اصلا روی رو به رو شدن با یاسین رو نداشتم.اصلا …
تیکه موز توی دهنمو به زور قورت دادم و نصف دیگه موز رو انداختم تو بشقاب و بعد سرمو پایین انداختم.
سخت بود واسم نگاه کردن تو دیدههاش چون من دست به یه افتضاح بزرگ زدم.
چوم هرچی اون تو گوشم خوند و هر چقدر از نبایدها حرف زد گوش من بدهکار نبود که نبود.
چقدر بهم گفت با سوگند نپرم ولی سماجت کردم و سر لجش اون رفاقتو کش آوردم.
چقدر بهم هشدار داد…
ولی من لعنتی…هووووف! احمق بودم احمق!
یاسر یه سیب گذاشت توی بشقاب روی پاهاش و همونطور که پوست اونو با چاقو به شکل یه گل در میاورد بیان کرد:
-فردا کلاساتو میری ؟؟؟
جرات نداشتم سرمو بالا بگیرم برای همین باهمون سر خمیده و درحالی که با تیکه ی پوست موزی که لای انگشتام بود بازی بازی میکردم جواب دادم:
-آره…فردا رو میرم.نمیخوام چوب خط غیبتهام پر بشه و بعد استادا باهم لج بیفتن…
سرش رو تکون داد و اظهار کرد:
-آره خوب میکنی!
یاسین و مائده که وارد سالن شدن دیگه منم خاموشی کردم.
کهش اصلا از اتاقم بیرون نمیومدم که حالا مجبور بشم ببینمشون.
کاش همونجا می موندم.کاش.با صدای قد بلند بیان کرد:
-سلااااام به همگی….ما اومدیم.
وقتی من سلام کردم به جز خاله و مامان و یاسر کسی جوابمو نداد یا بهتره بگم کسی اصلا اهمیت نداد ولی وقتی مائده سلام کرد همه شروع کردن سلام و احوالپرسی کردن و قربون صدقه حرکت کردنش مثل فخر السادات که کف دستهاشو تو هوا تکون داد و بیان کرد:
-سلااااام به روی مااااهت…به روی قشنگت که عین ماه تابان می مونی….ماشالله هزار ماشالله! دختر به خوبی و دلبری تو هم هست آخه !؟
عمه دورت بگرده…هزارماشالله به اینهمه زیبای و کمالات !!!
ایشششش! کمالات و جمالات.مرده شور اینهمه کمالات…با انزجار نگاهش کردم و بعد دوباره سرمو پایین انداختم که با خرسندی اظهار کرد:
-مرررررسی عمه فخری جون! چشمات قشنگت قشنگت میبینه…
کف دستش رو دور کف دست یاسین حلقه کرد و قدم زنان اومد سمت ما.با تحقیر سر تا پای منو برانداز کرد و با تحقیر گفت:
– عه تو بالاخره از چاله ات اومدی بیرون!؟
دیگه نمیشد اونجوری سرمو پایین بندازم و هی با اون تیکه موز ور برم.نفس عمیقی کشیدم و با بالا گراهی شدن سرم گفتم:
-چیه منتظرم بودی!؟کار خاصی باهام داشتی!؟
تبسم پهنی زد و بعد درحالی که عین میمونای آویزون از یاسین آویزون شده بود اضافه کرد:
-نه عزیزم .راستش یادم حرکت کرده بود تو وجود داری! الان که متوجه شدمت باخودم بیان کردن عه این دختره هم داره با ما تو این خونه حیات میکنه….
یاسر تا متوجه شد مائده داری حرفهای نامربوط میزنه شروع کرد صحبت کردن و شوخی تا شاید بحث رو عوض کنه و اظهار کرد:
-آقا هنرمند کی بهتر از من !؟ هان…کی بهتر از من؟ فقط نگاه کنین چه گلی من با پوست این سیب درست کردم….
یاسین اصلا به من اهمیت نمیداد.جوری راهی شدار میکرد انگار اصلا وجود ندارم.انگار سوفیای در کار نیست.
پوستی که شکل گل بود رو از بشقاب یاسر برداشت و بیان کرد:
-خب دیگه…وقت شوهر دادنته…
چقدر من بدبخت بودم که حتی نمیتونستم بخندم.
یعنی حتی روم نمیشد بخندم.
با صورتی اخم آلود به نقطه ی نامعلومی خیره شدم.
لعنت به تو بهراد. لعنت …
یاسین یه سقلمه به من زد و اظهار کرد:
-شوهر فول آپشن واسم سراغ نداری!؟
اولش گیج و ویج نگاهش کردم اما بعد متوجه شدم داره شوخی میکنه .
خودش هم فهمید تو باغ نیستم واسه همین گفت:
-کجا داری سیر میکنی!؟
بهآرامی لب زدم:
-هیچ جا…
یاسین بازهم بدون نامتوجه شده گراهی شدن حضور من رو کرد سمت یاسر و اظهار کرد:
-ما میخوایم بریم بام…تو میای!؟
یاسر با کمال میل جواب داد:
-آره خوش میگذره
مائده هیجان زده بیان کرد:
-واااای چه خووووبه! من عاشق اینم بریم بام!
یاسر فورا بلند شد و گفت:
-سوفی تو هم پاشو بریم!
چند لحظه ای خاموشی کردم که یاسین به تلخی گفت:
-اصرار نکن سه نایی میریم…
دلمگحرکت کرد و دلخوریم بیشتر شدوقتی همچین چیزی میاضافه کرد معنیش چی میشد جز اینکه نمیخواد من همراهشون برم
واسه اینکه ضایع نشم گفتم:
-نه مرسی…من حوصله ندارمنمیام….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن