برو به متن اصلی

رمان گرداب

رمان گرداب پارت ۲۵۷


کیان با اخم و ناراحتی کمی نگاهم کرد و بعد از جاش قد بلند شد و اومد طرفم…

روی مبل کنارم جای گرفت و کف دستم رو توی کف دستش گرفت و مهربون اظهار کرد:
-ما نمی خواهیم اذیتت کنیم عزیزم..فقط دوست داریم حالت خوب باشه..ببین با یه کار اشتباه هم حال خودت اینطوریه، هم سورن رو به اون حال و روز انداختی…..

بغضم رو قورت دادم و با صورتی غرق اشک نگاهش کردم و اروم اظهار کردم:
-حالش خوبه؟..

-خوبه نگران نباش..

-پس چرا نمیاد اینجا..یک هفته اس از اون روزگار گذشته ولی نیومده..یعنی نگران حال من نیست…

کف دستم رو فشرد و با لبخند اضافه کرد:
-چرا بهش زنگ نمیزنی؟..

سرم رو به زیر انداختم و اهسته لب زدم:
-روم نمیشه..

البرز زد زیر خنده و با حرص رو بهش غریدم:
-مرض..

دنیز هم اروم ریز خندید و گفت:
-وای پرند میگه روم نمیشه..حتما اخر الزمون شده..

بی توجه بهشون، بار دیگر به کیان نگاه کردم و با غصه گفتم:
-میشه تو راضیش کنی بیاد..

-من نمی تونم پرند..خودت باید زنگ بزنی از قلبش دربیاری..اونم ناراحته..حالش حتی از تو هم بدتره..خودت خراب کردی خودتم باید درستش کنی…..

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۶/۱۱/۱۴۰۱ ۱۰:۵۷ ب.ظ]
#پارت1527

با من و من گفتم:
-من نمی تونم..

بعد نگاهم رو بین سه تاشون چرخوندم و با التماس اضافه کردم:
-تورو خدا شما بیاریدش..من دارم دیوونه میشم..

کیان هیچی ناظهار کرد..به دنیز چشم دوختم که شونه بالا انداخت یعنی به من ربطی نداره…

مستاصل نگاهم رو چرخوندم سمت البرز که با بی خیالی اضافه کرد:
-به من چه..اینطوری به من نگاه نکن..به حرف ما هم گوش نمیده..بسیار دلخور و عصبیه…

پوفی کردم و با حرص اظهار کردم:
-به شما هم میگن دوست اخه؟..هیچ کاری واسه من نمی کنین..حالمو می بینین ولی عین خیالتون نیست…

البرز ابروهاش رو بالا انداخت و با تعجب بیان کرد:
-روتو برم بچه..تو زدی ریدی اونوقت از ما توقع داری تمیزش کنیم؟…

کیان با حرص البرز رو آوا کرد که اون با همون لحن بی خیال همیشگیش اظهار کرد:
-چیه..مگه دروغ میگم..

دنیز نگاه غره ای به البرز رفت و بعد با مهربونی رو به من گفت:
-باور کن کاری از دست ما برنمیاد..ما بهش گفتیم پشیمونی و حالت خوب نیست..اما اینقدر غمگینه که تا خودت از قلبش درنیاری درست نمیشه….

با آزردهی سرم رو تکون دادم و دیگه حرفی نزدم..

درست می بیان کردن..حق با سورن بود..اگه اون هم همچین حرف هایی به من میزد، بسیار دلم می شکست و به این زودی ها نمی بخشیدمش….

اما روی رفتن پیشش یا زنگ زدن بهش رو هم نداشتم…

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۷/۱۱/۱۴۰۱ ۱۰:۴۱ ب.ظ]
#پارت1528

مثل چی توی گل گیر کرده بودم و نمی دونستم چطوری گندی که زدم رو پاک کنم…

مظلومانه و با غصه نگاهشون کردم که البرز با خنده بیان کرد:
-مثل خر شرک به ما نگاه نکن..ما نمی تونیم کاری کنیم..

با حرص گفتم:
-از تو یکی که توقعی ندارم..کاری هم بتونی بکنی انجام نمیدی…

دیده هاش گرد شد و مشتش رو جلوی دهنش گراهی شد و اضافه کرد:
-اِاِ..نمک نشناسو ببینا..بشکنه کف دستم که نمک نداره..

دنیز ریز خندید و گفت:
-خب راست میگه..پرند خودش نبود ببینه وقتی خبر دادن گم شده داشتی سکته می کردی..حال و روزگارتو ندید که داشتی دق می کردی….

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان طالع ترنج
دانلود رمان طالع ترنج

البرز نگاه غره ای به دنیز حرکت کرد و اضافه کرد:
-کی؟..من؟..کِی؟..کجا؟..من که عین خیالمم نبود..

کیان هم ریز خندید و بیان کرد:
-اونجای ادم دروغگو..پسر وقتی پس افتاده بودی خودم از روی زمین جمعت کردم…

با ذوق به البرز نگاه کردم و اظهار کردم:
-جدی؟!..

البرز کمی به خوشحالیم چشم دوخت و بعد صورتش جدی شد و اظهار کرد:
-پس چی؟..می میل داشتی به یه ورمم نباشه؟..یدونه پرند خانوم که بیشتر نداریم…

با ذوق خندیدم و اظهار کردم:
-من قربونت برم که..

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۸/۱۱/۱۴۰۱ ۱۰:۲۹ ب.ظ]
#پارت1529

البرز هم خندید و بیان کرد:
-خدا نکنه وروجک..

بعد نگاهش رو به دنیز و کیان دوخت و اضافه کرد:
-حالا که حرفش شده بیایین از حال خودتونم بگیم..دنیز که فرت و فرت گریه می کرد و غش می کرد..کیان..کیان..بیا از تو هم بگیم…..

کیان نگاه غره ای بهش حرکت کرد:
-گمشو بابا..

دنیز هم لبخند زد و تمایل داشت چیزی بگه که من درجا زدم زیر گریه…

می دونستم خیلی دوستم دارن اما وقتی اینطوری تعریف می کردن قلبم یه حالی میشد…

چقدر خوشامگاهخت بودم که همچین خواهر و برادرهایی داشتم…

کیان دوباره کف دست سالمم رو گحرکت کرد و متعجب اظهار کرد:
-اِ چی شد؟..چرا گریه میکنی دختر؟..

با گریه نگاهم رو بینشون چرخوندم و گفتم:
-بسیار دوسِتون دارم..خیلی..به‌شدت..

البرز زد زیر خنده و کیان دست هاش رو دور شونه هام حلقه کرد و کشیدم توی اغوشش…

روی موهام رو بوسید و مهربون بیان کرد:
-ما هم دوسِت داریم عزیزم..گریه نکن..

آوای گریه ی دنیز هم از کنارم قد بلند شد و خودش رو رسوند بهمون و طرف دیگه ام نشست و درحالی که همچنان توی بغل کیان بودم، از پشت بغلم کرد….

کیان کف دست هاش رو از دو طرف من برد عقب تر و به دنیز رسوند و عملا دوتامون رو توی بغلش گحرکت کرده بود…

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۹/۱۱/۱۴۰۱ ۱۰:۰۰ ب.ظ]
#پارت1530

البرز با خنده اظهار کرد:
-جمعش کنین ببینم بابا..اشکتون دم مشکتونه..این لوس بازیا چیه…

دنیز با گریه غر زد:
-خفه شو البرز..

کیان زد سر شونه من و دنیز و با خنده و پر محبت اضافه کرد:
-بسه دیگه..خداروشکر دیگه تموم شد و حال همه خوبه و پرند هم پیشمونه..گریه نکنین…

دنیز از پشت شونه ام رو بوسید و عقب حرکت کرد..

من هم از کیان جدا شدم و اشک هام رو پاک کرد و چرخیدم سمت دنیز…

کف دستش رو گرفتم بالا اوردم و پشت دستش رو بوسیدم و با بغض و اضافه کردم:
-چه خوبه شما رو دارم..مرسی که هستین..

دنیز گونه ام رو بوسید و اون هم اشک هاش رو پاک کرد و البرز اضافه کرد:
-خیلی لوسین..رو کف دستمون نمونین خوبه..یکی خر شد میل داشت این پرندو بگیره که اونم پر دادین حرکت کرد…

نگاه غره ای بهش رفتم و گفتم:
-خر خودتی..درست حرف بزن..

-اوه اوه..کجا با این عجله..نیومده بخاطرش به من فحش میدی..دستم درد نکنه..خجالت نمیکشی جلوی داداشت از اون یارو طرفداری میکنی….

مستاصل به کیان که می ریز خندید خیره شدم و بیان کردم:
-نخند..یه چیزی بهش بگو..

کیان با خنده رو به البرز اظهار کرد:
-اذیتش نکن..

البرز هم لبخند زد و دیگه چیزی نبیان کرد..

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان آخرین بُت
دانلود رمان آخرین بُت

اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن

ممنون از حمایتت! 💜

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *