رمان پرتگاه لذت

معرفی رمان پرتگاه لذت :

رمان پرتگاه لذت به قلم شاین، داستانی بر اساس واقعیت است.
داستان زن و مردی به اسم پروانه و امیر که یک سال از ازدواجشان گذشته و مشکلات مالی زیادی دارند.
طوری که خانواده‌ی پروانه، به خاطر طلاق نگحرکت کردنش، او را طرد می‌کنند.
داستان از جایی شروع می‌شود که پروانه و امیر، با سایتی عجیب روبه رو می‌شوند.
سایتی که با فرستادن فیلم خصوصی بین‌شان می‌توانند پول خوبی به کف دست بیاورند.
این کار را هم می‌کنند و در تله می‌افتد؛ تا جایی که ایمیلی عجیب به کف دستشان می‌رسد و آن ها را در باتلاق کثافت فرو می‌برد و…

مقدمه رمان پرتگاه لذت :

“_مجبور شدیم آقای قاضی! با وعده‌ی پول گولمون زدن… من و همسرم عاشق هم بودیم.”

خلاصه رمان پرتگاه لذت :

رمان پرتگاه لذت به قلم شاین، داستان پروانه و امیر، است.
زوجی که به خاطر بی‌پاما، فیلم رابطه‌ی خصوصی بین‌شان را در سایتی قرار می‌دهند و…

مقداری از متن رمان پرتگاه لذت :

نمیدونستم از اینکه امیر فالوش داره حرصم گحرکت کرده یا اینکه تو فامیل محجبه‌ست و تو پیج اینستاش بدون حجاب.
آسیه خانوم این قضیه رو میدونست؟
جوری فریبا رو می‌پرستید که بعید میدونستم بدونه!
چند تا عکس هم با روپوش سفید پزشکی داخل پیجش بود. اما کاملا مشخص بود برای فخر فروشی اون عکس هارو پست کرده نه چیز دیگه‌ای!
قطعا از اون دکترهایی بود که به شدت خودش رو می‌گحرکت کرد، بخاطر تحصیل کرده بودن و جایگاه اجتماعی که داشت.
پوفی کشیده و از اینستاگرام بیرون اومدم. حساب اینو شامگاه از امیر میگراهی شدم!
خجالت هم نمی‌کشه کسی که قرار بود به زور بهش قالب کنن رو فالو داره؟
حوصله‌ام سر رفته بود. دلم می‌خواست پاشم برم بیرون ولی کسی رو نداشتم که باهاش برم.
دلم دوست و رفیق میمیل داشت. که در هفته دو سه بار باهاشون برم بیرون ولی هیچکس و نداشتم.
یهو یاد یکی از دوست های دبیرستانم افتادم. تو مدرسه بغل‌کف دستیم بود ولی بعد از مدرسه هر کدوم حرکت کردیم پی زیستن خودمون و هیچ خبری ازش نداشتم!
به‌سرعت تو گوشیم دنبال شماره‌اش گشتم. با دیدن اسم جهان، خوشحال از اینکه هنوز شماره‌اش رو سیو دارم تمایل داشتم بهش زنگ بزنم که پشیمون شدم.
زنگ میزدم چی بهش میاظهار کردم بعد دو سال؟ اصلا اون چرا هیچوقت هیچ خبری ازم نمی‌گرفت؟
مردد زل زده بودم به صفحه‌ی گوشی و نمیدونستم بهش زنگ بزنم یا نه.
اگه باهام سرد حرف می‌زد بدجوری می‌خورد تو پرم!
اما من به دوست و رفیق نیاز داشتم این تنهایی دیگه واقعا داشت کلافه‌ام می‌کرد.
پوفی کشیدم و زنگ زدم. چند تا بوق خورد و تا جواب بده جونم بالا اومد.
صدای ‌آشناش پیچید تو گوشم:
– الو؟
ذوق زده بیان کردم:
– الو… دنیا خودتی؟ چطوری خره؟
تعجب توی صوتش پیچید و با مکث گفت:
– شما؟
پس شماره‌ام رو پاک کرده بود!
با آزردهی اظهار کردم:
– پروانه ام بی معحرکت کرد!
بار دیگر مکث کرد و بعد با غیض گفت:
– من بی معراهی شدم یا تو آشغال؟ یه خبر ازم نگراهی شدی مرده‌ام… زنده‌ام!
ریز خندیدم:
– خب خودت چرا زنگ نزدی بهم؟
جهان- عجب رویی داری پری! من شماره‌اتو نداشتم. یه بار پارسال راهی شدم خونتون، مامانت اظهار کرد ازدواج کردی راهی شدی خونه شوهرت و باهات ارتباطی نداره. تو که شمارمو داشتی چرا زنگ نزدی؟
– حالا اینارو ول کن. چطوری؟ چخبرا؟
صوتی گریه‌ی بچه از اونور خط اومد که باعث شد جا بخورم. دنیا بچه داشت؟
بذاقم و قورت دادم که بیان کرد:
– بیا… اینم خبر!
– نه… دروغ نگو! جهان صدای بچه اومد… بچه توعه؟ عوضی تو کی ازدواج کردی کی بچه دار شدی؟
غش غش خندید و گفت:
– دیگه وقتی ازم خبر نمیگیری همین میشه. کجا می‌شینین شما؟ آدرس بدم میتونی بیای اینجا بشینیم حرف بزنیم یادی از قدیما کنیم؟
از طرفی شوکه بودم و از طرفی ذوق زده. برای همین سریع گفتم:
– آره آره. آدرستو اس‌ام‌اس کن من الان پامیشم حاضر شم.
جهان- حله پس میبینمت.
گوشی رو که قطع کردم با ذهن با زل زده بودم به دیوار. فکر می‌کردم وقتی بهش زنگ بزنم سرد جوابمو بده و نتونیم دوباره باهم صمیمی شیم اما همه چی برعکس تصوراتم پیش حرکت کرده بود.
هیجان زده کشیده شدم تا آماده شم و به کلی درد کمرم رو یادم راهی شده بود.
آرایش به اندازه ای کردم و لباس پوشیدم. آدرسی که برام فرستاده بود رو چک کردم. نیم‌ساعت با خونه‌ی ما فاصله داشت.
به امیر خبر دادم و بعد از شیرینی فروشی سر کوچه یه جعبه شیرینی گرفتم تا بعد از مدتها، کف دست خالی نرم دیدنش!
اونم مخصوصا که الان یه نینی داشت! باید سر فرصت براش کادوی درست و حسابی میخریدم.
سوار تاکسی شدم و حرکت کردم سمت خونه‌اش.
امیر در جواب پیامم اضافه کرد:
– کدوم دنیا؟
– دوست دوران دبیرستانمه.
امیر- عشقم تو مگه حالت بد نبود؟ کاش میگفتی اون بیاد خونه ما.
براش نوشتم:
– بهترم مضطرب نباش. خیلی حوصلم سر رفته بود تو خونه.
دیگه جواب نداد و گذاشتم پای اینکه خیلی سرش شلوغه. با رسیدن به کوچه‌ی مد نظر، از تاکسی پیاده شدم.
با دیده دنبال پلاک ها گشتم تا تونستم پیدا کنم. درب کوچیک سرمه‌ای رنگ.
به سمتش قدم برداشته و زنگ رو فشردم.
یک دقیقه بعد صداش اومد که گفت:
– کیه؟
– منم دیوونه. پروانه ام باز کن!
در باز شد و من با احتیاط رفتن داخل. یه حیاط کوچیک و نقلی. ساده بود و روی پنج پله‌ای که وصل میشد به خونه، گلدون های زیبای متوجه شده می‌شد.
در اوج ساده بودن، صمیمیت متوجه شده می‌شد توی حیاط خونه‌اش.
در خونه باز شد و من دو تا نگاه داشتم دوتا هم غرض کرده زل زدم به در که جهان ازش بیرون اومد. همون بود!
دقیقه همونطوری که سه چهار سال پیش بود، توی مدرسه صندلی کنار دستم می‌نشست و باهم سر امتحان ها تدل میکردیم.
تنها فرقی که با اون زمان کرده بود جا افتاده شدن چهره‌اش بود. اون موقع با ابروهایی تمیز نشده، لباس فرم مدرسه و مقنعه اما الان ابروهاش رو تمیز کرده و کمی آرایش داشت.
حتی همون آرایش کم هم توی پخته تر دیده شدن چهره‌اش تاثیر داشت.
با دیدنم نگاهاش گرد و دهنش از حیرت باز موند:
– دختر… پروانه خودتی؟ جلل الخاق!
هیجان زده از پنج تا پله بالا راهی شدم و بوت هام رو در آوردم.
– ولی تو هیچ فرقی نکردی! سلام علیکم!
باهاش روبوسی کردم و سفت به خودش فشارم داد. کف دستمو کشید برد داخل.
داخل خونه هم ساده بود، بدون دیزاین آنچنانی.
همه چیز ساده ولی در عین حال جذاب.
جعبه‌ی شیرینی رو دادم دستش و اضافه کردم:
– جهان تو کی ازدواج کردی؟ چرا منو دعوت نکردی عروسیت آشغال؟

نحوه تهیه و مطالعه رمان پرتگاه لذت :

رمان پرتگاه لذت به قلم شاین، به صورت آنلاین و در حال تایپ در کانال تلگرام نویسنده قابل مطالعه می باشد.

بیوگرافی شاین :

شاین با نام مستعار، نویسنده و رمان نویس در ژانر بزرگسال هستن. نوزده ساله و ساکن شهر تهران.
نویسندگی رو به تازگی شروع کردن و قلم خوب و قشنگیی دارن.

آثار شاین :

رمان پرتگاه لذت – درحال تایپ

رمان پرتگاه لذت در اپلیکیشن رمان کلوب منتشر شده است برای دریافت روی لینک زیر کلیک کنید.

رمان پرتگاه لذت