رمان گرداب پارت ۱۵۴

جادهم رو کج کردم سمت تلفن و اظهار کردم:

-من جواب میدم..سورن کو؟..

گوشی رو برداشتم و هموقت صوتی مولین هم اومد:

-تو اتاقشه..

سرم رو تکون دادم و گوشی رو بغل گوشم گذاشتم:

-بله..

صوتی محکم و جدی مردی تو گوشم پیچید:

-سلام..دیروزگار از این شماره با من تماس گحرکت کرده شد…

از ابهت و تحکم صوتش چند لحظه خاموشی کردم و بعد با تعجب بیان کردم:

-سلام..از این شماره؟..

-بله..همین شماره..

گوشه های لبم رو کشیدم پایین:

-ببخشید شما؟..

مکثی کرد و بعد با همون لحن قبل و حتی جدی تر گفت:

-سلطانی هستم..سامیار سلطانی..

چراغی تو سرم روشن شد و لبم رو محکم گزیدم..

این مرد سامیار سلطانی بود؟..

نگاهم اروم چرخید سمت اتاق سورن و برای اینکه مطمئن بشم اضافه کردم:

-با خودتون تماس گرفتیم؟..

انگار از سوال و جواب کردنم خسته شده بود که بی حوصله گفت:

-خیر..با همسرم..

چرا این مرد انقدر ترسناک حرف میزد..حتی صوتش هم دلهره به جون ادم می انداخت…

زبونم رو روی لبم کشیدم و بی اختیار گفتم:

-سوگل خانوم..

سکوتش نشون میداد درست حدس زدم و تشابه اسمی در کار نیست…

کف دستی به صورتم کشیدم و با من من اظهار کردم:

-بله..از اینجا تماس گرفته شده..

با قاطعیت و حرصی که چاشنی صوتی جدیش کرده بود بیان کرد:

-گوشی رو بده بهش..

مجدداً نگاهم چرخید سمت اتاق سورن و با ترس و تته پته کنان بیان کردم:

-ب..به..کی؟..

قد بلند و با حرص صدام کرد:

-خانوم..

مکثی کرد و بعد محکم و شمرده شمرده اضافه کرد:

-گوشی رو بده به سورن..

اینقدر صوتش محکم و جدی بود که کاری جز اطاعت ازش نتونم انجام بدم…

نفسی کشیدم و اروم بیان کردم:

-چشم..چند لحظه گوشی کف دستتون باشه صوتش کنم…

خاموشی کرد و من گوشی رو پایین اوردم و با تردید چند لحظه صبر کردم…

این مرد انقدر عصبی بود که از اینکه گوشی رو به سورن بدم ترمتوجه شد داشتم…

لبم رو بین دندونم گراهی شدم و با مکث بار دیگر گوشی رو بغل گوشم گذاشتم و صوتش کردم:

-اقای سلطانی؟..

با لحن سرد و طلبکاری اضافه کرد:

-بله؟..

نمی دونم طلب چی رو داشت که اینجوری حرف میزد ولی سعی کردم لحن حرف زدنش رو نامتوجه شده بگیرم و فعلا فقط به سورن فکر کنم….

نگاه چرخوندم و اروم و با ترمتوجه شد گفتم:

-می تمایل داشتم یه مطلبی رو خدمتتون عرض کنم..می دونم عصبی هستین ولی ازتون خواهشی داشتم…

با همون لحن و همچنان طلبکار بیان کرد:

-بفرمایید خانوم..

نگاهم رو دوختم به در اتاق سورن و با خواهش اظهار کردم:

-حال سورن زیاد خوب نیست..شما یه چیزایی رو نمی دونین..ازتون خواهش میکنم هواشو داشته باشین و باهاش مدارا کنین..همینجوریشم از اینکه شما و خواهرش رو بی خبر گذاشته عذاب وجدان داره ولی واقعا هیچی کف دست خودش نبود……

صوتی نفس عمیقش تو گوشی پیچید و با لحن اروم تری گفت:

-گوشی رو بده بهش..

من هم نفس کشیدهی کشیدم و بیان کردم:

-دیده..چند لحظه گوشی دستتون باشه..

انگار حرف هام کمی هم شده روش تاثیر گذاشته بود و این از لحنش هم مشخص بود…

گوشی بی سیم رو برداشتم و جاده افتادم سمت اتاق سورن…

تقه ای به در زدم و صداش کردم:

-سورن..

کمی منتظر شدم و با باز شدن در قامت قد بلندش تو چارچوب در قرار گراهی شد…

تبسمی بهش زدم و کف دستم رو روی دهنی گوشی گذاشتم و بیان کردم:

-سلام..خوبی؟..

تبسمم رو مثل همیشه با مهربونی جواب داد و دیده هاش رو باز و بسته کرد:

-سلام..خسته نباشی..

-ممنون..

گوشی رو همینطور که هنوز دستم روی دهنیش بود بالا اوردم و با نگرانی اظهار کردم:

-از خونه تون زنگ زدن..

اخم هاش کمی جمع شد و نگاه هاش برق زد..

می دونستم مدت هاست منتظر این لحظه اس و الان کلی مسرور میشه…

لبخندش نرم نرمک پررنگ شد و اضافه کرد:

-کیه؟..

-شوهرخواهرت..

کف دستش رو دراز کرد سمت گوشی و من با دلی که نمی دونستم چرا اینجوری می لرزه گوشی رو تو دستش گذاشتم….

تبسمه تلخی زدم و عقب عقب رفتم تا راحت حرف بزنه…

گوشی رو بغل گوشش گذاشت و عقب گرد و رفت تو اتاق و درحالی که در رو می بست آواش رو شنیدم….

سعی می کرد سرخوشیش زیاد معلوم نباشه:

-الو..سامیار..

صوتش از پشت در اتاق دیگه نیومد و من پکر و با دلی گحرکت کرده جاده افتادم سمت اشپزخونه و مولین رو پای گاز مشاهده کردم….

حضورم رو که حس کرد با تبسم چرخید سمتم:

-کی بود زنگ زد؟..

سعی کردم حالم رو متوجه نشه و لبخنده نصفه نیمه ای زدم:

-شوهرخواهر سورن بود..گوشی رو دادم بهش..

مولین با خوشحالی کف دست هاش رو کشیده کرد رو به اسمون و با ذوق بیان کرد:

-ای وای..الهی شکر..الهی شکر..

با تعجب صوتش کردم:

-مامان..

تبسمه پهنی زد و با سرخوشی بیان کرد:

-به خدا پرند اونارو ببینه حالش خیلی بهتر میشه..باور کن…

نفسی کشیدم و سرم رو تکون دادم:

-میدونم..

انگار تازه متوجه گرفتگی من شد و مشکوکانه گفت:

-تو خوبی؟..چیزی شده؟..

-نه خسته ام..من میرم تو اتاق یکم بخوابم..

-باشه عزیزم..برو..

گونه ش رو بوسیدم و جاده افتادم سمت اتاق و فکر و خیال کف دست از سرم برنمی داشت و هرلحظه یک فکری تو سرم جولان میداد…..

کف دستم رو روی دستگیره ی در گذاشتم ولی قبل از اینکه پایین بکشم، در اتاق سورن زودتر باز شد و با گوشی تو کف دستش اومد بیرون….