بغض تو گلوم نشست و نگاهم رو با حرص ازش گراهی شدم..
سنگینی نگاهش رو روی نیمرخم حس می کردم ولی برنگشتم نگاهش کنم…
ازش بهشدت غمگین شده بودم..چه فکری درمورده من کرده بود..من اینجا داشتم از دوریش دق می کردم….
کمی بینمون سکوت برقرار شد و من تو حال و هوای خودم بودم و هی داشتم بغضم رو قورت میدادم که اشک نشه….
چشم هام بسته بود که با احساس انگشت های دستش زیر چونه ام، لای پلک هام باز شد…
زیراه ام رو توی کف دستش گرفت و سرم رو چرخوند سمت خودش…
نگاه های نم دارم رو به چشم های خمارش دوختم که لبخنده محوی زد و تکرار کرد:
-ببخشید..
سرم رو عقب کشیدم که اجازه نداد و چونه ام رو محکم تر گرفت و اظهار کرد:
-دیگه تکرار نمیشه..
از لحن بامزه ش بی اختیار لبخند قرار گرفت روی لب هام و با ذوق بیان کرد:
-خندیدی..پس دیگه اشتی؟..
-قهر نبودم..
-ولی ازم دلخور بودی..فکر نمی کردم اینقدر اذیت بشی..ببخشید…
سرم رو تکون دادم:
-دیگه این کارو نکن..از خودت بی خبرم نذار..
صورتش رو جلو اورد و نفس داغش رو فوت کرد تو صورتم و لب زد:
-قول میدم..
دوباره تبسم زدم که اون هم لبخند زد و کف دستش رو از زیر چراکهه ام برداشت و کف دستم رو توی دستش گحرکت کرد….
با انگشت شصتش پشت کف دستم رو نوازش کرد و اظهار کرد:
-نمی دونی خودم توی چه حالی بودم..داشتم برای مشاهده کردنتون میمردم ولی یه سری کار اونجا داشتم که باید حتما انجام میدادم….
-من درک می کنم..می دونم زیستن تو اونجاست..می دونم کلی کار عقب افتاده داری که باید انجام بدی..فقط می خوام از حالت باخبر باشم..می خوام وقتی دلم تنگ میشه بتونم باهات حرف بزنم……
-دیده..دیگه هیچوقت نمیذارم از هم بی خبر بمونیم..بهت قول میدم عزیزم…
به نگاه های ذوق زده ش خیره شدم و با لبخند سرم رو تکون دادم:
-روی قولت حساب میکنم..
اروم خندید و فشاری به کف دستم اورد که نگاهم رو به دست هامون دوختم و اهسته لب زدم:
-چند روزگار میمونی؟..
-فعلا که هستم..
نفسی با غصه کشیدم:
-اما اظهار کردی فقط چند روزگار میمونی..
-کِی بیان کردم؟!..
-ظهر وقتی اظهار کردم ساکت رو بذار توی اتاق، اظهار کردی این چند روزگار رو توی سالن میمونی…
جواب که نداد با دلواپسی نگاهش کردم و متوجه ی شیطنت ریز توی نگاهش شدم…
بار دیگر کف دستم رو نوازش کرد و با لبخند و شیطنت اظهار کرد:
-معلوم نیست..یه مدت میمونم..فعلا اونجا کاری ندارم..
با ناباوری نگاهش کردم و دیده هام گرد شد:
-واقعا؟!..
تبسمش پررنگ تر شد:
-واقعا..
با ذوق، این دفعه من کف دستش رو فشردم و با خرسندی خندیدم:
-بسیار خوبه..وای خدا..
مهربون و با دیده هایی تب دار نگاهم کرد که یک لحظه هول شدم و خواستم کف دستم رو عقب بکشم که اجازه نداد و محکم گراهی شدش….
با تعجب و هول زده نگاهش کردم که سرش رو جلو کشید و توی چند سانتی صورتم نگه داشت و داغ خیره شد تو چشم هام….
بدون لبخند و با حالی عجیب پچ زد:
-قلبم خیلی برات تنگ شده بود..
خشکم زده بود و نمی تونستم نگاه از چشم هاش بگیرم..
بی اختیار و با لحن خودش اظهار کردم:
-منم!..
نگاهش رو تو دیده هام چرخوند:
-بهشدت شادم که الان پیشمی..این مدت انگار یه چیزی کم داشتم..پرند..حال عجیبی دارم…
نفس عمیقی کشیدم و جواب ندادم..نمی دونستم چی باید بگم زیرا خودمم حالم عجیب و غریب بود…
انگار دلم اروم گحرکت کرده و به گمشده ش رسیده بود..هیچوقت اینجوری احساس راحتی و اسودگی نداشتم….
اون یکی کف دستش رو هم قد بلند کرد و یک طرف صورتم گذاشت…
پلک هام لرزید و نمی دونم برای چندمین بار بود که دلم فرو می ریخت…
نفسم حبس و سینه ام سنگین شده بود..
انگشت هاش رو از بغل صورتم حرکت داد و برد لابه لای موهام و من قدرت هیچ حرکتی رو نداشتم…
سرم رو کمی جلو کشید و لب های داغش روی شقیقه ام جای گرفت…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن