون رسیده بودیم به در ورودی ساختمان کف دست دراز کرد و در رو باز کرد و کنار ایستاد تا من برم داخل و در همون حال گفت:

-چه شکاری از کف دستش..ما امید داریم تو بتونی ادمش کنی..تو هم که فقط بلدی حرص بخوری…

-سامیارو میشناسی و همچین حرفی میزنی؟..اون هممونو عوض میکنه و به اونجوری که خودش میخواد تبدیلمون میکنه ولی خودش یه ذره اخلاقشو عوض نمیکنه….

دوباره خندید و با سر اشاره ای به داخل خونه کرد:

-برو تو اینقدر حرص نخور..با زن گراهی شدن که درست نشده..انشالله بابا که شد ادم میشه…

نگاه هام یه لحظه گرد شد و با خجالت لبم رو گزیدم و سر به زیر راهی شدم داخل…

انگار عکس العملم زیادی تابلو بود چون سولین با تعجب و ذوق زیادی اظهار کرد:

-وایسا ببینم..نکنه خبریه..بدجور قرمز شدی..

قدم هام رو سریعتر کردم و ازش فرار کردم و خودم رو رسوندم تو سالن و صوتی مادرجون رو از داخل اشپرخونه متوجه شدم:

-کی بود مادر؟..

لبخندی زدم و سرخوش و با محبت گفتم:

-منم قربونت برم..

چند لحظه بعد مادرجون تو چارچوب در اشپزخونه پیدا شد و درحالی که دست هاش رو با پیشبندش خشک میکرد اضافه کرد:

-خوشم اومدی عزیزم..

تبسمم پررنگ تر شد و حرکت کردم طرفش:

-هرموقع میام تو اشپزخونه هستیا..چه وضعشه همش درحال کار کردنی…

مادرجون رو بغل کردم و آوای سامان رو از پشت سر شنیدم:

-زبون من مو دراورد از بس اضافه کردم اینقدر کار نکن..

کف دستی به شونه ام زد و از خودش جدام کرد و اخم هاش رو کمی تو هم کشید:

-به من کاری نداشته باشین..من اینجوری راحت ترم..کارهای خونه منو خسته نمیکنه…

با سولین نگاهی رد و بدل کردیم و سرمون رو تکون دادیم…

دیگه چیزی نگفتیم و مادرجون خودش مجدداً اظهار کرد:

-مانتوت رو دربیار بیا اشپزخونه..دارم ناهار درست میکنم…

-باشه الان میام..

راهی شدم تو اتاقمون که هنوز اینجا مطعلق به ما بود و پالتو و شالم رو دراوردم..کلیپس موهام رو باز کردم و دوباره بستم….

دستی به بافت تو تنم کشیدم و مرتبش کردم و بعد از برداشتن گوشیم از داخل کیفم مجدداً برگشتم تو سالن….

داشتم میحرکت کردم سمت اشپزخونه که سولین از تو سالن آوام کرد:

-سوگل بیا اینجا ببینم..یه سوال جویا شدما…

با خجالت نگاهم رو دزمتوجه شدم و سرم رو پایین انداختم:

-اِ سولین..

-اگه خبریه بگو خب ما هم خوشحال بشیم..به‌شدت مشکوک میزنی…

نگاهم رو دور و اطرافم چرخوندم و برای اینکه حواسش پرت بشه با بدجنسی اضافه کردم:

-اوم راستی..عسل داره میاد اینجا..حواست باشه زنگ رو زد متوجه بشیم که پشت در معطل نشه، من میرم کمک مامان…

صاف سرجاش نشست و نگاه هاش گرد شد:

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان دل فگار
دانلود رمان دل فگار

-اِ چرا زودتر نبیان کردی..

کف دستش که رفت سمت موهاش و مشغول مرتب کردنشون شد، لبخند زدم و چرخیدم برم سمت اشپزخونه که صوتم کرد….

بار دیگر برگشتم که به ساعت روی دیوار اشاره ای کرد و گفت:

-کِی میاد؟..من میخوام برم سرکار..

ابروهام رو انداختم بالا و سرم رو با تعجب تکون دادم:

-خب برو..چیکار به عسل داری..

چپ چپ نگاهم کرد و خم شد گوشیش رو از روی میز برداشت و درحالی که باهاش کار میکرد، بدون اینکه نگاهم کنه اضافه کرد:

-به‌شدت وقته عسل خانم رو نمتوجه شدم..ببینمش بعد میرم…

-عسل خانم؟..

صدای متعجب و قد بلندم رو که متوجه شد نیم نگاهی با اخم بهم کرد ولی جوابم رو نداد…

بلندتر لبخند زدم و سرم رو تکون دادم..

معلوم بود مرد گنده داره خجالت میکشه که نگاهم نمیکرد و خودش رو مشغول گوشیش نشون میداد….

دیگه اذیتش نکردم و حرکت کردم تو اشپزخونه پیش مادرجون و با متوجه شدنش تبسمی بهش زدم…

جواب لبخندم رو داد و راهی شد سمت یخچال و اضافه کرد:

-میخوام کوفته درست کنم..دوست داری؟..

اب دهنم رو قورت دادم و زبونم رو روی لب هام کشیدم و اضافه کردم:

-اوم..مامان؟..

-جانم؟..

-اره دوست دارم کف دستت درد نکنه..میگم بعد از ظهر میشه آش درست کنیم؟..شما بگین چیکار کنم من خودم درست میکنم چون بلد نیستم..تا حالا درست نکردم…..

تبسمه با محبتی بهم زد و با لحن مادرانه ای گفت:

-باشه دخترم درست میکنیم..آش چی؟..

بار دیگر اب دهنم رو قورت دادم و با لحنی که نشون میداد چقدر هوس کردم اظهار کردم:

-آش رشته..

سرش رو تکون داد و درحال دراوردن گوشت از فریزر گفت:

-همه ی موادشو تو خونه دارم..درست میکنیم..

-کف دستتون درد نکنه..با اجازتون من عسل رو هم دعوت کردم امروز..میخواست بیاد خونه پیشم، منم داشتم میومد اینجا، دیگه به اونم اضافه کردم بیاد….

سرش رو تکون داد و پشت به من و رو به اجاق گاز توقف کرد و اظهار کرد:

-خوب کاری کردی عزیزم..اینجا خونه ی تو هم هست اجازه میخواهی چیکار…

نفس عمیقی کشیدم و روی صنقلبی نشستم و با انگشت هام روی میز ضرب گراهی شدم…

می میل داشتم باردار بودنم رو به مادرجون بگم اما نمی دونستم چطوری باید این کار رو بکنم..خجالت میکشیدم….

سرم رو پایین انداختم و با من من صوتش کردم:

-مولین..

همینطور که مشغول کارش بود جواب داد:

-جانم..

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان نوشیکا
دانلود رمان نوشیکا

اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن

ممنون از حمایتت! 💜

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *