رمان گرداب پارت ۲۴۱

البرز دست هاش رو مشت کرد و با حرص گفت:
-لاشی..فقط پرند پیدا بشه، اونوقت بلایی سرش میارم از به دنیا اومدنش پشیمون بشه…

دنیز نگاهش رو بینشون چرخوند و با دلخوری گفت:
-نمی دونم چطور بعد از یک هفته هنوز نتونستیم یه سرنخ پیدا کنیم..یعنی اینقدر نقشه ش دقیق بوده که هیچ سوتی ازش نگرفتیم….

کیان که کارش تموم شده بود و داشت باند رو دور کف دست های سورن می پیچید، گفت:
-مطمئنم مدتها نقشه کشیده..فکر همه جارو کرده..برای همین نمی تونیم ازش اتو بگیریم…

سورن پوزخندی زد و اضافه کرد:
-می دونستم عوضی تر از این حرفاست ولی حتی منم اینقدرشو فکر نمی کردم..هنوز موندم چطور جرات کرده..اصلا هدفش چی بوده….

کیان چسب کوچکی به انتهای باندها زد و گفت:
-من از همین می ترسم..می ترسم برای اینکه لو نره، دست به کار احمقانه ای بزنه..بالاخره وقتی پرند پیدا بشه همه چی رو میگه..اونوقت چه غلطی میخواد بکنه..این منو دلواپس میکنه…..

دنیز با قلبهره دست هاش رو توی هم پیچید و بیان کرد:
-یعنی میگین ممکنه برای اینکه لو نره بلایی سر پرند بیاره؟!…

سورن کف دست های بانداژ شده ش رو مشت کرد و عصبی غرید:
-گوه خورده..

کیان به‌سرعت دستش رو روی دست های سورن گذاشت و اضافه کرد:
-نکن..تازه کف دستاتو بستم..داریم هم فکری میکنیم..چرا فقط بلدی به خودت اسیب بزنی…

سورن مشت هاش رو باز کرد و بی حوصله بیان کرد:
-تو هم که فقط بلدی غر بزنی..

-چیکار کنم..اگه به حال خودتون ولتون کنم معلوم نیست چه بلایی سر خودتون میارین…

سورن نگاه های قرمزش رو به نگاه کیان دوخت و با سر انگشت هاش که از باند بیرون بود، به شونه ش زد و بیان کرد:
-دمت گرم رفیق..خوبه که هستی..

کیان تبسمه محوی زد و سرش رو تکون داد:
-نوکرم..کاش کار بیشتری از دستم برمیومد..

-همه ی کارامون افتاده گردن تو..فکر نکن حواسمون نیست…

البرز و دنیز هم سری به تایید تکون دادن و لبخنده تلخی روی لب های همشون قرار گرفت…

دنیز به سه تاشون چشم دوخت و بیان کرد:
-خداروشکر تنها نیستیم و تو این روزگارهای سخت همدیگه رو داریم…

مکثی کرد و اب دهنش رو قورت داد و با بغض ادامه داد:
-الهی بمیرم برای پرند که الان تنهاست..

مجدداً بینشون خاموشی سنگینی برقرار شد و قبل از اینکه یکیشون فرصت کنه حرفی بزنه، آوای جیغ و گریه ی مهتاب خانوم از داخل خونه بلند شد….

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۱/۰۵/۱۴۰۱ ۰۹:۵۶ ق.ظ]
#پارت1413

یک لحظه خشکشون زد و به همدیگه چشم دوختن و بعد با کمی مکث، همشون از جا پریدن و دویدن سمت خونه….

سورن زودتر از همه خودش رو به در رسوند و بازش کرد و رفت داخل…

گیج نگاهی به دور خونه کرد و متوجه شد آوا از داخل اتاق خواب میاد و دوباره دوید و بی مکث در رو باز کرد و خودش رو پرت کرد داخل….

با نگاه های گرد شده وسط اتاق ایستاد و به مهتاب خانوم که روی تخت جای گرفته بود و با گریه جیغ میکشید و خودش رو میزد، نگاه کرد….

با دست هاش به سر و صورت خودش میزد و با جیغ پرند رو آوا می کرد…

سورن هجوم برد طرفش و زانوش رو روی تخت گذاشت و سعی کرد کف دست هاش رو مهار کنه…

مهتاب خانوم با گریه تقلا می کرد تا کف دست هاش رو ازاد کنه و همچنان جیغ میزد:
-پرند..پرندم کجاست..دخترم کجاست..حالش خوب نیست..پرند حالش خوب نیست..من متوجه شدمش..دیدمش….

سورن کف دست های مهتاب خانوم رو گراهی شد و برای اینکه بتونه جلوش رو بگیره، محکم تو بغلش گحرکت کردش…

با یک کف دستش مچ جفت دست های مهتاب خانوم رو گراهی شد و به سینه ی خودش چسبوند و با کف دست دیگه ش سرش رو توی بغلش کشید….

دیده هاش رو بست و برای اینکه آواش میون جیغ های مهتاب خانوم به گوشش برسه، فریاد کشید:
-مادرجون..اروم باش..چی شده؟..چی شده؟..

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۲/۰۵/۱۴۰۱ ۱۰:۵۴ ب.ظ]
#پارت1414

مهتاب خانوم که آوای سورن رو متوجه شده بود، توی یک لحظه دست از جیغ زدن برداشت و بعد از خاموشیی چند ثانیه ای بغضش پر صوتتر ترکید….

سورن با ترس و قلبهره کف دست های مهتاب خانوم رو ول کرد و محکم تر با دوتا دستش بغلش کرد…

با دیده های گرد شده به دیوار روبه روش خیره شد و با وحشت بیان کرد:
-چی شده مادرجون..چی شد؟..

مهتاب خانوم کف دست هاش رو دور سورن حلقه کرد و پیمسیرنش رو از روی کمرش چنگ زد و زار زد:
-سورن..سورن..حال پرند خوب نیست..سورن من مشاهده کردمش…

سورن با ترس کمی خودش رو عقب کشید تا بتونه صورت مهتاب خانوم رو ببینه…

به صورت رنگ پریده و خیسش خیره شد و نالید:
-کجا مشاهده کردیش؟!..کسی زنگ زد؟!..

مهتاب خانوم با وحشت به سورن چشم دوخت و درحالی که لب و چراکهه ش می لرزید بیان کرد:
-دیدمش..پرندمو مشاهده کردم..حالش خوب نبود..ازمون کمک می تمایل داشت..سورن ازمون کمک می میل داشت..حالش خوب نبود….

سورن شونه های مهتاب خانوم رو توی دست هاش گرفت و گفت:
-کجا دیدیش..چطوری ازمون کمک میل داشت؟..

مهتاب خانوم به سینه ی خودش چنگ زد و با نگاه های گرد شده و وحشت زده بریده بریده گفت:
-خوا..خواب..

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۳/۰۵/۱۴۰۱ ۰۹:۴۷ ب.ظ]
#پارت1415

سورن متوجه ی منظورش شد و دیده هاش رو بست و نفسش رو فوت کرد بیرون…

مهتاب خانوم خواب متوجه شده بود و سورن نمی تونست نسبت به این خواب یا کابوس بی توجه باشه…

اون مادر بود و حتما حال دخترش رو حتی از دور هم شده حس می کرد…

زانوش رو از روی تخت برداشت و لبه ی تخت نشست و کف دست های مهتاب خانوم رو توی کف دستش گراهی شد…

نیم نگاهی به عقب انداخت و رو به کیان و البرز و دنیز که اون هم داشت زار میزد بیان کرد:
-یه لیوان اب بیارین..

البرز به سرعت برای اوردن اب از اتاق بیرون زد و سورن رو به کیان با سر به دنیز اشاره کرد تا ارومش کنه….

می میل داشت جو اتاق رو کمی اروم کنه تا بتونه با مهتاب خانوم حرف بزنه…

فشاری به کف دست های مهتاب خانوم اورد و با لحن اروم و مهربونی اظهار کرد:
-مادرجون اروم باش..فقط یه خواب بود..اروم باش..

مهتاب خانوم چشم های خیسش رو باز کرد و با گریه نالید:
-نه نه..خواب نبود..خیلی واقعی بود..واقعی بود..

سورن یک کف دستش رو از کف دست های مهتاب خانوم جدا کرد و با ملایمت اشک هاش رو پاک کرد و بیان کرد:
-باشه..یکم اروم باش..گریه نکن..اروم باش عزیزم..

مهتاب خانوم دیده هاش رو بست و سعی کرد جلوی هق هقش رو بگیره…

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۵/۰۵/۱۴۰۱ ۰۹:۲۹ ب.ظ]
#پارت1416

چند نفس عمیق کشید ولی یهو مجدداً بغضش ترکید و زد زیر گریه:
-سورن..سورن چرا پرندمو پیدا نمیکنی..سورن پرند کجاست…

سورن بغضش رو همراه با اب دهنش قورت داد و لیوان ابی که البرز به طرفش گحرکت کرده بود رو از دستش گرفت….

لیوان رو به لب های مهتاب خانوم نزدیک کرد و بیان کرد:
-یکم اب بخور قربونت برم..نفست بالا نمیاد..یکم اب بخور بتونیم حرف بزنیم…

مهتاب خانوم چند قلوپ اب خورد، بعد لیوان رو پس زد و مستاصل و با زاری اضافه کرد:
-یک هفته شده پرند نیست سورن..چرا پیداش نمی کنین..دخترم کجاست…

سورن لیوان رو بار دیگر به کف دست البرز داد و دست های مهتاب خانوم رو گحرکت کرد و با شرمندگی گفت:
-پیداش میکنیم..قول میدم پیداش کنیم..حالا اروم برام تعریف کن چه خوابی مشاهده کردی…

مهتاب خانوم مجدداً چند نفس عمیق کشید تا جلوی گریه ش رو بگیره و بتونه حرف بزنه…

نفس زنان نگاه هاش رو باز کرد و با وحشت گفت:
-منو تو بودیم..یه جای کم نور..یهو صوتی پرند رو شنیدیم..راهی شدیم به طرف صوت و متوجه شدیم روی زمین قرار گرفته و دست هاش رو به طرف من و تو دراز کرده و دوتامونو آوا میکنه..می اظهار کرد مولین، سورن کجایین، کمکم کنین…..

بغض مهتاب خانوم مجدداً ترکید و زار زد:
-تمام سر و صورت و کف دست هاش زخمی و خونی بود..نمی تونست از جاش تکون بخوره..ما هم نمی تونستیم به طرفش بریم..هی صدامون می کرد و کمک می میل داشت..بچه ام حالش خوب نبود..کل صورت و کف دست هاش خونی بود……

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۲۵/۰۵/۱۴۰۱ ۱۰:۱۶ ب.ظ]
#پارت1417

دل سورن از جا کنده شد و سرش به دوران افتاد..

دیده هاش رو بست و مشتش رو روی دل بی قرارش که محکم به طپش افتاده بود کوبید…

سرش رو خم کرد و از دردی که تو سینه ش پیچید، ناخوداگاه نالید:
-اخ..

کیان دوید طرفش و شونه ش رو گحرکت کرد و مهتاب خانوم هم با وحشت صداش کرد:
-سورن..پسرم..

رنگش سفید و لب هاش کبود شده بود و تنش می لرزید..

کیان با ترس شونه ش رو تکون داد:
-سورن..چی شد پسر؟!..

سورن نگاه های غلتان خونش رو باز کرد و به مهتاب خانوم نگاه کرد…

لب های کبود و لرزونش رو تکون داد:
-پیداش میکنم..

مهتاب خانوم با ترس و گریون، صورت سورن رو توی کف دست هاش گرفت:
-می دونم..می دونم پیداش میکنی..حالت خوبه؟..

سورن صورتش رو از درد جمع کرد و بار دیگر مشتش رو روی قبلش کوبید و تکرار کرد:
-پیداش می کنم..

کیان با ترس به مشت سورن که روی قبلش می کوبید نگاه کرد و اظهار کرد:
-سورن خوبی؟!..

سورن بی توجه به کیان، دوباره به مهتاب خانوم خیره شد و بی صدا لب زد:
-قول میدم..

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۲۶/۰۵/۱۴۰۱ ۰۹:۵۹ ب.ظ]
#پارت1418

مهتاب خانوم بار دیگر زد زیر گریه و کف دست هاش رو باز کرد و سورن رو توی بغلش کشید…

سورن هم طاقت نیاورد و بغض خودش هم ترکید و مثل یک بچه بی پناه، خودش رو توی اغوش مهتاب خانوم جمع کرد و شونه هاش لرزید….

مهتاب خانوم موهاش رو نوازش کرد و با گریه نالید:
-میدونم مولین..میدونم پیداش میکنی..

سورن صورتش رو به شونه ی مهتاب خانوم چسبوند تا بقیه شاهد اشک هاش نباشن…

قبلش فشرده میشد و انگار یک وزنه ی سنگین روی قفسه ی سینه ش گذاشته بودن…

کمی توی بغل هم اشک ریختن و سورن برای اینکه حال مهتاب خانوم بدتر نشه، بغضش رو قورت داد و سرش رو عقب کشید….

سریع تند دستش رو روی صورتش کشید و اشک هاش رو پاک کرد…

با دلواپسی به مهتاب خانوم چشم دوخت و لب زد:
-حالت خوبه؟!..

-اره مولین..تو خوبی؟!..

سورن سرش رو تکون داد و دستش رو روی شونه ی مهتاب خانوم گذاشت و بیان کرد:
-دراز بکش..یکم بخواب حالت بهتر بشه..

مهتاب خانوم مطیعانه روی تخت دراز کشید و اظهار کرد:
-باشه عزیزم..من حالم خوبه دلواپس نباش..

سورن تبسمه تلخی زد و کف دست دراز کرد و پتو رو برداشت و روی مهتاب خانوم کشید…

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۲۷/۰۵/۱۴۰۱ ۰۹:۱۵ ب.ظ]
#پارت1419

خم شد و پیشونی مهتاب خانوم رو بوسید و دست نوازشی روی موهاش کشید و گفت:
-نگران هیچی نباش..همه چی رو بسپار به من..قول میدم به زودی همه چی درست بشه…

مهتاب خانوم تبسمه محوی زد و سرش رو تکون داد و چشم هاش رو بست…

هنوز اثر قرص هایی که سرشب خورده بود، توی بدنش بود و به‌شدت زود نفس هاش منظم شد و به خواب حرکت کرد….

سورن از لبه ی تخت کشیده شد و اشاره ای به بقیه کرد و همگی از اتاق بیرون رفتن…

سورن در اتاق رو اروم بست و به سمت سالن راهی شدن و روی مبل ها قرار گرفتن…

البرز کلافه دستی به صورتش کشید و اضافه کرد:
-چیکار کنیم..زن بیچاره داره از کف دست میره..چرا هیچکاری نمی تونیم بکنیم…

دنیز اشک هاش رو پاک کرد و با بغض گفت:
-حق داره..تو این دنیا کسی رو جز پرند نداره و اونم معلوم نیست کجاست و توی چه حالیه..تا الانم خوب طاقت اورده….

البرز نگاهش رو بین همه چرخوند و بیان کرد:
-میترسم بلایی سرش بیاد..

سورن توی یک حرکت از جاش قد بلند شد و کف دست های بانداژ شده ش رو مشت کرد و طبق معمول شروع کرد به قدم رو حرکت کردن و بی قرار اظهار کرد:
-باید هرچه زودتر پرند رو پیدا کنیم..باید پیداش کنیم..

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۲۹/۰۵/۱۴۰۱ ۰۹:۲۷ ق.ظ]
#پارت1420

===============================

با نشستن کسی کنارش، چشم هاش رو باز کرد و سرش رو از پشتی مبل برداشت…

نگاهی انداخت و با متوجه شدن مهتاب خانوم، صاف سرجاش جای گرفت و تبسمه بی رمقی زد و گفت:
-خوبی مادرجون؟..

مهتاب خانوم هم بی حال سرش رو تکون داد و اظهار کرد:
-خوبم مامان..تو بهتری؟..

سورن هم سر تکون داد و نگاهش رو ازش دزمتوجه شد..

از اینکه هنوز نتونسته بودن کاری انجام بدن خجالت می کشید…

حتی روی خیره شدن تو چشم های مهتاب خانوم رو هم نداشت…

با حس کف دست های مهتاب خانوم روی کف دست هاش، سرش رو پایین برد و به کف دست هاشون خیره شد…

مهتاب خانوم جفت کف دست های سورن رو توی کف دست هاش گرفت و با دلواپسی گفت:
-کف دست هات چی شده؟!..

سورن نفس عمیقی کشید و باز هم تو صورت مهتاب خانوم نگاه نکرد و گفت:
-چیزی نیست..

-پس چرا باند پیچیدی بهشون؟!..

-یکم خراشیده شده..بچه ها شلوغش کردن و بانداژ کردن…

مهتاب خانوم مشغول وارسی کف دست هاش شد و گفت:
-چیکار کردی با خودت؟!..