رمان گرداب پارت ۳۴۶

صدای خنده بچه ها به جز البرز و کیان قد بلند شد و من سرم رو پایین انداختم…

سورن چپ چپ بهشون چشم دوخت و با لحن حرص دراری گفت:

-اصلا به شما چه..من از مامان می پرسم..

نگاه هام گرد شد و سوگل سقلمه ای به سورن زد..

سورن بی توجه به ما بلند گفت:

-مامان بیا..بیا پسرتو تنها گیر اوردن..

مولین و فاطمه خانم که تو اشپزخونه بودن، با صدای سورن بیرون اومدن و مامان گفت:

-چی شده؟..

البرز دست هاش رو به کمرش زد و با نگاه های ریز شده به سورن نگاه کرد…

سورن آب دهنش رو قورت داد و اروم و مظلومانه گفت:

-من می تونم امشب اینجا بمونم؟..

ابروهای مامان بالا راهی شد و متعجب ولی با مهربونی گفت:

-این چه حرفیه پسرم..بمون اینجا خونه خودته..

نیش سورن باز شد و همه خندیدن و داد البرز دوباره بالا رفت:

-اِ خاله این چه حرفیه..چطوری اجازه میدی؟..

مولین با تعجب به البرز خیره شد:

-چرا اجازه ندم..مگه دفعه اولشه می خواد اینجا بمونه…

البرز پوزخندی زد و با حرص اظهار کرد:

-فرق میکنه..امشامگاه میخواد به عنوان دولید کنار دخترت بمونه…

این دفعه داد من بالا راهی شد:

-البرز خجالت بکش این چه طرز حرف زدنه..

#پارت1961

دستش رو به سمتم به نشونه “ساکت شو” تکون داد و بیان کرد:

-من اجازه نمیدم..این عقد فقط حکم نامزدی رو داره و تا عروسی باید صبر کنن…

کیان هم چشم غره ای به من حرکت کرد و بیان کرد:

-این اتفاق بسیار کم پیش میاد ولی باید بگم ایندفعه منم با البرز موافقم…

البرز شصتش رو به سمت کیان گحرکت کرد:

-با تشکر..

مولین به زور خنده ش رو جمع کرد و رو به سورن بیان کرد:

-ببخشید پسرم ولی اجازه کیان و البرز هم لازمه..

نیش باز سورن درجا بسته شد:

-اِ مامان..

همه زدیم زیر خنده و البرز پرید سمت مولین و محکم گونه ش رو بوسید و آوای خنده ها کشیدهتر شد….

سورن با ناراحتی دیده غره ای به من که پابه پای بقیه می ریز خندیدم رفت و رو به مولین بیان کرد:

-حداقل اجازه میدین بریم با ماشین یه گشتی بزنیم و بیاییم؟…

مولین با خنده سرش رو به تایید تکون داد و سورن تشکر کرد…

وقتی مولین و فاطمه خانم با خنده رفتن، سورن به کیان و البرز خیره شد و اظهار کرد:

-اینو یه جایی تلافی میکنم..

البرز دستش رو تو هوا تکون داد و گفت:

-برو خداروشکر کن اجازه بیرون راهی شدن رو دادیم..

-دادین؟..به‌شدت ممنون واقعا لطف کردین..

البرز این دفعه نگاهش رو بین همه ما چرخوند و گفت:

-ولی متوجه شدین این ادم چقد پررو بود و تا حالا رو نکرده بود…

#پارت1962

همه خندیدیم و عسل با خنده اضافه کرد:

-سورن چطور روت شد از مامانش پرسیدی..

سورن ابرویی بالا انداخت و گفت:

-ایشون مامان منم هست..چرا خجالت بکشم..

البرز سرش رو جوری تکون داد یعنی دیدین حرفم درست بود…

بار دیگر همه خندیدیم و سورن رو به من اضافه کرد:

-بریم عزیزم..

نگاهم کشیده شد سمت ساعت و گفتم:

-به‌شدت دیروقته سورن..

-زود میاییم..

چراکه اجازه ی موندن رو نداشت، قلبم نیومد این رو هم رد کنم..

سرم رو تکون دادم و اضافه کردم:

-باشه..

بعد نگاهم به بقیه افتاد و دیده هام گرد شد:

-اِ بچه ها اینجان..زشته کجا بریم..

همه شروع کردن به تعارف تیکه پاره کردن که برین اشکالی نداره…

با خجالت عذرخواهی کردم که دخترها چشمکی زدن و اشاره کردن زودتر برم…

اونها بیشتر از خودمون ذوق تنها موندن من و سورن رو داشتن…

خنده ام گرفت و سرم رو براشون تکون دادم..

سورن دست تو جیبش کرد و کلید خونه اش رو دراورد و گحرکت کرد سمت سوگل و گفت:

-اینو بگیر اگه قبل اومدن ما حرکت کردین خونه، پشت در نمونین..

سوگل کلید رو گحرکت کرد و سورن هم اومد سمت من و کف دستم رو گرفت و من دوباره خجالت زده از همه خداحافظی کردم….

همه جواب دادن و دخترها یکی یکی با تبسمهای مرموز می گفتن “خوش بگذره”…

#پارت1963

سورن خندید و نوک انگشت هاش رو به گوشه ی پیشونیش زد و گفت:

-چاکریم..

سرم رو به تاسف براشون تکون دادم و با سورن راهی شدیم سمت در…

آوای البرز میومد که به جونشون افتاده بود و می اضافه کرد چرا میگین خوش بگذره مگه کجا میرن….

سورن پوفی کرد و من با خنده یه جفت کتونی از داخل جاکفشی جلوی در برداشتم و پام کردم…

صاف که شدم با همون خنده ی رو لبم اظهار کردم:

-بریم..

سرش رو تکون داد و در حالی که از خونه بیرون می رفتیم اضافه کرد:

-به خدا که یه روزی بدجور تلافی میکنم..

-چی رو؟!..

-همین کارای البرز رو..بابا من به خودم وعده داده بودم امشامگاه پیش تو بمونم…

کشیده ریز خندیدم و از بازوش اویزون شدم و گفتم:

-تو مهمون توی خونه ت داری زشته خودت نباشی..

سورن در حیاط رو باز کرد و اشاره کرد برم بیرون و گفت:

-اونا مهمون نیستن خودشون صاحبخونه ان..بعدشم حتما درک میکنن…

-بله همه باید شمارو درک کنن..

ریموت رو زد و با اخم نگاهم کرد:

-تو که از خدا خواسته بودی..متوجه شدم چطوری هممسیر بقیه می لبخند زدی…

از یادآوری قیافه سورن، بار دیگر خنده ام گحرکت کرد و سورن غر زد:

-بشین بریم بابا..خر ما از کُرگی دم نداشت..

#پارت1964

با خنده قرار گرفتم تو ماشینش و خودش هم با همون اخم های درهم پشت فرمون نشست…

ماشین رو روشن کرد و من برای اینکه از قلبش دربیارم، با تبسم کف دستم رو روی بازوش کشیدم و گفتم:

-قراره کجا بریم عزیزم؟!..

شونه هاش رو بالا انداخت:

-نمی دونم..بریم خونه؟..

متعجب نگاهش کردم:

-خونه؟..اگه می خواستیم بریم خونه چرا پس اومدیم بیرون…

مجدداً پوفی کرد و چشم غره ای بهم رفت:

-منظورم خونه ی منه..

-خب منم همونو میگم..این خونه با اون خونه چه فرقی داره..اضافه کردی بریم با ماشین تو خیابون بگردیم…

گوشه ی لبش رو جوید و با دیده های ریز شده نگاهم کرد که سرم رو به نشونه ی “چیه” تکون دادم و با حرص گفت:

-منو اسکول کردی؟!..

-سورن..

-زهرمار خب..اون ده تا سر خر رو نمشاهده کردی دورمون جای گرفته بودن و نمی ذاشتن تکون بخوریم؟…

خنده ام گحرکت کرد و لب هام رو بهم فشردم:

-زشته..بی ادب..

-پس بریم؟..

-من حرفی نداشتم ولی تو کلید خونه رو دادی به سوگل..

چشم هاش گرد شد و انگار تازه درک کرد چکار کرده..