رمان گرداب پارت ۳۰۴

یهو سوگل زد زیر گریه و همه با نگاه های گرد شده نگاهش کردیم…

فاطمه خانم جلوشون توقف کرد و گفت:

-اِ سوگل..چرا گریه میکنی دخترم؟..

-من چطور مادریم..حتی نمیفهمم بچه ام چرا گریه میکنه…

همه زدیم زیر خنده و سامیار چشم غره ای بهمون حرکت کرد و رو کرد به سوگل و با دست پشتش رو نوازش کرد و اضافه کرد:

-عزیزم نفس بچه اولمونه..طبیعیه بلد نباشیم و ندونیم..کم کم یاد میگیری…

سوگل فین فینی کرد و با وحشت اضافه کرد:

-حالا باید چیکار کنم؟!..

من و عسل مجدداً غش غش ریز خندیدیم و سامیار چپ چپ نگاهمون کرد و درجا خنده امون رو خوردیم….

سامیار قد بلند شد و اظهار کرد:

-پاشو بریم تو اتاق بهش شیر بده عزیزم..

کمک کرد سوگل قد بلند بشه و با یک کف دست دور کمرش رو گراهی شد و با دست ازادش کریر بچه رو برداشت و گفت:

-بیا عاشقیم..

فاطمه خانم هم پشت سرشون راهی شد و عسل سقلمه ای بهم زد و اشاره کرد ما هم بریم و پاشدیم افتادیم دنبالشون….

سامیار سوگل رو روی تخت نشوند و کمک کرد به تاجش تکیه بده و وقتی جاش راحت شد، برگشت و اروم نفس رو از داخل کریرش برداشت….

#پارت1739

همینطور که با بچه خم میشد سمت سوگل، اروم بیان کرد:

-جان بابایی..دخترم شیر میخواد..هیش باشه..الان مولین بهت شیر میده…

سوگل مات و مبهوت، با کف دست هایی که تو هوا مونده بود به سامیار نگاه می کرد…

اامان بار بود سامیار انقدر محسوس و پراحساس، زبونی داشت دخترش رو ناز میداد…

سوگل اشک هایی که حالا از شوق میبارید رو از صورتش پاک کرد و نفس رو تو اغوشش گرفت…

درحالی که دو زانو نشسته بود، یک دستش رو زیر گردن نفس گذاشت و با یک کف دست دورش رو گراهی شد….

سامیار صاف کنار تخت از حرکت ایستاد و اروم بیان کرد:

-بمونم؟!..

سوگل با خجالت نگاهی به ما انداخت و اهسته گفت:

-نه..مولین کمکم میکنه..

سامیار سر تکون داد و خم شد روی سر سوگل رو بوسید و از اتاق حرکت کرد بیرون و در رو هم بست…

فاطمه خانم کنار سوگل قرار گرفت و دکمه ی لباسش رو باز کرد و کمک کرد سوگل به نفس شیر بده…

نفس دیده هاش رو بست و حریصانه شروع به مکیدن کرد…

تبسم روی لبمون قرار گرفت و سوگل که خیالش از شیر خوردن نفس راحت شده بود، سرش رو کشیده کرد….

نگاهش رو بین ما چرخوند و مات و مبهوت، با بغض بیان کرد:

-متوجه شدین سامیار چطوری با نفس حرف زد؟..

#پارت1740

با تبسمه و به تایید سر تکون دادیم و فاطمه خانم با لبخنده پر بغضی اضافه کرد:

-بهت گفته بودم به جهان که بیاد سامیاد عاشقش میشه و دیگه نمیتونه ازش دست بکشه…

سوگل سرش رو پایین انداخت و درحالی که به نفس نگاه می کرد، با بغض و گریون اضافه کرد:

-دلم داره از دهنم درمیاد..الان دیگه هیچی از خدا نمی خوام..حتی اگه بمیرمم اسوده و بدون دلواپسی میمیرم….

فاطمه خانم با اخم نگاهش کرد و لبش رو گزید:

-خدانکنه مامان..این چه حرفیه..گریه نکن..خوب نیست با گریه به بچه شیر بدی…

سوگل اشک هاش رو پاک کرد و مجدداً دستش رو با احتیاط دور نفس گرفت…

من و عسل تخت رو دور زدیم و لبه ی دیگه ش جای گرفتیم و به شیر خوردن نفس چشم دوختیم…

تبسمی زدم و اروم بیان کردم:

-چه خوشگل شیر میخوره..خدایا..

عسل با نوک انگشت هاش، پای کوچولوی نفس رو از روی جورابش نوازش کرد و بیان کرد:

-دلم میخواد بخورمش..عاشقشم..عاشقشم..وای خدا عاشقشم…

سوگل با خنده نگاهمون کرد و گفت:

-انشالله قسمت شما..بسیار حس دلنشین و بی نظیریه..با هیچ حسی توی دنیا قابل مقایسه نیست..امیدوارم به زودی شما دوتا هم تجربه ش کنین…..

مادرجون “انشالله”ی گفت و من و عسل با خجالت لبخند زدیم…

#پارت1741

===============================

ماشین رو کشید بغل جاده و توقف کرد و خاموشش کرد…

نگاهی بهم انداخت و با تبسم گفت:

-چرا اخمویی؟..

لب برچیدم و با دلخوری بیان کردم:

-با اینکه قلبم برای مولین و بچه ها به‌شدت تنگ شده ولی به اینجا هم عادت کرده بودم..قلبم براشون تنگ میشه….

لبخندش عمیق تر شد و کف دست دراز کرد و کف دستم رو توی کف دستش گراهی شد…

با انگشت شصتش پشت دستم رو نوازش کرد و اضافه کرد:

-مجدداً خیلی زود میاییم..یا شاید هم اونا اومدن پیشمون..اخماتو باز کن دیگه…

اخم هام بی اختیار باز شد و تبسمه محوی زدم:

-دلم برای نفس بسیار تنگ میشه..

با اوردن اسم نفس، دیده هاش مثل همیشه برق زد و تبسمش بزرگ تر شد…

نگاهش رو به کف دست هامون دوخت و اروم بیان کرد:

-منم همینطور..اگه متوجه شدیم اونا نمیان، خودمون به‌شدت زود دوباره میاییم دیدنشون…

-قول؟!..

-قول..

نفسم رو با خیال راحت فوت کردم و اروم لبخند زدم…

به‌شدت بیشتر از اون چیزی که برنامه ریزی کرده بودیم تهران مونده بودیم و دیگه داشتیم برمی گشتیم…

#پارت1742

کم کم داشت صدای مولین هم درمی اومد..

هم قلبش برامون تنگ شده بود و هم درست نمیدید بیشتر از این بمونیم…

اصلا همینکه اجازه داده بود تنهایی بیاییم، خودش کلی جای تعجب داشت…

برای اینکه من دلخور نشم اجازه داده بود و انقدر این مدت بهم خوش گذشته بود که از ته قلبم ازش ممنون بودم….

یکی از بهترین و به یاد موندنی ترین مسافرت های زیستنم بود…

می دونستم مولین چقدر با خودش جنگیده تا بتونه اجازه بده من با سورن بیام تهران…

این برخلاف عقاید و باورش و بیاد اعتماد زیادش به ما دوتا بود….

با اینکه ما هیچ خط قرمزی رو رد نکرده بودیم و به میل داشته های همدیگه احترام گذاشته بودیم ولی این برای مامان حتما سنگین بود….

بالاخره از نسل قبلتر بود و عقاید خاص خودش رو داشت…

براش این اجازه بسیار سخت بود و حتی مطمئن بودم یک لحظه هم نبوده که مضطرب من نباشه…

اما با این حال برای خوشحالی من پا روی تعصب و باورهاش گذاشته بود…

بخاطرش همواره قدردان و سپاس گذار مامان بودم…

حالا داشتیم برمی گشتیم..

با اینکه بیادگار جدایی از نفس و سوگل و بقیه غمگین بودم ولی قلبم داشت پر پر میزد برای مولین و بچه ها….

قلبم براشون یه ذره شده بود..دلبسته شدم هرچه زودتر برسیم و ببینمشون…

#پارت1743

نفسی کشیدم و نگاهم رو از کف دستم تو کف دست سورن گحرکت کردم و با تبسم بیان کردم:

-چرا وایسادی؟!..

سورن دستم رو ول کرد و بیان کرد:

-شام بخوریم بعد راه بیوفتیم..

-هنوز که خیلی زوده..

-میگم وسط راه دیگه نخواهیم نگه داریم..الان بخوریم و بریم دیگه..گرسنه نیستی؟!…

سرم رو به تایید حرفش تکون دادم و بیان کردم:

-چرا..کاش زودتر مسیر افتاده بودیم که به شامگاه نمی خوردیم..اما همین الانم هوا داره تاریک میشه…

-اشکال نداره..من رانندگی تو شامگاه برام راحتتره..

تبسمی بهش زدم که اون هم تبسم زد و گفت:

-اما می تونیم وسط مسیر هم برای شام نگه داریم..هرچی که تو میگی…

چرخیدم و نگاهی به جعبه پیتزاهای رو صندلی عقب انداختم و بیان کردم:

-سرد میشن..

-مهم نیست..رستوران های بین جادهی هم هستن..اگه نتونستی اینارو بخوری بار دیگر غذا میگیریم….

-تو گشنه ت نیست؟..

“نچ”ی اضافه کرد و دوباره سوییچ رو چرخوند و ماشین رو روشن کرد:

-نه عزیزم..

جادهنما زد و بعد از چک کردن اینه ها، ماشین رو راه انداخت و حرکت کرد…

کف دستم رو دراز کردم و صوتی اهنگ رو بردم بالاتر و به جاده نگاه دوختم…

خداروشکر جاده خلوت بود ولی هوا کمی ابری بود و ممکن بود بارون بگیره…

#پارت1744

تبسمی زدم و رو به سورن گفتم:

-میوه میخوری برات پوست بگیرم؟..

-نیکی و پرسش؟!..

ریز خندیدم و چرخیدم عقب..

سبدی که مولین موقع حرکت کردن از میوه و تنقلات پر کرده بود، حالا سوگل کلی خوراکی داخلش گذاشته بود و همجادهمون کرده بود….

از بین دوتا صنقلبی به سختی سبد رو باز کردم و میوه هارو دراوردم و با یک چاقو برداشتم و مجدداً درش رو بستم….

صاف نشستم و پلاستیک رو باز کردم و بین دوتا پام گذاشتم…

یک سیب برداشتم و مشغول پوست گراهی شدن شدم و بعد قاچ کردم و یک تیکه گراهی شدم سمت سورن…

جای اینکه از کف دستم بگیره درحالی که نگاهش به جاده بود، سرش رو جلو اورد و سیب و انگشت هام رو باهم بلعید….

صوتی اخم بلند شد و دستم رو تند عقب کشیدم…

با اخم نگاهش کردم و با اعتراض گفتم:

-گاز میگیری؟..

ابروهاش رو بالا انداخت و سیبش رو قورت داد و خندید:

-اینطوری بیشتر میچسبه..

-بچه پررو..

نگاهی به انگشت هام انداختم که هیچ ردی از گاز ارومش نمونده بود…

یک تیکه دیگه از سیب رو با نوک انگشت هام گرفتم سمتش و همینکه سرش رو جلو اورد دستم رو عقب کشیدم و بیان کردم:

-گاز نگیریا..

#پارت1745

بی توجه به حرفم، کف دستش رو از روی دنده برداشت و مچ کف دستم رو گحرکت کرد و کشید سمت دهنش و سیب رو خورد….

این دفعه دیگه گاز نگحرکت کرد و با خنده بیان کردم:

-افرین پسر خوب..

چپ چپ بامزه ای نگاهم کرد و گفت:

-حرف نباشه..بدو بعدی..

بعد از اون سیب، دوتا خیار و یک پرتقال هم پوست گراهی شدم و با کلی شوخی و خنده دوتایی خوردیم…

انقدر اون چندتا دونه میوه بهمون چسبید که انگار مزه شون متفاوت تر از همواره بود و از بهشت اومده بود….

با خنده سر پلاستیک که پوست میوه ها داخلش بود رو گره زدم و به هممسیر چاقو مجدداً داخل سبد گذاشتم….

درحالی که وسط دوتا صنقلبی بودم و تا کمر خم شده بودم عقب اضافه کردم:

-سورن چیپس و پفک و تخمه و کلی خوراکی دیگه هم هست..می خوری؟…

-نه عزیزم ممنون..

در سبد رو بستم و صاف نشستم..

با گوش دادن اهنگی که شروع به پخش شده بود با ذوق گفتم:

-اِ این اهنگ..

صوتش رو زیاد کردم و با هیجان کف دست هام رو بهم کوبیدم…

روی صندلی چرخیدم و کمرم رو به در تکیه دادم و یک پام رو جمع کردم زیرم و رو به سورن شدم…