رمان گرداب پارت ۲۴۲

کیان که تازه از توالت بیرون اومده و جمله های اخرشون رو گوش داده بود، درحالی که روی مبل روبه روشون می جای گرفت، با حرص اظهار کرد:
-با دیوار دعوا کرده..

سورن دیده غره ای بهش رفت و مهتاب خانوم با تعجب به کیان نگاه کرد:
-با دیوار؟!..

کیان بی توجه به اشاره ی سورن برای ساکت موندنش، گفت:
-اره مشت زده به دیوار..

مهتاب خانوم دیده هاش گرد شد و به سورن نگاه کرد:
-مگه بچه ای سورن..این کارا چیه؟..

-چیزی نشده..دوتا خراش کوچیکه..

مهتاب خانوم بی توجه به حرفش، به کیان چشم دوخت و گفت:
-ضدعفونی کردین؟..یا الکل و بتادین بیارم خودم تمیزش کنم؟…

کیان سرش رو به منفی تکون داد و گفت:
-نه لازم نیست..دنیز تازه ضدعفونی کرده و باندشو عوض کرده…

مهتاب خانوم با صورتی رنگ پریده و بی حال سر تکون داد…

خواست چیزی بگه که با کشیده شدن صوتی یک گوشی، حرفش رو خورد و نگاهش رو بین کیان و سورن چرخوند….

صدای گوشی سورن بود..

کف دست هاش رو از کف دست مهتاب خانوم بیرون کشید و از جاش کشیده شد و گوشیش رو از جیب شلوارش دراورد…

با مشاهده کردن اسم سرگرد طاهری روی صفحه ی گوشیش، دلش هری ریخت و رنگش به شدت پرید…

نیم نگاهی به مهتاب خانوم کرد و اون هم با مشاهده کردن نگاهش نگران شد و اظهار کرد:
-کیه؟!..

سورن برای اینکه بیشتر دلواپسش نکنه، سر تکون داد و مجبور شد دروغ بگه:
-البرزِ..

کف دستش رو روی صفحه ی گوشی کشید و تماس رو برقرار کرد…

صوتش رو صاف کرد و چند قدم ازشون فاصله می گرفت و گوشی رو بغل گوشش گذاشت:
-بله؟..

صوتی سرگرد با کمی مکث توی گوشش پیچید:
-سلام..سرگرد طاهری هستم..

سورن صداش رو اروم کرد و باز هم از مهتاب خانوم بیشتر فاصله و اظهار کرد:
-سلام..بله شناختم..شمارتون رو ذخیره کردم..اتفاقی افتاده؟…

سرگرد گلویی صاف کرد و با لحنی که سعی می کرد ارامش داشته باشه گفت:
-یه ادرس برات می فرستم خودتو به‌سرعت برسون..

تن سوزن لرزید و دلش از جا کنده شد..

از این ادرس دادن ها و خبرش کردن ها، یادگار ی خوبی نداشت و درجا تصویر اون پزشک قانونی ساکت و سرد پیش نگاه هاش نقش بست….

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۰۱/۰۶/۱۴۰۱ ۰۹:۵۰ ق.ظ]
#پارت1423

اب دهنش رو قورت داد و با صدایی تحلیل رفته بیان کرد:
-بازم؟!..

سرگرد با همون لحنی که سعی می کرد ارامشش رو به سورن هم انتقال بده گفت:
-نه مضطرب نباش..انشالله که خیره..فقط زودتر بیا پسر خوب…

سورن چشم هاش رو بست و چند نفس عمیق کشید و سعی کرد به حرف و لحن سرگرد اعتماد کنه و پیش داوری نکنه….

زبونش رو روی لبش کشید و با وحشتی که محسوس بود بیان کرد:
-چشم..ادرس رو بفرستین الان جاده میوفتم..

سرگرد که متوجه ی حالش شده بود، دوباره با همون لحن اظهار کرد:
-مضطرب نباش پسر..الان ادرس رو می فرستم..می بینمت..

سورن با خداحافظی مختصری گوشی رو قطع کرد و از کنار گوشش پایین اورد…

کف کف دست ازادش رو روی دلش گذاشت و دوباره نفس عمیقی کشید…

با تمام حرف های سرگرد، باز هم دلش گواه خوبی نمی داد و از وحشت زیاد تو جاش خشکش زده بود…

با آوای دلواپس کیان تکونی خورد و اروم برگشت سمتشون..

کیان سوالی سر تکون داد:
-چی می بیان کرد؟..

سورن اب دهنش رو قورت داد و دوباره نیم نگاهی به مهتاب خانوم انداخت…

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۰۲/۰۶/۱۴۰۱ ۰۹:۵۴ ب.ظ]
#پارت1424

سورن سعی کرد حال بدش رو نشون نده و به سختی گفت:
-چیزی نشده..گفت کارمون داره و بریم پیشش..

مهتاب خانوم که مضطرب شده بود، از جاش کشیده شد و اضافه کرد:
-نگفت چی شده؟!..

سورن به سختی تبسمه محوی روی لب هاش نشوند و گفت:
-نه قربونت برم..نگران نباش اتفاقی نیوفتاده..

بعد به کیان خیره شد و با نگاه هاش نامحسوس اشاره کرد زودتر برن…

کیان هم متوجه شد و به‌سرعت دنیز رو صوت کرد..

دنیز با چشم های سرخ و نم دار از اتاق پرند خارج شد و گفت:
-چی شده؟!..

کیان به طرفش راهی شد و کف دستش رو روی شونه ش گذاشت و بیان کرد:
-ما یه سر میریم پیش البرز گفت کارمون داره..تو پیش خاله باش…

دنیز با مضطربی نگاهش کرد و سری به تایید تکون داد و بی صوت لب زد:
-منو بی خبر نذارین..

کیان دیده هاش رو باز و بسته کرد:
-نگاه..مضطرب نباش..

کیان و سورن به‌سرعت از دنیز و مهتاب خانوم که انگار متوجه ی چیزی شده بود و با دلواپسی نگاهشون می کرد، خداحافظی کردن….

به سرعت کفش هاشون رو پوشیدن و از خونه بیرون زدن…

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۰۳/۰۶/۱۴۰۱ ۰۹:۵۹ ب.ظ]
#پارت1425

سوار ماشین سورن شدن و همون لحظه صدای پیامک گوشی سورن هم قد بلند شد…

کیان به سورن چشم دوخت و گفت:
-سورن چی شده؟..البرز چی بیان کرد؟..اتفاقی افتاده؟..

سورن قفل گوشیش رو باز کرد و با کف دستی که می لرزید، پیامک سرگرد رو باز کرد و ادرس رو خوند…

عرق از تیره ی پشتش راه گراهی شده بود و با دیده هایی گشاد شده به ادرس خیره شده بود…

با دست کیان که به شونه ش خورد و صداش کرد، تکونی خورد و نگاهی به کیان کرد:
-البرز نبود..سرگرد بود..گفت یه ادرس می فرسته تند خودمونو برسونیم اونجا…

دیده های کیان گرد شد و با وحشت گفت:
-سرگرد؟..نگفت چی شده؟!..

-نه چیزی ناضافه کرد..فقط اضافه کرد زود بیایین..

کیان اب دهنش رو قورت داد و با همون لحن بیان کرد:
-ادرس رو فرستاد؟..

سورن سر تکون داد و با ترس به کیان چشم دوخت:
-الان فرستاد..

کمی خاموشی بینشون برقرار شد و انگار هیچ کدوم جرات پرسیدن و حرف زدن نداشتن…

کیان عرق پیشونیش رو پاک کرد و تمان توانش رو جمع کرد و با آوایی که از ته چاه می اومد گفت:
-ادرس کجاست؟!..

سورن گوشی رو انداخت روی پاش و استارت زد و بی رمق نالید:
-ادرس یه بیمارستانِ..

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۰۵/۰۶/۱۴۰۱ ۰۹:۳۵ ق.ظ]
#پارت1426

===============================

ماشین رو گوشه ی خیابون پارک کرد و به همجاده کیان به سرعت پیاده شدن…

حتی یادش حرکت کرد درهای ماشین رو قفل کنه و دوتایی راه افتادن سمت بیمارستان…

سورن شروع به دویدن کرد و بی حواس پرید وسط خیابون…

صوتی داد کیان و آوای ترمز و بوق های ممتد ماشین ها توی هم قاطی شد…

داد و فریاد راننده هایی که کم مونده بود بهش بزنن هم به هوا رفت…

کیان داد زد:
-دیوونه چیکار میکنی..

سورن بدون اینکه توجه ای بکنه، به مسیرش ادامه داد..

کیان دو دستش رو به نشونه ی عذرخواهی به هوا برد و همینطور که رو به راننده های ماشین عذرخواهی می کرد، اون هم از خیابون رد شد….

شروع به دویدن کرد تا خودش رو به سورن برسونه و توی حیاط بیمارستان بهش رسید…

دویدنشون تبدیل به جاده راهی شدن شتاب‌زده و به‌سرعت، با قدم های کشیده شده بود…

کیان که اخم هاش بدجور توی هم فرو رفته بود با حرص گفت:
-با این دیوونه بازیات اخر یه کاری دستمون میدی..

سورن باز هم محل نداد و دوتایی وارد ساختمان بیمارستان شدن…

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۰۶/۰۶/۱۴۰۱ ۱۰:۱۵ ب.ظ]
#پارت1427

خودش رو به پذیرش رسوند و جلوی استیشن از حرکت ایستاد و نگاهی به پرستاری که پشت سیستم قرار گرفته بود انداخت….

اصلا نمی دونست چی باید بگه و سراغ کی رو بگیره..

نگاه گیجی به کیان انداخت و اون که متوجه ی منظورش شده بود گفت:
-زنگ بزن به سرگرد..

سریع گوشیش رو از جیبش دراورد و شماره ی سرگرد رو گراهی شد…

بعد از دو بوق تماس برقرار شد و سرگرد بیان کرد:
-سلام..کجایی پسر؟..

سورن اب دهنش رو قورت داد و اضافه کرد:
-سلام..جلوی پذیرش..

-همونجا بمون الان میام..

سورن “باشه”ی ضعیفی اضافه کرد و تماس رو قطع کرد..

کیان نگاهی به صورت رنگ پریده ی سورن کرد و اظهار کرد:
-چی اظهار کرد؟!..

-اظهار کرد همونجا بمونین الان میام..

کیان سر تکون داد و سورن بی قرار شروع کرد به قدم رو رفتن…

کیان کمی نگاهش کرد و بعد سری به تاسف تکون داد و نگاهش رو به اطراف چرخوند تا ببینه سرگرد از کجا میاد….

طاما نکشید در اسانسور که فاصله کمی باهاشون داشت باز شد و سرگرد ازش خارج شد…

پاهای سورن به زمین میخکوب شد و نگاهش رو به سرگرد دوخت که با قدم های به‌سرعت به سمتشون می اومد….

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۰۷/۰۶/۱۴۰۱ ۱۰:۰۹ ب.ظ]
#پارت1428

سرگرد جلوی سورن توقف کرد و کیان هم خودش رو بهشون رسوند و سلام و علیکی با سرگرد کرد…

سورن اب دهنش رو بلعید و با صوتی بی رمقی اظهار کرد:
-چی شده جناب سرگرد؟!..

سرگرد برای اینکه کمی نگرانی رو ازشون دور کنه، لبخنده محوی زد و گفت:
-نگران نباش..بیایین بریم..

با کف دستش به اسانسور اشاره کرد و خودش جلوتر مسیر افتاد و سورن و کیان هم دنبالش رفتن…

سورن به سختی قدم برمی داشت و احساس می کرد پاهاش هرلحظه از رمق می افته و پخش زمین میشه….

وارد اسانسور شدن و سرگرد دکمه ی طبقه ی سوم رو زد…

با بسته شدن در اسانسور و حرکت کردنش، کیان دیگه طاقت نیاورد با مضطربی اضافه کرد:
-نمی خواهین بگین چی شده؟..چرا اومدیم بیمارستان؟…

سرگرد نگاهی به دوتاشون کرد و با ارامش گفت:
-امروز از بیمارستان یه مورد بدون هویت گذارش شد و منم برای تحقیق خودمو رسوندم…

اسانسور توقف کرد و سرگرد فرصت نکرد ادامه بده..

دوباره اشاره ای کرد و سه تایی از اسانسور خارج شدن و گوشه ی جادهرو ایستادن…

سورن با بی قراری سرش رو تکون داد و گفت:
-خب؟!..

سرگرد نگاهی به ته جادهرو انداخت و با مکث کوتاهی گفت:
-مشخصاتش به خانوم پارسا میخوره..ازتون خواستم بیایین برای تشخیص هویتش…

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۰۸/۰۶/۱۴۰۱ ۰۹:۳۵ ب.ظ]
#پارت1429

سورن دیده هاش رو بست و بی حال به دیوار تکیه داد و توان حرف زدن نداشت…

کیان دست هاش رو مشت کرد و اظهار کرد:
-شما که عکس پرند رو دیدین..چرا مطمئن نیستین خودشِ یا نه؟…

با خاموشی سرگرد، سورن به سرعت نگاه هاش رو باز کرد و خیره شد بهش…

با فکری که توی سرش شکل گحرکت کرد، قلبش هری ریخت و نالید:
-حالش چطوره؟..چرا اوردنش بیمارستان؟..

سرگرد به نشونه ی همدردی کف دستش رو روی شونه ی سورن گذاشت…

کمی نگاهش کرد و گفت:
-من تقریبا مطمئنم اما تایید شما هم مهمه..

سورن با ترس نگاهش کرد و کیان نالید:
-چرا؟..

سرگرد این دفعه به کیان چشم دوخت و با تاسف اضافه کرد:
-متاسفانه زیاد قابل تشخیص نیست..مورد ضرب و شتم شمشاهده کرد قرار گحرکت کرده…

پاهای سورن شل شد و همینطور که روی دیوار سر می خورد و می قرار گرفت نالید:
-یا خدا..

کیان هم به قدری بهم ریخت که دیگه توان رسیدگی به سورن رو نداشت…

به دیوار تکیه داد و چشم هاش رو بست و بغض قرار گرفت بیخ گلوش…

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۰/۰۶/۱۴۰۱ ۰۹:۳۷ ب.ظ]
#پارت1430

سرگرد کمی نگاهشون کرد و بعد اضافه کرد:
-شما باید قوی باشین..خانوم پارسا الان بیشتر از همواره بهتون نیاز داره..لطفا به خودتون بیایین..با کمک شما انشالله حالش خوب میشه و باعث و بانی این اتفاق هم به سزای عملش میرسه…..

سورن سرش رو که انگار روی تنش سنگینی می کرد رو توی کف دست هاش گراهی شد و با دیده هایی که اشک توشون حلقه زده بود، بی نفس نالید:
-کجا پیداش کردین؟!..

سرگرد خاموشی کرد و کیان چشم هاش رو باز کرد و با بغض بیان کرد:
-خواهش میکنم بگین..

سرگرد سری تکون داد و گفت:
-اطراف همون منطقه ای که کیفش پیدا شد، گوشه ی خیابون رهاش کرده بودن..کارمندهای شهرداری متوجه ش شدن و امبولانس خبر کردن….

نفس سورن گحرکت کرد و قبلش از جا کنده شد..

کف دست هاش رو دو طرف سرش فشرد و بغضش ترکید:
-لعنتیا..بی انصافا چطور تونستن..

سرگرد روی سر پاهاش، جلوی سورن قرار گرفت و گفت:
-خواهش می کنم اروم باشین..

سورن به سینه ش چنگ زد و با صورتی که غرق اشک بود به سرگرد نگاه کرد و لب زد:
-کجاست؟..

سرگرد دوباره به ته جادهرو نگاه کرد و اظهار کرد:
-توی ای سی یو..

سورن با درد مجدداً پلک هاش رو روی هم گذاشت و چند قطره اشک از نگاه هاش فروریخت…

به سختی دست هاش رو دو طرفش روی زمین گذاشت و سعی کرد کشیده بشه…