همزمان دوتایی چرخیدم و سورن رو متوجه شدیم که دست هاش رو تو جیب گرمکنش فرو کرده و نگاهمون می کرد….
امروزگار حسابی باهم حرف زده و ضجه زده بودن و تا حدودی دلتنگی این یک سال رو جبران کرده بودن…
اما بی قراری و مشتاق دیداریشون اجازه نداده بود مفصل درمورد این مدت حرف بزنن و سورن هنوز چیزی براشون تعریف نکرده بود….
نگاهم رو دزمشاهده کردم و سوگل با ذوق گفت:
-سورن..بیا عزیزم..داشتیم درمورد اشنایی شما حرف میزدیم…
صدای قدم هاش رو متوجه شدم و اون طرف سوگل روی پله نشست و گفت:
-اشنایی ما؟..
-اره اشنایی تو و پرندجون..
با یاد اون روزها حالم داشت بد میشد و نفسم بند می اومد…
نفس عمیقی کشیدم و صوتی سورن رو متوجه شدم:
-چه اشنایی تعریف کردنی هم بوده..
لب هام رو بهم فشردم..احساس کردم داره بهم کنایه میزنه…
حق هم داشت..چرا باید از اشنایی با بلایی مثل من خوشحال باشه..از همون روزگار اول براش بد اورده بودم….
سوگل از همه جا بی خبر سرش رو تکون داد و مهربون گفت:
-اره خیلی بد بوده..خداروشکر حال همتون خوب شده..
سورن پوزخنده آواداری زد و یه چیزی زیرلب اضافه کرد که هیچ کدوم متوجه نشدیم و سوگل گفت:
-چیزی اظهار کردی سورن جان؟..
من هم پوزخندی زدم و به شوخی و بهشدت تلخ اضافه کردم:
-احتمالا داره لعنت می فرسته به روزی که با من اشنا شده…
سوگل نرم و اروم خندید و گفت:
-چرا باید لعنت بفرسته..خیلی هم شانس اورده با دختر مهربون و خوشگلی مثل تو اشنا شده…
سورن سر تکون داد و گفت:
-اوهوم..مهربون..زیبا..عاقل..متوجه شده..همه چیز دان..منطقی…
نمی دونستم چرا با من لج شده و هر لحظه که فرصت پیدا کنه بهم کنایه میزنه…
با احساس نفس تنگی اسپری ام رو بالا اوردم و جلوی لب هام گراهی شدم…
سوگل با مضطربی، بهسرعت گفت:
-اِ اِ چی شد؟..
ما روی پله بالایی جای گرفته بودیم و بعدش دو تا پله ی دیگه هم بود و به حیاط می رسید…
سورن با متوجه شدن صوتی سوگل بهسرعت چرخید طرفمون و خودش رو کشید روی پله پایینی…
اومد جلوی من، روی سر پاهاش جای گرفت و اسپری رو از دستم گراهی شد…
اون یکی دستش رو گذاشت پشت سرم و درحالی که دو تا پاف تو دهنم خالی می کرد، دوباره یه چیزی زیر لب بیان کرد….
انگار این دفعه داشت خودش رو لعنت می کرد..
اسپری رو که عقب برد، نگاه هام رو بستم و چند نفس عمیق کشیدم…
با صدای سورن نگاه هام رو باز کردم:
-چیزی نیست..اروم..اروم نفس بکش..
از گوشه ی نگاه به سوگل نگاه کردم و با خجالت سرم رو کنار کشیدم و به سورن فهموندم کف دستش رو برداره….
کف دستش رو برداشت ولی از جاش تکون نخورد و با نگرانی گفت:
-خوبی؟..
سرم رو تکون دادم و با شرمندگی گفتم:
-خوبم..ببخشید..
سوگل لبخندی زد و مهربون اظهار کرد:
-چیو ببخشیم..الان بهتری؟..
-خوبم مرسی..
اسپری ام رو از کف دست سورن گحرکت کردم و سوگل اضافه کرد:
-آسم داری عزیزم؟..
سرم رو تکون دادم و اروم اضافه کردم:
-یکم عجله داشتم واسه اومدن به این دنیا..چند ماه زودتر به دنیا اومدم..همراه با نارسایی ریه..این سوغاتی رو هم اوردم برای مولین و بابای بیچاره ام….
سوگل تبسمه تلخی زد:
-بابات چی شده؟..
چونه ام لرزید:
-عمرشو داده به شما..
-متاسفم..خدا رحمتشون کنه..
-همچنین پدر و مادر شمارو..
تشکری کرد و چند لحظه بینمون سکوت شد تا اینکه سوگل شالش رو محکم تر دورش پیچید و درحالی که از جاش قد بلند میشد، با لحن شوخی که سعی می کرد حال مارو بهتر کنه گفت:
-من برم..سامیار بلند شه منو نبینه میزنه به سرش..
خنده ی ارومی کردیم و گفتم:
-شامگاه بخیر..
-شامگاه تو هم بخیر دختر زیبا..
سورن از جاش بلند شد و روبه روی سوگل توقف کرد و دست هاش رو دو طرف صورتش گذاشت و پر احساس پیشونیش رو بوسید….
با مکث لب هاش رو برداشت و گفت:
-تا اتاق بیام باهات..
سوگل کف دست روی بازوی سورن کشید و با محبت اضافه کرد:
-نه عزیزم کجا بیایی..دو قدم راهه..
سورن سرش رو تکون داد و سوگل گونه ش رو بوسید و بعد از شب بخیر مجددی که بیان کرد، چرخید و رفت داخل خونه….
نگاهم رو ازشون گرفتم و کف دست هام رو دور پاهام حلقه کردم و متوجه ی سورن شدم که کنارم جای گرفت….
نیم نگاهی بهش کردم که داشت به اسمون نگاه میکرد و اروم صوتش کردم:
-سورن؟..
با مکث سرش رو چرخوند و منتظر تو نگاه هام خیره شد..
اب دهنم رو قورت دادم:
-من کاری کردم که آزرده بشی؟..چرا باهام اینجوری شدی؟…
پوزخندی گوشه ی لبش جای گرفت و گفت:
-نه..تو خودت میدونی چی درسته چی درست نیست..همه چیو میدونی..خانوم قدرتمندی که از پس همه چی برمیاد و نیازی به کسی نداره که کمکش کنه..هرکاری بخواد خودش انجام میده و بقیه رو پشمم حساب نمیکنه…..
با تعجب بهش خیره شدم و گنگ گفتم:
-نمی فهمم چی میگی سورن..تورو خدا رک و راست ححرکت کردو بزن..من طاقت ندارم باهام اینجوری حرکت کردار کنی….
سرش رو جلو اورد و نفس های داغش، سریع و ملتهب تو صورتم خورد و درک کردم برآشفته تر از این حرفاست….
گیج سرم رو تکون دادم که تلخ اضافه کرد:
-چرا برات مهمه؟..مگه تو فقط خودت مهم نیستی؟..تو که هرکاری از عهدت برمیاد..ک.ن لق سورن و بقیه هم کرده….
لبم رو محکم گزیدم و چشم هام گرد شد:
-سورن..چی شده اخه؟..
از جاش کشیده شد و دست هاش رو تو جیبش فرو کرد و نگاهش رو از صورتم گحرکت کرد و چرخوند جایی و پوزخندش تلخ تر و غلیظ تر شد….
رد نگاهش رو دنبال کردم و با دیدن زیرزمین نگاه هام گردتر شد…
بهسرعت متوجه شدم موضوع کاوه و اومدنش به زیرزمین رو درک کرده بود…
سریع از جام قد بلند شدم و با هول صوتش کردم:
-سورن؟..
کف دستش رو کشیده کرد و بی توجه به من و آوا کردنش راه افتاد و راهی شد تو خونه…
پام رو محکم کوبیدم زمین و نالیدم:
-خدا لعنتت کنه کاوه..خدا لعنتت کنه..
«پارتی که یکشنبه نذاشتم»
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن