اخم هام رو کشیدم توهم و گفتم:
-چرا همتون میگین خوش بگذره؟..مگه کجا میرم..دارم میرم خونه ها…
البرز کف دستش رو توی هوا تکون داد و گفت:
-باشه میرین خونه..ما هم میگیم تو خونه خوش بگذره…
من و کیان زدیم زیر خنده و کیفم رو روی شونه ام جابه جا کردم:
-گمشو بیشعور..بهتون زنگ میزنم..من حرکت کردم..
سر تکون دادن و هممدت اضافه کردن:
-به سلامت..
مجدداً خندیدم و درحالی که از ابدارخونه بیرون می رفتم، کف دستم رو توی هوا تکون دادم و گفتم:
-بای..
با شوق خودم رو به اسانسور رسوندم و از شانس خوبم توی همین طبقه بود و سریع رفتم داخل…
دکمه ی همکف رو زدم و رو به اینه ایستادم و مقنعه ام رو مرتب کردم…
کف دستی به صورتم کشیدم و ناراضی به خودم خیره شدم..
همون ارایش کمی که صبح کرده بودم هم پاک شده بود و صورتم بهشدت بی روح نشون میداد…
با عجله زیپ کیفم رو باز کردم و رژ لبی که داخلش بود رو دراوردم و بهسرعت روی لب هام مالیدم و دوباره پرتش کردم داخل کیفم….
چند تا نیشگون از گونه هام گرفتم تا کمی رنگ بگیره و از کار خودم خنده ام گرفت…
با از حرکت ایستادن اسانسور، با خنده راهی شدم بیرون و از ساختمان خارج شدم…
دیده چرخوندم و ماشین سورن رو کمی اون طرف تر پیدا کردم…
یک لندکروزگار مشکی خریده بود و با همون از تهران اومده بود…
حتی به اصرار بچه ها قرار بود یک شامگاه به عنوان شیرینی ماشینش ببرتمون بیرون و بهمون شام بده….
حرکت کردم طرفش و در ماشین رو باز کردم و قبل از سوار شدن، سرم رو بردم جلو و داخل رو خیره شدم….
دست چپش روی فرمون ماشین و با اون یکی کف دستش درحال ور رفتن با دکمه های ضبط بود…
با صوتی در ماشین توی همون حالت سرش رو چرخوند طرفم…
درحالی که همچنان خم شده بودم با سرخوشی گفتم:
-سلام علیکم..
تبسم نشست روی لب هاش و با اون کف دستش که روی فرمون بود، عینک افتابیش رو از روی دیدهش برداشت و گفت:
-علیک سلام..خسته نباشید خانم..
-خیلی ممنون اقا..چطورین؟!..
لبخند زد و با لحن بامزه ای اظهار کرد:
-خوبیم حاج خانم..شما چطورین؟!..
زدم زیر خنده:
-درحال خوب شدنیم..
صاف قرار گرفت و با همون خنده ی روی لب هاش گفت:
-حالا چرا سوار نمیشی؟..
-سوارم میشم..
قبل سوار شدن نگاهم به صنقلبی افتاد و متوجه شدم یک پوشه که چندتا برگه ازش بیرون زده بود، روی صنقلبیه….
کف دستم رو دراز کردم و پوشه رو برداشتم و خودم رو کشیدم بالا و بالاخره سوار ماشین غول پیکرش شدم….
در رو بستم و گفتم:
-از اینورا؟..
عینکش رو بار دیگر روی دیده هاش گذاشت و درحالی که ماشین رو روشن می کرد اظهار کرد:
-چند جا کار داشتم الان تموم شد..اضافه کردم بیام دنبالت ناهار بریم بیرون…
تکیه دادم به صنقلبی و سرم رو هم چسبوندم به پشتیش و تقریبا نالیدم:
-وای خدا خیرت بده..دارم از خستگی و گشنگی میمیرم..
فرمون رو چرخوند و ماشین رو با یک حرکت از پارک دراورد و مهربون اظهار کرد:
-پس سفت بشین که می خواهیم پرواز کنیم و بریم به شکممون برسیم…
نتونستم جلوی ذوق و شوقم رو بگیرم و با صدای قد بلند اظهار کردم:
-پیش به سوی یک غذای خوشمزه..
سورن خندید و پاش رو روی پدال گاز فشرد و اضافه کرد:
-غذای خوشمزه..هان؟!..
-وای اره الان هرچی جلوم بذاری مثل قحطی زده ها میخورم..اینقدر امروزگار کار داشتم جز یه چایی و بیسکوییت هیچی نخوردم..صبحونه هم نتونستم بخورم….
-چرا صبحونه نخوردی؟..
-خواب موندم..دیرم شده بود وقت نشد..
نگاهش رو توی خیابون چرخوند و گفت:
-از دست تو..این دور و بر رستوران خوب هست که زودتر برسیم؟…
-اره..مستقیم برو به چهارراه که رسیدی بپیچ سمت چپ..یه رستوران خوب هست اونجا…
سرش رو تکون داد و سرعتش رو بیشتر کرد و اضافه کرد:
-دیده..الان دو سوته میرسونمت به غذای خوشمزه..اون پوشه رو هم بذار صنقلبی عقب…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن