رمان گرداب پارت ۱۲۸

با خنده چشم هام رو گرد کردم:

-بیشعور..

-اِاِ بسیار زشته جلوی بچه..از الان به بچه ام حرفای بد یاد نده…

از پرروییش خنده ام گراهی شد و نگاه غره ای بهش رفتم:

-به‌شدت پررویی..

خندید و اون یکی دستش رو روی شکمم گذاشت:

-دخترِ بابا چطوره؟..

-خوبه باباش..امروزگار بسیار اروم بوده..

دیده هاش برق زد و سر انگشت هاش رو روی شکمم کشید:

-حرکت نکرده؟..

لب برچیدم و شونه بالا انداختم:

-نه..

کف دستم رو ول کرد و لب های برگشته ام رو بین انگشت هاش گحرکت کرد و محکم فشار داد:

-این لامصبارو نکن اینجوری..

سرم رو عقب کشیدم و با حرص اضافه کردم:

-نکن سامیار..

ابروهاش رو انداخت بالا و با شیطنت اضافه کرد:

-چیکار نکنم؟..

لبم رو گزیدم و سریع نگاهی به اشپزخونه کردم که یه وقت مادرجون نباشه و حرف هامون رو بشنوه….

با سر انگشت هام اروم زدم روی گونه ش:

-زشته سامیار..یه وقت یکی میشنوه..تو چرا خجالت حالیت نمیشه…

بی حوصله سرش رو تکون داد:

-دیگه شورشو دراوردی سوگل..همش نگو، نکن، نیا، حرف نزن..این چه وضعشه…

-مثل تو خوبه بی حیا؟..

-ادم باید جلوی شوهرش راحت باشه..پس من با تو شوخی نکنم برم با دخترای تو خیابون شوخی کنم؟..دوست داری اینجوری؟….

هنوز جلوم روی زانوهاش نشسته بود که شونه ش رو با حرص هول دادم و گفتم:

-به‌شدت بی شعوری سامیار..یعنی چی این حرف؟..

-مثال زدم..

-می خوام نزنی..قد بلند شو از جلوم..نمی خوام قیافتو ببینم…

-اِاِ چرا قاطی میکنی؟..همینجوری اظهار کردم..

اخم هام رو تو هم کشیدم و عصبی اضافه کردم:

-همینجوری اظهار کردی؟..ادم میتونه همینجوری همچین حرفی بزنه؟..چی تو سر تو میگذره سامیار؟….

اون هم اخم هاش رو تو هم کشید و گفت:

-تو سر خودت چی میگذره که از یه شوخی داری داستان درست میکنی؟…

-شوخی؟..به چه حقی همچین شوخی میکنی؟..

دوباره شونه ش رو هول دادم و با حرص اضافه کردم:

-من خودم کم فکر و خیال دارم که تو هم بهشون اضافه میکنی؟…

چشم هاش رو بست و نفس عمیقی کشید و بیان کرد:

-به‌شدت خب باشه..

-چی باشه؟..هر حرفی میخواهی بزن بعد بگو بسیار خب باشه..تو چرا درست نمیشی سامیار..هرروزگار یه جوری باید منو اذیت کنی….

با اخم نگاهم کرد و بعد از جاش قد بلند شد و کف دست من رو هم گرفت و اضافه کرد:

-پاشو ببینم..بیا بریم تو اتاق ببینم قلبت از چی پره…

کف دستم رو کشیدم عقب:

-نمیام..ولم کن..قلبم از چیزی پر نیست..حرفای تو بده..حرفای تو اذیتم میکنه…

کف دستم رو محکم تر گرفت و گفت:

-بیان کردم قد بلند شو..صدای منو نبر بالا..

نمی خواستم مادرجون اینا چیزی بشنون چون سامیار رعایت نمی کرد و اگه باهاش نمیرفتم واقعا صداشو میبرد بالا و همه رو خبر می کرد…..

عصبی کف دستم رو از تو دستش کشیدم و خودم کشیده شدم که اضافه کرد:

-مواظب باش..

چشم غره ای بهش حرکت کردم و جاده افتادم سمت اتاقمون که سامیار صوتش رو کشیده کرد و رو به مادرش اضافه کرد:

-مامان من خسته ام..میریم تو اتاق یکم استراحت کنم…

مادرجون از همونجا بلند اضافه کرد:

-باشه پسرم..چیزی خواستین آوام کن بیارم..

سامیار “باشه” ای گفت و دنبالم اومد..

وارد اتاق شدم و سامیار هم پشت سرم اومد و در رو هم اروم بست…

لبه ی تخت نشستم و با اخم نگاهم رو به زمین دوختم…

دلم به‌شدت از حرفش گحرکت کرده بود..انگار داشت تهمتوجه شدم می کرد که اگه به حرفش نباشم میره همچین کاری میکنه….

با قدم های اروم اومد طرفم و اون هم لبه ی تخت کنارم جای گرفت…

کمی تو سکوت نگاهم کرد..سنگینی نگاهش رو روی صورتم حس می کردم ولی نگاهش نمی کردم…

کمی گذشت و بعد اروم و جدی گفت:

-چی شده؟..

اخم هام بیشتر تو هم رفت و با حرص اضافه کردم:

-چیزی نشده..فقط شوهرم تهدیدم کرده که اگه به حرفش گوش ندم میره با دخترای دیگه خوش می گذرونه….

چراکهه ام رو محکم تو دستش گراهی شد و سرم رو چرخوند سمت خودش:

-به من نگاه کن ببینم..من همچین حرفی زدم؟..

-اره غیرمستقیم اضافه کردی..

تبسمی زد و اظهار کرد:

-از کی تا حالا من حرفامو غیرمستقیم میگم..من اگه چیزی بخوام بگم و حتی تهمتوجه شدم بخوام بکنم، مستقیم میکنم..از کسی ترسی ندارم که حرفمو روراست نزنم…..

پوزخندی زدم:

-میخواهی هرجوری دوست داری بگو تا خیالت راحت بشه…

تبسمش رو جمع کرد و مجدداً جدی شد و با تحکم اضافه کرد:

-باز قرار گرفتی پیش خودت چه داستانایی ساختی که الان داری یه شوخی رو اینقدر بزرگ میکنی؟…

-من داستان نساختم..یکم به حرفت فکر کن، میفهمی چقدر بد بود…

-باشه ببخشید..فکر نمی کردم اینقدر حساس باشی..

اشک تو چشم هام جمع شد و غمگین اظهار کردم:

-با گذشته ی درخشانی که تو داشتی، مگه میشه حساس نبود..هر حرفی دراین مورد قلبمو به درد میاره..قلبمو میسوزونه…

اخم هاش اینقدر به‌سرعت و شمشاهده کرد تو هم فرو راهی شد که حرفم رو خوردم و سرم رو پایین انداختم…

انگشت های کف دستش که دو طرف فکم رو گرفته بود تا نگاهش کنم رو از صورتم جدا کرد و از جاش کشیده شد….

با دلهره نگاهش کردم که کف دست هاش رو تو جیب شلوارش فرو کرد و سرش رو بالا گحرکت کرد…

نگاهش سرد و فکش منقبض شد و دوباره شد سامیار..همون سامیاری که به‌شدت وقت میشد ندیده بودم….

دست هام رو تو هم قفل کردم و روی پاهام گذاشتم و با استرس فشردم…

از بالا نگاهم کرد و پوزخنده غلیظی زد:

-من هیچوقت گذشته امو انکار نکردم..مخفی هم نکردم..حداقل تو یکی از تموم کثافت کاریای من خبر داری….

با هول پریدم تو حرفش:

-من..

نگذاشت حتی یک کلمه بگم و سریع یک کف دستش رو از تو جیبش دراورد و انگشت اشاره ش رو به معنی سکوت گحرکت کرد طرفم:

-هیس..گوش کن..

دست هام رو محکم تر بهم فشردم و خاموشی کردم..

کف دستش رو انداخت و با تحکم بیشتری اضافه کرد:

-من چیز مخفی ندارم..تو از همه چی خبر داشتی و قبول کردی زن من بشی..اگه قرار باشه با هر اتفاقی، گذری به گذشته بزنی، کلاهمون بدجور تو هم میره سوگل…..

-من منظورم این نبود..نمی تمایل داشتم بحث گذشته رو پیش بکشم..فقط می میل داشتم بگم از اینجور حرفا غمگین میشم….

-اینو بدون پیش کشیدن گذشته هم می تونستی بگی..

اخم هام رو کمی تو هم کشیدم و با غمگینی بیان کردم:

-بازم داری بحثو میپیچونی و به نفع خودت میکنی..داری یه کاری میکنی من مقصر بشم..درحالی که حرف تو بد بود و نباید اون حرفو میزدی…..

دستش رو از جیبش دراورد و بار دیگر اومد کنارم قرار گرفت…

دست هاش رو تو هم قفل کرد و روی زانوهاش گذاشت و کمی به جلو خم شد…

بدون اینکه نگاهم کنه، اروم بیان کرد:

-تورو مقصر نمیکنم..فقط خوشم نمیاد هرچی میشه پای گذشته ی منو وسط میکشی..من هر گهی بودم الان دیگه ادم شدم..چی از من مشاهده کردی که با یه شوخی اینقدر غمگین میشی؟..مگه من کاری کردم؟…..

سرم رو پایین انداختم و با بغض لب زدم:

-نه..

صاف قرار گرفت و سرش رو چرخوند طرفم و با جذبه اظهار کرد:

-بغض نکن..اگه از چیزی غمگینی بهم بگو..تو خودت نریز..خودتو اذیت نکن…

با چشم های اشکی نگاهش کردم و بی اختیار خزیدم تو اغوشش…

چیزی ناضافه کرد و کف دست هاش رو دورم پیچید و بغلم کرد..

سرم رو تو سینه ش قایم کردم و از همونجا با صوتیی خفه بیان کردم:

-من میترسم..

با یک کف دستش موهام رو نوازش کرد و گفت:

-از چی؟..

-از اینکه ازم خسته بشی..قلبسرد بشی از من و حیاتمون..من فقط میترسم از کف دستت بدم…

روی موهام رو بوسید و مهربون اظهار کرد:

-مگه من کاری کردم یا بی محلی کردم؟..مگه باهات سرد شدم که همچین فکری میکنی؟..چی کم گذاشتم که اینقدر بهم بی اعتمادی..من که دارم همه ی تلاشمو برای خوشامگاهختی تو میکنم…..

کف دستم رو روی سینه ش کشیدم و پچ زدم:

-میدونم..

-پس چرا؟..

بار دیگر بغض به گلوم برگشت و سرم رو کشیده کردم:

-اینو نمیدونم..

کف دستش رو از روی موهام به گردنم رسوند و با نوک انگشت هاش گلوم رو نوازش کرد:

-بغض نکن..

با این حرفش بدتر بغضم بزرگ شد و زدم زیر گریه و نالیدم:

-من چرا اینجوری شدم..

“نچی” کرد و بار دیگر سرم رو به سینه ش چسبوند و بی حرف مشغول نوازش موهام شد و اجازه داد خودم رو خالی کنم….