رمان گرداب پارت ۲۸۲

از همون مقلب لیوان و مایع داخلش دست سامیار و همه ی پسرهای کناریش جز سامان هم بود…

اب دهنم رو بلعیدم و سرم رو چرخوندم سمت سوگل که کنارم جای گرفته بود و با تبسم به رقصنده های وسط نگاه می کرد….

کمی خم شدم سمتش که بیاد آوای قد بلند اهنگ صوتم به گوشش برسه:

-سوگل؟..

سرش رو با همون لبخند همیشگی روی لب هاش چرخوند طرفم:

-جانم؟..

با سر به سمت پسرها اشاره کردم و با نگرانی اظهار کردم:

-یکم زیاده روی نمیکنن؟..

اخم هاش کمی توی هم حرکت کرد و نگاهش چرخید سمت پسرها…

وقتی متوجه ی منظورم شد، سری تکون داد و بیان کرد:

-الان بهشون بگیم بس کنن به نظرت قبول میکنن؟!…

لب هام رو بهم فشردم:

-اولین باره میبینم سورن مشروب میخوره و حتی سیگار میکشه..نمی دونم اگه بگم چه عکس العملی نشون میده….

-ولی من عکس العمل سامیارو میدونم..دوتا دیده غره میره و میگه فقط همین مونده بود به مشروب خوردنم گیر بدی….

از لحنش خنده ام گحرکت کرد و خودش هم لبخند زد و سری به تاسف تکون داد…

#پارت1663

صدای اهنگ قطع شد و نگاه من با دلواپسی دوباره چرخید سمت سورن…

بخاطره اتفاقات گذشته مضطرب بودم حالش بد نشه..

به هرحال اطلاعی در این زمینه نداشتم و نمی دونستم تاثیر منفی داره یا نه…

با آوای کشیده شدن پایه صنقلبی روی زمین سر من و سوگل به سمت صوت چرخید….

با مشاهده کردن عسل که داشت روی صندلی میقرار گرفت، چشم هامون گرد شد و سوگل اظهار کرد:

-اینجا چیکار میکنی؟..

عسل اخم کرد و غر زد:

-حوصله ام سر حرکت کرد اونجا..خسته شدم از بس اومدن تبریک بیان کردن و من تشکر کردم..دو دقیقه راحتم نگذاشتن..سامانم که ماشالله سرش گرمه….

من و سوگل ریز خندیدم و عسل با دست خودش رو باد زد و دوباره نق زد:

-اصلا شما چرا اینجا قرار گرفتین..چرا نمی رقصین؟..چرا نیومدین اونجا پیش من بشینین؟…

سوگل نگاه و ابرویی اومد و اظهار کرد:

-بسه بسه توام..به خدا مادرت و مادرجونو دیوونه کردی از سرشب..هی باید دنبالت بدوان..مثلا عروسی یکم خانم باش….

عسل دستش رو به معنی “برو بابا” تو هوا تکون داد و نگاهی به اطراف انداخت…

قبل از اینکه بتونه چیزی، بگه صدای نازک دختری از سمت دیگه ی میز اومد و نگاهمون چرخید سمتش:

-سوگل جان..

#پارت1664

از لحن پر ناز و کرشمه ش، ابروهام بالا پرید و سوگل شل اضافه کرد:

-ندا جان..

با صوتی سوگل ابروهام بیشتر بالا حرکت کرد و با تعجب بهش چشم دوختم…

صورتش کمی سرخ شده بود و لبخنده متزلزلی روی لب هاش جای گرفته بود…

سوگلی که با همه مهربون و خوش برخورد بود، حالا انگار به سختی داشت تبسم میزد و حالت صورتش کمی گراهی شده و عجیب شده بود….

بدنش انگار تنش پیدا کرده بود..

نگاهم بینشون می چرخید و دختری که سوگل، ندا صداش کرده بود، موشکافانه به سوگل چشم دوخت و با ناز گفت:

-چقدر تپل شدی سوگل جان..

دست سوگل روی شکم برجسته ش قرار گرفت و لبخندش لرزید:

-دیگه حاملگی این حرفارو هم داره..

نگاه ندا با حسرت روی دست سوگل، روی شکمش نشست و سرش رو تکون داد:

-این مدت نمتوجه شده بودمت بتونم تبریک بگم..انشالله به سلامتی فارغ بشی عزیزم…

سوگل با همون حال گراهی شده ش تشکر کرد و من با گیجی نگاهی به عسل انداختم که با اخم و غضب به ندا خیره شده بود….

انگار سنگینی نگاهم رو حس کرد که سرش چرخید سمتم و با مشاهده کردن صورت گیجم خم شد و سرش رو اورد تو گوشم و اروم گفت:

-دختر خاله ی سولینه..نامزد سابق سامیار هم بوده…