روی صنقلبی میز تحریرم ، توی اتاق بودم و مشغول خوندن درسا که با چند تقه ای که به در اتاق خورد ، به خودم اومدم …
همونطور که سرم تو کتاب بود ، لب زدم :
+ بفرمایید …
در باز شد و قامت مولین تو چارچوب در قرار گحرکت کرد …
لبخندی به روم پاشید ، داخل شد و در رو بست …
به طرفم قدم برداشت و روی تختم ، رو به روم جای گرفت …
کف دستاشو گذاشت روی تخت و با مهربونی لب زد :
_ آوین جان ، دخترم …
شامگاه خونه ی عمو تامی دعوت شدیم …
کلارا بهم همین یه چند دیقه پیش زنگ زد و بیان کرد ساعت ۷ اونجا باشیم …
عمو ایلیاد هم میخواد بیاد …
اظهار کردم بیام بهت بگم ، تا اگه کاری داری انجام بدی و واسه اونموقع اماده باشی ! …
با متوجه شدن اسم عمو تامی و خاله کلارا ، تبسم بزرگی روی لبام به وجود اومد …
با ذوقی که نمی تونستم پنهونش کنم ، لب زدم :
+ ویلیام هم هست؟! …
نفس عمیقی کشید و گفت :
_ اونطور که از حرفای کلارا متوجه شدم ، نه … .
نیست ! …
مثه اینکه همین چند روزگار پیش ، واسش خارج از کشور کاری پیش اومده و رفته … .
رفته پاریس ! … .
لبخندم کم کم کمرنگ و کمرنگ تر شد …
حرکت کرده؟! …
بدون خداحافظی؟! …
پوزخند تلخی زدم ، چه توقعی داشتم؟! …
اینکه بیاد و بگه بانو خداحافظ؟! …
آهی نامحسوسی کشیدم و با زدن یه لبخند مصنوعی ، گفتم :
+ اها ، که اینطور … .
* * * *
_ آوین جاااان ! …
برگشتم عقب …
خاله آلیس پشتم از حرکت ایستاده بود و تا برگشتم سمتش ، منو کشید تو بغلش …
لبخند ریزی زدم و کف دستامو دورش حلقه کردم …
بعد از چند لحظه که خوب چلوندتم ، ولم کرد …
یه قدم عقب حرکت کردم که با گرفتن کف دستام ، زل زد به دیدهام و با ذوق و شوق گفت :
_ خبرداری کم کم قراره بشی عروس خودم وروجک؟! …
کارن یه ماه دیگه ، شایدم کمتر میاد …
میاد و شما ها رو به عقد هم در میاریم …
تمومه برنامه ریزی ها رو کردیم آوین ! …
من که اینقدر هیجان دارم ، از همین الان قلبم میخواد عروس گلم صوتت کنم ! … .
لبخند مصنوعی و دندون نمایی زدم که صوتی عمو ایلیاد از عقب اومد :
_ از همین الان بهش میگیم عروس ! …
چه عیبی داره مگه؟! ...
برگشتم طرف عمو که کف دستمو گرفت و سفت بغلم کرد …
عمو ایلیاد دلربایی بی نهایت فوق العاده ای داره ! …
طوری که حتی همین الان اگه بخواد کلی دختر جَوون چشمشون دنبالشه و میخوان که بشه شوگر ددیشون … .
بوسه ای روی گونم کاشت و ازم فاصله گراهی شد …
تبسمی به روم پاشید و اضافه کرد :
_ فکر نکنم آوین با اینکه صوتش کنیم عروس ، مشکلی داشته باشه ! … .
تبسم غمگینی زدم …
چرا ، مشکل داشتم …
من فقط میخواستم عمو تامی و خاله کلارا بهم بگن عروس …
حیف ، حیف نمیتونستم …
جرعتشو نداشتم وگرنه داد میزدم و میاضافه کردم :
” من مشکل دارم …
نمیخوام بهم بگین عروس …
اصلا همتون ازم دور شین و بگید ویلیام بیاد …
بگید اون لامصب بیاد و آرومم کنه ! …
بهش بگید بیقرارشم ، آغوششو میخوام …
بگید از کار مدلینگ بکشه بیرون ! … .
نمیخوام نگاه هزار تا هرزه و کثافت دنبالش باشه …
بگید بیاد آرومم کنه که من فقط اونو میخوام نه کارن رو …
نه کارن رو ! … .”
با آوای عمو تامی به خودم اومدم :
_ دختر گلم چطوره؟! …
تبسم محزونی زدم و از عمو ایلیاد فاصله گرفتم و به طرفش پا تند کردم …
خودمو انداختم تو آغوش گرم و پدرانه ی عمو تامی …
کاش اون بهم میگف عروس …
من قلبم میخواس عمو تامی و خاله کلارا آوام بزنن عروس نه کس دیگه ای ! … .
* * * *
دیدهامو با درد بسته بودم که با آوای خاله کلارا به خودم اومدم و نگاهامو باز کردم :
_ آوین جان ، خوبی گل دختر؟! … .
به خاله که بالا سرم توقف کرده بود زل زدم و اضافه کردم :
+ نه خاله ، یکم سرم درد میکنه ! … .
مادرانه بهم زل زد و نگران اظهار کرد :
_ عزییزم ، بیا بریم بهت قرص بدم بخور …
بعد برو بگیر تو یکی از اتاقا یه چرت بزن ، حالت سر جا بیاد ! … .
تبسمی زدم و اضافه کردم :
+ نمیخواد خاله ، اونقدرا مهم نیس …
اخمی کرد و با گراهی شدن مچ کف دستم ، لب زد :
_ یعنی چی مهم نیس؟! …
سر دختر من درد میکنه و مهم نباشه؟! … .
پاشو ، زود باش … .
دوقلب لب زدم :
+ خاله زحمت میشه واستون ! … .
خنده ی کوتاهی کرد و اظهار کرد :
_ نه گلم ، چه زحمتی؟! …
میخوام فقط یه قرص بدم بهت آروم شی …
بیا بریم خاله قربونت شه ، بیا … .
از روی مبل پا شدم و دنبال خاله حرکت کردم …
وارد آشپزخونه شدیم ، به اپن تکیه دادم و خاله سمت یخچال حرکت کرد …
بعد از چند لحظه با یه بسته قرص به طرفم اومد ، قرص رو به سمتم گراهی شد و اضافه کرد :
_ بیا قشنگم ، بگیر یدونه در بیار تا منم لیوان آب واست بیارم … .
آهسته ممنونی اضافه کردم و بسته ی قرص رو ازش گراهی شدم …
از پارچ ، یه لیوان واسم آب کرد و به سمتم اومد …
قرص رو با آب قورت دادم که خاله اظهار کرد :
_ برو طبقه ی بالا …
تو یکی از اتاقا ، بگیر استراحت کن …
موقع شام که شد ، صوتت میکنم فرشته ! … .
تبسم ملیحی زدم و باشه ای اظهار کردم …
از آشپزخونه بیرون زدم و به طرف پله ها رفتم …
از پله ها بالا حرکت کردم و توی جادهروی طبقه ی بالا قدم برداشتم …
یکهو دیدهم خورد به یه در که با بقیه ی در ها فرق داشت …
درشو باز کردم و داخل شدم …
توی چارچوب در ایستاده بودم و سرتاسر اتاق رو نگاه میکردم …
این … این اتاق ویلیام بود ! …
عکسای بی نهایت دلپذیرش ، تو حالتای مختلف به در و دیوار اتاق چسبیده بود …
لبخند عمیقی زدم ، وارد اتاق شدم و در رو بستم … .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن