نفسم رو با اهی عمیق دادم بیرون که انگار دیگه طاقت نیاورد و اروم صدام کرد:
-سوگل..
اخم هام رو کشیدم تو هم و جوابش رو ندادم..
مادرجون سری به تاسف تکون داد و از کنارمون کشیده شد و اضافه کرد:
-من برم یکم دراز بکشم..سرم داره میترکه از درد..شاید بهتر شدم…
می میل داشت ما رو تنها بگذاره و من با اینکه تمایلی نداشتم با سامیار تنها بمونم ولی چیزی نگفتم….
مادرجون که حرکت کرد، سامیار با کف دست راستش موهام رو از بغل صورتم کنار زد که بهسرعت سرم رو کشیدم عقب….
دوباره و این دفعه کمی قد بلند تر صوتم کرد:
-سوگل..
باز هم جوابش رو ندادم و سکوت کردم..
سامیار هم مکثی کرد و بعد با لحنی که پشیمونی توش موج میزد، اروم گفت:
-تو که اخلاق منو میدونی..
پوزخندی زدم و باز هم چیزی نبیان کردم که با انگشت هاش چونه ام رو گرفت و سرم رو چرخوند سمت خودش….
با دیده های بسته سرم رو تکون دادم و سعی کردم چونه ام رو از تو دستش دربیارم:
-ولم کن..
کف دستش رو محکم تر کرد و عصبی اضافه کرد:
-چرا نگام نمیکنی؟..
بی اختیار چشم هام رو باز کردم و براق شدم تو صورتش:
-زیرا قلبم نمیخواد..چراکه دیگه از این خشمگینت های بی خودت خسته شدم..چون من برده ی تو نیستم که هرروز به یه سازت برقصم….
زیراه ام رو ول کرد و با اخم های تو هم گفت:
-چرا چرت و پرت میگی..
با لحنی پر حرص اظهار کردم:
-چرت و پرتو تو میگی..تو معلوم نیست چی میخواهی..معلوم نیست دردت چیه..چی از جون من می خواهی سامیار….
-درد من تویی که هردفعه با تصمیمات سرخود و عجولانه ت گند میزنی به زندگیمون…
می دونستم اشتباه کردم از تماس های اون مزاحم چیزی بهش نگفتم ولی هدفم فقط این بود که بی خود بیادگار یک مزاحم تلفنی دلواپس نشه و خودش رو تو دردسر نندازه…..
سرم رو به چپ و راست تکون دادم و اروم بیان کردم:
-اگه فقط چند دقیقه بهم اجازه میدادی، برات توضیح میدادم که نمی میل داشتم دلواپست کنم و تو این اوضاع بیادگار کسی که اصلا معلوم نیست هدفش چیه، ارامشمون رو بهم بریزم…..
از جاش بلند شد و کتش رو از تنش کند و پرت کرد رو کف دسته ی کاناپه و با تمسخر اشاره ای به من و خودش کرد:
-اینو میخواستی؟..اینجوری می میل داشتی ارامشمونو حفظ کنی؟…
جوابش رو ندادم و وقتی سکوتم رو متوجه شد پوزخندی زد:
-میشه ازت خواهش کنم اجازه بدی خودم تصمیم بگیرم که کجا و چه موقع باید دلواپس زن و حیاتم بشم….
خم شد طرفم و یک کف دستش رو از کنارم روی پشتی کاناپه گذاشت و صورتش رو مماس با صورتم نگه داشت و نگاهش رو میخ کرد تو چشم هام:
-سوگل تو چوب خط اشتباهاتت بسیار وقته پر شده…
می دونستم منظورش تصمیماتیه که قبلا برای راهی شدن پیش شاهین گراهی شدم و رسما داشت اشتباهاتم رو یاداوری می کرد…..
اخم هام رفت تو هم و بغض بار دیگر چنگ زد به گلوم:
-حق نداری برای اینکه ثابت کنی من مقصرم از گذشته استفاده کنی..درحالی که خودتم کم اشتباه نداشتی….
کمرش رو صاف کرد و دوباره اون پوزخنده حرص درار رو زد و گفت:
-میشه بفرمایید من چه اشتباهاتی داشتم؟..
بی حوصله سرم رو تکون دادم:
-سامیار من حالم خوب نیست..حوصله ی زیر و رو کردن گذشته ی مزخرفمو هم ندارم..تمومش کن دیگه..امروز به اندازه کافی بهم استراس دادی…..
از جام قد بلند شدم که جلوم رو گراهی شد و بیان کرد:
-کجا؟..
-میرم به خواهرم زنگ بزنم..خواهری که تمام این مدت تو تنهاییمون، همیشگی پشت تو بوده و تو امروزگار جلوی همه کوچیکش کردی….
انگشت اشاره ام رو به سینه ش زدم و با حرص ادامه دادم:
-بهت اجازه نمیدم تنها کسی که برام مونده رو هم با خودخواهی ازم بگیری..اجازه نمیدم..درک کردی؟…
انگشتم رو که با هر کلمه به سینه ش میزدم رو تو کف دستش گرفت و اروم اضافه کرد:
-همچین قصدی ندارم..
-ولی حرفایی که امروزگار بهش زدی چیز دیگه ای رو نشون میداد…
-من عصبی بودم..اون نباید دخالت میکرد..
درحالی که انگشتم هنوز تو دستش بود، با اون یکی کف دستم شروع کردم به مشت زدن به شونه و کتفش و با گلایه گفتم:
-وقتی بلد نیستی ناراحتیت رو بذاری واسه تنهاییمون و اجازه بدی بین خودمون حلش کنیم، کسی دخالت نمیکنه..وقتی جلوی همه زنتو خار میکنی حتی یه غریبه هم طاقت نمیاره و دخالت میکنه..اون که دیگه خواهرِ منه…..
جلوی مشت هام رو گحرکت کرد و با یک حرکت کشیدم تو بغلش و سرم رو به سینه ش چسبوند:
-باشه..اروم باش..
-خودخواه..فقط به خودت فکر میکنی..فقط خودت و عصبانیت مسخره ت برات مهمه..فقط می خواهی خودتو هرجور شده خالی کنی..به من و بچمون فکر نمیکنی..می خواهی با این کارات مارو بکشی…..
کف دستش رو برد لای موهام و سرم رو محکم تر به سینه ش چسبوند:
-خیلی خب دیگه..عصبی بودم..ببخشید..
پیشونیم رو به سینه ش چسبوندم و با گریه اظهار کردم:
-این عصبیت غیرقابل کنترلت بسیار دیگه داره ازاردهنده میشه..اذیتم میکنی..نکن..تورو خدا به من و بچمم فکر کن….
فشار دستش دور کمرم و تو موهام بیشتر شد و بیان کرد:
-باز اظهار کردی بچم؟..مگه بچه ی من نیست؟..
-تو که دوستش نداری..برات که مهم نیست..
جوابم رو نداد و کمی تو بغلش نگهم داشت و بعد سرم رو عقب برد و تو چشم های خیسم خیره شد:
-بهتری؟..
سرم رو به مثبت تکون دادم:
-خوبم..
بعد نگاهِ نگرانم رو بهش دوختم:
-به عسل زنگ بزنم..با گریه حرکت کرد..بهشدت قلبشوره دارم..
-باشه یکم بشین اینجا حالت جا بیاد..ناراحت نباش خودم از دلش درمیارم..گوشیت کجاست؟…
نگاه هام گرد شد و یکه خورده نگاهش کردم..بعد از اون همه جنگ و دعوا، هنوز داشت سراغ گوشیم رو میگحرکت کرد….
نگاهم رو که مشاهده کرد تبسم قرار گرفت روی لب هاش و اروم گفت:
-چرا اینجوری نگاه میکنی؟..مگه نمیخواهی به عسل زنگ بزنی؟..
تو یک لحظه قلبم اروم گرفت و سرم رو تکون دادم:
-تو کیفمه..تو اتاق..
اون هم سرش رو تکون داد و جاده افتاد سمت اتاق تا گوشی رو برام بیاره…
چه جادویی تو آواش و حرف هاش بود که بعد از این همه دعوا و اعصاب خوردی باز هم می تونست با دوتا جمله ی ساده ارومم کنه….
باز هم به این جمله ایمان اوردم..سامیار برای من هم درد بود و هم درمان…
خودش باعث خراب شدن حالم میشد و داغونم میکرد و خودش هم بهسرعت می تونست ارومم کنه…
دستم رو روی شکمم کشیدم و با تبسم بیان کردم:
-خوبی مامانی؟..ببخشید امروزگار بسیار اذیت شدی..همش تقصیر بابای خودخواهته…
با آوای سامیار سرم رو قد بلند کردم:
-هنوز به جهان نیومده داری بچه رو طرفدار خودت میکنی و باباشو پیشش خراب میکنی اره؟…
خشکم زد و هنگ کرده نگاهش کردم..اولین بار بود خودش رو بابای بچه خطاب میکرد..هرچند به شوخی ولی همین هم برای من یک دنیا بود….
نیشم باز شد و ذوق زده گفتم:
-نه قول میدم وقتی به جهان اومد نگم چه بابای گند اخلاقِ زود جوشِ عصبانی داره…
گوشیم رو داد دستم و یک کف دستش رو لای موهام فرو کرد و اول بسیار اروم کشید و بعد بهمشون ریخت و اظهار کرد:
-نگاه سفید..یه وقت خجالت نکشی..
ریز خندیدم و سرم رو از کف دستش دور کردم:
-نکن..می خوام زنگ بزنم..
کنارم قرار گرفت و من هم رمز گوشی رو وارد کردم و شماره ی عسل رو گحرکت کردم…
گوشی رو گذاشتم کنار گوشم و بیان کردم:
-خیلی غمگینشون کردی..هم عسل و هم سولین رو..نمی دونم با چه رویی دارم بهش زنگ میزنم…
بوق می خورد اما جواب نمیداد..مضطرب به سامیار چشم دوختم:
-جواب نمیده..حتما قهر کرده باهام..
-با تو چرا..من دعوا کردم، با تو چرا قهر کنه؟..
گوشی رو اوردم پایین و بار دیگر شماره ش رو گحرکت کردم…
گوشه ی لبم رو جویدم..بوق های متعدد و پشت سر هم تو گوشم می پیچید ولی خبری از جواب دادن نبود…
مجدداً شماره ش رو گحرکت کردم که سامیار اضافه کرد:
-حتما سایلنته..اینقدر نگران نباش..شمارتو ببینه خودش زنگ میزنه بهت…
-نه تا حالا امکان نداشته عسل جواب منو نده..یه چیزیش نشده باشه؟..بهشدت حالش بد بود…
اخم هاش رو کشید تو هم و اظهار کرد:
-الکی استرس به خودت نده..دختر گنده مثلا با دوتا داد چش میشه..مگه تو کم از این دادها متوجه شدی…
دیده هام رو گرد کردم و با حرص اظهار کردم:
-من پوستم کلفت شده..دیگه عادت کردم..منم اون اوایل کم بیادگار این داد و بیدادهای تو حالم بد نشده….
خنده ش گحرکت کرد و با لحن بامزه ای اضافه کرد:
-اِ پس چرا من نمی متوجه شدم..
با کف دست ازادم مشتی به پاش زدم:
-خیلی پررویی..
برای بار چهارم شماره ی عسل رو گحرکت کردم ولی باز هم جواب نداد…
دیگه کم کم داشت اشکم درمی اومد..سابقه نداشته من این همه به عسل زنگ بزنم و اون جوابم رو نده….
لبم رو گزیدم و اضافه کردم:
-به سامان زنگ بزنم؟..
-یکم صبر کن..اگه بازم جواب نداد یا خودش زنگ نزد، به سولین میزنیم…
سرم رو تکون دادم و گوشی رو با استرس تو کف دستم فشردم…
سامیار کف دستش رو گذاشت روی صورتم و سرم رو چرخوند سمت خودش…
لبخنده مهربونی زد و بیان کرد:
-نگران نباش..بهت قول میدم چیزی نشده..اینقدر استرس به خودت و بچت نده…
“بچت” رو جوری محکم و تشمشاهده کردوار اظهار کرد که با اون حالم خنده ام گحرکت کرد:
-حسودی نکن..
-میکنم..اصلا حواست به من هست؟..تمام زندگیت شده بچت..انگار نه انگار این بچه یه بابایی هم داره که باید بهش توجه کنی….
ابروهام رو انداختم بالا و با تعجب بیان کردم:
-من بهت توجه نمیکنم؟..
-نه..میدونی چقدر دلم برات تنگ شده؟..میدونی چقدرِ که درست و حسابی نذاشتی بغلت کنم و ببوسمت؟..اصلا متوجه ی من هستی؟….
لبم رو دوباره گزیدم که بهسرعت، با اخم و حرص اضافه کرد:
-نکن..لبتو گاز نگیر..منو تحریم کردی بعد جلوم ناز هم میکنی؟…
نگاه هام داشت از کاسه درمی اومد..بهت زده بیان کردم:
-سامیار چی میگی؟..من کی تورو تحریم کردم؟..خودت اظهار کردی بیاد بچه اول…
-من گُه خوردم..خوبه؟..من بیان کردم با دکتر مشورت کن ضرر نداشته باشه، تو هم از خدامیل داشته..اصلا از دکترت پرسیدی شوهر بدبختم باید تو این نُه ماه چه خاکی تو سرش بریزه؟…..
از شدت تعجب خنده ام گحرکت کرد و قد بلند زدم زیر خنده:
-وای سامیار این حرفا چیه میزنی..
اخم هاش بیشتر تو هم حرکت کرد و با حرص بیان کرد:
-نخند..بگو ببینم اصلا از دکترت سؤال کردی؟..
-روم نشد..
-بیخود کردی روت نشد..مگه من مسخره ی توام..
دستم رو گذاشتم روی پیشونیش و گفتم:
-تبم نداری که..چرا هزیون میگی؟..
دستم رو پس زد و شاکی گفت:
-نکن..این دفعه که حرکت کردی پیش دکتر اول همینو می پرسی ازش…
-من روم نمیشه..میخواهی خودت بیا بپرس..
-معلومه که میام..بخوام کار و زیستنمو بسپارم کف دست تو که واویلاست..اخرشم میشم مثل بچه های هفده هجده ساله که با خودشون…..
پریدم تو حرفش و با خنده و خجالت اضافه کردم:
-خیلی بی حیایی..
نگاه غره ای بهم رفت و بعد سرش رو چرخوند و متفکرانه به روبه روش خیره شد…
فکر نمی کردم انقدر شاکی باشه که بخواد علنا بهم اعتراض کنه…
به نیمرخش چشم دوختم و تبسم زدم..مثل این پسربچه هایی شده بود که اسباب بازی مورد علاقه ش رو ازش گرفتن….
با تمام خجالتی که از حرف هاش کشیده بودم ولی ذوق هم داشتم که انقدر براش خواستنی هستم…
همواره مضطرب بودم که با توجه به علایق تنوع طلبی که داشت، بعد از یک مدت ازم سیر بشه و دلش زندگی گذشته ش رو بخواد….
حالا میمتوجه شدم که بیشتر از من نباشه، حداقل اندازه ی من به این زیستن و باهم بودنمون وابسته بود و احساس داشت….
چی می تونست از این شیرین تر باشه برام..
بار دیگر نگاهش کردم و قلبم ضعف راهی شد واسه اون زاویه ی محکم فک و اخم های دلپذیرش…
نیم نگاهی به طرف جادهروی اتاق ها انداختم و وقتی از نبود مادرجون خیالم راحت شد، بار دیگر برگشتم سمت سامیار….
با یک حرکت یهویی دست هام رو دو طرف صورتش گذاشتم و سرش رو چرخوندم سمت خودم…
تا بخواد به خودش بیاد، سریع و محکم لب هام رو گذاشتم روی لب هاش…
شوکه شده بود و این از بی حرکتیش کاملا مشخص بود…
چشم هام رو بستم و عمیق تر که بوسیدمش انگار به خودش اومد…
یک کف دستش رو پشت کمرم و اون یکی دستش رو لای موهام فرو کرد و بی قرار شروع کرد به بوسیدنم….
لب هاش داغ بود و با حرص عجیبی لب هام رو می بوسید و با فشار دستش روی کمرم، من رو به خودش نزدیک تر می کرد….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن