ابروهام راهی شد بالا و چشم هام کمی گرد شد:
-کی؟..یعنی منظورم اینه با کی میان؟..
مادرجون که متوجه منظورم شده بود، خنده اش رو خورد و بیان کرد:
-همشون میان دیگه…
صورتم در هم شد و با ناله گفت:
-وای مادرجون..اخه چرا همین امشب که حال من خوب نیست و اینقدر قلبشوره دارم میان..خب میبیان کردین خونه نیستین….
با لبخند لبش رو گزید و دیده هاش رو برام دراورد:
-زشته دختر این چه حرفیه..زود میان و میرن مضطرب نباش…
-مگه واسه شام نمیان؟..
-چرا..خب زود شام رو میاریم که زود برن…
پام رو کوبیدم زمین و غر زدم:
-وای خدا..امشامگاه بالاخره تموم بشه من یه نفس راحت بکشم..اخه این همه وقت چرا باید امشب بیان….
مجدداً به مادرجون که میریز خندید خیره شدم و با بیچارگی اضافه کردم:
-ببخشیدا ولی اینا کار اون دختر مارمولکشه…
جاده افتاد سمت اشپزخونه و سرش رو به تاسف تکون داد:
-اینقدر غر نزن دختر..اونا که نمی دونستن اینجا چه خبره..بیا کمک کن زودتر شامو ولیده کنیم…
دنبالش مسیر افتادم و نگاهی به خودم کردم و گفتم:
-به نظرتون من برم یه لباس واسه خودم بخرم؟..اخه زشته اینجوری جلو خاله اینا بیام…
-مگه لباس نداری اینجا؟..
-یکی دوتا دارم اما زیاد مجلسی نیست…
راهی شد سر یخچال و چند بسته مرغ از فریزر دراورد و درهمون حال گفت:
-عزیزم اونا که غریبه نیستن..تو هم هرچی بپوشی بهت میاد و زیبای…
لب هام رو جمع کردم و با ترمشاهده کرد گفتم:
-اخه نمیشه که جلوی ندا اینجوری بیام..تازه سامیارم هست…
غش غش زد زیر خنده و بیان کرد:
-اها پس بگو مشکلت چیه..بالاخره از زیر زبونت کشیدم…
-هرکی دیگه هم بود مشکل داشت..نامزد بودن، اونم یه مدت طولانی..چطوری بی خیال باشم…
-اینقدر حساس نشو به ندا..سامیار اگه اونو می میل داشت که اونقدر خودشو به در و دیوار نمیزد که ازش جدا بشه….
شونه هام رو انداختم بالا و با حرصی که ته آوام بود اظهار کردم:
-به هرحال یه خاطراتی باهم دارن که وقتی همو میبینن شاید یادشون بیاد..تازه شما متوجه شدین ندا چطوری به سامیار نگاه میکنه؟….
سرش رو چرخوند طرف دیگه و در کابینت رو باز کرد و بدون چشم دوختن به من اضافه کرد:
-ای بابا ولش کن..هرکاری میخواد بکنه…
-اهان مشاهده کردین شما هم متوجه شدین..دختره ی مارموز..در ذهنش گذرانده سامیار بی صاحبه هرکار دلش میل داشت میتونه بکنه…
-عزیزم مهم سامیارِ که نگاهش جز تو کسی رو نمیبینه…
خنده ام گحرکت کرد و با مسخرگی گفتم:
-مادرجون میخواهی دل منو خوش کنیا..اتفاقا سامیار تنها کسی که نمیبینه منم….
یه لحظه دست از کار کشید و نگاهم کرد:
-وای سوگل چقدر غر میزنی..سرمو بردی بسه دیگه…
-اگه به شما درد قلبمو نگم پس به کی بگم..شما هم همش میگی غر نزن..من قلبم داره از حرص میترکه..چطوری عشوه خرکیای اون دختره رو تحمل کنم….
-سامیار به اون محل نمیده دلواپس نباش…
با بیچارگی نگاهش کردم که ریز خندید و گفت:
-این سامیار تا اخر عمر بیخ ریش خودته..من قول
میدم بهت هیچکس رو به تو ترجیح نمیده…
-اره دیگه..دلمو خوش کنین، خیالم راحت بشه و بعد یهو ببینم یکی از چنگم دراوردتش و اونوقت من موندم و بدبختیم….
-بسیار خب پس..بذار امشب راهی شدارشون رو ببینم و زیر نظر بگیرمشون ببینم چطوره..بعد از بین تو و ندا یکی رو براش میگیرم….
جیغم حرکت کرد هوا که مادرجون با خنده اظهار کرد:
-اِ اِ شوخی کردم..چه خبرته..بیا کمک کن شامو زودتر ولیده کنیم…
-میشه شما خودتون شامو ولیده کنین..من برم حمام..بعد که اومدم سالاد درست میکنم…
برگشت چنان چپ چپ نگاهم کرد که خنده ام گراهی شد و کف دست هام رو بردم بالا:
-باشه من تسلیم..بگین چیکار باید بکنم…
مشغول کارش شد و با حرص اضافه کرد:
-نمیخوام کاری کنی برو همون حمامتو کن..اینجا وایسی میخواهی یه ریز غر بزنی و منو از کارم بندازی….
-اِ خب باشه..دیگه حرف نمیزنم..
-نه عزیزم شوخی میکنم..برو حمام و اماده شو، بعد بیا همون سالاد رو میذارم واسه تو درست کنی…
ریز خندیدم و گونه ش رو بوسیدم و حرکت کردم سمت اتاقم…
اعصابم بهشدت خورد شده بود..همیشگی همه چی واسه من درهم برهم میشد..امشامگاه که شامگاه مهمی واسه من بود باید اون عفریته هم میومد و قشنگ گند میزد به حالم….
با دلخوری حرکت کردم سر کمد و یه پیمسیرن دکمه دار مقلب مردونه سفید داشتم دراوردم، به همراه یه شلوار جین مشکی لوله ای….
این چند تیکه لباس هم از دفعه های قبل اینجا مونده و خداروشکر همین ها بود…
لباس هارو اماده گذاشتم روی تخت و حوله رو برداشتم و حرکت کردن سمت حمام…
***************************************
یه گوجه برداشتم و خیلی دلبر شکل یه گل دراوردمش و گذاشتم روی سالادی که درست کرده بودم….
داشتم شاهکارم رو نشون مادرجون میدادم که آوای زنگ در بلند شد…
با مادرجون نگاهی رد و بدل کردیم و گفتم:
-من باز میکنم..
از اشپزخونه زدم بیرون و قبل از بیرون رفتن از خونه، جلوی جاکفشی ایستادم و توی اینه بزرگی که داشت نگاهی به خودم انداختم….
همون پیمسیرن سفید و شلوار جین مشکی تنم بود، به همراه دمپایی روفرشی های مشکی و ساده ی مادرجون…
موهام رو سشوار کشیده، ساده دورم ریخته بودم و ارایش ملایمی هم داشتم…
با رضایت از سر و وضع خوبم لبخند زدم و حرکت کردم بیرون…
نزدیک در با صدای تقریبا بلندی گفتم:
-کیه؟..
با صوتی ندا که می دونستم عمدا اون جواب میداد، دندون هام رو روی هم فشردم و قدم هام رو محکم تر برداشتم و تقریبا داشتم پاهام رو می کوبیدم زمین…..
نمی میل داشتم چیزی تو صورتم معلوم بشه و داشتم حرصم رو خالی می کردم…
پشت در چند نفس عمیق کشیدم و بعد اروم در رو باز کردم…
خاله و ندا فقط پشت در بودن و خبری از شوهرخاله نبود..
اروم سلام کردم و در رو کمی بیشتر باز کردم:
-بسیار خوش اومدین..بفرمایید داخل…
خاله روی هوا گونه ام رو بوسید و ندا هم سرسری جواب سلامم رو داد و رفتن داخل…
وارد خونه که شدیم مادرجون درحالی که داشت کف دست هاش رو با پیشامگاهند جلوش خشک میکرد، اومد و مشغول احوال پرسی باهم شدن….
مادرجون کنارشون قرار گرفت و من رفتم تو اشپزخونه چایی بیارم…
درحال چایی ریختن تو فنجون ها بودم که بار دیگر آوای زنگ در بلند شد…
قوری رو گذاشتم روی کابینت و از اشپزخونه رفتم بیرون و بیان کردم:
-من باز میکنم..حتما پسران…
حرکت کردم از خونه بیرون و بلند اضافه کردم:
-کیه؟..
با صوتی سامان تبسمی زدم و به قدم هام سرعت دادم تا زودتر در رو باز کنم…
پشت در که رسیدم، صدای اروم و شاکی سامیار رو که داشت به سولین غر میزد رو هم متوجه شدم و لبخندم عمیق تر شد….
با ذوق و اشتیاق در رو تند باز کردم که با یک سبد گل بزرگ مواجه شدم…
دیده هام گرد شد و با تعجب اظهار کردم:
-اِاِاِ این چیه…
سامان با خنده درحالی که یه جعبه شیرینی دستش بود، از کنار سامیار و سبد گل رد شد، اومد داخل و بیان کرد:
-سلام چطوری؟…
-سلام..مرسی خوبم..چه خبره..اینا چیه؟…
خندید و با دیده و ابرو به سامیار اشاره کرد و گفت:
-بیا تو داداش خجالت نکش..
سامیار سبد گل رو داد به یه کف دستش و دیده غره ای به سولین راهی شد:
-خفه شو لطفا…
سامان غش غش لبخند زد و جوابش رو نداد…
سامیار اومد داخل و با پشت پاش در رو بست و با پشت دوتا انگشت دست ازادش، لپ من رو کشید و گفت:
-چطوری…
-خوبم..اینا چیه…
سبد گل رو داد کف دست من و کتش رو مرتب کرد و با لحن جدی و بامزه ای بیان کرد:
-اومدیم خاستگاری…
نگاه هام تا اخرین حدش گرد شد و ابروهام راهی شد بالا و با بهت بیان کردم:
-چی؟..
سولین جعبه شیرینی رو گرفت بالا و با خنده اظهار کرد:
-خاستگاری عزیزم..
-خاستگاری کی؟…
سامیار از خنگ بازی من بی حوصله پوفی کرد و سولین اضافه کرد:
-مگه جز تو دختر دیگه ای هم تو این خونه هست؟…
با بدجنسی و درحالی که داشتم از خوشی میمردم، راه افتادم سمت خونه و بیان کردم:
-اره خاله اینا هم اینجان…
“چی” بیان کردن پر حرص سامیار و خنده ی سامان دوباره به هوا رفت و من هم خندیدم…
سامیار قدم هاش رو تند تر کرد و اضافه کرد:
-اینجا چیکار میکنن..چرا مامان خبر نداد میان؟…
بعد رو کرد به سولین و ادامه داد:
-سامان بیچاره شدی..
جلوی در ورودی خونه سولین درحالی که داشت کفش هاش رو درمی اورد، شونه بالا انداخت و بیان کرد:
-به من چه برادرِ من..منم مثل تو بی خبر بودم الان متوجه شدم…
سامیار این دفعه برگشت سمت من و انگشت اشاره ش رو طرفم گراهی شد:
-تو چرا خبر ندادی؟…
با تعجب نگاهش کردم و گفتم:
-من از کجا می دونستم شما برنامه دارین…
سولین بازوی سامیار رو گراهی شد و کشید داخل خونه:
-خیلی خب بابا حالا دیگه کاریه که شده..بیا تو اینقدر غر نزن…
منم سرم رو به تایید تکون دادم و تبسمه گمسروری زدم و بلند گفتم:
-مادرجون بیایین مهمون داریم…
با ذوق مجدداً به سبد گل قشنگی که کف دستم بود، خیره شدم..وای باورم نمیشد…
انگار داشتم خواب میدیدم..این واقعی بود یعنی…
مادرجون اومد و به ما رو که هنوز تو مسیررو ایستاده بودیم خیره شد…
با تعجب به گل و شیرینی اشاره کرد و گفت:
-چه خبره؟..
با ذوق و درکمال بی حیایی گل رو جلوی مادرجون یه تکون کوچیک دادم و با نیش باز شده گفتم:
-خاستگار داریم…
سولین با خنده و تعجب گفت:
-یکم خجالت بکش دختر..
-چرا..خجالت چیه..شماها از خودین بابا..
این دفعه مادرجون هم خندید و سامیار با نگاه هایی خندون و لب هایی که به زور انگار جلوی لبخندش رو گراهی شده بود گفت:
-اینقدر حرف نزن برو تو..
مادرجون اومد جلو و با ذوق و شوق صورتم رو چند بار بوسید و گفت:
-الهی قربونت برم..دلم داشت میترکید از اون صورت گرفته و ناراحتت…
بار دیگر بوسیدم و رفت عقب..به سامیار نگاه کرد و اون رو هم توی بغلش گرفت و محکم به خودش فشردش و گفت:
-الهی همیشگی اینطوری چشم هاتون بخنده..فداتون بشم من…
سامیار هم روی موهای مادرش رو بوسید و از هم جدا شدن…
بغضم گرفته و اشک تو چشم هام جمع شده بود..مادرجون لبخندی به من زد و نگاه هاش رو اروم باز و بسته کرد….
قطره اشکی روی گونه ام چکید و سرم رو تکون دادم…
صدای خاله از هال باعث شد همه به خودمون بیاییم..سریع کف دستم رو روی صورتم کشیدم و اشکم رو پاک کردم….
مادرجون جلوتر از همه جاده افتاد و درحالی که جعبه شیرینی رو باز میکرد گفت:
-اومدم خواهر..ببین این بچه ها چه کردن..
سامان هم اون سبد گلی که من به سختی تو بغلم نگه داشته بودم رو ازم گحرکت کرد و پشت سر مادرجون رفت و من موندم و سامیار…
نگاهی به صورت اصلاح شده و موهای مرتبش کردم و تبسمی زدم…
کت و شلوار مشکی که فیت تنش بود به همجادهه پیراهن سفید زیرش، چقدر بهش می اومد…
کف دستم رو به لبه ی کتش، روی سینه ش کشیدم و اضافه کردم:
-بیا بریم داخل..الانه که صدای خاله ت و دخترش دربیاد…
هنوز جمله ام کامل از دهنم درنیومده بود که صدای بلند خاله از تو هال بلند شد:
-سامیار بیا ببینم مولینت چی میگه پسرم..
سامیار نفسش رو با حرص فوت کرد بیرون و من هم ریز ریز خندیدم…
با نگاه های ریز شده نگاهم کرد و با تهدید سرش رو تکون داد:
-بخند..وقتی تنها شدیم نوبت خندیدن منم میشه..
و مسیر افتاد سمت هال که از پشت بازوش رو گراهی شدم و نگهش داشتم…
قبل از اینکه برگرده از پشت بغلش کردم و پیشونیم رو به کمرش چسبوندم…
انگشت هاش رو روی دست هام که روی شکمش تو هم قفل کرده بودم کشید و نوازش کرد…
تبسمه پر بغضی زدم و اروم اظهار کردم:
-سامیار باورم نمیشه..خیلی خرسندم بخدا، خیلی…
دست هام رو از دور شکمش باز کرد و چرخید طرفم..بازوهام رو تو دست هاش گحرکت کرد و تبسمه کجش رو زد:
-بهشدت هم خوشحال نباش..دارم گولت میزنم نگهت میدارم…
-مهم نیست من راضیم..
با انگشت هاش بینیم رو گحرکت کرد کشید و اضافه کرد:
-دیگه مسیر برگشتم نداریا..
-جاده برگشت میخوام چیکار..من میخوام تا اخر این راه رو با تو برم..تا اخر عمرم..هیچوقت نمیخوام تنها بشم یا برگردم….
ابروهاش رو به نشونه اندیشیدن کشید تو هم و گفت:
-ولی من الان که فکرش رو میکنم میبینم چرا خودمو بندازم تو دردسر..زن میخوام چیک…
وسط حرفش محکم کوبیدم تو شکمش که با “آخ” کشیدهی کف دستم رو گرفت:
-اُاُ چیکار میکنی؟..
با حرص نگاهش کردم و کف دستم رو از تو دستش کشیدم بیرون:
-که زن میخواهی چیکار اره؟..بذار خاله اینا برن بعد نشونت میدم پشیمون شدن یعنی چی…
دستش رو گذاشت پشت کمرم و هدایتم کرد سمت هال و اضافه کرد:
-من همین الانشم پشیمون شدم..بیا بریم الان خاله مجدداً صوت میکنه…
خودم رو چسبوندم بهش و نفس عمیقی کشیدم..انگار همه ی عذاب های این چند وقت دود شده و به هوا رفته بود….
به قدری مسرور بودم که انگار تمام اون بلاتکلیفی ها، اشک ها، غصه ها و دلخوری ها یه خواب کوتاه بوده که حالا دیگه تموم شده بود….
الان که سامیار کنارم بود و مال من بود و برای حیاتمون یه تصمیم درست و دائمی گرفته بود، دیگه هیچ چیزی برام مهم نبود….
فقط سامیار مهم بود و بس…
سرم رو چرخوندم و نگاهش کردم..دلم میتمایل داشت اون صورت صاف و شش تیغ شده ش رو بوسه بارون کنم….
ولی با وارد شدن به هال و شنیدن صوتی بقیه، فرصت نشد و با تبسم راهی شدم سمت اشپرخونه تا بار دیگر چایی بریزم…
بعد هم می تونستم یه قلب سیر ببوسمش و گلایه کنم تا دلتنگی و عذاب های این چند روزگار گذشته جبران بشه…..
**************************************
ظرف های شام رو شسته بودم و داشتم کف دست هام رو خشک می کردم که صوتی ندا برای هزارمین دفعه حرکت کرد روی مخم…
-صبر کن مولین من برم دستشویی بعد میریم…
از اشپزخونه اومدم بیرون و نگاهم رو دور سالن چرخوندم اما با ندیدن سامیار قلبم هری ریخت…
مادرجون دیدهش افتاد به من و بیان کرد:
-ممنون عزیزم..خسته نباشی..بیا بشین یه چایی بخور…
-باشه ممنون..سامیار کجاست؟..
مادرجون هم نگاهش رو تو کل سالن چرخوند و گفت:
-فکر کنم رفت تو اتاقتون…
-من یه سر بهش بزنم الان میام…
مادرجون سرش رو تکون داد و من هم راهی شدم سمت جاده پله…
با شک اول رفتم سمت سرویس های بهداشتی اما چراغش خاموش بود و کسی داخلش نبود…
اخم هام رو کشیدم تو هم و تند از پله ها حرکت کردم بالا..لای در اتاق ما باز بود و صدایی از داخلش بیرون می اومد….
اروم و بی آوا حرکت کردم سمت اتاق و پشت در نیمه باز ایستادم…
ندا و سامیار روبروی هم توقف کرده بودن..سامیار کف دست هاش رو به کمرش زده بود و سرش رو بالا گحرکت کرده بود و با پوزخندی گوشه ی لبش به ندا نگاه می کرد….
ندا هم که شالش دور گردنش بود و موهای بلوند و قد بلندش دورش ریخته بود، داشت حرف میزد…
کف دست هاش رو تکون میداد و با آوایی که کشیده تر از همیشگی و با عشوه ی بیشتری بود گفت:
-داری اشتباه میکنی سامیار..خواهش میکنم حماقت نکن..میدونی که من دوستت دارم…
خواستم در رو باز کنم و برم داخل ولی با صوتی سامیار تو جام توقف کردم و گوش هام رو تیز کردم…
با پورخند و لحنی پر تمسخر بیان کرد:
-یه بار شانس بهت رو کرد و تونستی بیاد مریضی خاله ت بیایی گند بزنی تو زندگی من..اندیشیدی با این حرفا و مظلوم نمایی هات می تونی مجدداً اون شرایط رو به کف دست بیاری؟..تو فرصتتو از دست دادی….
با کف دستش به اطراف اتاق اشاره کرد و ادامه داد:
-یه نگاه به زندگی من بکن..ببین هیچ جایی برای تو هست؟..ببین اصلا…
بین حرفش ندا یه قدم رفت جلو و من از ترس تکون شمشاهده کردی خوردم…
وقتی دستش رو روی سینه ی سامیار گذاشت، حتی خوده سامیار هم از تعجب خاموشی کرد….
خشکم زده بود و قدرت هیچ حرکتی نداشتم..
سامیار چند ثانیه بعد به خودش اومد و با حرص و محکم مچ کف دستش رو از روی سینه ش گرفت و فکر کنم بهشدت محکم فشار داد که صورت ندا داشت تو هم می حرکت کرد….
بدون اینکه دستش رو ول کنه، درحالی که صورتشون فقط چند سانت با هم فاصله داشت، با لحنی ترسناک غرید:
-دفعه اخرت باشه حتی به من نزدیک شدی..از من دور شو..دیگه نبینم دنبالم مسیر بیافتی به بهانه ی حرف زدن خودتو بچسبونی بهم..نمیخوام بیاد تو اعصاب خوردی تو زیستنم پیش بیاد…..
صورتش رو برد جلوتر و مستقیم تو دیده هاش خیره شد و ادامه داد:
-از من و سوگل و زندگیم فاصله بگیر..دفعه ی بعد هشدار نمیشدم…
ندا که تا الان دیده هاش رو بسته بود، اروم پلک زد و چشم هاش رو باز کرد…
سرش رو تکون داد و گوشه ی لبش رو گزید و با حالت درد تو صورت و آواش اظهار کرد:
-من چیکار کنم که اینقدر دوستت دارم؟..یه لحظه هم از فکرت نمیتونم بیام بیرون..من خیلی می خوامت…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن